TTC

Ik weet het niet zeker, maar ik denk dat ik door m'n tinnitus kanaries niet altijd zo goed begrijp. En van het weinige dat ik met flarden opvang, kan ik maar moeilijk een coherent geheel maken. Kortom, alweer een reden om dankbaar te zijn voor een rijk aanbod aan laagdrempelige workshops. De geijkte terminologie kan ik echter maar moeilijk onthouden, het is niet echt zo m'n ding, noch opleiding. Het goede en het slechte nieuws, m'n bijtijds uiterst enerverende tinnitus verdwijnt niet door workshops te volgen, maar al doende leer ik wel steeds meer kanaries kennen.

Ja, en dat zou dan gelden voor elk willekeurig punt, kunnen we misschien beter terug vooraan beginnen.

Weet niet of het ook maar enig nut of waarde heeft, het idee dat in oneindigheid elk willekeurig punt als het centrum kan gezien worden.

Dat verhaal van die olifant in de kamer heb ik eigenlijk nog nooit begrepen, maar denk dat ik uit zelfredzaamheid de deur toch maar netjes gesloten ga houden.

Denk je met monade en dyade een beetje rust in de chaos te kunnen vinden, vergeet dan de Hekatoncheiren niet. Redelijk wild zijn die zonen van de oermoeder Gaia, met honderd armen en vijftig hoofden kan je er als nietig ikje maar weinig tegen beginnen. Alle gekheid op een stokje, het heeft met het leven van alledag, oermoeder of niet, maar bitter weinig te maken. Keep it simple, keep it human, ahum.

Ervaring leert dat wanneer je, en dat is veel vaker een kwestie van pipet en pincet, enigszins beter tracht te begrijpen wat psychologen je trachten te vertellen, en er komt prompt iemand een verhaal afsteken over pseudotoevalsgeneratoren, je mogelijks als een pijl uit een boog wegschiet. En van beide domeinen of expertises begrijp ik, zelfs niet mondjesmaat, noch met vallen en opstaan, werkelijk geen snars.

Van LARP had ik nog niet eerder gehoord, en ik, beetje te naïef wellicht, dacht weer dat het wel simpel zou zijn.

Volgens Wiki is de officiële definitie van 'kafkaësk' een onbegrijpelijke en dreigende sfeer waar je geen invloed op hebt, vaak als gevolg van bureaucratie en een zinloze, desoriënterende en nachtmerrieachtige complexiteit. Misschien sluit dit wel aan bij de kracht van eenvoud en kleine dingen, alsof het een misschien minder grijpbare stuwkracht betreft die naar meer helderheid en evenwicht streeft, an sich vreedzaam.

Met een aantal metaforen in het achterhoofd wordt het misschien pas echt verwarrend wanneer takken ook als golven gelezen kunnen worden. Ja, ik geef grif toe, ervaring leert, zwemmen in een boom is een redelijk absurde bezigheid.

Van het ene komt het andere, alsof het nergens stopt. Las dat Thoe één van de 50 Nemeïden kan zijn, maar evengoed één van de 3000 waternimfdochters van de Titanen Oceanus en zijn zuster-echtgenote Tethys. Ik hou het wel bij m'n Snoopy-collectie, down to earth, voetjes op de grond.

Stel me soms toch ook de vraag wat we er als gewone stervelingen überhaupt aan zouden kunnen hebben, om, en dit is maar een voorbeeld zoals er velen zijn, te weten (beter is zeggen ergens gelezen te hebben) dat Poseidon vaak een ruw en hatelijk karakter uitstraalt, in tegenstelling tot Nereus die eerder vriendelijk en schuw zou zijn.

Soms denkend dat Nereus en Doris niet veel anders te doen hadden, naar wat ik lees kwamen uit hun huwelijk meer dan vijftig dochters.

Hoewel de begrippen 'vreemde oorzaak' en 'overmacht' technisch gezien niet volledig dezelfde lading hebben, worden ze vaak door elkaar gebruikt.

