Israëliërs vestigen zich legaal op de westbank.

[Barnabas 181]

In verband met Israëliërs die zich op de westelijke Jordaanoever (de wesrtbank) vestigen wordt graag moeilijk gedaan. Men noemt hen kolonisten waarbij het woord kolonisten de inhoud draagt van het koloniale verleden van de koloniale machten waarbij land werd ingenomen zonder reden, puur offensief. In het geval van de westbank is daar geen sprake van. De Westbank werd veroverd door Israël nadat Jordanië die de westbank bezat Israël aanviel en deze vervolgens aan Israël verloor. Daarna hield Israël het gebied bezet. In juli 1988 kondigde Jordanië bij monde van de koning aan geen aanspraak meer te maken op het gebied. In 1993 en 1995 werd er een akkoord bereikt tussen Israël en de PLO (Palestinian Liberation Organisation) waarbij de PLO Israël erkende en Israël de PLO erkende als vertegenwoordiger van de Palestijnen. In het akkoord werd afgesproken dat de Palestijnen zelfbestuur kregen in de zogenaamde “A”-gebieden en civiel bestuur kregen in de “B”- gebieden (de Palestijnse autoriteit). Daarnaast werd afgesproken dat Israël het volledige bestuur hield over de “C”-gebieden. Daarbij werd expliciet genoemd dat Israël ging over de ruimtelijke ordening, dus de bouw van woningen en het beleid van toewijzing van woningen. Het is dit gebied waarin Israëliërs zich, voor het overgrote deel, begonnen te vestigen. De Oslo-akkoorden zijn vandaag de dag nog steeds het laatst overeengekomen verdrag tussen Israël en de Palestijnse autoriteit.

[TTC 1.583]

15 minuten geleden zei Barnabas:

In verband met Israëliërs die zich op de westelijke Jordaanoever (de wesrtbank) vestigen wordt graag moeilijk gedaan. Men noemt hen kolonisten waarbij het woord kolonisten de inhoud draagt van het koloniale verleden van de koloniale machten waarbij land werd ingenomen zonder reden, puur offensief. In het geval van de westbank is daar geen sprake van. De Westbank werd veroverd door Israël nadat Jordanië die de westbank bezat Israël aanviel en deze vervolgens aan Israël verloor. Daarna hield Israël het gebied bezet. In juli 1988 kondigde Jordanië bij monde van de koning aan geen aanspraak meer te maken op het gebied. In 1993 en 1995 werd er een akkoord bereikt tussen Israël en de PLO (Palestinian Liberation Organisation) waarbij de PLO Israël erkende en Israël de PLO erkende als vertegenwoordiger van de Palestijnen. In het akkoord werd afgesproken dat de Palestijnen zelfbestuur kregen in de zogenaamde “A”-gebieden en civiel bestuur kregen in de “B”- gebieden (de Palestijnse autoriteit). Daarnaast werd afgesproken dat Israël het volledige bestuur hield over de “C”-gebieden. Daarbij werd expliciet genoemd dat Israël ging over de ruimtelijke ordening, dus de bouw van woningen en het beleid van toewijzing van woningen. Het is dit gebied waarin Israëliërs zich, voor het overgrote deel, begonnen te vestigen. De Oslo-akkoorden zijn vandaag de dag nog steeds het laatst overeengekomen verdrag tussen Israël en de Palestijnse autoriteit.

En wat is nu precies het verschil?

[Hopper 849]

2 uur geleden zei Barnabas:

In verband met Israëliërs die zich op de westelijke Jordaanoever (de wesrtbank) vestigen wordt graag moeilijk gedaan. Men noemt hen kolonisten waarbij het woord kolonisten de inhoud draagt van het koloniale verleden van de koloniale machten waarbij land werd ingenomen zonder reden, puur offensief. In het geval van de westbank is daar geen sprake van. De Westbank werd veroverd door Israël nadat Jordanië die de westbank bezat Israël aanviel en deze vervolgens aan Israël verloor. Daarna hield Israël het gebied bezet. In juli 1988 kondigde Jordanië bij monde van de koning aan geen aanspraak meer te maken op het gebied. In 1993 en 1995 werd er een akkoord bereikt tussen Israël en de PLO (Palestinian Liberation Organisation) waarbij de PLO Israël erkende en Israël de PLO erkende als vertegenwoordiger van de Palestijnen. In het akkoord werd afgesproken dat de Palestijnen zelfbestuur kregen in de zogenaamde “A”-gebieden en civiel bestuur kregen in de “B”- gebieden (de Palestijnse autoriteit). Daarnaast werd afgesproken dat Israël het volledige bestuur hield over de “C”-gebieden. Daarbij werd expliciet genoemd dat Israël ging over de ruimtelijke ordening, dus de bouw van woningen en het beleid van toewijzing van woningen. Het is dit gebied waarin Israëliërs zich, voor het overgrote deel, begonnen te vestigen. De Oslo-akkoorden zijn vandaag de dag nog steeds het laatst overeengekomen verdrag tussen Israël en de Palestijnse autoriteit.

