TTC

Misschien meer iets voor een CIA-triade, het is ook een driehoek.

Datacenters zouden een beetje op enorme bibliotheken lijken, maar dan zonder boekenrekken.

Klingontaal laat ik liever aan zij die gewend zijn het te spreken, not my cup of tea.

Over procesfilosofie kan je je degelijk informeren, of gewoon negeren zoals je altijd doet.

Wat wil je nu precies zeggen?

Vergeetachtigheid betekent niet automatisch dementie. Ons geheugen is geen perfect archiefkastje, het kan tijdelijk minder goed werken door allerlei lichamelijke, psychische en omgevingsfactoren. Het is allemaal zo simpel nog niet, en het kan ook een rommeltje worden in dat archiefkastje.

Soms vergeten we niet omdat we iets niet kunnen onthouden, maar omdat we op dat moment niet voldoende ruimte hadden om het goed op te nemen.

Dat manuscript is vooral historisch interessant. Het laat zien dat Freud aanvankelijk niet vertrok vanuit een volledig uitgewerkte psychoanalytische theorie, maar vanuit een poging om lichaam, hersenen en geest in één verklaringsmodel onder te brengen. Het is me allerminst helder, en al zeker niets voor aan de ontbijttafel.

Ja, als je je visualisatie nog een beetje verder aanvult, wordt het misschien een volledig zwarte cirkel. Zo zitten we terug bij geometrie, back to basics zowaar.

In abstractie kan het proces van zenden en ontvangen helder in kaart gebracht worden, in het echte leven kan het voor een individu echter ook tot vreemde wendingen leiden. Zelfs Statler en Waldorf zouden er stil van kunnen worden.

Van Nul tot Nu is geïnspireerd op het Belgische stripalbum Wij Belgen, maar de Nederlandse reeks kreeg een eigen, luchtige uitwerking.

Los van enige waarachtigheid, interpretatie of nutswaarde is het soms interessant om zien hoe diverse associaties überhaupt ontstaan. Op het niveau of in het domein van mythologiëen vinden we een haast ontelbaar aantal, met als risico heel wat verwarring in het kluwen dat mythologie is. Maar om het simpel te houden, bijvoorbeeld Cybele zou volgens sommige bronnen gepersonifieerd worden door een zwarte steen. Waarom nu precies een zwarte en geen rode kan, het hoeft niet, een vervolgvraag zijn. En ondertussen, de wereld draait door, als een complex waarin diepte en hoogte niet alleen onlosmakeli

Als het dan toch eens mag gaan over hoogsensitiviteit, zijn diverse chunks van die orde dat ze beginnen te lijken op zielsfluisteringen. Professionals zoals George A. Miller ontkennen dan ook niet dat het begrip chunken an sich redelijk vaag is, in metaforische zin misschien nog best vergelijkbaar met een pakketje waarvan de inhoud pas gekend kan worden wanneer het ook geopend wordt. Keep it simple.

Het menselijke geheugen is kennelijk geen archiefkast waarin alles netjes op zijn plaats blijft. Eerder een landschap waarin sommige gedachten rustig blijven liggen, andere verdwijnen achter de horizon en weer andere kunnen onverwacht komen aanwaaien. Een beetje mysterie mag er dus best bij, en niet alles hoeft meteen gechunkt te worden.

Misschien zijn er nog wel veel meer van die ezelsbruggetjes te vinden, hoeven we niet telkens door dat slijk.

Je hebt hem zelf in je analyse opgenomen, dan moet het wel waar zijn.

Voordelig is dat het inspireert voor een nieuwe serie Statler en Waldorf, de spaghetti blijft rustig draaien.

Naar wat ik lees kan kruien steeds zwaarder worden in de mate het bovenhuis ouder wordt, omdat er dan meer gewicht op de onderzetel komt te liggen. Maar dat is leeswerk, met respect voor wie dit allemaal in elkaar weet te knutselen, vakmanschap.

Tegenstrijdig? Straks begin je weer over die reeks oxymoronen, er is al miserie genoeg.

Dan zit je hier niet slecht, kolder is van alle tijden.

Naar verluidt is Donald Ducks karakter een combinatie van alle mensen waar Walt Disney zelf een grote hekel aan had. Althans, volgens Wikipedia dan toch, de cartoons liegen er niet om.

Door te blijven tollen vind je geen grond, vraag dat maar aan Hopper.

It's all in the spaghetti, geen ontkomen aan.

Probeer iets anders dan, het is jouw spaghetti.

Niet opgeven, hou moed en vertrouwen.