Plume

Grappig eigenlijk, misschien komen ze samen met dat helikoptergeld, in overvloed. 

Tegelijk zien we veel meer, wat handig is. 

Je snap er niks van, echt niet

Homoseksualiteit lijkt echt een kwaal te zijn.
Er zijn zoveel mensen die er onder lijden.
Echter dat zijn niet de homoseksuelen.
Ik wens allen die er onder lijden van harte beterschap, op dat ze verlost mogen worden van het oordeel en afkeer van de liefde tussen mensen.

Straks komen we met een drone, zomaar uit de lucht gevallen.

Nogal logisch, je doet net of dat een probleem zou zijn, net zoals het debat of God nu transcendent of immanent is. Die non-lineaire attractors zijn dan ook tijdloos, altijd gegeven. 
Er bestaan binnen de dualiteit een vijftal waarheidsconcepten, net zoals er verschillende wereldvisies zijn die interageren waarbinnen zich denkclusters kunnen gaan vormen die onze perceptie kunnen vervormen, hierin ligt het subjectieve. Dit topic gaat over de verzoeningsleer die van dualistische aard is, over harmonie en vrede. 

Sommigen schijnen te denken dat Christus de achternaam van Jezus is. 🙃 
De meeste  primordiale tradities hebben verklaringen gegeven die meestal ongeveer als volgt luiden: alles dat bestaat in materiële vorm is voortgekomen uit een Oerbron, die oorspronkelijk bestaan heeft als Geest. Deze Oneindige Oerbron heeft zich op een of andere manier uitgestort in eindige zichtbare vormen, en heeft alles geschapen, van rotsen tot aan water, planten, organismen, dieren en mensen - alles wat we met onze ogen kunnen zien. Deze zelfonthulling van God in de fysieke schepping was de eerste Incarnatie (de algemene term voor vleeswording van geest), lang voor de persoonlijke, tweede Incarnatie, waarover christenen geloven dat deze plaatsvond in Jezus. Als we dit idee in Franciscaanse taal verwoorden zeggen we: de schepping is de Eerste Bijbel, en die bestond al 13,7 miljard jaar voordat de tweede Bijbel geschreven werd.* 
Als christenen het woord “incarnatie” gebruiken, dan denken de meesten van ons aan de geboorte van Jezus, die op persoonlijke wijze Gods radicale eenheid met de mensheid betoonde. Wat ik in dit boek betoog is dat de eerste incarnatie plaatsvond op het moment waar over geschreven woord in Genesis 1, het moment dat God zich in eenheid verbond met het fysieke universum en het licht in alle dingen werd. (Ik geloof dat dit de reden is dat licht centraal staat op de eerste scheppingsdag en dat de snelheid van licht vandaag de dag erkend wordt als de ene universele constante.) De incarnatie is dus meer dan alleen “God die Jezus wordt “. Het is een veel bredere gebeurtenis. Daarom beschrijft Johannes Gods aanwezigheid met de algemene term “vlees “(Johannes 1:14; NBG). Johannes heeft het over de alomtegenwoordige Christus, de aanwezigheid waar Caryll  Houselander zo door overweldigd raakte, de Christus die wij ontmoeten in andere mensen, een berg, een grasspriet of een spreeuw.
Al het zichtbare, zonder uitzondering, is de uitstorting van God. Wat zou het anders kunnen zijn? “Christus “is een woord voor het Oerpatroon (“Logos”😞 “alles is er door ontstaan en zonder dit is niets ontstaan van wat bestaat “(Johannes : drie). Deze manier van kijken heeft mijn geloof een nieuwe energie gegeven, een nieuwe taal en een verruiming, en ik denk dat hier in de unieke bijdrage van het christendom te midden van de wereldreligies zou kunnen zitten.**
