TTC

Op de keper beschouwd, wat we met die eeuwige consolidatie eigenlijk zeggen is dat er een structuur is waarin we als nietige ikjes bewegen. Vandaag is dat, net dankzij de opkomst van technologie en informatica, een structuur die zich in een virtuele ruimte bevindt. En binnen die ruimte zijn de opties, inclusief een haast ontelbaar variaties, doelen, misinterpretatie, conflict en meningsverschil, van die orde dat het paradoxaal genoeg ook voeding geeft aan utopisch gedachtengoed, zij het misschien al even eeuwig dan de consolidatie zelf. En tussendoor, alsof het een pietluttigheid zou kunnen zi

Ockhams scheermes, ook bekend als de wet van de spaarzaamheid, is de stelling dat wanneer er verschillende hypotheses zijn die een verschijnsel in nagenoeg dezelfde mate kunnen verklaren, die hypothese gekozen moet worden die de minste aannames bevat. Het is een principe uit de kennistheorie dat wordt toegeschreven aan de 14e-eeuwse Engelse filosoof Willem van Ockham, een franciscaner monnik.

Met een kwinkslag, bosvogeltjes hebben weinig tot geen last van timing issues of niet-compatibele rekeningstelsels.

Een kaarsensnuiter is een op een schaar lijkend voorwerp waarmee een vlam kan gedoofd worden door het teveel aan pit weg te knippen.

Bij CBTI leren patiënten vijf belangrijke strategieën toe te passen, stimuluscontrole, slaaprestrictie, slaapverstorende prikkels/activatie, voeding en middelen, en rekening houden met de biologische klok. Delos is een eiland dat behoort tot de Cycladen. Het ongeveer vier vierkante kilometer grote eiland wordt bevolkt door ongeveer 75 personen die zich bezighouden met hotellerie, archeologie en het bewaken van ruïnes, die werelderfgoed zijn.

Met het acroniem PDS kan niet enkel verwezen worden naar het prikkelbare darmsyndroom, het is ook een geijkte term in de informatica.

Zeg ABC-complex en het wordt een totale warboel, voeding voor rabiate complotdenkers die maar al te graag elke vorm van volwassen dialoog ondermijnen. Maar doe rustig verder, zo leren we nog eens wat, never mind.

Straks geloof je jezelf nog, alsof er geen boek geschreven werd.

Het was toch weer een fijne sessie photovoice, met een diversiteit aan inzendingen die niet zelden ook ontroeren konden. Maar ook sprankeltjes hoop, gelukkig maar.

We wachten wel even, tot die computer dat antwoord gevonden heeft.

Ja, die berekeningen kennen we onderhand, het antwoord is 42.

Hoeft niet zozeer, we weten al wat er komt.

Het is even wachten tot er weer een statistiek voorbij schiet, alsmaar gewone mensen de stuipen op het lijf jagend.

Metaforen kunnen hier ook hun ontstaan of betekenis vinden, denk ik. Beetje als zeggen dat wanneer een systeem te complex is om 'abrupt' correcties toe te laten, we op zoek kunnen gaan naar een 'eiland' waar een andere of een verbeterde versie wel zou kunnen. Maar dat is puur technisch bekeken, nogal rigide zonder rekening te houden met menselijke aspecten. In termen van bewustwording en tal van kwetsbaarheden eerder hypergevoelig dan een hapklare brok die zomaar verteerd kan worden, integendeel.

Een PDS is bijvoorbeeld handig voor het weergeven van veldwaarden van objecten die worden geconstrueerd op basis van externe gegevens, in een deel van het systeem waar de semantische controles en interpretaties die nodig zijn voor geldige objecten nog niet worden toegepast.

Straks gaan we nog denken dat het over paraconsistente logica gaat, gedreven door ontbrekende informatie.

Is het nu logisch of niet, je spreekt wartaal.

De Schumann-resonantie is een reeks natuurlijke elektromagnetische trillingen, ontstaan door bliksemontladingen in de ruimte tussen het aardoppervlak en de ionosfeer. De basis- en bekendste frequentie is ongeveer 7,83 Mhz, vaak de 'hartslag van de aarde' genoemd. Vraag stelt zich of we hier iets van kunnen leren in relatie tot een duurzamer samenleving, wat voor mezelf als leek louter een intuïtieve respons is op 'hartslag van de aarde'. Het lijkt me twijfelachtig dat, in hoeverre de vraag enige legitimiteit herbergt, in Jip- en Janneke-taal zou kunnen. Misschien wel, misschien niet, ik weet h

Zeggen het net, dat ABC-complex verdwijnt niet plotsklaps, vergeet de Schumann-frequentie niet.

Zo zie je, het gaat als een automaat, niets kan dat verhelpen.

Een transdiagnostische aanpak is een nobele gedachte, heb echter niet de indruk dat het ABC-complex dan plotsklaps ook verdwijnt.

In het verleden lijkt dit nogal eens gebeurd te zijn, maar toen wisten we nog niet dat het zich zou gaan herhalen.

Voordelig is dat we het zelf niet hoeven te verzinnen, en met verklaringen bouwen we een trap naar de hemel.

Sterk generaliserend vinden we het terug in het spanningsveld tussen locus amoenus en locus terribilis, kan je hier beter niets over zeggen.

Er zijn veel variaties op hetzelfde thema, gaat over culturen heen.