IKBENANDERS

Iemand ervaringen met Tom de Wal?

In aansluiting op wat Hopper zegt over het Christuswezen, namelijk dat wij deze niet ontmoeten omdat deze geen persoon zou zijn, vind ik het wel passend om een quote aan te halen uit het videofragment. Hiernaar verwijs ik in mijn openingspost. Overigens kan ik het artikel waar je naar verwijst over Rudolf Steiner en F. Rittelmeyer niet al te serieus nemen, al is het alleen maar omdat er staat: ‘Aan de voeten van dit Christusbeeld is Rudolf Steiner gestorven.’ Zou men wat meer moeite hebben gedaan om uit te zoeken hoe Rudolf Steiner is gestorven, dan had men hier iets anders geschreven.

VAN DOEN ALSOF … NAAR ECHT Stel je hebt een wens: je wilt in tongen leren spreken of een dagelijks een intiem gesprek met Christus kunnen voeren. Waarom zou je dit niet eens proberen met doen alsof? Dat verlaagt de drempel, helpt om de eerste stappen te kunnen zetten én het geeft je ook de mogelijkheid om te mogen falen; ook niet onbelangrijk. Over het dagelijkse intieme gesprek met Christus is al veel gezegd en geschreven. Toch is kennis nemen van de onderstaande inhoud óók een meerwaarde. Ze is afkomstig van Judith von Halle – auteur van diverse antroposofische boeken, architect en

‘KOM TERUG, KOM TERUG …’ Wat je wilt, is eerst deze video bekijken: https://www.youtube.com/watch?v=vPJNmUOU49YH en dan het stukje hieronder tot je nemen: ‘Er is verder een Duitse toerist in de kapel. De priester draagt een gewaad van goudbrokaat over zijn verder zwarte kleding. Het staat hem erg mooi. Ik ga voor de Apocalypse icoon zitten. Om half vier is de dienst alweer klaar en kust de priester diverse iconen ten afscheid. De Duitser vertrekt en de twee jongens oefenen nog enkele passages. Ik vraag me af of ik ook zal opstappen, maar hoor innerlijk dat ik nog even moet blijven zi

Bij de antroposofie heb ik mogen vernemen, dat als je in het kosmisch geheugen zou kunnen kijken … dat je dan … als je naar de gevolgen van iemands daden kijkt … dat je dan kunt zien dat hij die die gevolgen ergens door heeft moeten dragen. Dus als gevolg van een oorzaak. Kijk je vervolgens naar de oorzaak in datzelfde geheugen, dan zie je bij iemand die Christus NIET als zijn verlosser heeft aangenomen de oorzaak van zijn daden. Maar bij iemand die Christus WEL als zijn verlosser heeft aangenomen zie je een kruisteken en GEEN oorzaak meer. In dit geval heeft Christus de 'zonde'-oorzaak op zic

Hartelijk dank voor je bijdrage CredRog. Toch heb ik nog een vraag. Je zegt: ‘… dat door het neerdalen van de Geest zichtbaar wordt wie Jezus in wezen is.‘ Echter, het geestprincipe is door het concilie van Constantinopel is afgeschaft in het jaar 869. Vanaf dan geldt: er bestaat zoiets als een ziel met geestelijke eigenschappen, maar niet zoiets als geest. Hoe laat zich het gegeven van het concilie rijmen met wat jij schrijft over het neerdalen van de Geest?

Ik herlees momenteel het Johannes-evangelie (Zeyde, Marie H. van der - Het is altijd geweest, het Woord). Voor de schrijver van het Evangelie naar Johannes is wat vóór de doop van Jezus heeft plaatsgevonden blijkbaar niet belangrijk; hij rept er met geen woord over. Vanaf hoofdstuk 1 schrijft hij Jezus helderderziend-achtige gaven toe (zie hiervoor het verhaal van ‘de Samaritaanse vrouw’ en de uitspraak ‘Voordat Philippus je roepen kwam, had ik je gezien onder je vijgeboom’ in het eerste hoofdstuk). Hij maakt ook herhaaldelijk duidelijk dat Jezus héél goed doordrongen/op de hoogte is

Ik heb lang geworsteld met het boek Openbaring. Een goede uitleg hiervan kwam ik tegen bij de architecte, schrijfster en spreekster Judith von Halle. De woorden staan opgetekend in haar boekje Voordrachten 1 - De Apocalyps van Johannes. Besef wel dat deze voordrachten antroposofisch van aard zijn. Het lezen ervan vraagt dus om een zeer open mind, een zeer ontvankelijke houding. Maar vraagt het boek Openbaring dat ook niet van ons? Overigens is de Antroposofie door en door christelijk. Iets wat niemand ook maar in de verste verten zal erkennen die er maar oppervlakkig in thuis is. Dagenlan

Ik weet niet in welke mate deze post/jouw verhaal nog actueel is, maar als ik je verhaal lees, dan moet ik niet zozeer denken aan wat Christus in jou geval zou doen, als wel naar Zijn houding. Ik moet denken aan het verhaal van de verloren zoon. Mensen die drinken (zoals mijn vader destijds; hij is inmiddels al vele jaren overleden) kun je niet en zou je niet moeten willen veranderen. De verandering zal uit de persoon zelf moeten komen. Wij veranderen alleen maar als we het punt 'en nu is het genoeg!' bereikt hebben. Dat punt is voor iedereen anders en komt voor iedereen op zijn eigen tij