IKBENANDERS

Om de stroom voorbeelden uit het eigen leven toch maar (weer) even op gang te brengen, wil ik de volgende zin van Dag Hammarskjöld in de groep gooien:

Oud Chinees gezegde: ‘Wie bij de bron wil komen moet tegen de stroom in gaan’. Dit is overigens bedoeld in positieve zin, want zo komen we hopelijk samen ‘bij de bron’. Daarbij ‘gaat het er niet om dat alles direct gelukt, maar dat met bepaalde dingen een begin, een noodzakelijk begin, wordt gemaakt’. (Rudolf Steiner).

Graag meer uitleg, want dat begrijp ik niet; wat houd je daarin tegen? Zo kunnen we het thema niet vanuit de eigen ervaring onderzoeken … Da's een hele nobele grondhouding; overigens: ik geef hier alleen maar de gewenste richting aan.

Maar je brengt toch een citaat uit de Bijbel naar voren? En dit terwijl ik duidelijk om voorbeelden uit het persoonlijke leven vraag.

Ik snap dat je graag iets wilt posten, anders neem je geen deel aan een forum. Maar dit antwoord is toch echt niet ter zake doende als je de inhoud van het hoofdbericht/onderwerp leest of wel?

Dit antwoord getuigt nou toch echt niet van een ‘onderzoekende geest’ (onderzoekt alles en behoud het goede). Hier kan ik dan ook helemaal niets mee.

Nog even het volgende over ‘medelijden’. In het boekje ‘Het Isenheimer altaar’ van Gottfried Richter (Gottfried schrijft het onderstaande terwijl hij ‘inzoemt’ op de smart van Maria Magdalena, op het eerste tafereel van het altaar) kwam ik vanavond het volgende tegen: Cursivering in het citaat is van mij. Dat een gevoel kan veranderen door ‘erbij te zijn’ heb ik aan de levende lijve mogen ervaren in het zogenaamde ‘focussen’, een techniek welke in de psychotherapie werd geïntroduceerd door Eugene Gendlin. Bij de kruisiging, zichtbaar op het eerste tafereel, staat – naast Joha

Maar je handelt wel zo, en dat vind ik je sieren. En het voorbeeld dat je geeft is in dit geval ‘inclusief’. Je stelt je houding/voorbeeld/gedrag hier boven je ‘op de Bijbel gebaseerde denkwijzen’. Wat mij betreft: gelukkig maar. Voelt heel christelijk.

Klinkt als inclusie (knipoog). Chapeau voor jou.

Dat is het geweten (dat wat geweten is); heeft niets met de Trooster te maken naar mijn mening.

Dit gaat niet meer over het thema van de thread. Maar aan de andere kant: er wordt over het onderstaande heen gewalst:

En waar/hoe ervaar je zelf in je eigen leven dat dit waar is, dat de heilige geest in je woont? Voorbeelden graag. Ik hou van praktisch christendom, geen bijbel-educatie. Zie ook mijn thread over de Heilige Geest. Met bijbelkennis alleen komen we niet in de hemel hè?

Daar kun je wel zeker van zijn. Ik ga soms naar een dienst van de Christengemeenschap, in die dienst word ik wat betreft de beleving teruggeworpen in de tijd. De geestelijke gaat de leden daar in de dienst zó voor dat zij grotendeels, net zoals in de oude katholieke diensten, met haar gezicht naar het altaar is gericht (rug naar het publiek dus). Een kerk heeft niemand 'nodig'. Je gaat daar heen voor de beleving en het samenzijn (voor zover je daar mensen kent en/of wilt kennen). En als je gaat voor de communie (het getranssubstantieerde bloed en wijn), dan 'moet' je eigenlijk wel naar

Zoals het in de evangeliën staat.

Vind dit citaat ook wel mooi en bij het onderwerp passen dat hier wordt aangesneden: ‘Was Christus niet opgestaan, dan zou ons geloof zinledig zijn’ (Paulus).

Vind je manier van redeneren wel aardig; filosofisch ook, ook al kan ik me niet in de gehele inhoud van de redenatie vinden. Dat neemt niet weg dat je zo ook blijkbaar kunt uitkomen in wat ik ook als waar voel/als waar waarneem in mijn denken/wezen: God kan en wil niemand uitsluiten.