Als je even door de vingers kunt zien dat Johannes hier het mannelijke persoonlijk voornaamwoord gebruikt om iets te beschrijven dat niet in een gender te vatten is, dan zie je dat hij ons een sacrale kosmologie geeft in zijn proloog (1:1 - 18), en niet slechts een theologie. Lang voor Jezus’ persoonlijke incarnatie was Christus al diep ingebed in alle dingen - als alle dingen! De eerste zinnen van de Bijbel beschrijven dat “Gods Geest zweefde over het water“, of over de “vormloze leegte“, en dat onmiddellijk het materiële universum volledig zichtbaar werd in zijn volledige diepte en betekenis (Genesis 1:1 e.v.). De tijd had op dit punt uiteraard nog geen betekenis. Het Christus-mysterie is de poging van het Nieuwe Testament om een naam te geven aan deze zichtbaarheid - of dit zicht-vermogen - die plaatsvond op de allereerste dag.
Vergeet niet: licht is niet zozeer dat wat je direct ziet als wel dat wat maakt dat je al het andere ziet. Dit is de reden dat Jezus in het evangelie van Johannes de nog een grootsprakerige uitspraak doet: “ik ben het licht voor de wereld “(Johannes 8:12). Jezus Christus is het amalgaam van materie en geest samengebracht op één plek, zodat ook wijzelf deze twee samen kunnen brengen op alle plekken en ons zo kunnen verheugen over de dingen in hun volheid. Het kan ons zelfs in staat stellen om te zien zoals God ziet, als dat niet teveel gevraagd is.
Wetenschappers hebben ontdekt dat wat voor het menselijke oog eruit ziet als duisternis in werkelijkheid gevuld is met kleine deeltjes die neutrino’s worden genoemd. Dit zijn lichtsnippertjes die door het hele universum hun weg afleggen. Schijnbaar bestaat er nergens zoiets als volledige duisternis, al lijkt dat wel zo voor het menselijk oog. Het evangelie van Johannes had het meer bij het rechte eind dan we ons realiseren toen hij schreef over “een licht dat de duisternis niet in haar macht heeft gekregen “(1: 5). Het weten dat het innerlijke licht van de dingen onmogelijk geëlimineerd of vernietigd kan worden is onvoorstelbaar hoopvol. En alsof dat niet genoeg is kiest Johannes voor een actief werkwoord (“ Het waarachtige licht… was komende in de wereld “, 1:9; NBG), waarmee hij ons laten zien dat het Christus-mysterie geen eenmalige gebeurtenis was, maar een voortgaand proces door de tijd heen-zo constant als het licht dat het universum vult. En “God zag dat het licht goed was “(Genesis één: drie). Hou deze gedachte vast!
Maar de symboliek wordt nog dieper en scherper. Christenen geloven dat deze universele aanwezigheid is “geboren uit een vrouw en onderworpen aan de wet “(Galaten 4:4) op een later moment in de chronologische tijd. Dit is de grote christelijke geloofssprong, die niet iedereen bereid is te nemen. Op gewaagde wijze geloven we dat Gods aanwezigheid uitgestort werd in een enkel menselijk wezen, zodat de mensheid en de goddelijkheid als één in hem opereerden - en daarom ook in ons! Maar in plaats van te zeggen dat God naar de wereld kwam door Jezus kunnen we misschien beter zeggen  dat Jezus uit een wereld kwam, die van meet af aan al met Christus doordrenkt was. De tweede incarnatie vloeide voort uit de eerste, uit Gods liefhebbende eenwording met de fysieke schepping. Als dat nog steeds raar klinkt, vraag ik je om het voor nu even te vertrouwen. Ik beloof je dat dit je geloof in zowel Jezus als in Christus alleen maar zal verdiepen en verbreden. Het is een belangrijke herformulering van wie God zou kunnen zijn en van wat hij aan het doen is. En het zou wel eens zo kunnen zijn dat we hierin een God ontmoeten die we hard nodig hebben in de zoektocht naar de antwoorden op de vragen van mij even dit hoofdstuk begonnen.
