Alle activiteit

Mijn zorg zit niet alleen in de interpretatie van deze specifieke tekst, maar ook in de gevolgen die zo'n interpretatie heeft. Als Maria op basis van deze passage wordt gezien als de geestelijke moeder van alle gelovigen, ontstaat er een bijzondere plaats voor Maria binnen het geloofsleven. Daarmee komt voor mij de vraag op of we niet iets aan een mens toeschrijven wat volgens de Schrift alleen aan God toekomt. Jezus heeft ons rechtstreeks tot God gebracht; Hij is de Middelaar. Ik zie in de Bijbel geen oproep om Maria een rol te geven in onze geloofsrelatie met God. Daarom ben ik ter

Met deze uitspraak kunnen we de Bijbel in de kachel gooien. En dat ga ik niet doen natuurlijk, de uitspraken van Christus (of anderen) uit de Bijbel hebben nog steeds actuele waarde. Kennelijk lees je de Bijbel alleen in historische zin. Laat dat nou juist een oninteressant aspect zijn. Dé waarheid is eeuwig waar en kent geen tegendelen. Christus is die waarheid naar eigen zeggen. Dat is dus een zijns-waarheid. Je verwart waarheid met overtuigingen, waarvan er 13 in het dozijn gaan.

Ik kijk echter naar beiden en mijn kerk doet dat ook. De Schrift kent verschillende betekenislagen en verschillende interpretatiemogelijkheden. Juist het accepteren en verabsoluteren van slechts één interpretatie, zoals veel protestanten doen, leidt tot onnodige verdeeldheid. Dat geloof ik ook. Je spreekt mijn schrijven hierin dan ook niet tegen. Daarom schreef ik ook over Maria als grootste gift vóór zijn sterven. Jezus heeft ons veel grote gaven geschonken, die allemaal hun kracht ontlenen aan het Offer. Zonder zijn dood en verrijzenis is elke gave krachteloos.

Het ongedeelde (de paradijs-toestand) staat per definitie tegenover de gedeeldheid, het domein van conditionering, evolutie, recht van het sterkste.

Dat twee perspectieven elkaar kunnen aanvullen klopt, maar ze kunnen ook met elkaar botsen. Als de oorspronkelijke betekenis van een tekst bijvoorbeeld is dat Christus werkelijk gestorven en opgestaan is, dan is een interpretatie waarin dat vooral een innerlijk proces of symbool wordt iets anders dan alleen een aanvulling. Dan verandert de betekenis.

Ik zou je willen vragen om een onderscheid te maken tussen iemand willen begrijpen vanuit zijn tijd-, mens- en wereldbeeld en hoe wij daar vandaag vanuit het onze tegen aankijken. Dan kunnen zij elkaar aanvullen. Én-én dus. Wat ik heb gedaan is alleen de esoterische verklaringen aandragen, jij de voor de hand liggende. In onze eenzijdigheid zijn we misschien beide fout. Als je een gebouw in zijn geheel wilt kennen kijk je ook niet alleen naar de voorkant. Dan kijk je ook naar de achterkant én de binnenkant.

Je spreekt jezelf hier tegen. Als kennis zich evolutionair ontwikkelt, zou je verwachten dat latere generaties méér inzicht hebben dan eerdere generaties. Dan ligt het niet voor de hand om terug te grijpen naar oude geschriften omdat mensen toen toegang zouden hebben gehad tot kennis die wij nu missen. Als de ontwikkeling van het menselijk bewustzijn werkelijk vooruitgang betekent, zou de zoektocht juist verder moeten gaan vanuit ons huidige inzicht, niet terug naar een vermeend verloren weten uit het verleden.

