TTC

Gegeven een overvloed aan onderwerpen die tot onderwerp van aandacht kunnen gemaakt worden, is het ook hier geen zaak een complex verhaal te brengen. Het tegendeel kan gesteld worden, dat mensen aandacht kunnen hebben voor zaken die nu net in deze complexiteit onderbelicht blijven. De paradox, ondanks van neurodiverse mensen vaak gezegd wordt snel afgeleid en impulsief te zijn, kunnen ze zich ook extreem concentreren. Dit is theorie, anders is de beleving wanneer mensen zich niet gehoord voelen en ook geen kanaal vinden om zich te verbinden met, en dat hoeft niet te betekenen hetzelfde interes

Vaktermen zijn vaak steriel, kil en rationeel, het zegt daarom niet dat ze diverse fenomenen niet met een haast ijzingwekkende accuratesse weten te beschrijven. Misschien is het punt daarom niet zozeer een gemis aan beschrijvingen, dan wel een overvloed aan fenomenen die pas door ervaring beter begrepen kunnen worden.

Een hyperlink brengt je in een relatieve nanoseconde tot gebieden waar je nog nooit geweest bent, en het kost je misschien bloed, zweet en tranen om de weg terug te vinden.

Overigens, niet te verwarren met Kronos, het is al verwarrend genoeg.

Misschien interessant om ook z'n levensloop te kennen? Zou je een concept zoals de 'axis mundi' dan ook als een merkteken beschouwen, of iets dat menselijk gezien niet weg te denken is?

Vinden dat zelfs terug in wetenschappelijke domeinen, in alle rust en sereniteit kan men immers allerhande scenario's simuleren. Geen van die scenario's is een zekerheid, het is een potentieel waarvan we niet weten in welke richting het evolueert.

Het enige dat we doen is wachten, want het lijkt er sterk op dat je tijd probeert te kopen.

Misschien komt dat nog, wanneer je bereid bent om dat in te zien.

Aparte humor weet ik graag te waarderen, maar ook alleen maar wanneer ik doorheb dat het om een grap gaat.

Redelijk paradoxaal is de verklaring dat sommige inzichten plotseling komen, maar de weg ernaartoe kan jaren hebben geduurd.

Naar wat ik lees heeft Kairos vaak een scheermes of een weegschaal bij zich, wat benadrukt dat de gelegenheid een kritiek moment is, scherp onderscheidend en doorslaggevend voor het vervolg. Nuchter bekeken kan dit, zowel individueel als collectief, op veel situaties van toepassing zijn. Het bijzondere is dat hiermee ook een vorm van tijdloosheid onthuld wordt, ingebed in een continue stroom aan gebeurtenissen waarin beslissingen genomen worden. Kairos wordt soms ook in verband gebracht met serendipiteit, in theorie eenvoudig te begrijpen als een moment van inspiratie, een soort van aha-erlebn

Een ware kwelling is het, alsof het nergens stopt.

Gadamer geloofde niet zozeer in een eindstation van de geschiedenis, maar in de mogelijkheid dat ons begrip blijft veranderen doordat we ons laten aanspreken door andere horizonten. En dat maakt van de term horizonversmelting eigenlijk een verrassend bescheiden begrip. Het belooft geen paradijs, geen definitieve synthese.

Louter informatief, depersonalisatie is geen ongekende term binnen het vakdomein psychologie.

Wees aub voorzichtig met wat je zegt, Hopper maakt zelfs van slingerplanten slangen.

Ja, als twee rupsen met vlinders in hun buik, het is een mysterie. Veel tegelwijsheden hangen in een klein kamertje, het is dus niet dat we er niet met regelmaat aan herinnerd worden.

Ja, in die zin kan mediteren ook tot verwondering leiden, en net daarom ook hypergevoelig. Metaforen lenen zich om dergelijke fenomenen om te zetten in gewone mensentaal, voor ons, wij, de naakte apen. Of beter, of waarom dat boek van Hegel wel eens interessant zou kunnen zijn, voor wie dit ernstig wil nemen.

Volgens sommigen staat Chronos voor continuïteit, en betekent Kairos juist een tijdelijke onderbreking daarvan. Tijdens dat interval vergeten we als het ware de kloktijd en komen we in een andere tijdervaring terecht, die potentieel onverwachte inzichten voor ons in petto heeft.

Dat is ook wat zichtbaar gemaakt wordt binnen het ELM, kan ook door de tijd geschoven worden. Ja, van vuile sokken tot astrofysica, van bosvogeltjes tot zeesneeuw.

Het is zelfs onbegrijpelijk waar je zo moeilijk over doet, je hoeft enkel de dualiteit te overstijgen. Dat is toch wat je altijd stelt, en wij blijven achter in de hel.

Volgens de simplexmethode kunnen reële optimalisatieproblemen honderden of zelfs duizenden randvoorwaarden bevatten. Afzonderlijk lijken die voorwaarden vaak probleemloos, terwijl hun combinatie onverwachte tegenstellingen kan bevatten. Daardoor is het niet altijd onmiddellijk duidelijk of er überhaupt een geldige beginoplossing bestaat.

Leuk, vind je niet? Je begint zelf over Qi en Pratyahara, je doet net alsof er geen boek geschreven is geweest.

Nog handiger is wanneer je synoniemen gebruikt, dan ontkent Hopper wat hij net geschreven heeft. Het veronderstelt helderheid te brengen, kunnen enkel maar beterschap wensen. Zo zie je maar, het duurt nooit lang.

Ben je wel zeker op het juiste forum te zitten? Eerst begin je, wat Chinees is, over Qi als levensenergie, en nu over Pratyahara dat uit het Hindoeïsme komt.

Eerst eens proeven, kunnen we mee verder.