Desid

Ook jij wil dus jouw dogma opleggen aan deze schrijver. In de pastorale brieven (1-2 Tim., Tit.) is het duidelijk dat de gelovigen zijn gered door God (1 Tim. 1:14; 2 Tim. 1:9a; Tit. 3:5). Maar de uiteindelijke redding wacht nog (2 Tim. 4:18). Niet voor niets klinkt de oproep om aan het geloof en de liefde vast te houden (2 Tim. 1:9) en het kwade te mijden (2:22). Opvallen door goede daden (1 Tim. 2:10). In het huis van de kerk zijn verschillende 'vaten' (zoals de praatjesmakers uit Tit. 1:10), pas als iemand zich van alle kwaad gereinigd heeft wordt het een heilig voorwerp (2 Tim. 2

Dat zou betekenen dat niemand ooit van mening verandert. Dat klopt niet. Dus klopt jouw idee niet. Als wetenschapper moet ik vrij staan tegenover het bestudeerde object. En als gelovige heb ik de innerlijke vrijheid om de geest boven de letter te zetten. Bovendien maak ik hiermee expliciet wat fundamentalisme-achtige christenen verstoppen achter een vroom verhaaltje: dat je alleen de bijbelschrijvers kunt begrijpen vanuit jouw eigen kennishorizont en dat het waarnemen van wat zij bedoelen altijd door ons eigen oordeel heen moet. Pas als je dat door hebt, kun je dat proces op een

Neen. Dat zijn drie denkfouten. De eerste is dat er alleen maar cirkeltjes zijn. De tweede is dat het rationeel is om binnen jouw cirkeltje alles kloppend te hebben zonder dat het tegengesproken kan worden. Dat is het niet. Het is juist rationeel om je opvatting open te stellen voor kritiek en weerlegging. De derde denkfout die je maakt is een valse tegenstelling. Je hoeft de Bijbel niet óf alleen wetenschappelijk óf alleen geestelijk te zien. Het kan ook allebei.

Jawel. Je blijft dus lekker in je cirkeltje zitten. Dat is irrationeel.

Dat is een cirkelredenering. Want als ik wijs op verschillen in de Bijbel, zeg jij: ja maar dat kan niet want het klopt niet met mijn dogma. Jouw dogma is immuun voor kritiek. Dat is irrationeel.

Jouw schriftgebruik is wederom dogmatisch.

Klopt, maar 'zo'n beetje elke christen' is natuurlijk schromelijk overdreven. Het is mijn vak om de Bijbel niet dogmatisch te lezen.

Dit is dus typisch dogmatisch bijbellezen.

Haman en Heman hebben niets met elkaar te maken. Als je die twee wel verbindt leidt dat alleen maar tot vreemde gedachtekronkels.

Uiteraard. Paulus zou zoiets nooit geschreven hebben, al was het alleen al omdat hij het huwelijk ontraadt (1 Kor. 7).

Dat laatste is niet in beeld bij de schrijver. Het eerste ook niet. De schrijver kent maar twee categorieën: echtgenotes die kinderen krijgen en opvoeden, en weduwen die kinderen hebben opgevoed en jongere vrouwen advies geven.

Ik begrijp heel goed hoe 'zoiets kan'. Ik doe het verhaal ook niet af als barbaarse nonsens, alsof die mensen toen in een democratische rechtsstaat leefden. Maar ik vind het niet nodig om moordpartijen, wanneer dan ook, moreel te rechtvaardigen. Een satanische cult verwijderen door de aanhangers te vermoorden lijkt mij in de moderne tijd ook een uiterst verwerpelijke en illegale daad.

Precies wat ik schrijf.

Dit ontkent allemaal niet dat deze schrijvers dachten dat ze in de eindtijd leefden. Juist omdat ze dat dachten schrijven ze dit soort dingen.

Omdat het off-topic is ga ik niet in op deze apologie voor moordpartijen. Nee, jij hebt het dogma dat elke schrijver in de Bijbel dezelfde dogmatiek in de kast heeft staan. Dat is onjuist. Wat een flauwekul.

Ja, oke, maar dat is nog geen aanwijzing dat de Baälpriesters die bij Elia aanwezig waren aan die praktijken deden. En dan nog: hen afslachten is een barbaarse, terrorristische daad. Omdat nu toe te juichen moet je echt wel diep gezonken zijn.

Oftewel, jouw dogma bepaalt wat er in de Bijbel staat. Je kiest er één woordje uit, en daar hang je de hele uitleg aan op. Dat is niet overtuigend. Verder negeer je het feit dat de schrijver plotseling overstapt op het meervoud. Dit wijst erop dat het een afrondende opmerking is. Je negeert ook, dat de vertaling die je citeerde wel heel veel woorden nodig heeft om een simpel 'door' te vertalen. Nog even over die voorwaarde. Het maakt erg uit of die voor- of achteraan staat. Zie 1:8 'Wij weten dat de wet goed is als hij op de juiste wijze gebruikt wordt.' Er staat heel ie

Dat weet ik ook wel, maar dat is een volledig onjuist uitleg. Maar die leer is gewoon luchtfietserij. Er staat toch talloze keren dat de gelovigen in de eindtijd leven. Lees 1 Kor. 7:29 'er rest maar weinig tijd', 1 Kor. 10:11 ('ons, voor wie de tijd ten einde loopt'), 1 Johannes 2:18 'het laatste uur is aangebroken, de antichristen zijn er al'. Om er maar een paar te noemen.

Ja zo kan ik het ook, gewoon een vertaling nemen die de bijbeltekst zo heeft gemasseerd dat er iets staat wat jij fijn vindt. Er staat: σωθήσεται δὲ διὰ τῆς τεκνογονίας, ἐὰν μείνωσιν ... Dit eerste stuk staat in het enkelvoud, het laatste stuk in het meervoud. Dus het laatste stuk, 'als/wanneer zij (= vrouwen) blijven...' hangt er een beetje los achteraan, als een laatste opmerking. De hoofduitspraak is: 'Maar zij (= de vrouw) wordt gered door het baren van kinderen'. Dus, volgens de Bijbel is een God welgevallige echtgenote er een die zich ondergeschikt maakt aan haar man, en k

Onjuist. De opname is fundamentalistische fantasie (verzonnen in de 19e eeuw). En volgens het NT is de eindtijd al begonnen.

Dus je ontkent wat in 1 Tim. 2:15 staat?

Het citaat is natuurlijk onzin. Het evangelie van het koninkrijk is de verkondiging van Jezus. Om op je eerste opmerking in te gaan: je gaat er dan vanuit dat er een objectieve ordening is van tijden en dat wij kunnen bepalen waar we zitten. Dat lijkt me onjuist.

onderbouw dat eens als je wilt. En kinderen baart, want zo wordt ze gered.

Nee, dat kun je niet concluderen. Maar ik geloof niet dat een 'hogere' eenheid van het NT de onderlinge verschillen en de tijdbepaaldheid uitschakelt.

Oneens. Dit zijn allemaal gewrongen ideeën. Natuurlijk zijn de bijbelteksten geschreven voor een bepaalde situatie. Geen enkele schrijver van een NT-geschrift heeft bedacht dat zijn geschrift onderdeel moest worden van de Bijbel de komende duizenden jaren. Dus je hebt altijd een breuk tussen het door de auteur beoogde publiek, en wij als lezers in een heel andere tijd. Dat betekent echter niet dat die teksten alleen bedoeld zijn voor een speciale selectie mensen.