Alle activiteit

Vaag mistig en kronkelend zonder helderheid of diepere zin past bij het stellen van de kleinheid van een minuscuul zeeplantje in een grote oceaan als bjna levend toonbeeld van een oudere wereld dan sommige gebergten. Concreet en helder ten behoeve van een nuchtere zingeving past bij Paulus, in wie ik in jouw woorden niet hoef 'verankerd te zijn' om het niveau te ontstijgen van je diepzeemijmeringen. Vanzelfprekend verliest vanzelfsprekendheid vanzelfsprekendheid waar het vanzelfsprekende zodanig niet vanzelf spreekt dat het een punt van discussie wordt. Misdchien minder missch

Ik begrijp je punt, maar “het komt uit dus het moet Samuel zijn” is te kort door de bocht. In de Bijbel zie je vaker dat een uitspraak “uitkomt” zonder dat de spreker daarmee automatisch een betrouwbare of goddelijke bron is. De vraag is dus niet alleen of de inhoud klopt, maar ook hoe die kennis tot stand komt. In dit geval is Sauls situatie bovendien niet zo onvoorspelbaar als het lijkt. Hij zit militair en politiek volledig klem: de Filistijnen staan klaar voor de aanval, zijn eigen positie is al lang aan het afbrokkelen, David is al gezalfd en groeit in macht, en eerder is er al

Als een vanzelfsprekendheid een paradox wordt, is dat misschien ook de reden waarom alles zo vaag en mistig wordt. Een veelvoud aan kronkelzinnen helpen dan geenszins enige opheldering, Paulus waar je je zo aan verankert zou dan evengoed een personage in een film kunnen zijn.

Ik ben het met @Hopper eens dat het om een retorische vraag gaat en dat het antwoord in de vraag zit inbesloten. Hetgeen waar de mens en het dier gelijk in zijn is dat zij vlees zijn en sterven en dat zij een adem van lucht hebben. Maar het leven dat in de mens is is niet hetzelfde leven dat in het dier is. Want de mens is naar het beeld van God gemaakt en Hij (God) is het die in de mens woont en ons doet leven. Zoals er staat dat de Vader in ons allen is, Paulus zegt dat Christus in hem leeft en dat de mens een tempel van de Heilige Geest is. Op die manier woont de drie-eenheid in de mens. En

Je kunt het in principe zo begrijpen: Saul zoekt via necromantie verboden contact, en God grijpt niet actief in om dat proces te stoppen, maar laat het binnen de context van oordeel gebeuren. De verschijning hoeft dan niet Samuel zelf te zijn, maar kan worden gezien als een misleidende geest (bijvoorbeeld een demonische entiteit) die zich als Samuel voordoet. Wat daarbij interessant is, is dat de boodschap inhoudelijk wel klopt: Saul staat op het punt te sterven en zijn koningshuis loopt ten einde. De vraag is dan waar die “juistheid” vandaan komt. In mijn lezing is dat niet gebaseerd op

Wat bedoel je?

Wat een ontzettend mooi en waardevol bericht stuur je me. Je woorden raken me echt. Het is zo'n fijne en rustgevende gedachte dat we de waarheid niet zelf hoeven te bezitten, maar dat we simpelweg samen mogen groeien onder Gods leiding. Juist door er voor elkaar te zijn bij het vallen en opstaan, voel je dat we dit niet alleen hoeven te doen. Heel erg bedankt voor deze mooie, diepe woorden en de fijne bemoediging. Het doet me echt goed!

Ja, las inmiddels dat die twaalf er pas twintig jaar later zijn gekomen, wellicht is het een proces dat op verschillende manieren doorlopen kan worden. In die link staat een verwijzing naar z'n boek, verder ken ik er, het is immers een heel complex, ook niets van. Veel varianten en bijhorend potentieel tot misverstand mag duidelijk zijn, en de synthese past op een simpel A4'tje. Enzoverder, enzoverder. Iemand met meerdere levens precies, wens ze alvast succes. Een Cochrane-review is een publicatie van het Cochrane-netwerk. Dit netwerk werd opgericht in 1993 als een internationa

Denk dat je nog heel wat recht te zetten hebt aan kennis en overtuigingen; ik ook hoor.