De workshop ACT-light vond ik interessant omdat het vooral luchtig en speels gehouden werd, dus niet onmiddellijk een verhaal van hexaflexen die binnen onbegrijpelijke circumplexen dienen genesteld te worden. Tenslotte, we zijn maar gewone stervelingen, kwetsbaar, met een hart en gevoelens, nietig, hulpbehoevend.

Hoewel de formule of het concept 'these-antithese-synthese' vaak met hem wordt geassocieerd, gebruikte Hegel die woorden zelf zelden zo expliciet. Ze werden later vooral populair gemaakt door Heinrich Moritz Chalybäus om Hegels dialectiek begrijpelijker te maken.

In kwalitatieve zin subtiel anders dan wat onder strikt mythisch lidmaatschap begrepen kan worden, wordt gaandeweg misschien helder hoe ook symbolisme een rol kan spelen binnen herstel- en/of groeiprocessen. Generaliserende oriëntaties kunnen binnen dit proces misschien dan wel als positieve triggers fungeren, of in ieder geval zo bedoeld zijn, het verdere verloop is veel vaker koffiedik kijken. Ergo, de beschikbaarheid van symbolen staat hier niet ter discussie, de mate van acceptatie, doorgronding, verwerking en interpretatie laat echter zoveel variaties toe dat onbegrip, conflict, misversta

Memen kunnen uitgestorven lijken, maar in een later tijdperk weer belangstelling wekken. Boeken en andere geschriften, websites, of andere informatiedragende eenheden, bv. grotschilderingen of andere archeologische vondsten waarin deze memen bewaard blijven, zijn dan een soort sluimerend 'zaad', in een spore-achtige staat, wachtend op gunstige omstandigheden om te 'ontkiemen' of 'her-ontwaken'.

Aanvankelijk kon ik maar moeilijk geloven dat de logica van het hart niet altijd hetzelfde is dan die van de ratio, maar finaal, vergeef me, ik geef ruiterlijk toe, alweer zo'n betweterige misvatting van me.

Hoe accuraat en verhelderend de goedbedoelde adviezen van zorg- en hulpverleners ook mogen zijn, het is nog iets anders om ze te kaderen binnen een caleidoscopisch verloop van informatiestromen die zich aan het geestesoog kunnen voordoen als woeste golven, waarop wij met onze gammele plankjes zouden moeten leren surfen. De bijpassende metaforen worden dan al snel bombastisch en overweldigend, soms zelfs angstaanjagend, terwijl datgene wat oorspronkelijk met pipet en pincet in kaart werd gebracht juist hypergevoelig en zorgvuldig was. Nee, dit leg je niet zomaar in het bordje van kwetsbare mens

Soms denkend dat mijn roots ergens in de bronstijd ligt, want ik ben aan het verstenen.

Voor taalkundigen is de minder communicatieve medemens een idioot, en het is niet eens een scheldwoord.

Doxografieën zijn een belangrijke bron van kennis over het denken van klassieke auteurs, omdat het merendeel van klassieke geschriften verloren is gegaan, zodat de originele teksten vaak niet gekend zijn. Het woord doxografie is een neologisme bedacht door de negentiende-eeuwse filoloog Hermann Diels.

Om te, in hoeverre zoiets onbegrijpelijks überhaupt al mogelijk zou kunnen zijn, kunnen gronden in bodemloosheid, heb je, denk ik, veel lood in je schoenen nodig. Please, keep it simple, keep it human, doe voor mij maar gewoon een broodje kaas.

De term 'archetypen' gebruikte Jung om als het ware enkele centrale tendensen in de menselijke psyche samen te vatten, overgeërfd onbewust psychisch materiaal dat de hele menselijke soort gemeen heeft. Zij vormen de inhouden van wat hij het 'collectief onbewuste' noemde. Dit betekende een breuk met Freuds opvattingen, die alleen het bestaan van een persoonlijk gebonden onbewuste postuleerde.

Apofenie is de menselijke neiging om verbanden, patronen of betekenissen te zien in willekeurige, onsamenhangende gegevens of toevalligheden waar deze feitelijk niet bestaan. Het is een cognitieve bias, ook wel patternicity genoemd, die voortkomt uit ons evolutionaire brein dat liever een vals positief patroon ziet dan een werkelijke dreiging mist.