Het door u geschetste standpunt komt in grote lijnen overeen met de officiële argumentatie van de Israëlische overheid en bepaalde juristen:

- Oslo-akkoorden: Onder de Oslo II-akkoorden van 1995 kreeg Israël inderdaad de volledige civiele en militaire controle over Gebied C (ongeveer 60% van de Westelijke Jordaanoever). Dit omvat de ruimtelijke ordening, infrastructuur en bouwvergunningen.

- Geen eerdere soeverein: Israël stelt dat de Westelijke Jordaanoever vóór 1967 illegaal werd bezet door Jordanië (slechts door een paar landen erkend). Omdat er volgens deze visie geen wettige soeverein was, wordt het gebied vaak gezien als "betwist" in plaats van "bezet".

- Defensieve oorlog: Het gebied werd veroverd tijdens de Zesdaagse Oorlog in 1967, die door Israël wordt beschouwd als een defensief conflict tegenover Arabische dreigingen.

-------------------------------

 

De Verenigde Naties, het Internationaal Gerechtshof (IGH) en de overgrote meerderheid van de internationale gemeenschap hanteren een andere juridische interpretatie:

Vierde Conventie van Genève: Volgens artikel 49 van deze conventie mag een bezettende macht de eigen burgerbevolking niet naar bezet gebied overbrengen. Internationaal wordt de Westelijke Jordaanoever beschouwd als bezet gebied, ongeacht wie het vóór 1967 bestuurde.

Tijdelijk karakter van Oslo: De Oslo-akkoorden waren bedoeld als een interim-overeenkomst voor een periode van maximaal vijf jaar, in afwachting van een definitief vredesverdrag waarin de status van de grenzen en nederzettingen zou worden bepaald. Volgens critici geeft het beheer van Gebied C Israël niet het recht om permanente demografische veranderingen door te voeren.

Terminologie: De term "kolonisten" (of settlers in het Engels) wordt in de internationale context vaak gebruikt in de letterlijke betekenis van burgers die zich vestigen in een gebied buiten de erkende staatsgrenzen, los van de historische vergelijking met het 19e-eeuwse Europese kolonialisme.

----------------------------------

Dus bedankt voor het weergeven van het standpunt van de bezetter/agressor.    Maar uw stelling heeft een WC-eend gehalte van -geschat- 99%.   (Die laatste procent schenk ik uit coulance)

[Peter79 292]

Ik heb het gemeld bij Sjako.

[Hopper 849]

https://nos.nl/artikel/2629125-israelische-kolonisten-vielen-amerikaanse-tv-ploeg-aan

 

Citaat

Israëlische kolonisten hebben op de bezette Westelijke Jordaanoever zaterdag een Amerikaanse tv-ploeg aangevallen, evenals een Palestijnse vrouw die door die ploeg geïnterviewd werd.

De 51-jarige Aida Ahmed Abdullah uit de plaats Jalud wees de journalisten van nieuwszender NBC waar zij en haar familie gewoond hadden voordat ze door kolonisten waren weggejaagd, schrijft NBC(opent in nieuw venster).

Toen de vrouw werd geïnterviewd, kwam een auto aanrijden waaruit ten minste vier gemaskerde mannen tevoorschijn kwamen. Ze sloegen de vrouw, interviewer Matt Bradley en de cameraploeg met stokken en gooiden ook met stenen.

Onderwijl gaan de misdaden op de westbank gewoon door.

[TTC 1.583]

54 minuten geleden zei Hopper:

Onderwijl gaan de misdaden op de westbank gewoon door.

In moderner tijden gaat kolonialisme op een andere manier verder, ook dat ontsnapt vaak aan de aandacht. 

14 uur geleden bewerkt door TTC

[Barnabas 181]

6 uur geleden zei Hopper:

Dus bedankt voor het weergeven van het standpunt van de bezetter/agressor.    Maar uw stelling heeft een WC-eend gehalte van -geschat- 99%.   (Die laatste procent schenk ik uit coulance)

Aggressieve opmerking Hopper. Niet echt een sterk argument.