Dit is mijn punt:als ik besef dat de wereld om mij heen zowel de plek is waar God zich verbergt als openbaart, dan kan ik niet langer een betekenisvol onderscheid maken tussen het natuurlijke en het bovennatuurlijke, tussen het heilige en het profane. (Een goddelijke “stem “maakt dit in Handelingen 10 zeer duidelijk aan Petrus, die zich hier nogal tegen verzet.) Alles wat ik zie en ken is daadwerkelijk één “uni-versum “, dat ronddraait rondom één coherent  centrum. Deze goddelijke aanwezigheid is uit op verbinding en gemeenschap, niet op scheiding of verdeeldheid - behalve als dat omwille van een nog dieper eenheid in de toekomst is.
Wat een enorm verschil maakt dat in de manier waarop ik door de wereld ga, in hoe ik ieder mens die ik tegenkom tegemoet treed! Het is alsof alles wat teleurstellend en “gevallen “leek, alle grote tegenslagen die enorme struikelblokken voor de loop van de geschiedenis hebben gevormd, nu gezien kunnen worden als één hele beweging die nog steeds betoverd en gedreven wordt door Gods liefde. Al deze dingen moeten op een of andere manier bruikbaar zijn voor God en gevuld zijn met potentie, zelfs als die dingen de vorm aannemen van verraad en kruisiging. Waarom en hoe zouden we deze wereld anders lief kunnen hebben? Niets, en niemand, hoeft uitgesloten te worden. Dit soort heelheid waar ik het over heb is iets dat deze post moderne wereld niet langer aanstaat en wat zij zelfs vol ijver ontkent.Ik vraag me altijd af waarom we, na de triomf van het rationalisme in de Verlichting, de voorkeur geven aan zulke incoherentie. Ik dacht dat we het er over eens waren dat coherentie, patronen en een uiteindelijke betekenis goede zaken zijn. Maar de intellectuelen van de vorige eeuw hebben het bestaan en de kracht van zo’n heelheid ontkend - en in het christendom zijn we de mist in gegaan door de aanwezigheid van de schepper te beperken tot slechts een enkele menselijke manifestatie,, namelijk tot Jezus. De implicaties van ons zeer selectieve zien zijn catastrofaal geweest voor de geschiedenis en de mensheid. De schepping werd gezien als iets profaans, een schitterend ongeluk, niets meer dan het decor voor dat waar God belangstelling pas echt naar uit zou gaan - namelijk naar de mens. (Of, nog problematischer, de man!) Het is onmogelijk om individuen het idee te geven dat ze sacraal zijn binnen binnen in een profaan, leeg universum dat niets meer is dan een ongelukkige bijkomstigheid. Deze manier van kijken geeft ons een gevoel van gescheidenheid en competitie, waarbij we streven naar superioriteit in plaats van naar een diepe verbondenheid en een streven naar steeds grotere cirkels van eenwording.
Maar God heeft de dingen lief door de dingen te worden. God heeft de dingen lief door zich ermee te verenigen, niet door ze uit te sluiten.
In de scheppingsdaad heeft God de eeuwig stromende Goddelijke aanwezigheid gemanifesteerd in de fysieke en materiële wereld.***  De alledaagse materie is de verstopplek van de Geest, en dus het Lichaam van God. Wat zou het ook anders kunnen zijn als we geloven - zoals orthodoxe joden, christenen en moslims dat doen - dat “een God alle dingen geschapen heeft“? Sinds het allerbegin heeft God haar glorie en goedheid getoond door de fysieke schepping. Zoveel Psalmen bevestigen dit, wanneer er dingen staan als: “Laat de rivieren in de handen klappen en samen met de bergen jubelen.“ Was Paulus toen hij schreef “dan is Christus alles in allen” (Kolossenzen 3:11)  een naïeve pantheïst of begreep hij daadwerkelijk de volle implicatie van het evangelie van Incarnatie?
God lijkt ervoor gekozen te hebben om het onzichtbare te manifesteren in wat wij het “zichtbare” noemen, zodat alle zichtbare dingen de openbaring zijn van Gods eindeloze stromende spirituele energie. Als je dat eenmaal herkent is het moeilijk om nog langer eenzaam te zijn in deze wereld.
Richard Rohr; Het Christus-mysterie, p.22-27

