TTC

Kunnen het ook gewoon bij het colloquialisme houden, veel en veel simpeler.

Het enige dat helder wordt is dat je er beter geen topic over kan starten, het gaat eindeloos door.

Een simpele versie is een gelijkbenige driehoek, hierbinnen plaats je een gelijkbenige driehoek omgekeerd. In abstractie kan je dit oneindig herhalen, zowel naar het kleine als omgekeerd. In het verlengde kan het redelijk absurd worden, en ondertussen vergaat de wereld.

Omdat je middels geometrie over oneindigheid begint, vandaar.

Misschien wil je het over fractalen hebben?

Moest je bedolven zijn geraakt onder zeesneeuw, zit je wellicht ergens diep in een trog. Het wordt dan heel voorzichtig proberen terug boven water te komen, ter vermijding dat je last krijgt van de Caissonziekte.

De plastronformule heeft maar bitter weinig te maken met hersteloefeningen, het is een manier om verschillende soorten schildpadden van elkaar te onderscheiden. Tenzij indirect misschien, maar dat is dan weer voor vele interpretaties vatbaar.

Het klopt enigszins wel dat veel van deze processen al uitgebreid beschreven zijn, zowel in de neurowetenschappen, cognitieve psychologie, economie als systeemtheorie. Alleen, die beschrijvingen komen vaak in talen die functioneel precies zijn, maar ervaringsmatig weinig 'aankomen'. Niet zozeer omdat ze onjuist zijn, maar omdat ze geoptimaliseerd werden voor intern vakgebruik, niet voor directe intuïtieve resonantie.

Met mondjesmaat betekent, denk ik, niet de kosmos in één teug leegdrinken.

Nee, je kan God voor zowat alles inzetten, zo blijkt maar weer. Onzekerheid over de toekomst is het vertrekpunt van speltheorie. Meerdere actoren, elk met eigen informatie, verwachtingen en strategieën, die handelen in het besef dat anderen dat ook doen. In die zin wordt de toekomst geen vaste lijn, maar een uitkomst van onderlinge anticipatie.

Een discours over het idee dat God vrouwelijk is gaat je beter af, merk ik.

In de economie worden K-golven beschouwd als veronderstelde cyclusachtige verschijnselen in de moderne wereldeconomie. Het fenomeen is nauw verbonden met de levenscyclus van technologie. Kanaries in koolmijnen, veel andere metaforen komen in aanmerking.

Het gaat vlotjes, maar dat was eerder ook al zo.

Mimicry is een evolutionaire adaptatie waarbij een dier of plant veel meer op een ander dier of plant lijkt, dan door toeval, levenswijze en gezamenlijke afstamming verwacht mocht worden. Een van beide soorten vormt een nabootsing van de andere soort.

In afwachting zijn kinderboeken niet alleen een verzachtend alternatief, het prikkelt ook de verbeelding alsof het kind in ons niet meer dan wat spelen wil. Hoe dan ook, het lijkt in ieder geval veel veiliger dan de plek der moeite zoals gesuggereerd door André Wierdsma.

Moest je tijdens het bosbaden per toeval een eitje spotten van ongeveer 4 mm, kan dat van de zunzuncito zijn.

Meestal gaat dat goed, tenzij je erover begint. Ja, het ging dan ook over de simplificaties, zo leren we nog eens wat.

Ken dat onderhand, zo van die mensen die bij het zien van een doodgewone mus prompt een haast onnavolgbaar complex verhaal beginnen over dinosauriërs. Met alle respect, het mag beslist interessant genoemd worden, but it's not my cup of tea.

In de meetkunde is de oorsprong van een euclidische ruimte een bepaald punt, meestal aangeduid met de letter O, dat als een referentiepunt van de omliggende ruimte wordt gebruikt. Kanttekening is dat er zo oneindig veel punten bestaan, net zoals veel verwarring wanneer een thema vanuit verschillende referentiekaders beschouwd wordt. In die zin kunnen, in de zin van back tot basics, simplificaties beslist handig zijn om een en ander te accentueren, het zegt weinig tot niets over hoe het dan verder loopt. Het bijzondere is dat het geen afbreuk doet aan weloverwogen gehanteerde simplificaties, ee

Ja, zoiets zou onmiddellijk opvallen op basis van onderzoek, het is herkenbaar. Ja, er zijn veel niches, naargelang het thema kan dat nogal eens tot verwarring leiden.

Zeekomkommers zijn ook geen planten, ze fungeren wel als stofzuigers om afval te verwerken.

Je beschrijft het alsof het vak cognitieve wetenschappen een pretpark is, veel vaker allerminst om te lachen.

Ben afgelopen week nog maar net met focusing gestart, een landkaart lezen is niet hetzelfde dan het belopen van de weg.

Bij sommige teksten kan je enkel maar hopen dat er vroeg of laat wel eens een wit konijn uit een hoed springt, want begrijpen doe ik ze voor geen halve meter.

Een schaalverschuiving verwijst naar een geleidelijke verandering in de normen, waarden of omstandigheden, vaak beschreven via een tienpuntschaal van normaal. Het beschrijft hoe situaties die aanvankelijk extreem of absurd leken, stap voor stap als 'normaal' worden ervaren. Dit proces wordt veelal gebruikt om maatschappelijke veranderingen of spanningsbogen in verhalen te duiden.