IKBENANDERS

Hartelijk dank voor dit mooie bericht! Allereerst moet ik even vermelden dat ik dit verhaaltje zelf heb geschreven en gepost heb op Facebook, min of meer als een private-post. Want de enige persoon die in mijn vriendenlijst is staat is mijn vrouw. Net zoals ik zelf is Rudolf Steiner, de grondlegger van de antroposofie, geen man die heel erg ‘leunde’ op de Bijbel. Begrijp me niet verkeerd. De Bijbel is mij zéér dierbaar, en ik lees er ook in, maar het boek is voor mij niet dé leidraad in mijn leven. Dat is de persoonlijke ervaring met Christus. Graag wil ik als aanvulling op wat

IK WEET U BIJ MIJ Mijn oog viel op een spiraalband. Je vind hem tussen een rij boeken in een kast van de Christengemeenschap in Middelburg. Op de voorzijde staat de prikkelende titel: 𝘓𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘮𝘦𝘵 𝘊𝘩𝘳𝘪𝘴𝘵𝘶𝘴. Nou nou nou. In het zeldzame exemplaar lees ik op de allerlaatste bladzijde dat het boekje is vertaald door de Christengemeenschap Rotterdam. Een officiële Nederlandse vertaling was er toen – en nu ook nog altijd – niet en dus heeft men de vertaling zelf maar gemaakt. De leden wilden de inhoud graag in het Nederlands bestuderen. Overigens was de schrijver van dit boekje een priester

Over thema ‘lijden’ is reeds veel gezegd en geschreven. Het bovenstaande citaat komt erg binnen bij mij. Hebben jullie citaten uit boeken die in aansluiting op dit thema iets voor jullie betekenen? Weten jullie iets te vertellen uit jezelf of auteurs die een gefundeerde kijk op het lijden hebben en een steunpunt kunnen zijn in het leven van anderen en onszelf?

Dit zet mij aan het denken … Jullie vast ook … Hoe kijken jullie – met dit gedicht voor ogen– naar: het leger? Men wil het uitbreiden, er mensen voor winnen, overweegt een Europees leger … autoriteiten om ons heen? Laten beïnvloeden ons met hun wetten en hun regels en beheersen die met een uitvoerende macht. Er is geen sprake van richtlijnen maar van ge- en vóóral van verboden. pesterijen, oplichterij en haat? Een andere insteek: hoe beïnvloed het hart van het christelijk geloof – waarover in de eerste regels wordt gesproken – ons denken, voelen en ons willen? E

Als het gaat over de afgelopen Corona-crisis: de mensen die een vaccinatie hebben laten zetten komen er nú nog goed weg mee. Maar bij een volgende vergelijkbare epidemie zullen we beter moeten nadenken. De kans is té groot dat komende vaccinaties onze komende levens (blijvend?) negatief zullen beïnvloeden. Informatie hierover vind je in de boekjes van Rudolf Steiner (Spirituele vaccinatie) en Judith von Halle (De coronaviruspandemie I & II). Overigens is de informatie in deze boekjes antroposofisch en dus niet voor iedereen zo maar even – hapklaar – te slikken of te accepteren. I

Ergernis is een vorm van antipathie. Elke vorm van antipathie schept domheid in het volgende leven. Helaas ben ik zelf ook niet vrij van. Mijn ziel vertoont een sterke vorm van antipathie tegen zo goed als elke vorm van politiek. Het zou medelijden/medeleven moeten zijn.

TIP: lees het onderstaande boek niet; dat heeft geen zin zonder voorkennis. Neem de woorden hieronder tot je ter overweging en ga dan over tot uitvoering. Meer heb je niet niet nodig; ik ook niet. Uit: Het innerlijke woord, geschreven door Judith von Halle (Cichorei, 2024). Wanneer wij het woord tot Hem richten, beleven wij, hoe ons Ik antwoord van Hem krijgt op een communicatieniveau dat met het uiterlijke woord niet te vergelijken is, op het niveau van het begrijpende hart … Het is alsof ons eigen Ik tot ons spreekt … als de stem van het geweten, als de stem van het inzicht, als de

‘In het christelijke verleden zijn er voor dit feit getuigen van formaat, bijvoorbeeld Pascal, die de vraag stelt, wàt er wel van de mens geworden zou zijn, als er geen Christus in de mensheidsontwikkeling was opgetreden. En hij heeft zichzelf geantwoord: Wij kunnen voelen dat de mens in zijn ik aan twee gevaren blootgesteld is. Het ene gevaar ligt daarin, dat hij het gevoel heeft, dat het goddelijke in zijn ik bij zijn eigen wezen behoort, dat hij meent God te kennen in zijn kennis van de mens (= luciferisch, satanistisch). Als hij het goddelijke slechts in zichzelf, in zijn ik voelt, leidt d

