Barnabas

Jehovah is de naam voor de drie-eenheid. De Vader, de Zoon (Jezus Christus) en de Heilige Geest zijn alle drie God maar zelfstandige personen. Christus gaat dus niet naar zichzelf toe.

Dat is geen helderziendheid, helderziendheid is occult. Het zien van engelen gebeurt met fysieke ogen. Ik denk dat God er voor kiest om de geestelijke wereld zichtbaar te maken waardoor men die kan zien. Ik heb zelf ook wel eens engelen gezien, dat was met mijn eigen ogen.

De bijbel geeft regelmatig het waarnemen van engelen aan. Ook wordt een paar keer gezegd dat men God ziet. Zoals Mozes. Het is wel mogelijk geestelijke wezens te zien. Zie bv: Num 22:31: Toen ontsloot de HEERE de ogen van Bileam, zodat hij de engel van de HEERE zag staan op de weg, met zijn uitgetrokken zwaard in zijn hand. En hij knielde en boog zich neer met zijn gezicht ter aarde. Of Richt 6:22: Toen zag Gideon dat het een Engel van de HEERE was. En Gideon zei: Ach, Heere, HEERE! Daarom, omdat ik een Engel van de HEERE heb gezien, van aangezicht tot aangezicht, zal ik sterven!

Zo kun je het ook zien ja. Dat is zelfs beter omdat God eerst was en de mens gemaakt heeft.

Kan het er niet mee eens zijn dat God geen rol speelt. Er staat dat de Vader het hoofd van Christus is, dat is een rol. Het lijkt er op dat je vind dat God geen drie onderscheiden personen is omdat er staat dat God één is. Maar als er staat dat de mens (man en vrouw) één vlees worden terwijl zij toch twee onderscheiden personen zijn dan blijkt daar uit dat het woordje één niet betekent: Niet te onderscheiden personen. De bijbel zegt dat Mozes en zeventig oudsten God gezien hebben. Van Mozes staat er dat hij God van de achterzijde gezien heeft. Wat de mensen gezien hebben is dus niet zijn

Ik zie niet hoe Fil 2:7 tegenstrijdig is met ik zeg. Ik ben het met je eens dat Christus gedurende zijn verblijf op aarde mens was. Maar de tekst sluit niet uit dat Hij buiten die periode een persoon was. "Aan den mensen gelijk" is niet hetzelfde als "persoon". God is geest en God (Jehovah) presenteert zich in de bijbel ook als een persoon. Hij spreekt, Hij handelt, Hij voelt, Hij denkt. De mens is naar het beeld van God gemaakt dus alles wat de mens heeft heeft God ook. Dus wanneer de mens een persoonlijkheid heeft dan heeft God dat ook. De vraag komt bij me op: Hoe definiëer je een pers

Waar komt dit gespot nou weer vandaan? Wat is je probleem? Als het gesprekstof oplevert geef je eigen bijdrage dan weer en laat het gespot achterwege. Wees een man.

Bedankt

Heb je daar ook teksten bij?

Dus dan ben je het met me eens dat Jezus een persoon is.

Van man en vrouw wordt ook gezegd dat ze één vlees zullen zijn. Eén lichaam dus. Hetzelfde woord dat voor God wordt gebruikt. Toch zijn man en vrouw twee personen. Als dan het oude testament dat woord voor de mens en voor God gebruikt, dan wordt hetzelfde bedoeld, het gaat om hetzelfde idee. Dus wanneer man en vrouw meerdere personen zijn waarom God dan niet? Wat het licht der wereld betreft is het omgedraait. Licht is geen persoon maar een persoon kan wel een licht zijn, in de figuurlijke zin. Jezus Christus is een persoon die in de bijbel wordt beschreven. Van die bijbel weten we dat di

Ja, daar heb ik ook geen antwoord op.

Maakt niet uit of het over de geest of over de geest van God gaat. Het werkwoord bepaalt dat het objectief (als ik dat goed zeg) vrouwelijk is. Dus Geest is een vrouwelijk woord (in principe) maar wanneer je het opvat als geest van God dan bepaalt het werkwoord dat geest van God vrouwelijk is. En wanneer een mannelijke geest van God bedoeld zou worden dan klopt de tekst niet want dan zou er moeten staan "merachev" oid (hij zweeft), in ieder geval niet "merachevet". Meer kan ik er niet van maken.

Dat er staat geest van God wil nog niet zeggen dat die geest God is. Ik geloof wel dat de geest God is maar God de Heilige Geest. En God de Heilige Geest is niet dezelfde als de Vader. Ben je het daar mee eens?

Nee, ik zet het woordje zij er niet bij omdat "geest" een vrouwelijk woord is. Sterker nog, het woord "geest" (roeach) wordt in de bijbel zowel mannelijk als vrouwelijk gebruikt. Het woord zij zit ingebakken in de werkwoordsvorm. Ik zal het proberen uit te leggen met een Nederlands voorbeeld dat niet bestaat. De man heefta een hond en de vrouw heeftet een hond. Dan is heefta altijd een man en heeftet altijd een vrouw. Als je dan zegt ik heefta een hond betekent dat dat ik een man is.

