TTC

We wachten wel even, tot die computer dat antwoord gevonden heeft.

Ja, die berekeningen kennen we onderhand, het antwoord is 42.

Hoeft niet zozeer, we weten al wat er komt.

Het is even wachten tot er weer een statistiek voorbij schiet, alsmaar gewone mensen de stuipen op het lijf jagend.

Metaforen kunnen hier ook hun ontstaan of betekenis vinden, denk ik. Beetje als zeggen dat wanneer een systeem te complex is om 'abrupt' correcties toe te laten, we op zoek kunnen gaan naar een 'eiland' waar een andere of een verbeterde versie wel zou kunnen. Maar dat is puur technisch bekeken, nogal rigide zonder rekening te houden met menselijke aspecten. In termen van bewustwording en tal van kwetsbaarheden eerder hypergevoelig dan een hapklare brok die zomaar verteerd kan worden, integendeel.

Een PDS is bijvoorbeeld handig voor het weergeven van veldwaarden van objecten die worden geconstrueerd op basis van externe gegevens, in een deel van het systeem waar de semantische controles en interpretaties die nodig zijn voor geldige objecten nog niet worden toegepast.

Straks gaan we nog denken dat het over paraconsistente logica gaat, gedreven door ontbrekende informatie.

Is het nu logisch of niet, je spreekt wartaal.

De Schumann-resonantie is een reeks natuurlijke elektromagnetische trillingen, ontstaan door bliksemontladingen in de ruimte tussen het aardoppervlak en de ionosfeer. De basis- en bekendste frequentie is ongeveer 7,83 Mhz, vaak de 'hartslag van de aarde' genoemd. Vraag stelt zich of we hier iets van kunnen leren in relatie tot een duurzamer samenleving, wat voor mezelf als leek louter een intuïtieve respons is op 'hartslag van de aarde'. Het lijkt me twijfelachtig dat, in hoeverre de vraag enige legitimiteit herbergt, in Jip- en Janneke-taal zou kunnen. Misschien wel, misschien niet, ik weet h

Zeggen het net, dat ABC-complex verdwijnt niet plotsklaps, vergeet de Schumann-frequentie niet.

Zo zie je, het gaat als een automaat, niets kan dat verhelpen.

Een transdiagnostische aanpak is een nobele gedachte, heb echter niet de indruk dat het ABC-complex dan plotsklaps ook verdwijnt.

In het verleden lijkt dit nogal eens gebeurd te zijn, maar toen wisten we nog niet dat het zich zou gaan herhalen.

Voordelig is dat we het zelf niet hoeven te verzinnen, en met verklaringen bouwen we een trap naar de hemel.

Sterk generaliserend vinden we het terug in het spanningsveld tussen locus amoenus en locus terribilis, kan je hier beter niets over zeggen.

Er zijn veel variaties op hetzelfde thema, gaat over culturen heen.

Het wijst zichzelf uit, logischerwijs.

Ja, het is als gnostiek, niets bestaat. Kan je die geometrie goed voor gebruiken, het simpele in het complexe, haast wonderbaarlijk.

Nog even en we gaan het over de Akasha-kronieken hebben, beetje als diepzeeduiken.

Het absurdisme is een filosofische stroming waarin wordt gesteld dat het leven in essentie geen betekenis heeft, dat het onmogelijk is rationeel te verklaren waarom er leven is en dat iedere poging om de essentie van het heelal te ontrafelen gedoemd is te mislukken. Volgens absurdisten is het menselijk lijden het resultaat van vergeefse pogingen door individuen om reden of betekenis in een zwijgend universum te vinden. Het idee van absurdisme wordt weerspiegeld in diverse kunstvormen.

Het heeft ook geen nut, dat is wat iedereen hier weet.

Ja, en wat verdoezeld wordt, daarvan wordt gedacht dat het niet gezien kan worden.

Valt sterk aan te twijfelen, ter getuigenis wat hier gezegd wordt.

Ja, hebben dat gemakshalve in een visualisatie omgezet, er is geen verschil.

Soms denkend dat, die term die Casunas hanteert, geleerde onwetendheid een proces veronderstelt, ik weet alleen niet precies welk. Het is in ieder geval vaag genoeg om dat concreter te maken, wellicht kan dat enkel wanneer er ook aandacht voor gevonden kan worden. Maar dat zijn, denk ik, discrete onderzoeken, het zegt maar bitter weinig over de acceptatie van, wat de uitkomst ook wordt, enig resultaat.