1. Kennelijk ben je nog met een ego/pijnlichaam aangedaan, ik heb geen behoefte om je op andere gedachten te brengen. 2. Nee. Omdat je nog met een ego bent aangedaan heb je geen notie van het 'ik'. 3. Dieren hebben dezelfde levensadem als mensen, dat is wat Prediker leert. Geen enkele verschil. Behalve dan het verschil wat Barnabas aangeeft. Dat betekent dat God ook een levende God is. Logisch, een dode God kan geen levende mensen en dieren scheppen. Resumerend kunnen we stellen dat de natuurlijke mens gelijk een dier is. (Zullen de darwinisten op prijs stellen, Prediker

De kerkdienst vond ik een hele grote teleurstelling, maar ik ben om drie persoonlijke redenen toch wel in mijn nopjes, omdat ik op mijn manier toch iets heb mogen achterlaten en iets in mijn herinning heb mogen meenemen. Maar dit alles heeft niet met de inhoud van de dienst te maken, noch met de predikant die de dienst heeft geleidt. Wellicht had de dienst die jij online hebt beluisterd wat meer ‘body’.

Het ego een pijnlichaam noemen is wat mij betreft de reinste onzin. Kom met goede argumenten over de brug om mij van het tegendeel te overtuigen en ik herzie mijn mening. Maar of je daarin gaat slagen, dat betwijfel ik ten zeerste. Het enige wat met recht ‘de levensadem’ genoemd kan worden is het ‘Ik’, een deel dat de Elohiem hebben afgestaan om het vervolgens aan ons te schenken. Overigens hebben de dieren geen ‘Ik’, alleen mensen. Bij de dieren is de levensadem niet ingeblazen, wat overeenkomstig ook nergens in de Bijbel terug te vinden is.

Enkele stromingen uit jouw lijst komen aan bod in de De filosofie van de vrijheid. Steiner verwijst vaak naar dit boek in veel van zijn lezingen en brengt ook de fenomenologie wel onder de aandacht in een enkele lezing. Hoewel ik al het een en ander van Steiner en over Steiner heb gelezen, ben ik veel zaken uit jouw lijst (nog) niet tegengekomen. Maar idd. volgens jouw link komen er ook nog andere stromingen in zijn werk aan bod. In de FvdV diept hij met name het Realisme in diverse varianten uit, en heeft hij ook aan dacht voor het Materialisme en het Spiritualisme, alsmede een combinatie daa

Ooit wel eens van een retorische vraag gehoord, Sjako? Dat vraagteken staat er inderdaad niet voor niets. Wat het door Barnabas geciteerde gedeelte ons verteld is dat (levens)adem van dieren en mensen gelijk is. En dat dieren en mensen gelijk sterven en tot stof wederkeren. De retorische vraag in vers 21 is van belang omdat het antwoord afhangt van de lezer. De zogeheten levensadem kan opgemerkt worden door de mens. Wie het nooit opmerkt, die sterft gelijk de dieren, dat is wat dit stukje Prediker ons te melden heeft. Uit jouw reactie maak ik op dat je de levensadem nog nooit he

Goed lezen @Barnabas. Dat staat er niet. Zij gaan allen naar één plaats: zij zijn allen uit het stof en zij keren allen terug tot het stof. 21 Wie merkt op dat de adem van de mensenkinderen naar boven stijgt en de adem van de dieren naar beneden daalt naar de aarde? – NCV Die vraagteken staat er niet voor niks! Er is niemand die dat opmerkt omdat dit niet zo is. Want wat de mensenkinderen overkomt, overkomt ook de dieren. Hun overkomt een en hetzelfde. Zoals de een sterft, zo sterft de ander, en zij hebben alle een en dezelfde adem. De mensen hebben niets voor op

Heb even gezocht naar een link waarin dat beschreven wordt, je bent er meer expert in dan ik.