Het is niet omdat "geest" mannelijk of vrouwelijk is maar omdat "merakevet" "zij zweeft" betekent en niet "hij zweeft". Het Hebreeuws gebruikt voor een man "hij-werkwoord" en voor een vrouw "zij-werkwoord". Wanneer het werkwoord zij zweeft betekent dan betekent dat dat degene die het doet vrouwelijk is. Zo werkt de taal.

Dat staat in de grondtekst, het Hebreeuws. Daar staat in Nederlandse letters: Wuroeach Elohiem merachevet al penee hamajiem. Dat betekent: (Wuroeach) en geest (Elohiem) God (merachevet) zij zweeft ((al) boven (penee) aangezicht/oppervlak (hamajiem) het water, Oftewel: en de geest van god zweefde over het operrvlak van het water. In het Nederlands valt het woordje "zij" weg en komt in geen Nederlandse vertaling voor. Maar het Hebreeuws kent mannelijke en vrouwelijke werkwoordsvorm en er staat dus: En de geest van God, zij zweeft over het oppervlak van het water.

Waarom het nieuwe testament hij gebruikt voor de Geest weet ik niet. Misschie omdat met geest soms ook de Vader bedoeld wordt of omdat het Griekse woord voor geest nu eenmaal mannelijk is, ik weet het niet. Maar ik weet wel dat Genesis 1:2 zegt: de Geest van God, zij zweeft over de wateren. Ook weet ik dat wij moeten geboren worden uit Geest en dat geboorte in de schepping een uitsluitend vrouwelijke eigenschap is. Daarnaast staat er dat de mens naar het beeld van God geschapen is en dat zij mannelijk en vrouwelijk geschapen zijn (waarbij zij de mogelijkheid hebben om kinderen te verwekken zoa

Iedereen kan zich christen noemen maar niet iedereen kent Christus. Zo was het ook met God. De Joden zeiden God te kennen en bij God te horen (Joh 8:30-50). Maar zij weigerden Christus te aanvaarden. Christus antwoordde dat wie werkelijk bij God hoorde ook Hem zou erkennen omdat Christus en de Vader (God Jehovah) bij elkaar horen. Maar de Joden erkenden hristus niet en dat toonde dat zij ook God nietr waarachtig kenden. Wie nu christen is in waarheid moet ook tot de conclusie komen dat Christus redder en verlosser is. dat hij eeuwig leven geeft, dat Hij opgestaan is uit de dood en dat het laat

In deze discussie betreft het bijbelstudie en gaat het om wat de bijbel er over te zeggen heeft. AUB geen niet op de bijbel gefundeerde uitspraken. 1 Tim 2:11-14: 11 Een vrouw moet zich laten onderwijzen in stilheid, in alle onderdanigheid. 12 Want ik sta niet toe dat een vrouw onderwijs geeft, en ook niet dat zij de man overheerst, maar ik wil dat zij zich stil houdt. 13 Want Adam is eerst gemaakt, daarna Eva. 14 En niet Adam is misleid, maar de vrouw is, toen zij misleid werd, tot overtreding gekomen. Merk op dat er staat: Ik sta niet toe. Er staat niet "het is niet goed dat e

Een christen is een persoon die in Christus gelooft en bij Hem wil horen. Gelovende in Christus wordt je betrokken bij hem, raak je betrokken bij zijn familie, de kerk, wordt de bijbel relevant en ga je langzaam steeds meer van Hem begrijpen. Gaandeweg ontwikkel je een persoonlijk contact met God.

In Jesaja 43:10 wordt het woord "el" gebruikt. Elohiem vertaal ik met "afgoden" omdat het "Woordenboek van het bijbels Hebreeuws" van Peter D.H. Broers het aldus vertaald.

Inmiddels een stukje ontdekt uit Jesaja 43:10. Hierin zegt God (en uit de context blijkt dat het om Jahweh/Jehovah gaat) dat er voor hem geen god (el) geformeerd is. De boodschap is dat hij de eerste God is. Jesaja 43:10: "U bent Mijn getuigen, spreekt de HEERE, en Mijn dienaar die Ik verkozen heb, opdat u het weet en Mij gelooft, en begrijpt dat Ik Dezelfde ben: vóór Mij is er geen God geformeerd en na Mij zal er geen zijn." Je zou nog kunnen zeggen dat de elohiem (afgoden) niet geformeerd zijn, maar vers 13 zegt dat Jahwe God "is" voordat de dag er was. Vers 13: "Ook voor de dag er

Ik hou het bij de gedachte dat het enkelvoud betreft omdat het werkwoord dat aangeeft. Lijkt me een heel goede reden. Verder bevestigt het nieuwe testament dat Jezus God en schepper is, in Joh 1. Daarbij is dan ook de Geest van Elohiem (de Heilige Geest) betrokken en de Vader. Elohiem is dan God JHWH, de drie goden die één zijn. Vandaar de meervoudsvorm in elohiem en de enkelvoudige werkwoordsvorm. Het feit dat JHWH pas enkele verzen later genoemd wordt vind ik geen probleem. Het feit dat de naam eerst niet genoemd wordt betekent niet dat de eerdere teksten niet om JHWH gaan. Het is dezelfde p

Ja dat wist ik. Iets dat zweeft en bibbert over de rails.