Ik gebruik heel af en toe (ook omdat het nogal duur is) CBD-olie tegen ontstekingen (arthritis), het is niet alleen pijnstillend maar ook ontstekingsremmend, en ik gebruik het als als spierontspanner bij zenuwbeknellingen ten gevolge van arthritis, en soms als licht ontspannend middel.  Het werkt uitstekend en persoonlijk vind ik het prettiger dan bijvoorbeeld de Diazepam die de dokter geeft als spierontspanner bij  zenuwbeknelling. Daar schijnt niet iedereen zo sterk op te reageren als ik, maar 1 Diazepam en ik ben totaal dronken en van de wereld. Met dubbele tong en al, zo stoned als een garnaal.  Diazepam werkt wel ontzettend snel voor mij, mijn nek , waarvandaan de beknelling komt gaat gelijk enorm kraken doordat de spieren verslappen.  Maar ik kan dan niet functioneren.  In een eerder stadium wat CBD-olie gebruiken is prettiger. 

Wat betreft het rustgevend aspect, leven in de Geest geeft rust, maar zolang we een sterfelijk lichaam hebben bepaalt de biologie nog steeds je fysiek. Er is niets mis mee om gebruik te maken van wat ons in de natuur is gegeven aan geneeskracht en verzachting.
 
http://reumanijmegen.nl/medisch/2499/

Negeren is wat je graag doet, omdat je je verheven voelt, teveel ego zoals je zegt. 

Mijn punt is, dat wanneer gezien wordt dat alles uit Hem is, er anders naar teksten gekeken kan worden, dan alleen de hoeveelheid letters.
Zeg maar; kwaliteit boven kwantiteit.
Daarbij; hoe zie je dat voor je; ''dienen wij in Christus te zijn?''
Wanneer wij in Christus zijn, zijn wij er niet meer, maar is alles van Christus.
Op die manier zijn wij opgegaan in Hem. Dat is rechtvaardiging; verloren wat de vergankelijkheid diende.
Wat overblijft is de rechtvaardige. Dat is; uit God.
En daarom spreekt Joh. 17 mij zo aan, want het staat daar gewoon;
14 Ik heb hun Uw woord gegeven; en de wereld heeft ze gehaat, omdat zij van de wereld niet zijn, gelijk als Ik van de wereld niet ben.
15 Ik bid niet, dat Gij hen uit de wereld wegneemt, maar dat Gij hen bewaart van den boze.
16 Zij zijn niet van de wereld, gelijkerwijs Ik van de wereld niet ben.

En daarom lees ik het SV; van Jezus.
Dat verklaart alles voor mij; uit God. Alles is wat God betreft uit God, en wat van de mens is, is van vlees en bloed.
Het geloof is logischer uit God, dus van Jezus Christus.
Het geloven in, is dan het geloof hebben, waarin dan geloofd wordt door de mens die Hem in zichzelf bewust is geworden.
Het geloof is het fundament voor het bouwen van Gods Tempel, ons lichaam, maar voor Hem.
Hoe kan een menselijk geloof (wat dat dan ook mag zijn) nu een fundamenteel onderdeel zijn van zo'n belangrijk ingrijpend proces dat door de Geest uitgevoerd gaat worden.
Dat kan alleen door iets uit God zijn, door God en tot God.  

Tot Hem. Ook nog.

Maar als het besef er is, dat het geloof van Hem is, dat wat uit God is in de mens is, wat tot God doorheen de mens gaat door Hem, wat heeft knielen dan zin?
Dan is een religieus leven leiden, met het besef dat Hij in ons is, geen vernedering, maar een hoopvol leven.

Ja, minder makkelijk dan het lijkt, veel minder vluchtwegen mogelijk, dat is het verschil. 

Het wordt beter, middels inductieve herkadering kunnen we zelfstandig die schuld in kaart brengen, en zien wat je niet ziet. 
Ja, misschien is het dat wel dat een aantal je probeert te vertellen, maar we zijn blijkbaar allemaal domme mensen in jouw ogen. 