[Barnabas 181]

9 uur geleden zei Hopper:

Het door u geschetste standpunt komt in grote lijnen overeen met de officiële argumentatie van de Israëlische overheid en bepaalde juristen:

- Oslo-akkoorden: Onder de Oslo II-akkoorden van 1995 kreeg Israël inderdaad de volledige civiele en militaire controle over Gebied C (ongeveer 60% van de Westelijke Jordaanoever). Dit omvat de ruimtelijke ordening, infrastructuur en bouwvergunningen.

- Geen eerdere soeverein: Israël stelt dat de Westelijke Jordaanoever vóór 1967 illegaal werd bezet door Jordanië (slechts door een paar landen erkend). Omdat er volgens deze visie geen wettige soeverein was, wordt het gebied vaak gezien als "betwist" in plaats van "bezet".

- Defensieve oorlog: Het gebied werd veroverd tijdens de Zesdaagse Oorlog in 1967, die door Israël wordt beschouwd als een defensief conflict tegenover Arabische dreigingen.

-------------------------------

 

De Verenigde Naties, het Internationaal Gerechtshof (IGH) en de overgrote meerderheid van de internationale gemeenschap hanteren een andere juridische interpretatie:

Vierde Conventie van Genève: Volgens artikel 49 van deze conventie mag een bezettende macht de eigen burgerbevolking niet naar bezet gebied overbrengen. Internationaal wordt de Westelijke Jordaanoever beschouwd als bezet gebied, ongeacht wie het vóór 1967 bestuurde.

Tijdelijk karakter van Oslo: De Oslo-akkoorden waren bedoeld als een interim-overeenkomst voor een periode van maximaal vijf jaar, in afwachting van een definitief vredesverdrag waarin de status van de grenzen en nederzettingen zou worden bepaald. Volgens critici geeft het beheer van Gebied C Israël niet het recht om permanente demografische veranderingen door te voeren.

Terminologie: De term "kolonisten" (of settlers in het Engels) wordt in de internationale context vaak gebruikt in de letterlijke betekenis van burgers die zich vestigen in een gebied buiten de erkende staatsgrenzen, los van de historische vergelijking met het 19e-eeuwse Europese kolonialisme.

----------------------------------

Dus bedankt voor het weergeven van het standpunt van de bezetter/agressor.    Maar uw stelling heeft een WC-eend gehalte van -geschat- 99%.   (Die laatste procent schenk ik uit coulance)

Oorspronkelijk was het gebied Palestina een Brits mandaatgebied. Dat was geregeld onder internationale wetgeving. Dat betekende dat het gebied onder gezag van de Britten viel met de bedoeling het gebied te verlaten en het achter te laten als een gebied met staatkundige organisatie. Dat betekent met vastgelegde grens. De bedoeling daarvan was dat oorlog tussen bevolkingsgroepen voorkomen zou worden.

De Palestijnen echter verwierpen het voorstel om het gebied op te delen in een Israëlische en een Palestijnse staat. De beslissing daaraan voorafgaand was om van het hele Palestijnse gebied een Israëlische staat te maken. Dat wil zeggen dat er gesproken werd over een “Joods nationaal thuis” met “zelfbestuur”.  Dit was de beslissing van de volkerenbond, de voorloper van de VN die het internationaal recht van de leden regelde. In 1922 werd dit goedgekeurd en geldt vandaag nog.

In dit kader geldt de westbank niet als bezet gebied en is er ook geen sprake van toepassing van artikel 49.

Daarnaast spreekt artikel 49 (uit 1949) over het deporteren of overbrengen van een grote bevolkingsgroep naar bezet gebied: “The Occupying Power shall not deport or transfer parts of its own civilian population into the territory it occupies.”. Stel dat er sprake is van bezet gebied dat nog is artikel 49 niet van toepassing omdat het artikel een actieve overheidsrol beschrijft. Daar is in Israël geen sprake van. Israëlisers verhuizen naar de westbank op individuele basis. Artikel 49 is opgesteld vanwege Duitse praktijken die gebied wilden verduitsen nadat het land met agressieve bedoelingen verkregen had. Dat is de geest (bedoeling) van de wet en de geest van de wet is meer dan de wet zelf. Daar is in Israël geen sprake van. Het gebied is door Israël veroverd nadat het zelf aangevallen is en daarbij heeft de oorspronkelijke eigenaar de claim op het land opgegeven. Dat is een heel andere situatie dan die waarvoor de wet is gemaakt en dat is ook een reden waarom hij niet van toepassing is.

