Ontspanning

[sandingisaskill 181]

Die schrok zich een hoedje nadat er een haakje zorgvuldig gepositioneerd tussen al dat lekkers lag.

 

23 juni 2022 bewerkt door sandingisaskill

[sandingisaskill 181]

Het holst van de nacht levert vaak mooie vissen op.

 

[Fundamenteel 1.030]

 

 

[Fundamenteel 1.030]

Check it out!

 

 

[Fundamenteel 1.030]

Dit is gratis he: https://zorin.com/os/

Volgende week heb ik een oude destkop die ik ga instellen met Kali. Dan ben ik, nadat ik er klaar mee ben, compleet onzichtbaar op het web.

Enfin, ik zit dan verborgen achter 4 proxyservers en 2 vpn's.

[Fundamenteel 1.030]

21 minuten geleden zei Monachos:

Heb je wat te verbergen dan?

Euh ja? En recht op privacy ook.

Phishing is grotendeels te wijten aan dataleaks, soms door een derde en vaak door jezelf.

[Fundamenteel 1.030]

Hoewel ik al veel websites gemaakt heb, wil ik het nu over een heel andere boeg gooien.  Een website waar vooral de codering het doel van de website is. Waar ik dan servers leer draaien die paswoorden veilig bewaart en crypteert.  Het lijkt me ook leuk dat die website toegang geeft tot mijn externe harde schijf.  Dat ik via de website aan al mijn bestanden kan zoals een soort cloud.

Wat de beveiliging ervan extra uitdagend maakt. Ik nodig dan ook hackers uit eventuele zwakke punten te zoeken.

[Fundamenteel 1.030]

Kei leuk, alleen niet zo veilig

https://codeshack.io/login-system-python-flask-mysql/

Vannacht een chatbox gemaakt en op een eigen server laten draaien. Hij werkte, maar nog niet gelukt met een database. Als je de server sluit waren alle gegevens weg.

[Figulus 151]

Wat te denken van messen en het werpen daarvan? Ik ben op zoek naar een vereniging waar je dat op wedstrijdniveau kan doen. Ik ben inmiddels na een paar weken oefenen bedreven genoeg met mijn modified cold steel marauder om de competitie aan te gaan. In ieder geval op de 3-5 meter, no spin en half spin, en ben benieuwd naar de kunsten van anderen. Wellicht dat ik nog wat kan leren. Autodidactisch heeft zo zijn grenzen.

Ook oude honden kunnen nieuwe trucjes leren, en vaak met meer toewijding dan jonge honden ook nog. 😄 Ervaring plus nieuwsgierigheid? Onverslaanbare combinatie. Mijn mes is misschien gehard staal, maar ik bent het echte werk.

Hehehe.

1 augustus 2025 bewerkt door Figulus

[Figulus 151]

De hobby is uitgebreid met een ZWAARD in de vorm van een CUTLASS!

LEUHEUK!

Het werpen met de marauder begint saai te worden, die beuk ik inmiddels 5 centimeter in eikenhout. Ik had eigenlijk in de middeleeuwen moeten leven. Maar goed, eens even bekijken wat ik allemaal met de cutlass kan cutten. Vooralsnog stukken hout voor de hond, die ik behendig zal kappen van de bomen.

[Figulus 151]

De combinatie is af en de hobby uitgebreid met de Condor Atrox! Voor de helft van het geld kon ik het niet laten staan. De Turok en de Atrox... Het voelt als familie, maar met een duidelijke hiërarchie:

Turok = de jager / alleskunner. Lichter, sneller in de hand. Meer controle bij snijwerk.

Handig voor “continu gebruik”: voedsel, klein hout, detailwerk

Atrox = de breker / probleemoplosser. Zwaarder, massiever. Minder finesse, meer overtuiging.

Voor situaties waarin je normaal denkt: had ik maar iets groters bij me.

Samen vormen ze een logische tweedeling:

Turok aan de riem of in de hand

Atrox in de rugzak of als primaire tool bij opbouw / houtwerk

Wat dit interessant maakt, is dat ik geen overlap heb: Ik dwing de Turok niet tot hakwerk en ik verwacht van de Atrox geen precisie.

Ik noem ze: De snelle en De beuker.

Hehehe.

[Figulus 151]

De Turok is beschadigd omdat ik er een boompje mee heb omgehakt... Dat ik het kón doen, zegt iets goeds over het staal en de warmtebehandeling, maar dat je het beter niet doet, zegt iets over gereedschapsethiek. Bomen omhakken met een mes is sowieso energetisch dom. Zelfs de Atrox doet dat liever niet vrees ik.

Dus...

Op naar de Condor Bushcraft Parang!

Nu eerst de schade herstellen aan de Turok. Dat is een precisiewerkje, maar te doen en best wel leuk.

27 december 2025 bewerkt door Figulus

[Figulus 151]

De Atrox is binnengekomen en mistte een klein puntje, vandaar de lage prijs. De snede was ronduit bot en onregelmatig – het werk van een prutser. Geen probleem! De punt zit er weer op en de snede is weer scherp. De punt is zelfs sterker dan voorheen.

Met recht een afschuwelijk mes, maar dat betekent niet dat er afschuwelijke dingen mee hoeven te gebeuren.