Zo is dat.  De onnaspeurlijke rijkdom van Christus,  de veelkleurige wijsheid Gods. (Ef. 3: 11) 
😁

Het is toch wel verbazingwekkend hoe snel, helaas óók op dit forum, men vervalt tot drogredenen. Het hoofdprobleem is in deze dat praktisch niemand (uitzonderingen daargelaten) in staat is, een zinvol (vergeef me deze arrogantie) bericht goed en inhoudelijk te lezen en te begrijpen. En dat vind ik zeer spijtig, alhoewel ook wat dat betreft ‘niets nieuws onder de zon is’; ook dat is ijdelheid.

Nee, inzicht gaat per individu.

Zodra u in staat bent op een normale manier en met fatsoenlijke argumenten in gesprek te gaan, ben ik bereid u te antwoorden. Uw respectloze reactie geeft mij alleen maar aan dat u niet in staat bent het fundament van uw heilige huisjes te verdedigen. Ik verzoek u dan ook vriendelijk mijn kostbare tijd niet langer op te eisen voor uw onzinnige commentaren; er zijn vast anderen op dit forum die uw visie en manier van discussiëren wél op prijs stellen. 

De boom des levens neemt de ziel mee naar een overkoepelende waarheid, hier vinden we allerhande katalysatoren die in de andere dimensie niet gekend zijn en onwetendheid in stand houdt. Dit is niet voorbestemd voor vermeende uitverkorenen maar voor iedereen tijdloos beschikbaar, indien er openheid en aandacht voor bestaat, derhalve geen speculatie. 
 

Typisch, alsmaar uitstellen en dan gewichtig proberen te doen, mensen in slaap blijven wiegen. 
Fijne projectie, zelfs als het antwoord gegeven wordt, toch wordt het niet gezien. Wat rest is gekend, herhaling. 
Prediker gebruikt het woord ijdel om aan te duiden dat de wereld onzinnig in elkaar steekt, de wereld tart alle redelijkheid. De wijsheid slaagt er niet in om de wereld inzichtelijk te maken, hoe meer inzicht een mens nastreeft, hoe meer hij ervan overtuigd raakt dat de wereld absurd is. Toch zijn er bepaalde ervaringen die wel zinvol kunnen zijn. In liefde, werk en intellect kan de mens voldoening vinden, zodat zijn bestaan niet volledig zinloos is (Prediker 9:7-10).

Je zegt het hier mi goed, geografisch binnen een bepaalde context ontstaan en verder gedragen, als onwrikbaar zonder rekening te houden dat er elders ook mensen woonden. In die tijd wisten we zelfs niet dat Amerika bestond, om maar iets te zeggen. En zoals je terecht ook aangeeft, het gaat om een spiritueel proces, in het innerlijke. 
Tegenwoordig stelt zich de vraag of het een nieuwe wereld is of de oude herstellen, wat naargelang perceptie verschillend kan ingevuld worden. Maar sowieso, veel hoop valt te koesteren op basis van allerhande informatie die iedereen vrij kan terugvinden, heel bijzonder. 
Zou best wel eens kunnen, ik merk immers dat er al veel meer mensen werken aan een co-creatieve samenleving, soms niet-christelijk maar misschien net daarom wel meer-christelijk, wat van binnenuit komt. 

Persoonlijk denk ik dat het 144.000 geografische Israëlieten zijn die na de Harpazo, de Opname van de Gemeente tot geloof en het besef van Christus in zichzelf zijn gekomen. Tweelingzielen dus inderdaad, naar het voorbeeld van de apostel Thomas die door Jezus zijn tweelingziel (tweelingbroer in geestelijke zin) werd genoemd.
 