Dus behalve dat er volgens internationaal recht geen sprake is van bezetting is daarnaast artikel 49 ook niet van toepassing vanwege de situatie. Artikel 49 wordt dus onrechtmatig toegepast.

Het is oneerlijk.

9 uur geleden bewerkt door Barnabas

[TTC 1.583]

8 uur geleden zei Barnabas:

Oorspronkelijk was het gebied Palestina een Brits mandaatgebied. Dat was geregeld onder internationale wetgeving. Dat betekende dat het gebied onder gezag van de Britten viel met de bedoeling het gebied te verlaten en het achter te laten als een gebied met staatkundige organisatie. Dat betekent met vastgelegde grens. De bedoeling daarvan was dat oorlog tussen bevolkingsgroepen voorkomen zou worden. De Palestijnen echter verwierpen het voorstel om het gebied op te delen in een Israëlische en een Palestijnse staat. De beslissing daaraan voorafgaand was om van het hele Palestijnse gebied een Israëlische staat te maken. Dat wil zeggen dat er gesproken werd over een “Joods nationaal thuis” met “zelfbestuur”.  Dit was de beslissing van de volkerenbond, de voorloper van de VN die het internationaal recht van de leden regelde. In 1922 werd dit goedgekeurd en geldt vandaag nog. In dit kader geldt de westbank niet als bezet gebied en is er ook geen sprake van toepassing van artikel 49. Daarnaast spreekt artikel 49 (uit 1949) over het deporteren of overbrengen van een grote bevolkingsgroep naar bezet gebied: “The Occupying Power shall not deport or transfer parts of its own civilian population into the territory it occupies.”. Stel dat er sprake is van bezet gebied dat nog is artikel 49 niet van toepassing omdat het artikel een actieve overheidsrol beschrijft. Daar is in Israël geen sprake van. Israëlisers verhuizen naar de westbank op individuele basis. Artikel 49 is opgesteld vanwege Duitse praktijken die gebied wilden verduitsen nadat het land met agressieve bedoelingen verkregen had. Dat is de geest (bedoeling) van de wet en de geest van de wet is meer dan de wet zelf. Daar is in Israël geen sprake van. Het gebied is door Israël veroverd nadat het zelf aangevallen is en daarbij heeft de oorspronkelijke eigenaar de claim op het land opgegeven. Dat is een heel andere situatie dan die waarvoor de wet is gemaakt en dat is ook een reden waarom hij niet van toepassing is. Dus behalve dat er volgens internationaal recht geen sprake is van bezetting is daarnaast artikel 49 ook niet van toepassing vanwege de situatie. Artikel 49 wordt dus onrechtmatig toegepast. Het is oneerlijk.

Het is om angst van te krijgen, en dan zitten we er nog niet middenin. Of misschien nu net wel, binnen memetische structuren zijn het netwerken.

16 uur geleden zei Peter79:

Ik heb het gemeld bij Sjako.

Inductieve herkadering is een techniek waarbij je de betekenis van een situatie verandert door in te zoomen op specifieke details en deze in een grotere, positievere context te plaatsen.

[TTC 1.583]

9 uur geleden zei Barnabas:

Het is oneerlijk.

Kunnen er misschien ook de UVRM bij betrekken, dat zijn slechts een dertigtal artikels. Zo krijgen we een ruimere context die een ander licht kan werpen op het geheel, in ieder geval minder vernauwend en verstikkend.

14 uur geleden zei Hopper:

Onderwijl gaan de misdaden op de westbank gewoon door.

Het recht op een adequate levensstandaard is vastgelegd in artikel 25.1 van de universele verklaring van de recht van de mens, die vertaald luidt: "Iedereen heeft het recht op een adequate levensstandaard voor de gezondheid en welzijn van hemzelf en zijn familie, inclusief voedsel, kleren, huisvesting en medische zorg en noodzakelijke sociale zorg, en het recht op sociale zekerheid in het geval van werkloosheid, ziekte, invaliditeit, weduwschap, oudere leeftijd of ander tekort aan broodwinning in omstandigheden die buiten zijn controle liggen."

52 minuten geleden bewerkt door TTC

[Barnabas 181]

Nederlands gesproken video met het verhaal van een ssettler:

 

[TTC 1.583]

4 minuten geleden zei Barnabas:

Nederlands gesproken video met het verhaal van een ssettler:

 

Zouden ze niet gewoon naast elkaar kunnen leven? Wellicht een veel te naïeve gedachte?