TTC

Marjan Slob oefent haar vak op verschillende niveaus uit. In navolging van de Britse filosofe Mary Midgley vergelijkt zij haar werkzaamheden met die van een loodgieter, die lekkages opspoort in denkpatronen om deze te ontstoppen. Zowel als schrijver en als filosoof zijn woorden voor Slob van het grootste belang. Ze is pas tevreden, wanneer ze teksten heeft opgeschreven, die groter zijn dan zij zelf. Niet louter om de wereld te beschrijven, maar vooral om de blik te verruimen. Zij noemt zichzelf enigszins claustrofobisch, omdat een te stellige mening op haar een benauwende werking heeft.

Misschien mogen we dat helemaal niet in tijden van onzekerheid, maar heb me toch al een breuk gelachen met die verhalen van Tellegen. Maar dat is als een pleister op een wonde die, in hoeverre überhaupt mogelijk, maar niet lijkt te willen helen.

Veel vaker is het van contentement dat je haren rechtop komen te staan, maar ook haast ongeloofwaardig hoe zo'n jong meisje dat zo accuraat en helder weet te verwoorden. Diep respect, kan ik als versleten mens nog veel van leren, hoedje af.

Een bijkomend nadeel van machinetaal is dat de instructiesets van verschillende types processoren meestal niet overeenkomen, waardoor het nodig is om software volledig te herschrijven wanneer deze uitgevoerd moet worden op een ander type processor. Aangezien een assembleertaal overeenkomt met een bepaalde machinetaal hebben assembleertalen deze beperking ook, wat eenvoud vermag.

Het perverse effect laat zich pas later in dat proces opmerken, er is dan ook geen verweer meer mogelijk.

Ik denk dat in de tijd van Ovidius nog niet veel mensen konden lezen of schrijven, laat staan begrijpen wat hij in 12.000 hexameters trachtte te vertellen. Not my cup of tea, geef mij Toon Tellegen maar, kinderlijk naïef, het is een plezier om te lezen.

In de verte zie ik die grote windmolens draaien, dat pittoreske molentje onzichtbaar.

Hayes houdt zich op het moment bezig met het geven van lezingen over ACT en RFT, en het doen van onderzoek naar de effectiviteit van ACT als behandelmethode voor psychopathologie.

Die merkwaardige gedachtenoefening staat in het boek ‘Uit je hoofd, in het leven’ van Steven C. Hays en Spencer Smith.

In een poging om dat beter te accentueren, heb ik de foto's van de workshop Photovoice in die collage verwerkt. Zoals altijd is dat subjectief, maar op z'n minst maakt het wel duidelijker dat een individu nooit los staat zijn/haar omgeving, die, sterk afhankelijk van de eigenheid van het kwetsbare zelf, mogelijks ook tot, zoniet overweldiging, enige overprikkeling kan leiden. Aan relevante literatuur geen schaarste, tussen theorie en praktijk lijkt soms wel, eerder paradoxaal, een haast onoverbrugbare kloof te liggen. Keep it simple, keep it human, wat eenvoud vermag.

De 'bol wol van Ariadne' is een bekend element uit de Griekse mythologie, nauw verbonden met het verhaal van Theseus en de Minotaurus. Het staat symbool voor een hulpmiddel om uit een complexe of hopeloze situatie te ontsnappen.

Ik denk meer iets voor liefhebbers van het genre, of wie zoekt naar een beetje verpozing in een wereld die amper te volgen is. In 'De morfologie van het toversprookje' analyseerde Vladimir Propp honderden Russische wonder- en toversprookjes. Hij keek niet zozeer naar thema’s of personages, maar naar wat er gebeurt in het verhaal, stap voor stap.

Na de waterbeer en de bonte beer komt de fluweelbeer, niet te verwarren met beren op de weg.

In een Amerikaans onderzoek uit 2023 bleken 79 van de 80 deelnemende post-COVID-patiënten PEM te ervaren. Een Nederlands onderzoek met een grotere patiëntengroep liet echter zien dat PEM voorkwam bij 40%-50% van de 955 mensen met post-COVID, namelijk bij 48% van de vrouwen en bij 41% van de mannen. Extreme vermoeidheid komt voor bij ongeveer 80% van de mensen met post-COVID die PEM hebben.

Tranendal is een gehucht in de gemeente Oldambt in de provincie Groningen. Tranendal kreeg in 2004–2005 enige bekendheid toen het televisieprogramma Man bijt hond van deze plaats naar het plaatsje Paradijs in Zeeland reisde, om te kijken wat de mensen onderweg aan het doen waren.

Melancholie is een filosofenziekte, de homo ludens komt van Huizinga.

Hoe bizar of toevallig het ook klinkt, kreeg vandaag dat boek van Tellegem spontaan aangeboden. Schrok er even van, het is een turf van meer dan 600 bladzijden. Kan even verder, fijne lectuur.

Het Griekse chthōn is een van de vele woorden die de Grieken gebruiken voor ‘aarde’. Het verwijst vooral naar het binnenste van de bodem, de ondergrond of het aardse diepteniveau, in tegenstelling tot Gaia, die de levende, vruchtbare aarde personifieert, en chōra, dat het land als gebied of territorium aanduidt.

Toon Tellegen is overigens niet te verwarren met Toon Tellegen.

Ja, kennen dat, het is interessant.

Moeilijk als je niet weet wat er voorbij gaat zonder het op te merken, haast wonderbaarlijk.

In de pseudowetenschap wordt verondersteld dat Schumannresonanties invloed uitoefenen op levende organismes, in het bijzonder op hersengolven. Hier is echter geen wetenschappelijk bewijs voor en berust allemaal op het onderzoek van één wetenschapper Michael Persinger. Althans, Persinger speelde een rol in het denken hierover, maar is niet de enige bron.

Maakt niet zoveel uit, de stimulus is nog steeds hetzelfde.

Tanya Byron is een Britse psychologe, schrijfster en mediapersoonlijkheid, vooral bekend van haar werk als kindertherapeute in de televisieseries Little Angels en The House of Tiny Tearaways. In 2008 werd ze hoogleraar Publiek Begrip van Wetenschap aan de Edge Hill University en was ze de eerste rector van diezelfde instelling.

Als je gewone eenzaamheid hebt, helpen sociale activiteiten en nieuwe verbindingen vaak goed. Maar als je problematische eenzaamheid hebt ontwikkeld, kunnen dezelfde strategieën averechts werken. En problematische eenzaamheid kun je al uit je jeugd hebben meegenomen, zelfs zonder het te weten.