In dit filmpje wordt door iemand gesproken over God, Jezus en de Vader. Ik moet het nog helemaal afkijken, het een getuigenis over een Bijna-dood-ervaring. Verhelderen doet het voor de zaak tot nu toe niet, maar het geeft me toch een vorm van bevestiging dat de dingen zijn zoals we ze kennen: Jezus ‘zit’ aan de rechterhand van de vader. Ook erg indrukwekkend is wat hij te zeggen heeft over hoe Jezus aan het kruis hangt, over de aanbik van Jezus. Dit sluit aan hoe bij hoe Maria Valtorta hem heeft mogen waarnemen in één van haar visoenen.

De duivel is niet hetzelfde als satan. Satan heeft een rijk dat een wit koud licht uitstraalt. Het resoneert met ons egoïsme. De duivel heeft een rijk dat donker is. Het ontneemt ons ons zicht, maakt ons blind voor de dingen die we zouden moeten zien/herkennen, het beïnvloed m.a.w. onze waarneming. Het rijk van de Satan kennen we als het rijk van Lucifer, het rijk van de Duivel als dat van Ahriman. Zijn naam is lange tijd de grote onbekende gebleven, wat hem waarschijnlijk goed uitkomt. Beide uitwerkingen herkennen stelt ons staat om hier niet voor te kiezen. Er blind voor blijven staat ongeve

Zou je dit voor mij willen toelichten? Ik moet eerlijk zeggen dat ik vandaag nog een keer de dienst bij de christengemeenschap heb bezocht. De de vrouwelijke priester heeft na de dienst bij de koffietafel die zich bij de ingang in de inkomhal bevindt) de gemeenteleden nog gezamenlijk iets medegedeeld wat betreft de mensen die binnenkort zullen overlijden in hun gemeente en hoe de gesprekken met die mensen zijn verlopen. Andere leden die hier iets over wisten kregen ook de kans om hier iets over te zeggen. Ik vond dit heel betrokken binnenkomen. Dat heb ik nog nergens anders zo mogen me

Inmiddels heb ik een dienst van de Christengemeenschap bijgewoond. Ik vond het zeer indrukwekkend. Zó anders dan alle andere diensten die ik ooit heb bijgewoond. Voor mij is het niet praktisch om deze dienst vaker mee te maken (afstand, geld), maar ik draag ze als een kostbare parel met mij mee en denk er met veel genoegen aan terug. Vooral de houding van de (in dit geval vrouwelijke) priester vond ik heel indrukwekkend als zij haar handen/vingers omhoog en omlaag hield. Dit heeft een permanente indruk op mijn netvlies/ziel achtergelaten.

Er wordt gezegd: ‘Het doel van ons leven is o.a. om God te verheerlijken op aarde’ (zie hiervoor o.a. het verhaal van Lazarus). Wat wordt daar nu precies mee bedoeld? Verheerlijken we God op aarde door simpelweg gehoor te geven het doel waartoe Hij voor ons heeft voorbestemd? Zo ja, kan er dan ook sprake zijn van meerdere doelen? Er rijzen een paar vragen bij mij op: ––– In de onderstaande vragen ga er vanuit dat wij net als Lazarus híer zijn om o.a. God te verheerlijken op aarde. ––– 1. Dienen wij het doel ‘om Hem te verheerlijken op aarde’ (het doel dat Hij met ons

Beste … Vandaag las ik nog iets over het ‘reine denken’, ook wel het ‘zuivere denken’ genoemd. We hebben het hier al eens vaker over gehad, maar deze keer kwam het zo verassend eenvoudig tot mij, dat ik mij er voor schaam dat ik het niet eerder op die manier heb willen/kunnen zien of bedenken: het is vrij zijn van of de daad van het vrij worden van het egoïsme door en in het denken. We kunnen het egoïsme in ons denken leren overstijgen (ascensie) door a) het te leren herkennen, en b) er met kracht afstand van te leren nemen. Het egoïsme is luciferisch (satanistis

Als ik mijzelf als gemiddeld ontwikkeld mens blind zou aansluiten bij een extern geweten, dat zou dat voelen alsof ik mijzelf onderwerp aan iemand of iets waarbij ik de verbinding met het goddelijke verlies. Ik zou mijn eigenheid verliezen. Dat is het voor mij niet. Voor jou waarschijnlijk ook niet. Vandaar dat het ethisch-individualisme mij dierbaar is. Als in jouw casus beide betrokkenen de weg van het ethisch-individualisme zouden bewandelen, dan zouden er ook twee verschillende eindbeslissingen kunnen ontstaan. We zijn allemaal anders, hebben allemaal een andere achtergrond, allemaal

