Alle activiteit
Deze tijdlijn wordt automatisch bijgewerkt
- Afgelopen uur
-
Jouw vraag was of ik de God bedoel zoals Christus ons die heeft verkondigt. Mijn antwoord is: Met God bedoel ik de levende Vader en geen andere. En dan de vraag wat er met "levend" bedoelt wordt. Laat dat nou net de hamvraag zijn van het hele geloof. Normaliter zegt de mens: de buurman is een levende buurman. Of mijn hond is een levende hond. Dan aanschouwen we het leven aan de buitenzijde. Als we de levende Vader in die zin aanschouwen/beschouwen dan zijn we verkeerd bezig. Leven is iets innerlijks wat leeft bij iedereen die leeft. "Laat de doden hun doden begraven"
-
truqwzlu is lid geworden van de gemeenschap -
Dat is volgens mij een mooi voorbeeld van inleeskunde: je leest eerst een standpunt in mijn woorden dat ik niet inneem — namelijk dat God een "dode God" zou zijn — en vervolgens weerleg je dat zelfbedachte standpunt. Dat is eerder een stropop dan exegese. Eisegese is ook een vak, maar dan bedreven door kwakzalvers. Laten we eerst eens helder krijgen wat je met "levend" bedoeld. Want je gebruikt levend als een sleutelbegrip in je betoog zonder het expliciet te definiëren.
-
zcsfzzge is lid geworden van de gemeenschap -
zsmgqeso is lid geworden van de gemeenschap -
Weet zelfs niet of dat überhaupt bestaat, ik zoek een schaar om een perfecte cirkel uit een blad te knippen.
-
Met God bedoel ik de levende Vader en geen andere. Johannes 6:57. Gelijkerwijs Mij de levende Vader gezonden heeft, en Ik leve door den Vader; alzo die Mij eet, dezelve zal leven door Mij. Om de levende Vader te ontmoeten dient de mens " Mij " te eten. Johannes 6:57 gaat over de levende Vader en de Zoon die middels de Vader leeft. (Waaruit je al uit kunt gevolg trekken dat de Zoon niet de Vader is) En de mens leeft door middel van de Zoon. God is geen dode God uit een sprookjesboek, maar een levende God. Hoe kan een dode God nou leven scheppen? Dat snap je zelf toch
-
jmslpevg is lid geworden van de gemeenschap -
Dat is niet wat ik schrijf. Vergeving betekent eerder dat wat daadwerkelijk gebeurd is en waarvoor iemand verantwoordelijk is, niet langer als schuld wordt toegerekend. Het verleden wordt dus niet uitgewist; de verhouding tot degene tegen wie je gezondigd hebt, kan worden hersteld. Dat iemand vervolgens vrijwillig de gevolgen van zijn daden wil dragen, kan inderdaad getuigen van berouw en verantwoordelijkheidsgevoel. Maar ik zou dat niet tot voorwaarde voor vergeving maken. Anders zou je uiteindelijk toch weer zelf iets moeten "betalen" voor je schuld. Moordenaars genoeg die schuldig
- Vandaag
-
Een mooie aanvulling … Vergeving = we doen alsof hetgeen er is gebeurd, nooit is gebeurd, maar de gevolgen daarvan moet je alsnog zelf dragen. Als de gevolgen vrijwillig op zich worden genomen: getuigt dit van verantwoordelijkheidsgevoel, en toont men door het willen dragen van de gevolgen tegelijkertijd zijn/haar spijt. Voel ik nou het gevoel opkomen om Hegels Hoofdlijnen van de rechtsfilosofie te bestellen?
-
lbxbbjkk is lid geworden van de gemeenschap -
dosmmcun is lid geworden van de gemeenschap -
7 Oktober is echt gebeurd
discussie antwoordde op een Barnabas van kyroneke in Nieuws en actualiteit
Toen ik dit filmpje zag, moest ik meteen aan jou denken… ik durf te wedden dat je minstens de helft hiervan letterlijk al eens hebt getikt over dit onderwerp … woord voor woord, bijna. Ik zou bijna zweren dat de maker stiekem heeft meegelezen op dit forum én vooral het andere forum; zoveel overlap met jouw stukjes is geen toeval meer, dat is een spiegel. 😊 -
Daar zit voor mij juist een probleem in je redenering. Als iedereen christen zou worden omdat hij daarmee uiteindelijk van de gevolgen van zijn daden afkomt, krijg je het risico van een heleboel schijnheilige christenen. Christen worden is volgens mij niet: "Ik neem Christus aan, zodat ik van de consequenties van mijn gedrag af ben." Dat zou Christus reduceren tot een soort verzekeringspolis. Werkelijke bekering betekent juist dat je erkent dat je verkeerd hebt gehandeld, verantwoordelijkheid neemt en je tot God keert. Genade maakt het kwaad niet ongedaan alsof het nooit gebeurd is.
-
zlisqwpw is lid geworden van de gemeenschap -
Dat is een absurde gedachte, je kunt er vanuit het verhaal van de verloren zoon wel een belangrijke kanttekening bij plaatsen. De zoon komt daadwerkelijk terug. Jezus zegt niet alleen dat hij zich realiseert dat hij altijd al thuis was. Er is sprake van vertrek, verloren zijn, tot zichzelf komen, opstaan en naar de vader gaan. Tegelijk zegt de vader: "Deze, mijn zoon, was dood en is weer levend geworden; hij was verloren en is gevonden." (Lukas 15:24, 32). Je formulering "onze oorsprong is het leven zelf, niet degene die leeft" begint behoorlijk filosofisch/mystiek te worden. Dan kom ik b
-
hkcrfaih is lid geworden van de gemeenschap -
ioyggdbs is lid geworden van de gemeenschap -
Die is niet aan het regeren maar wraak aan het nemen.
-
De wereld draait door, vorm en structuur bestaan niet langer.
-
Veel gelovigen zoeken naar een toekomst, slechts weinigen komen op het idee om naar hun eigen oorsprong te zoeken. Zie de gelijkenis van de verloren zoon, wij mensen zijn de verloren zoon. Zie ook Lukas 15:32 waarin de verloren zoon (alle mensen) dood was, maar weer levend is geworden. Onze oorsprong is het leven zelf, niet degene die leeft. Wie bij de Vader thuis komt zal bemerken dat hij nooit is weggeweest, maar dat hij in wanen over zichzelf heeft geleefd.
-
Het is de wijze waarop men 1 Timotheüs 4:10 verstaat. Geen enkele mens kan zich onttrekken aan God, God behoudt alle mensen. Het tweede deel wat jij benadrukt wil zeggen dat God Zich naar de gelovigen toe beweegt: God maakt zich kenbaar (aan de gelovigen). Immers, wat voor betekenis heeft God als het niet meer is dan een gedachte in je hoofd? In de Nederlandse context zit er verschil tussen de woorden "Redder" en "Behouder". Maar deze is arbitrair, dat geef ik toe. Het is dan vanuit welke positie je de kwestie bekijkt. God redt de mens uit de slangenkuil die "wereld" gena
