TTC

Ja, misschien is dat wel vergelijkbaar met RS, er zijn verschillende posities van waaruit gekeken kan worden. Het is echter weinig waarschijnlijk dat iedereen op hetzelfde moment vanuit alle invalshoeken tegelijkertijd kan zien. Maar dan wordt het gekkenwerk, goed voor nog meer tragisch absurde dialogen die geenszins bijdragen tot een vreedzamer klimaat.

Wellicht geeft dat ook een verklaring voor de dorst naar heelheid van velen, als ontluikende bloemen zo fragiel.

Ja, dat is het ondeelbare delen, dat is de grap inderdaad.

Ja, hier begint het, er is niets dat garandeert in welke richting het verder gaat, de symboliek vol vaagheden. Ja, en alles waarover niets gezegd wordt, wordt niets over gezegd.

Ja, drie woorden volstaan, dat is het probleem dus niet.

Over welk topic heb je het, over de vraag of er ook oneindigheid in een doosje zit?

Ja, zo zie je, we hebben slechts drie woorden nodig om te verzanden in een verhaal waar een kat haar jong niet meer in terugvindt. Vraag aan 10 mensen exact hetzelfde op basis van de verzameling A={appel,hamer,boek}, en er komen slangen aan te pas.

Oneindigheid in een doosje steken komt me toe als onmogelijk, het doosje verschijnt wel als object in oneindigheid. Betekent dit dan ook dat er een stukje oneindigheid in dat doosje zit?

Gewoon de oefening eens doen, er staat enkel A={appel,hamer,boek}. Zie maar, louter suggestief, aan welk boek denk je?

Je kan de oefening zelf eens proberen op basis van de verzameling A={appel,hamer,boek}. Als waarneming is het ook niet meer dan A={appel,hamer,boek}, als een stilleven op een tafel die niet in de verzameling opgenomen is geweest. Pas in het verlengde, wanneer het menselijke brein connotaties aan die woorden geeft, er elementen of qualia aan toevoegt, of er extra vragen bij begint te stellen, pas dan lopen we het risico terecht te komen in een verhaal dat misschien nergens stopt. Des mensen, met een hart, met gevoelens, met empathie, met verstand, het simpele in het complexe, enzoverder.

Zo gaat dat in deze wereld, soms vergelijkbaar met een discours over begrotingstekorten. Anders gezegd, sommigen zijn nogal vindingrijk om van ernstige zaken een soort grabbelton te maken, zonder ook maar enige voeling met het thema an sich.

Aan leidende beginselen is geen schaarste, net zoals een veelheid aan niches geen garantie biedt op meer helderheid. In vakliteratuur wordt dat netjes in kaart gebracht middels visualisaties, zodat onderliggende structuren als tijdloos gewaardeerd kunnen worden. Respons Tomega Het is plat en daarmee schiet het ook tekort als een abstractie van de realiteit. Het is abstract en daarmee geschikt voor een formalisme met nummering. Het is in de basis rond en daarmee een goede abstractie voor de schepping en de natuur. Het is afnemend van vol naar leeg en daarme

Zeer zeker, het discours met Van Lommel is ook interessant, met nog veel meer invalshoeken.

Ja, je kan het koppelen aan je respons op de aangeboden visualisatie, het valt er niet buiten.

Ja, zo wordt het makkelijker om die anomalieën te detecteren, is niet eens zo moeilijk.

Ja, binnen het kader van het thans lopende onderzoek is het onmogelijk te voorspellen hoe informatie verwerkt wordt. Ergo, ondanks alle beschikbare universele kennis krijgt het begrip horizonversmelting een betekenisdiepte die zonder de bereidheid tot diepgaander introspectie maar moeilijk te peilen is. En dat hoeft niet eens moeilijk te zijn, zodat een kind van zes het ook begrijpen kan. Aan voorbeelden is echter geen schaarste, het aanbod naargelang niche van interesse mogelijks zelfs overweldigend. Een voorbeeld zoals er duizenden zijn: A={appel,hamer,boek}

Ja, en sindsdien kunnen we de verzamelingenleer voor zowat alles inzetten, zelfs voor simpele dingen.

Je komt altijd met dingen waarvan we blijkbaar moeten denken dat ze nieuw zijn, heel soms de illusie wekkend dat je hiermee andere dingen wil verduisteren. Einstein zei dat tijd en ruimte noodzakelijke voorwaarden zijn, anders zou alles tegelijkertijd gebeuren. En geef toe, dat zou een maar al te gek zicht worden, niet waar?

Overigens, als je die 0 op die T plaatst, heb je nog enkel benen nodig om er karikaturale mannetjes van te maken.

Ja, het is een leerling van Swaab, zo kun je verder met die polemiek van eerder.

Dobbelen heeft niets met dat rekenmachine te maken, dat is wat de gebruiker verkiest met dat hulpmiddel te doen. Blaise Pascal heeft de Pascaline uitgevonden, voor simpele berekeningen. Wellicht is het ook afhankelijk van welke bron je leest, veel uitvindingen dragen ook niet altijd de naam van de bedenker. Overigens, Scherderagoras lijkt een woordspeling. Het doet denken aan een combinatie van de Nederlandse neuropsycholoog Erik Scherder en namen van Griekse filosofen zoals Pythagoras of Anaxagoras.

Heb je ook al eens onderzocht waar je angst precies vandaan komt?

Aan leidende beginselen is geen schaarste, net zoals een veelheid aan niches geen garantie biedt op meer helderheid. In vakliteratuur wordt dat netjes in kaart gebracht middels visualisaties, zodat onderliggende structuren als tijdloos gewaardeerd kunnen worden.

Ja, dergelijke olifanten zijn moeilijk te detecteren, het zit in kleine dingen.

Gewoon even wachten, het is immers onveranderlijk veranderlijk.