Het gaat me niet om geloven of dit waar is of niet. Het inspireert me en zet me aan tot verder nadenken over het ‘luisteren naar de innerlijke stem’. Dit luisteren zou wel eens voorbij kunnen gaan aan het zogenaamde ‘goed en fout’. Afgaande op het voorbeeld in dit filmpje komt het neer op doen wat je ‘moet’ doen. Je hebt de keuze om het anders te doen, maar eigenlijk wil je dat niet omdat de aansporing zo indringend is. Dit doet me trouwens ook denken aan een voorval dat mijn vrouw ooit heeft meegemaakt. Ze vertrok volgens haar zeggen van thuis naar een bepaalde locatie met de auto. Onder

En toch zet het aan tot denken over … Weet het me te inspireren enz.

Kijk het filmpje maar even: de persoon in kwestie handelt volgens hem naar de Heilige Geest. Ik zou in zijn geval zeggen: innerlijke stem. Bizar wat hij vertelt. Let ook even op de emotie. Er is geen sprake van aftasten wat goed en fout is, noch met zichzelf, noch met een externe norm/geweten. In het moment van luisteren en handelen gaat hij hieraan voorbij. Hij doet wat hij ‘moet’ doen.

Ik besef dat ik even niet inhoudelijk reageer nu, dat doe ik morgen wel. ‘Toevallig’ kwam ik net dit korte filmpje tegen op YouTube als interessante/leuke aanvulling op de discussie. p.s. Even later zie ik dat mijn berichtje wel/beter aansluit op je vorige post waarin je iets schrijft onder het YouTube-filmpje dat je deelt.

Dat besef ik, maar zoals gezegd: dan zou je toch meer moeten weten van beide artsen? De denkwijzen waarop ze zich baseren, de gevoelens die overheersen … enz. Ik weet ze niet. Jij? De casus is niet concreet genoeg. Vandaar dat ik het dichter bij huis probeer te zoeken.

Maar dan zou je veel meer moeten weten van beide artsen, de denkwijzen waarop ze zich zouden baseren, de gevoelens die overheersen enz. Laat me een ander voorbeeld op tafel mogen gooien, een uit de persoonlijke beleving. Ik loop graag een rondje hard. Dat doe ik eigenlijk altijd als het al donker is. Overdag hardlopen, dat vind ik eigenlijk maar nik. Nu is er net buiten het dorp waar ik woon een groot natuurterrein. Bij de ingang op het bord staat: verboden toegang tussen zonsondergang en zonsopgang. Ik doe het toch, altijd weer. Waarom vraag ik mij dan af? Mijn sausje zegt: dat mag niet

1) Heb je een concreet vb mbt innerlijke oordelen die botsen dat kan dienen als casus om te bepalen wat in dat geval ‘wat moreel juist’? 2) Heb in lange tijd niet meer zo mogen genieten van een goed gesprek.

Ik moest zojuist nog even aan het volgende denken toen ik naar de keuken liep: hoe wordt de externe moraal in vele gevallen gevormd? Door denken? Door denken en (wetenschappelijk) onderzoek? Door openbaring? Door denken en/of openbaring? Omdat mensen het als gevolgd daarvan met elkaar eens zijn geworden? Of nog anders? Wat maakt dat deze geaccepteerde moraal te verkiezen is boven de individuele? Ik weet uit ervaringen dat sommige regels niet voor iedereen zouden moeten gelden omdat er uitzonderingen bestaan, situaties of mensen waarop ze niet van toepassingen zouden moeten zijn. Hetzelfde geld

Er bestaan protocol vragenlijsten om mensen te helpen omgaan met dilemma’s. Ben je daar bekend mee? Die zouden wel eens gemaakt kunnen zijn omdat mensen niet op hun innerlijk weten mogen vertrouwen. Overigens, weet jij bij wie ik moet zijn om mijn gebruikersnaam te laten aanpassen? Iemand die regelmatig zijn mail leest, want de mails die ik reeds heb verzonden naar diverse stafleden zijn tot op heden nog altijd niet beantwoord.

Wat ik weet is dat men vroeger pruiken droeg omdat de persoonlijk hygiëne te wensen over liet. Dat is heden ten dage niet meer het geval. Misschien laat het antwoord op je vraag zich via deze invalshoek vinden.