De tweelingbroer van Jezus
“Dit zijn de geheime woorden die Jezus de Levende sprak, en die Didymos Judas Thomas opschreef”
begint het Evangelie van Thomas. Een andere, aan de apostel Thomas gewijde, tekst begint met:
“De geheime woorden die de verlosser tot Judas Thomas gesproken heeft, en die ik, Mattheüs, heb opgeschreven.”
Wat zijn die geheime woorden die Jezus tot zijn tweelingbroer Thomas sprak?  Geheime woorden die zelfs de andere apostelen niet kenden. In het Evangelie van Thomas lezen we namelijk dat Jezus Thomas apart nam, zich terugtrok en drie woorden tot hem sprak.
 “Toen Thomas echter weer bij zijn vrienden terugkwam vroegen zij: ‘Wat heeft Jezus tegen je gezegd?’ Thomas zei tegen hen: ‘Als ik een van de woorden zeg die hij tegen mij sprak, zullen jullie stenen nemen en naar mij werpen; en vuur zal uit de stenen komen en jullie verbranden.’”
In weer een andere tekst, de Handelingen van Thomas, komen we een soortgelijke passage tegen, waarin Thomas Jezus aanroept:
 ‘Jezus, het verborgen geheimenis, dat ons is geopenbaard; gij zijt het die ons vele geheimenmissen laat zien; die me apart genomen hebt temidden van al mijn vrienden en drie woorden tegen me gezegd hebt waardoor ik in vuur en vlam raakte en die ik niet aan anderen kon vertellen.’

In Het Boek van Thomas wordt verteld dat Jezus en Thomas lang met elkaar praatten.

“ De Verlosser zei:’ Broeder Thomas, zolang je de tijd in deze wereld hebt, luister naar me en ik zal je dat openbaren, waarover  je in je hart hebt nagedacht. Want omdat men gezegd heeft dat jij mijn tweelingbroer en mijn ware vriend bent, dien je jezelf te onderzoeken, opdat je zult begrijpen wie je bent, wie je was en wie je zult worden. Daar men jou mijn broeder noemt, past het niet dat je over jezelf onwetend bent. Ik weet dat je reeds tot kennis gekomen bent, omdat je al eerder inzag dat ik de kennis van de waarheid ben. In de tijd dat je me vergezelt ben je, hoewel je het zelf niet weet, in feite reeds tot kennis gekomen; daarom zal men jou “de zich-zelf-kenner” noemen. Want wie zichzelf niet kent, kent niets. Maar wie zichzelf kent,    
heeft ook kennis over de Diepte van het Al verkregen. Daarom heb jij nu, mijn broeder Thomas, het voor de mensen verborgene gezien; dat is datgene waaraan zij aanstoot nemen, omdat zij het niet kennen.’“
Thomas zag dus, wat voor de meeste mensen verborgen was. Een met de (normale) zintuigen niet waar te nemen werkelijkheid achter de zichtbare werkelijkheid. Waar velen zich alleen bekommeren om deze zichtbare werkelijkheid, de materie, de wereld, de carrière, het geld et cetera, zijn er slechts weinigen die zich om die andere wereld, de wereld van de Geest, bekommeren. Velen, vooral ook kerkelijke mensen, leven in een toekomstverwachting. Ook de discipelen, die aan Jezus vroegen wanneer het Koninkrijk nu zou komen. Jezus antwoordt dan:

 ‘Het komt niet door het te verwachten., Zij zullen niet zeggen: ziet hier, of: ziedaar. Maar het Koninkrijk van de Vader is verspreid over de aarde en de mensen zien het niet.‘

Dat bedoelt Jezus ook als hij Thomas onderwijst over zijn zelf kennis, want  ‘ wie alles kent, behalve zichzelf, mist alles.‘
Vele christenen uit de eerste eeuwen, waaronder de gnostici, gingen er vanuit, dat het Koninkrijk in de mens zelf gelegen was. Door zichzelf te kennen, leerde men ook het Koninkrijk van de Vader kennen. En met de Vader van dat Koninkrijk wordt God bedoeld. ‘Die van boven echter zijn onzichtbaar tussen de dingen die zichtbaar zijn; ze zijn alleen zichtbaar aan hun eigen wortel’ openbaart Jezus aan zijn tweelingbroer. En die wortel is de herkomst, daar waar alles vandaan komt en waar de gnostici [...], zeer duidelijke beelden van hadden..