Evolutie is eigen aan de menselijke en de wereldlijke ontwikkeling en ik ga er vanuit dat deze ontwikkeling us ook eigen is aan alles wat bij het kosmische en het onzichtbare geestelijke thuishoort. Zo zal de hemel er wel niet meer zo uitzien als 2000 jaar geleden. Mensen die iets hebben opgeschreven in een ver verleden hadden een ander wereldbeeld. Ze dachten ook heel anders. Om iets te kunnen begrijpen van wat zij neerschreven, zullen we hun wereldbeeld en hun manier van denken mee moeten nemen in ons willen begrijpen. Anders begrijpen wij hun op onze manier en niet op hun manier. Daar

De deur op een kiertje geeft je dus ruimte om te ontsnappen mocht blijken dat je maar wat lult in de ruimte. Waarom zou de esoterische uitleg waarschijnlijker zijn dan de uitleg van een ander? De werkelijkheid is groter dan wij begrijpen, maar God heeft Zich wel concreet geopenbaard in Zijn Woord de Bijbel, en die openbaring moet het uitgangspunt zijn.

Dat denk ik niet. We moeten altijd een deurtje open willen houden, dat we wat we zeggen en denken ook wel eens onjuist zou kunnen zijn, of op zijn best een halve waarheid. Wat niet wegneemt dat voor mij – omdat ik nog niets beters ben tegengekomen dan de esoterische verklaring – deze de meest aannemelijke is.

Met een dergelijke formulering onttrek je je eigen visie aan toetsing. Beetje slap gelul. Dat is een fundamentele aanname. Als je die accepteert, krijgt bijna elke esoterische uitleg automatisch meer gezag dan een historische of grammaticale uitleg van de Bijbel. Je zegt dat jouw verklaring niet per se de juiste hoeft te zijn. Dat gaat dan ook net zo goed op voor deze rammelende formulering van je standpunt. Je gaat impliciet uit te van een evolutionair model van kennis: hoe ouder een traditie of hoe dichter bij de oorsprong, des te groter de kans dat je over vergeten geestelijke kenni

Ik heb een aantal mogelijke antwoorden aangedragen vanuit het esoterische christendom op dit vraagstuk. Nu hoeft wat ik heb aangedragen niet ‘de juiste’ verklaring te zijn, net zo min als de verklaring van Robert Frans en Tortelduif de juiste verklaringen hoeven te zijn. Af en toe sta ik wel eens stil bij oude teksten, zoals de Pistis Sofia, apocriefe geschriften uit de periode van het nieuwe testament, werken van de Essenen, de Nag Hammadi geschriften enz. Daar staan zaken in die voor ons – het westerse, maar ook het oosterse – bewustzijn niet (meer) toegankelijk zijn. Toch laten juist d

Grootspraak, een grote bek die weinig zegt. Waarmee dan? Met slippers en prutsgeweren? Al sigaretjes rokend de kop van de romp geschoten krijgen, dat is wat ze te wachten staat. Stelletje nietszeggende grote bekken. Daar is geen psychiater en psycholoog tegen opgewassen. Iran weet dat een directe conventionele oorlog tegen de Verenigde Staten militair vrijwel niet te winnen is. De Amerikaanse luchtmacht en marine zijn technologisch en logistiek veel sterker. Daarom zijn dreigende uitspraken als "verpletterende wraak" vaak bedoeld om af te schrikken, het eigen publiek te mobiliseren en pol

Voorbeelden zijn legio, hoe zou je zonder wetenschap meer te weten kunnen komen over de 'denisovamens'? De subtiele nuance is dat dit ook voor wetenschap pas rond 2010 voor een omwenteling gezorgd heeft. Hoe jij, ik en zij dat kaderen binnen de eigen referentiekaders is een andere kwestie. Om iets moeilijks dichterbij te brengen? Van DNA begrijp ik niets, alleen dat we als metaforische slakken schijnbaar sporen nalaten. En of dat nu ook betekent dat plots iedereen ook alles wil weten over de 'denisovamens', lijkt me een bruggetje te ver.

