TTC

Animisme is het geloof dat niet alleen mensen, maar ook dieren, planten, stenen, rivieren en natuurverschijnselen zoals de wind of bliksem bezield zijn. De term is afgeleid van het Latijnse anima, wat 'ziel' of 'adem' betekent.

Het doet me een beetje denken aan het idee van een puntmassalichaam, laat ons zeggen de aarde reduceren tot een punt binnen het kader van astronomie. In datzelfde punt vinden we bijvoorbeeld de bollenkubus van Hoekveld. In het actuele hier en nu zijn beiden legitiem, de kans redelijk dat we naast elkaar gaan praten. Voor jou gelden nog andere regels, veeg alles van de kaart.

Bij schaal- en perceptieverschuivingen krijg je verschillende posities van waaruit naar de werkelijkheid gekeken kan worden, dit maakt integraler visies mogelijk. In toxische zones is er geen dialoog over mogelijk, net zoals elke stelling kan omgekeerd worden door continu contexten door elkaar heen te halen. Veel vaker gebeurt dit vrijwel onbewust, in andere gevallen bewust.

We weten al dat de dieren spreken, tot drie tellen is een pak moeilijker.

Misschien nog eens herlezen, dat leerstuk over paradoxen binnen Kondratieff-golven. We wachten wel even, neem je tijd.

Zo zie je, dat is exact wat ermee gezegd wil worden, het is nu enkel nog wachten op godot.

Een theorie kan helder zijn als een fonkelende ster, maar opgaan in de ruis waarop ze betrekking heeft.

Misschien kan je eens een stapelgedicht overwegen, het hoeft niet perse te rijmen.

Dat is een klassieker, is hij niet te pletter gevlogen?

Zou kunnen, ik lees kinderboeken om te bekomen van grote mensenpraat, doet meer deugd.

Dacht dat het Einstein was die suggereerde dat wanneer we iets van het leven willen begrijpen, het nuttig is om diep in de natuur te kijken. Maar hoe diep is me niet echt duidelijk, ook dat zou wel eens een lange reis kunnen worden.

Ja, anderen dan weer met ironie, beetje alert blijven aub.

Ja, daar kan je een topic mee starten, en je verwonderen over wat volgt. Waarom heb je daar precies een hekel aan, is dat iets cultureel?

In de wetenschap noemt dat het risico op combinatorische explosie, starten met iets ogenschijnlijk simpel en iets later eindigen in een kluwen waar geen dialoog meer mogelijk is. Om dan een boekje over de kracht van eenvoud te kopen, terug proberen mens te worden.

Ja, was er iets mis met dat stilleven?

Ja, misschien is dat wel vergelijkbaar met RS, er zijn verschillende posities van waaruit gekeken kan worden. Het is echter weinig waarschijnlijk dat iedereen op hetzelfde moment vanuit alle invalshoeken tegelijkertijd kan zien. Maar dan wordt het gekkenwerk, goed voor nog meer tragisch absurde dialogen die geenszins bijdragen tot een vreedzamer klimaat.

Wellicht geeft dat ook een verklaring voor de dorst naar heelheid van velen, als ontluikende bloemen zo fragiel.

Ja, dat is het ondeelbare delen, dat is de grap inderdaad.

Ja, hier begint het, er is niets dat garandeert in welke richting het verder gaat, de symboliek vol vaagheden. Ja, en alles waarover niets gezegd wordt, wordt niets over gezegd.

Ja, drie woorden volstaan, dat is het probleem dus niet.

Over welk topic heb je het, over de vraag of er ook oneindigheid in een doosje zit?

Ja, zo zie je, we hebben slechts drie woorden nodig om te verzanden in een verhaal waar een kat haar jong niet meer in terugvindt. Vraag aan 10 mensen exact hetzelfde op basis van de verzameling A={appel,hamer,boek}, en er komen slangen aan te pas.

Oneindigheid in een doosje steken komt me toe als onmogelijk, het doosje verschijnt wel als object in oneindigheid. Betekent dit dan ook dat er een stukje oneindigheid in dat doosje zit?

Gewoon de oefening eens doen, er staat enkel A={appel,hamer,boek}. Zie maar, louter suggestief, aan welk boek denk je?

Je kan de oefening zelf eens proberen op basis van de verzameling A={appel,hamer,boek}. Als waarneming is het ook niet meer dan A={appel,hamer,boek}, als een stilleven op een tafel die niet in de verzameling opgenomen is geweest. Pas in het verlengde, wanneer het menselijke brein connotaties aan die woorden geeft, er elementen of qualia aan toevoegt, of er extra vragen bij begint te stellen, pas dan lopen we het risico terecht te komen in een verhaal dat misschien nergens stopt. Des mensen, met een hart, met gevoelens, met empathie, met verstand, het simpele in het complexe, enzoverder.