‘Gezegend is de enkeling en de uitverkorene; want u zult het Koninkrijk vinden; omdat u daar vandaan komt, zult u daar weer terugkeren.’
Met andere woorden: de mens dient in zichzelf de oorsprong te vinden en als hij die gevonden heeft, weet hij ook, dat hij daar weer naar zal teruggaan. Teruggaan naar de werkelijkheid van het Rijk van God, dat weliswaar in de zichtbare werkelijkheid onzichtbaar is, maar toch overal aanwezig.
Jezus zei: ‘Laat hij die zoekt niet ophouden met zoeken, totdat hij vindt en wanneer hij vindt zal hij verontrust worden en wanneer hij verontrust is, zal hij zich verwonderen en hij zal over het Al regeren.’

Jacob Slavenburg; De geheime woorden, p. 13-15
 
 
 

Persoonlijk denk ik dat het 144.000 geografische Israëlieten zijn die na de Harpazo, de Opname van de Gemeente tot geloof en het besef van Christus in zichzelf zijn gekomen. Tweelingzielen dus inderdaad, naar het voorbeeld van de apostel Thomas die door Jezus zijn tweelingziel (tweelingbroer in geestelijke zin) werd genoemd.
 
De tweelingbroer van Jezus
“Dit zijn de geheime woorden die Jezus de Levende sprak, en die Didymos Judas Thomas opschreef”
begint het Evangelie van Thomas. Een andere, aan de apostel Thomas gewijde, tekst begint met:
“De geheime woorden die de verlosser tot Judas Thomas gesproken heeft, en die ik, Mattheüs, heb opgeschreven.”
Wat zijn die geheime woorden die Jezus tot zijn tweelingbroer Thomas sprak?  Geheime woorden die zelfs de andere apostelen niet kenden. In het Evangelie van Thomas lezen we namelijk dat Jezus Thomas apart nam, zich terugtrok en drie woorden tot hem sprak.
 “Toen Thomas echter weer bij zijn vrienden terugkwam vroegen zij: ‘Wat heeft Jezus tegen je gezegd?’ Thomas zei tegen hen: ‘Als ik een van de woorden zeg die hij tegen mij sprak, zullen jullie stenen nemen en naar mij werpen; en vuur zal uit de stenen komen en jullie verbranden.’”
In weer een andere tekst, de Handelingen van Thomas, komen we een soortgelijke passage tegen, waarin Thomas Jezus aanroept:
 ‘Jezus, het verborgen geheimenis, dat ons is geopenbaard; gij zijt het die ons vele geheimenmissen laat zien; die me apart genomen hebt temidden van al mijn vrienden en drie woorden tegen me gezegd hebt waardoor ik in vuur en vlam raakte en die ik niet aan anderen kon vertellen.’

In Het Boek van Thomas wordt verteld dat Jezus en Thomas lang met elkaar praatten.

“ De Verlosser zei:’ Broeder Thomas, zolang je de tijd in deze wereld hebt, luister naar me en ik zal je dat openbaren, waarover  je in je hart hebt nagedacht. Want omdat men gezegd heeft dat jij mijn tweelingbroer en mijn ware vriend bent, dien je jezelf te onderzoeken, opdat je zult begrijpen wie je bent, wie je was en wie je zult worden. Daar men jou mijn broeder noemt, past het niet dat je over jezelf onwetend bent. Ik weet dat je reeds tot kennis gekomen bent, omdat je al eerder inzag dat ik de kennis van de waarheid ben. In de tijd dat je me vergezelt ben je, hoewel je het zelf niet weet, in feite reeds tot kennis gekomen; daarom zal men jou “de zich-zelf-kenner” noemen. Want wie zichzelf niet kent, kent niets. Maar wie zichzelf kent,    
heeft ook kennis over de Diepte van het Al verkregen. Daarom heb jij nu, mijn broeder Thomas, het voor de mensen verborgene gezien; dat is datgene waaraan zij aanstoot nemen, omdat zij het niet kennen.’“
Thomas zag dus, wat voor de meeste mensen verborgen was. Een met de (normale) zintuigen niet waar te nemen werkelijkheid achter de zichtbare werkelijkheid. Waar velen zich alleen bekommeren om deze zichtbare werkelijkheid, de materie, de wereld, de carrière, het geld et cetera, zijn er slechts weinigen die zich om die andere wereld, de wereld van de Geest, bekommeren. Velen, vooral ook kerkelijke mensen, leven in een toekomstverwachting. Ook de discipelen, die aan Jezus vroegen wanneer het Koninkrijk nu zou komen. Jezus antwoordt dan:

