TTC

Hoe het in onzen tijd nog was, krijg je vandaag nog maar amper uitgelegd.

Hierna is het nog enkel het onderscheid maken tussen een zwart en grijs gat, dat witte is voor later.

Zalig is de humor, het enige dat we zeker weten is dat er begrotingstekorten zijn.

Of hoe een moeras ontstaat?

Wat heb je nu gezegd, dat morgen Putin en Trump in elkaars armen gaan vallen? Er bestaan leuke clips van, maar is het ook mogelijk? Het is alsof je vraagt wie ademen bedacht heeft, weet je dat? Weet je dat zeker, en waarom?

Ceterus paribus is een term gangbaar binnen wetenschappelijke contexten, veel minder van toepassing binnen het reguliere sociale verkeer. Dit wil echter niet zeggen onbruikbaar, het is maar, zoals zo vaak in het leven, hoe je het bekijken wil.

Misschien is dat wel eigen aan paradoxen, het vergt aandacht om ze te doorzien.

Bij Nymphalidae vind ik die bonte beren niet meer terug, wel landkaartjes en dambordjes. Inspiratie voor nog een paar elfjes is er genoeg, hypergevoelig.

Misschien dat we die lijst niet eens te zien krijgen, eerst al het andere.

Misschien ook handig om er die lijst nog eens bij te nemen, veel eenvoudiger.

Ja, heb je nog wat werk, niets nieuws onder de zon. Nog nooit van reverse engineering gehoord? Nu weer in slaap proberen te sussen, zullen even geduld koesteren.

Halverwege ben ik de tel kwijtgespeeld, mocht ik terug opnieuw beginnen.

Meer woorden zijn niet nodig, je hebt het antwoord immers al gegeven. What's the point?

Ja, zeggen het net, in een oogwenk is dat helder.

Zo, dat is opgelost, in een oogwenk.

In mensentaal?

Waar is dat Koninkrijk precies?

Soms denkend dat een aantal van zeugma's een sport heeft gemaakt, er valt geen land mee te bezeilen.

Dat zei je vorige keer ook, maar doe rustig verder.

De vorm van contextualisme waaruit het functioneel contextualisme is voortgekomen, is de vorm die de filosoof Stephen C. Pepper beschrijft in zijn boek World Hypotheses : A Study in Evidence. In dit werk merkte Pepper op dat filosofische systemen de neiging hebben zich te groeperen rond een paar afzonderlijke 'wereldhypothesen' of 'wereldbeelden'.

Moest je denken ooit Nederlands gepraat te hebben, ben je met infixen, transfixen, suprafixen of simulfixen nog niet aan de nieuw patatjes. Please, we zijn maar gewoon mensen, van vlees en bloed, met een hart en gevoelens, niet meer, niet minder.

Bij een alles-in-alles retoriek is, denk ik, veel afhankelijk van de verdieping zelf, in een wereld waar mensen zelfs geel trachten te bewijzen. Fluweelzacht is een optie, geen garantie.

Niet alles is neutraal, ook over stripverhalen kan nog veel gezegd worden. Niet meer dan een voorbeeld. Kuifje begon als stripverhaal in Le Petit Vingtième, de jongerenbijlage van de rooms-katholieke krant Le Vingtième Siècle, met het verhaal van Kuifje in het land van de Sovjets. En wanneer je naar een tegenpool zoekt, zal die beslist ook wel bestaan. Als ik me niet vergis heeft Vladimir Propp daar meer onderzoek naar gedaan, Kortom, het hoeft niet altijd een dik boek te zijn, veel is redelijk afleidbaar. Denk Hopper even weg en je komt nog veel meer te weten, als normale mensen, van vlees en

Dat kan zeker, er bestaan eenvoudige oefeningen om ons daarvan te vergewissen. In de psychologie zijn er tal van simplificaties te vinden, vaak een kwestie van aandacht. Het aanbod rijkelijk omwille van de vele variaties, het komt ook terug in kinderboeken overigens. Simpel houden, soms helpt dat.

Ja, dan kom je tot gebieden waar logica geen logica meer is, door het dolle heen zoals Hopper een toonbeeld van is. Echt niet om te lachen, elke vorm van menselijke dialoog onmogelijk, omfloerst met wat lukraak geplukte citaten onder het mom van inzicht. Gelukkig zijn ook daar boeken over geschreven, gewoon in mensentaal, geen hocus pocus.