TTC

Op mijn scherm komt dat onderaan, pagina 354. Onveranderlijk veranderlijk betekent dat alle opties open blijven, in organische zin is het zelfs begrijpelijk waarom dat uit het aandachtsveld verdwijnt, nu net door er gebruik van te maken. Als je dat een hersenscheet wil noemen, jouw keuze. Laat ons het liever over Paulus hebben, veel eenvoudiger.

Wat jij zegt is waar, het is niet anders.

Jij schrijft het : "mits correct gekalibreerd, leidt tot een verscherping van zicht op de uiterste waarden die voorheen onwaarneembaar schenen." Vergelijk het met een neutrale stimulus, onpersoonlijk van signature, we zitten inmiddels op pagina 354.

Tot daar werkt het verstand van sommige gelovigen blijkt meermaals, dus gewone mensen mogen het niet meer gebruiken.

Ja, je stelt er voorwaarden aan, mits correct gekalibreerd. Het is als orde en chaos, en wanneer je, om maar een voorbeeld te noemen, fractalen en de bollenkubus van Hoekveld in dezelfde zin plaatst, ben je misschien meer geneigd om bosvogeltjes te gaan spotten. De eenvoud van een punt, een lijn, een cirkel of een kruis, krijgt dan een heel andere connotatie, het verwordt tot een moeras dat we volgens sommigen met sprekend gemak zouden kunnen overstijgen om er met een andere bril naar te kunnen kijken. Veel sterkte alvast, oprecht.

Eerder maakte iemand je er attent op dat je een trol bent, is dat misschien waar?

Ja, en zo meteen zitten we terug bij de fractalen van Hopper, dat is nu eenmaal zijn expertise. We kunnen maar moelijk alles tegelijkertijd proberen te begrijpen, zelfs een kind van zes kan dat niet.

Reken anders het verschil eerst even uit, misschien lukt dat niet eens. Niet omdat het niet mogelijk is, maar omdat een dergelijk getal niet op je scherm past.

Ben even vergeten op welke pagina het precies staat, maar principieel heeft dat niet zoveel belang om te accentueren hoe interferentie en het continu wisselen van contexten maar weinig helderheid schept. Met als benchmark enkele kunstenaars: Dalí verkent de verbeelding, dromen en het onbewuste. Escher speelt met perspectief, logica en onmogelijke werelden. Malevich zoekt naar de uiterste eenvoud en abstractie. Hopper toont de stilte, de afstand en soms ook de eenzaamheid van het alledaagse. Herinner ook nog die verzameling, het stilleven dat plots een leven bego

Net zoals je geen componist hoeft te zijn om geraakt te worden door muziek, hoef je geen wiskundige te zijn om de schoonheid te zien van een algebraïsche omzetting.

Met het zwaard knopen doorhakken komt me toe als een nogal hyperbolische weergave van iets dat met pipet en pincet geschieden kan, ook hier kan onderscheidingsvermogen een rol spelen. Het doet geen afbreuk aan de kracht van eenvoud, het zegt wel dat kleine dingen een wereld van verschil kunnen betekenen. In theorie althans, ter getuigenis van wat we hier zien, is nog veel meer afleidbaar.

Niets laat vermoeden dat er iets verborgen wil worden.

Religie is een gevechtskunst, eufemismen om het anders te doen lijken.

Een benchmark is geen maatstaf waaraan we ons moeten onderwerpen, maar een referentiepunt dat ons helpt onze eigen positie beter te begrijpen.

Interessant om zien is dat we leven in een wereld waar elke dag miljarden transacties doorheen de netwerken circuleren, onnavolgbaar. En dan verschijnt Hopper die er prompt miljarden sterrenstelsels aan toevoegt alsof hij ze zelf gemaakt zou kunnen hebben. Dit alles in een bijtijds hachelijke poging om te zeggen dat hij niets is. En niemand weet precies waarom hij dat doet, want het staat in de Bijbel.

Maar hier stopt het niet, het maakt ons tegelijk misschien ook steeds alerter voor subtiele nuances. Kortom, wat anderen misschien banaliteiten of pietluttigheden willen noemen, is misschien net dat wat sommige mensen extra waakzaam en hoogsensitief maakt. Lees het als een vorm van alertheid, een nogal rigide stelling zou kunnen zijn dat alle mensen die voeling hebben met het containerbegrip ‘hoogsensitiviteit’ gestoord zijn. Nee, dit is niet wat we willen onderschrijven, het toont enkel aan hoe hypergevoelig deze thema’s zijn.

Het heeft iets gezegd, maar we mogen er niet naar kijken.

Dat komt terug in dat ander verhaal, maar wellicht heb je het momenteel te druk met het scheppen van een ander universum. En als je van religie een karikatuur wil maken, ben je bij Hopper aan het juiste adres. Veel sterkte, vergeef ons dat we maar gewoon mensen zijn, van vlees en bloed, met een hart en gevoelens.

Misschien heb je wel een punt, in de meetkunde heeft dat geen afmetingen.

Kader dit binnen het ABC-complex en een Fristi zal misschien nog het enige zijn dat ons interesseren kan.

Je bent weer bezig met je egotransverwarring, misschien dat je straks Pan Gu nog tegen het lijf loopt. In ieder geval, we wensen je alvast oprecht het allerbeste, van harte.

Ik meen dit, zou het geen goed idee zijn om al jouw inzichten eens door te spelen aan Dan Brown, ik denk dat hij wel vindingrijk genoeg is om er een spannend boek van te maken. Anderen misschien een cartoon, maar dat is, denk ik, meer iets voor absurdisten of stand up comediants.

Ja, zijn veel boeken over geschreven, de zwaartekracht verdwijnt niet door van de trap te vallen. Een kruis is toch maar een eenvoudig symbool, niet?

Ja, de toepassingsmogelijkheden zijn van die orde dat het haast niet anders kan, dat het op oeverloos gebrabbel begint te lijken. En al is het lang niet zeker omwille van veel te vaag en weinig concreet, ik denk dat je hier in generaliserende termen de problematiek van een overkoepelende waarheid tracht te beschrijven. Wat eenvoud vermag, keep it simple.

Niet dat ik er door gemis aan vakkennis veel van begrijp, maar volgens de Amerikaanse neuropsycholoog Vilayanur Ramachandran speelt het centrum van Wernicke ook een rol bij het beter begrijpen van metaforen en beeldspraak. Los van de theorie heb ik echter geen weet van opleidingen of oefeningen die dat zouden kunnen bevestigen, en wat dan wezenlijk het verschil zou kunnen zijn met een actuele stand van zaken.