 ‘Het komt niet door het te verwachten., Zij zullen niet zeggen: ziet hier, of: ziedaar. Maar het Koninkrijk van de Vader is verspreid over de aarde en de mensen zien het niet.‘

Dat bedoelt Jezus ook als hij Thomas onderwijst over zijn zelf kennis, want  ‘ wie alles kent, behalve zichzelf, mist alles.‘
Vele christenen uit de eerste eeuwen, waaronder de gnostici, gingen er vanuit, dat het Koninkrijk in de mens zelf gelegen was. Door zichzelf te kennen, leerde men ook het Koninkrijk van de Vader kennen. En met de Vader van dat Koninkrijk wordt God bedoeld. ‘Die van boven echter zijn onzichtbaar tussen de dingen die zichtbaar zijn; ze zijn alleen zichtbaar aan hun eigen wortel’ openbaart Jezus aan zijn tweelingbroer. En die wortel is de herkomst, daar waar alles vandaan komt en waar de gnostici [...], zeer duidelijke beelden van hadden..

‘Gezegend is de enkeling en de uitverkorene; want u zult het Koninkrijk vinden; omdat u daar vandaan komt, zult u daar weer terugkeren.’
Met andere woorden: de mens dient in zichzelf de oorsprong te vinden en als hij die gevonden heeft, weet hij ook, dat hij daar weer naar zal teruggaan. Teruggaan naar de werkelijkheid van het Rijk van God, dat weliswaar in de zichtbare werkelijkheid onzichtbaar is, maar toch overal aanwezig.
Jezus zei: ‘Laat hij die zoekt niet ophouden met zoeken, totdat hij vindt en wanneer hij vindt zal hij verontrust worden en wanneer hij verontrust is, zal hij zich verwonderen en hij zal over het Al regeren.’

Jacob Slavenburg; De geheime woorden, p. 13-15
 
 
 

Er staat in de grondtekst van Genesis dan ook “in den beginne schiep God de hemelen,en de aarde”.  Meervoud. En niet  “de hemel”, enkelvoud, wat er in veel vertalingen van gemaakt is.  Al naar gelang zijn afstemming, verworven in het geleefde leven, gaat de ziel en zijn voertuig, de geest (het geestelijke oftewel astrale lichaam), na de dood van het sterfelijk lichaam naar dat domein in de hemelen waarop hij afstemming heeft.    Daarom staat in de bijbel:
Mat.6: 19-21 Verzamel voor jezelf geen schatten op aarde: mot en roest vreten ze weg en dieven breken in om ze te stelen. Verzamel schatten in de hemel, daar vreten mot noch roest ze weg, daar breken geen dieven in om ze te stelen. Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn. 
Schatten in de hemel wordt in de oudste wijsheidstraditie van het hindoeïsme ook wel dharma genoemd. 

Jezus zegt dan ook in Joh.14: 2 In het huis mijns Vaders zijn vele woningen – anders zou Ik het u gezegd hebben – want Ik ga heen om u plaats te bereiden; en wanneer Ik heengegaan ben en u plaats bereid heb, kom Ik weder en zal u tot Mij nemen, opdat ook gij zijn moogt, waar Ik ben.