Alle activiteit

https://www.rtl.nl/lifestyle/artikel/5482633/bijna-doodervaringen-neuroloog-steven-laureys-boek-bijna-dood-onderzoek/ Dit is waar pseudo-religie toe kan leiden/lijden. Het is van de zotte om een BDE uit te lokken. Het is algemeen bekend dat men in "de leegte" terecht kan komen. Iemand die dat zomaar out of the blue meemaakt kan dat angst aanjagen. God uitdagen is nooit een goed idee.

1 Johannes 5 10 Die in den Zoon van God gelooft, heeft de getuigenis in zichzelven; die God niet gelooft, heeft Hem tot een leugenaar gemaakt, dewijl hij niet geloofd heeft de getuigenis, die God getuigd heeft van Zijn Zoon. 11 En dit is de getuigenis, namelijk dat ons God het eeuwige leven gegeven heeft; en ditzelve leven is in Zijn Zoon. 12 Die den Zoon heeft, die heeft het leven; die den Zoon van God niet heeft, die heeft het leven niet. Het Evangelie leert niet dat men God niet als Vader kan hebben zonder kerk als Moeder. Wat 1 Joh 5:10 mij wel leert is dat door het

Ik weet niet wat Pim van Lommel over BDE denkt. Maar gezien je reactie zal hij wel denken dat BDE een bewijs is voor leven na de dood. Prima. Daarmee zeg je dat je het onderscheid tussen intentionaliteit (BDE ervaring) en non-intentionaliteit niet kent.

Dat we Maria vereren (dus niet aanbidden!) als Moeder van de Kerk en dus ook als onze Moeder en haar in het bijzonder om voorspraak vragen. Zo maakt zij deel uit van onze families, dus onze huizen, zowel in de kerk als thuis. Een mooi symbool daarbij is het letterlijk in huis halen van een Mariabeeld of Maria-icoon, zoals vele gelovigen doen. Een belangrijk document hierin is de Didachè, een destijds gezaghebbend geschrift uit de tweede eeuw, waarin een onbekende christelijke auteur het kerkelijk leven grotendeels vastlegde. Je komt hier verschillende richtlijnen tegen die je als typisc

Of Steven Laureys om maar een voorbeeld te noemen, maar die werkt, als ik dat goed begrepen heb, hoofdzakelijk met comapatiënten.

Nee, het is geen zaak om een complexe verhandeling te schrijven over alle nuances die we binnen dit denkexperiment kunnen onderscheiden, wel mag helder zijn dat een hypergevoelig thema zoals de nervus vagus niet te vergelijken valt met een discours over begrotingstekorten. Sterker, het zelf dat zich heeft gewaagd aan een dergelijk onderzoek raakt misschien ook sociaal geïsoleerd, met als verzwarend neveneffect een moreel dilemma waarover amper dialoog mogelijk is. En dat is geen kwestie van eigenbelang, het geheel overstijgt mogelijks de draagkracht in die mate dat psychisch onbehagen eerder l

Hebben we dan ook weer niets aan, het schiet niet op.

Ik kan ook zeggen: ik ben mij bewust van mijn emoties en ik ben mij bewust van het horen van de gitaar. Het lijkt mij dat een onderscheid maken tussen gewaar zijn en bewustzijn onnodig is.

Ik denk niet dat Pim van Lommel daar hetzelfde over denkt.

Ik ken iemand persoonlijk die een BDE heeft gehad. Een BDE heeft in spirituele zin geen toegevoegde waarde. De mens die het overkomt begrijpt de betekenis er van niet.

Misschien is het gewoon jammer dat op dit forum geen mensen te vinden zijn die zelf een BDE ervaren hebben, dan zouden we authentieke getuigenissen kunnen lezen.