Als je dat al een paradox wil noemen, heb je Paulus niet meer nodig.

Prediker 3:19 zegt dat mens en dier dezelfde adem hebben, maar tegelijk zegt het gedeelte ook dat de adem van de mens naar boven gaat en de adem van het dier naar beneden. Dus er toch een onderscheid tussen de adem in het dier en de adem in de mens. Prediker 3:19-21: 19 Want wat de mensenkinderen overkomt, overkomt ook de dieren. Hun overkomt een en hetzelfde. Zoals de een sterft, zo sterft de ander, en zij hebben alle een en dezelfde adem. De mensen hebben niets voor op de dieren, want alles is vluchtig. 20 Zij gaan allen naar één plaats: zij zijn allen uit het stof en zij keren allen te

Paradoxaal genoeg is leven altijd ouder dan materie. Want materie brengt niets nieuws uit zichzelf voort, en leven wel.

Misschien heeft hij wel meer boeken geschreven, die opsomming combineert hij met nog andere zaken zoals zielsbestemmingen.

In de mindmap die ik destijds bij het boek heb gemaakt combineert Steiner de de onderstaande zienswijzen niet, maar bespreekt hij die wél om uiteindelijk met zijn eigen vorm van monisme op de proppen te komen (punt 6): Naïef realisme Kritisch realisme Absoluut realisme Transcendentaal realisme Diverse vormen van monisme: materialisme, spiritualisme + een combinatie van beide een combinatie van begrip en waarneming (Steiners eigen vorm van monisme) Van veel woorden uit jouw lijst weet ik zeker dat ze niet in het boek voorkomen. Ik het het reeds meerde

Door je verwijzing ben ik het toch even gaan opzoeken. Steiner combineert verschillende zienswijzen die allerminst makkelijk zijn om, in hoeverre we hierin als nietige ikjes in het geheel al enige waarachtigheid kunnen vinden, te verteren. Enkel de opsomming wekt dat vermoeden, het zijn er twaalf. Spiritualisme Materialisme Realisme Idealisme Sensualisme Pneumatisme Fenomenalisme Psychisme Rationalisme Dynamisme Mathematisme Monadisme

"Mensenrechten" is een egoistisch idee. Het recht van een mens houdt altijd de plicht van een ander mens in. Een ander mens dient het recht te verschaffen. Dat is krom. Het eisen van dat mensenrecht is het tot slaaf maken van degene die dat recht dient te verschaffen. Maar de mens is een wezen met behoeften. Een andere benadering is niet het recht van de mens maar de nood van de mens om voorzien te worden. De Vader in de hemel zegt dat wil voorzien in al die noden. Hij is degene die de schepping gemaakt heeft en alle mensen met hun noden en Hij is degene die ook belooft om daar in te voorzien.

De Geest is in ieder mens leert de Bijbel. Voorts kan de mens de waarheid niet bezitten, de mens kan de waarheid verstaan. Christus is Zelf de waarheid, dat is het geloof. En niet alleen het geloof, maar ook een universele waarheid. Een waarheid welke eeuwigheidswaarde heeft. Dus als ik zou schrijven dat ik de waarheid heb, dan zou ik per definitie liegen. Het is Christus die de mens de waarheid verleent middels het geloof in de Zoon. Geloof moet groeien. Dat gaat met vallen en opstaan. De gelovigen kunnen elkaar hierin bemoedigen, immers waar er twee of meer in Mijn naam

Het idee van mensenrechten wordt vaak behandeld alsof het een ontdekking is: alsof mensen ergens in de werkelijkheid een set eeuwige, onveranderlijke rechten hebben “gevonden” die altijd en overal gelden. In werkelijkheid is dat een misverstand dat verhuld wordt als moraal, maar feitelijk niet meer is dan menselijke zelfprojectie. 1. Geen rechten in de werkelijkheid Er bestaat geen enkele aanwijzing dat “rechten” iets zijn dat buiten menselijke afspraken om bestaat. In de natuur zijn geen rechten, alleen processen, krachten en overlevingsdynamiek. Zwaartekracht geldt ook zonder mense