Ad A. Zo als zo vaak ben ik geneigd om ook hier weer in én-én te denken. Ad B. Ik kan ‘het geconditioneerde’ niet tegenover de paradijs-toestand plaatsen. Ad C. Denk ik ook zo over.

Meestal als we iets nieuws horen of lezen, vergelijken we het gewoon met onze eigen ideeën. Als de ideeën hetzelfde zijn, dan accepteren we het en zeggen we dat het juist is. Zo niet, dan zeggen wij dat het moeilijk te geloven is. Hoe dan ook, we leren niets. Maar landen of gemeenschappen van landen hebben ook karma. Van vele volkeren horen we al eeuwen niet meer. Hoe kan dat? Ze hielden geen rekening met de wreedheid en territoriumdrift van de mens. De gehele geschiedenis is er een van "het recht van de sterkste". Wie denkt dat "de mens" een rationeel wezen is, die heeft het fo

Zonder dood geen opstanding.

En de Christus die aan het kruishout werd geslagen is vervolgens opgestaan. En dus zou de werkelijke waarde van het Christendom wel eens niet zozeer bij het kruis liggen als wel bij de opstanding.

Ad. A. Het onderstreepte gedeelte kan ik toch maar moeilijk geloven. Toch dank om je verhaalt te willen delen. Lijkt me wel een belangrijke toevoeging. Ad B. Zoals gezegd leidt demonstreren nergens toe. Dat blijkt al jaren het geval te zijn; tenzij er zo’n massale beweging op gang komt dat de autoriteiten wel moeten buigen, maar die massa bereiken en dat voor elkaar krijgen blijkt niet gemakkelijk, zoals Frankrijk heeft laten zien bij het verhogen van de pensioenleeftijd.

Een interessant punt in je reactie is de zin "door de geschiedenis heen ontelbaar veel gelovigen ... Maria als hun Moeder in huis hebben genomen". Dat is een sterk traditie-argument: de vrucht van een interpretatie wordt gebruikt als aanwijzing voor de juistheid ervan. Ik redeneer vanuit de tekstuele oorsprong: staat deze betekenis in de tekst, of is ze later ontwikkeld? Dat zijn twee verschillende manieren om autoriteit toe te kennen: jij kijkt naar de traditie, ik naar de oorspronkelijke bedoeling van de schrijver. Voor mij ligt de kern van het kruis ergens anders. Jezus heeft mij

Ik zie jouw uitleg ook helemaal niet als minder krachtig of als onnodig. Het is een mooie, bijbelse uitleg waar ik volop mee kan instemmen. Maar dat hoeft de diepere, of allegorische betekenislaag dus niet uit te sluiten. Johannes hint daar mijns inziens juist op met zijn woordgebruik. Een betekenis met minstens net zoveel kracht, daar door de geschiedenis heen ontelbaar veel gelovigen uit vele culturen, tijdsgeesten en bevolkingslagen daadwerkelijk Maria als hun Moeder in huis hebben genomen en zo Jezus heel nabij zijn. En had Jezus ons als zijn geliefde leerling een mooiere, laatste gift vóó

In het interbellum was er in Nederland, als reactie op de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog, een sterke pacifistische beweging.‘ Nooit meer oorlog!’, was hun leus en het gebroken geweertje hun symbool. Deze beweging werd in Nederland in hoofdzaak gedragen door socialistische en christelijke organisaties. De aanhangers van deze beweging waren (om verschillende redenen) de mening toegedaan dat elke vorm van geweld fout was en dat Nederland derhalve geen behoefte had aan een krijgsmacht voor andere dan ceremoniële taken. Boeke was waarschijnlijk zo'n snuiter van het gebroken geweert

Veel soldaten maken een mooi bloementapijt.

Ik zal het es proberen, mocht het niet helpen dan knuffel ik hem dood. Geknuffeld zal er worden.

Christus was ook Samaritanen toegenegen; niet dat een knuffel wonderen zal doen, maar het ‘juiste’ gesprek … dat misschien nog wel.