TTC

Ja, dat is met veel zaken zo, met balonnen en spelden is het altijd voorzichtig zijn.

Misschien kan je dat bruggetje even nemen, het is de eenvoud zelve.

Moest prompt aan je denken : Alan Schwarz (geboren 3 juli 1968) is een voor de Pulitzerprijs genomineerde schrijver en auteur, voorheen werkzaam bij The New York Times, vooral bekend vanwege het schrijven van meer dan 100 artikelen die de doofpotaffaire van de National Football League rond hersenschuddingen aan het licht brachten en het probleem van hersenletsel in de sport wereldwijd onder de aandacht brachten. (bron)

Wees voorzichtig wanneer je aan die heliopauze komt, daar krijg je informatie over wat er hier op aarde gebeurt.

Bij macro past micro, maar geen idee of microfaag dan ook bestaat. Sowieso, het zijn niches waar ik werkelijk geen kaas van gegeten heb, en van die verdomde pijn raak ik ook niet vanaf.

Het is me ook nog steeds een raadsel hoe zo'n overvloed aan aforismen tot stand is kunnen komen.

Welk van de twee verkies je?

Je bedoelt oneindigheid?

Heb je zelf nog aspiraties?

Beetje als de relational framing theory? Je zou deze oefening ook in een ander tijdsgewricht kunnen doen, niet? Zolang er maar geen getallen verschijnen, gaat alles goed.

En wat zouden we dan voelen wanneer we niet nadenken?

Geen idee, hoe zou ik dat kunnen voelen?

Wat voel je nu?

Ik loop zelf al lang genoeg mee om te weten dat ik hier niets zinnigs aan kan toevoegen, is het dan wel/niet helder?

Dat valt wel mee, alleen tijdens de dag heb ik vaak oordopjes nodig.

Ja, volgens het schildpaddendecreet impliceert luisteren het risico dat het morgen weer heel anders kan zijn.

Wellicht baseer je je stellingen op het ULYSSES-project van de EU, maar kon ze niet onmiddellijk terugvinden. Maar dat gebeurt wel vaker, in een massa aan informatie kunnnen we ook al eens iets over het hoofd zien. Hoe dan ook, we kunnen slechts hopen dat het geen doemscenario wordt, geen garantie weliswaar.

Bij Integrated Assessment (IA) gaat het om een benadering waarbij verschillende kennisgebieden en modellen worden samengebracht. Not my cup of tea, deze week staat immers in het teken van stapelgedichten, de mens centraal, hypergevoelig.

Kunst hoeft niet altijd zozeer over Picasso te gaan, het zit immers in de nuances.

Je kan dat even nagaan door de ouderdom van de atomen in het menselijke lichaam te berekenen, hoeft niet tot na de komma.

Misschien is een vertekend beeld weergeven een betere optie, anders lijkt het op een karikatuur.

Even geduld, er komt altijd wel wat bij.

Binnen die hypothese wordt ook iets gezegd over non-interventie, maar dat is misschien meer iets voor een ander topic.

En dan de wortels nog, tot er enkel nog woestijn rest.

Bos en bomen, niets blijft gespaard.