Laat ik beginnen met een definitie die ik graag wil hanteren. Wat is offeren? Bepaalde dingen in je leven opgeven om iets mogelijk te maken ten voordele van de ander. Onder het hardlopen besefte ik vandaag dat ik (werk gerelateerd) veel heb opgegeven ten voordele van anderen. Deed Christus niet hetzelfde? Is offeren niet een diep Joodse/Christelijke daad die in het leven van gelovigen en niet-gelovigen tot uiting komt, vaak zonder het te beseffen? Ik heb het hier niet en wil hier ook niet teruggrijpen op het zogenaamde offeren van dieren; daar gaat het me hier niet om, al k

Blijkbaar kan niemand iets met dit thema; ik zelf eigenlijk ook niet, daarom was er mee op de proppen gekomen. Raar eigenlijk, want het toch heel levend moeten zijn.

Dank voor het delen van je verhaal; dat waardeer ik. Dat durf ik zelf niet vlug te zeggen. Ik neem wel dingen voor waar aan die mij plausibel voorkomen en 'waar voelen', dan wel met mij resoneren – en die spreek ik dan ook uit / daar sta ik dan voor –, maar ik ben ook bereid om alles te herzien als er toch dingen gaan wankelen. Wat wel heel mijn leven is gebleven is de Christus die mij heel dierbaar is en waar ik door mijn begrip/kennis over Hem bij een intens dankbaar gevoel kom voor alles wat hij heeft gedaan voor mij en de mensheid; hij is het voorbeeld waar ik mij aan wil spiegelen

Een zoeker dus?

Mag ik vragen van welke kerk/gemeenschap jij lid bent?

Ik meen dat je bedoeld 'de zondeling tot inkeer' te brengen. Is dat trouwens niet aan de persoon zelf, de leiding van/uit de goddelijke wereld en/of het zich openbaar maken van Christus zoals bij Paulus het geval was? Bij het zegenen/huwen voor God zou dus de doelgroep waar wij het over hebben uitgeloten zijn? Kan ik niet mee leven. Zoals gezegd: ik kan me voorstellen dat je mensen uitsluit op basis van wangedrag, maar niet op basis van geaardheid. Dus geaardheid mag, maar langdurig praktiseren niet?

Je zei toch dat deze mensen geen lid van de kerk kunnen zijn? Ik ben niet mee. Ik hecht veel waarde aan het NT, maar heb moeite met de brieven, o.a. de Damascus-ervaringen en alles wat daar bij Paulus in zijn brieven uit voortvloeit vs. zijn Joodse/culture gedachtengoed.

Wat betreft het thema triniteit loopt er een andere thread van mij. Wat betreft het thema lgbq bedacht ik mij onder het hardlopen: men zou mensen niet op basis van hun geaardheid 'moeten (willen)' uitsluiten, maar op basis van hun gedrag (voortdurend respectloos handelen etc.) Ja dat is het mooie van Christus in Jezus. Het hoogste wezen dat boog/bukte (nederig was) naar zijn medemens. p.s. ik heb het niet over hiërarchiën binnen God. Ik heb het over hiërarchiën in de goddelijke wereld. @hopper: Ik geloof net als ieder ander mens ook alleen maar wat voor mij 'waar' voelt of

Heb het niet voor niets weg-geëdit; het was niet wat ik wilde zeggen. Het Christuswezen, ook wel het Zonnewezen genoemd, is een wezen dat binnen het esoterische Christendom wordt gerangschikt als staande ‘boven’ de zogenaamde hiërarchieën. De derde (= onderste) hiërarchie omvat de hoge geestelijke wezens van de engelen (Angeloi), de aartsengelen (Archangeloi) en de geesten van de persoonlijkheid of oerbeginnen (Archai). De tweede hiërarchie: Exusiai (waartoe ook JHWH toebehoort), Dynamis en Kyriotetes. Eerste hiërarchie (= hoogste): Serafijnen, Cherubijnen en Tronen.