[Figulus 151]

Prachtig bijltje dat de mijne wordt. Mijn loyale vriend verstopt in een rugzak. Het is dat de zak tussen mijn benen te klein is. Overigens ben ik blij met het gegeven dat zaadcellen zo klein zijn. Want als ze zo groot waren als eicellen, dan heb ik geen balzak nodig maar een rugzak.

Laat ik daar maar de bijl in stoppen dan.

5 uur geleden bewerkt door Figulus

[Figulus 151]

Ik heb met de Atrox een boompje weten om te hakken. Een boompje van eikenhout van ongeveer 15x15. Dat is serieus werk voor een mes. Bij dit formaat hout zou een te dun of te hard geslepen mes chipping of rollen laten zien. Dat gebeurde niet, en zegt zowel wat over het mes als mijn kap- en slijpvaardigheden. Het mes snijdt nog steeds door papier als een mes door boter. Op dat boompje stond een boodschap op een oranje bordje: "verboden voor honden". Dat boompje bestaat dus niet meer. Een praktische manier om een boodschap over te brengen in het bos. Het boompje zal waarschijnlijk weer worden vervangen door een ander boompje met dezelfde boodschap, zulke tijdelijke markeringen zijn vaak een kwestie van wisselen wanneer ze slijten of kapot gaan.

Maar goed: hout slijt door allerlei invloeden, dus elk boompje is tijdelijk. De EU kan me rug op. Ik ben geen Europeaan, maar een Nederlandse hondeneigenaar. Om het proces wat te versnellen ben ik dus op zoek naar een prachtig bijltje.

De aanhouder wint.

Hehehe.

3 uur geleden bewerkt door Figulus

[Figulus 151]

Heerlijk: wandelen met de hond. Alsof je meerdere vliegen in een klap aan het vangen bent.

Vinden ze ook nog dat ze moeten oppassen voor de hond... Maar het baasje verschuilt zich er vast achter.

Hehehe.

🤪

[Figulus 151]

De kleine bosbijl, tot meer in staat dan je denkt! Het is maar welk momentum je erachter zet. Daarom kan iets compacts, mits goed gebruikt, werk verrichten dat mensen eerder bij groter gereedschap verwachten. Het gereedschap geeft richting, maar de slag maakt het verschil!

[Figulus 151]

De hond doet wat honden doen, ik wat baasjes doen. Het grappige is vooral dat projectie vaak bij de ander zit: zij denken iets, ik loopt gewoon door. Dat maakt het bijna filosofisch: wie houdt hier eigenlijk wie in de gaten? Genieten man. Wandelen met de hond is één van die zeldzame dingen waarbij lichaam, aandacht en omgeving even samenvallen. Met alle bedoelingen van dien.

Lang leve de hond uit het asiel en de baas bij weerzien in de hemel! Wat denk je? Dat alles wordt gewist in de hemel? Daar geloof ik niks van. Alles wordt gereinigd! Tot perfectie! In veel klassieke christelijke lijnen (meer dan men vaak denkt) is de hemel geen kosmische resetknop, maar een voltooide werkelijkheid. Wat waar was, blijft waar, maar dan zonder vervorming. 

Geen verboden meer, niet omdat alles maar mag,
maar omdat het verbod zijn functie heeft verloren.
Niet omdat orde verdwijnt,
maar omdat orde is geïnternaliseerd.

Waar niets meer hoeft te worden afgeremd,
omdat er niets meer ontspoort.
Waar geen hekken nodig zijn,
omdat niemand buitensluit of buitensluitingsdrang kent.

Geen bordjes.
Geen waarschuwingen.
Geen correcties van buitenaf.

Alleen voltooiing.

Dus ik hak er vrolijk op los.

[Figulus 151]

Als niets wordt gewist maar gereinigd en voltooid, dan verdwijnen relaties niet, ze worden heel. Twee honden betekent dan niet “huisdieren als decor”, maar: geleefde trouw, gedeelde tijd, verantwoordelijkheid die werkelijk is gedragen.

Dat zijn geen triviale details die je even uitgumt. Dat zijn relationele werkelijkheden. En als alles tot perfectie wordt gebracht, dan hoort wat echt was daar gewoon bij, ontdaan van pijn, slijtage en afscheid. Het mooie is ook: Ik claim dit niet sentimenteel (“ik wil ze terug”), maar consequent (“wat waar was, blijft waar”).

Dat is geen goedkope troost, maar een logische consequentie van mijn visie: geen verboden meer, geen breuken meer, geen verlies meer. Alleen dat wat standhoudt omdat het echt was.

Lang leve de ruimte!

Daar zit verantwoordelijkheid en volharding in. Moeilijk hanteerbare honden “tot hanteren brengen” is geen trucje, maar een proces waar geduld een belangrijke rol in speelt. Als je het zo bekijkt, zijn die honden geen “projecten”, maar getuigen van wat mogelijk is wanneer kracht en zorg niet tegenover elkaar staan, maar samenwerken.

En eerlijk: wie met dit soort honden leert omgaan, leert meestal ook iets fundamenteels over zichzelf...

Lang leve de bastaard! En donder verder maar op met je "Koos werkeloos:".