Daarom kan de mens op lichaamsniveau al het verschil weten tussen gewaarzijn en bewustzijn. De mens is iedere gemoedstoestand gewaar (ik ben boos, ik ben vrolijk, ik ben dit, ik ben dat) en de mens is bewust van wat anders (ik zie de boom, ik hoor de gitaar). Dat is het verschil tussen intentionaliteit (bewustzijn) en non-intentionaliteit (gewaarzijn). Bewustzijn is de oplettendheid van wat er komen gaat: dat is de intentionaliteit (gerichtheid) van bewustzijn. Deze gerichtheid is altijd gericht op de fenomenen. De (daadwerkelijk) verstilde geest is in staat om deze gerichtheid te

De effectiviteit van Ockhams scheermes laat zich misschien niet zozeer opmerken bij een vluchtige beschouwing van een stimulus dan wel in het neveneffect of het proces dat hierop volgt. Dit kan gradueel ontluikend leiden tot ervaringen van toenemende complexiteit, in die zin openbarend en/of holistisch van signature.

Het feit dat we iets gewaar zijn betekent altijd dat we ons ook per definitie ergens van bewust zijn, anders zijn we onbewust (zoals in de slaap).

Je bent de verstilde geest dan ook niet bewust, maar gewaar.

Een verstilde geest zou in theorie nergens meer bewust van kunnen zijn, want stilte is de afwezigheid van prikkels. Bewust-zijn betekent dat we ons altijd ergens van bewust van zijn: ons ik, pijn, de (geestelijke of natuurlijke) wereld, God, enz. Zodra het bewustzijn leeg is (slaap), dan zijn we ons nergens meer van bewust.

Ik leef in het tegendeel. Het vleselijke en het geestelijke zijn bij elkaar zonder dat de één de ander opneemt.

This forum is just a pretty advanced AI language model testing ground.

Ik zal je de mijne geven: loslaten is iets/iemand zijn eigen weg laten gaan. Als ik urineer, dan laat ik de urine uit mijn blaas los. Ik laat het haar eigen weg gaan aan. Hoe kan het loslaten van mijzelf – dus het mijzelf mijn eigen weg laten gaan – ooit uitmonden in kennis van hebben van bewustzijn? Heb jij het tegendeel ervaren of zo, omdat je dit zo stellig durft te zeggen?

Nee. Zolang je in de definities zit is er niks losgelaten. Je kunt wel iets beschrijven (het loslaten) , maar daarmee weet je de geestelijke toestand niet. De verstilde geest heeft zichzelf als object opgeheven (het loslaten) en neemt zichzelf als object waar (bewustzijn). Daarmee ontmoet de mens het wezenlijke in zichzelf en daarmee het wezenlijke in ieder ander mens. Daarmee heeft de mens het manifeste domein verlaten. Loslaten (van jezelf) en kennis van bewustzijn treden dus tegelijkertijd op. Dat is het gaan van de smalle weg. Maar de lezer mag nooit mijn woorden i

Kun je mij jouw definitie van loslaten eens geven?

Iedere tekst doet geen recht aan de geestelijke werkelijkheid. Het vleselijke lost niet op in het geestelijke. De mens kan het vleselijke loslaten. Het loslaten is tevens het gaan van de smalle weg. Neem jezelf waar, waar je je 'zelf' vindt en laat het (jezelf) los. Het loslaten van de natuurlijke mens is een geestelijke (niet-)activiteit welke de mens zal vertellen wat bewustzijn is (waarnemendheid). Waaruit volgt dat de natuurlijke mens onder geen enkele omstandigheid kan weten wat bewustzijn is. Alleen waarheid (Christus) weet het en die zal de mens de waarheid laten vers

N. van Cusa (Cusanus) over ‘opstanding’ in Over de onwetende onwetendheid (docta ignorantia):

Een trol is een persoon die berichten plaatst in een internetomgeving om voorspelbare emotionele reacties uit te lokken als woede, irritatie, verdriet of scheldpartijen, — ook wel flames genoemd in internetjargon — opzettelijk verkeerde informatie geeft of zich doelbewust anders voordoet. Aristarkos

Ieder mens schrijft zijn of haar waarheid. Dat maakt de persoon juist GEEN troll.. Zoals je zelf namelijk schrijft: En nu zeg je zoals het is, namelijk dat ik mijn eigen waarheid hier schrijf.. Dus OF ik schrijf mijn eigen waarheid OF ik ben een troll. Ik kan niet beide zijn/doen... Dus doei met je domme mening