Israëliërs vestigen zich legaal op de westbank.

[Barnabas 181]

In verband met Israëliërs die zich op de westelijke Jordaanoever (de wesrtbank) vestigen wordt graag moeilijk gedaan. Men noemt hen kolonisten waarbij het woord kolonisten de inhoud draagt van het koloniale verleden van de koloniale machten waarbij land werd ingenomen zonder reden, puur offensief. In het geval van de westbank is daar geen sprake van. De Westbank werd veroverd door Israël nadat Jordanië die de westbank bezat Israël aanviel en deze vervolgens aan Israël verloor. Daarna hield Israël het gebied bezet. In juli 1988 kondigde Jordanië bij monde van de koning aan geen aanspraak meer te maken op het gebied. In 1993 en 1995 werd er een akkoord bereikt tussen Israël en de PLO (Palestinian Liberation Organisation) waarbij de PLO Israël erkende en Israël de PLO erkende als vertegenwoordiger van de Palestijnen. In het akkoord werd afgesproken dat de Palestijnen zelfbestuur kregen in de zogenaamde “A”-gebieden en civiel bestuur kregen in de “B”- gebieden (de Palestijnse autoriteit). Daarnaast werd afgesproken dat Israël het volledige bestuur hield over de “C”-gebieden. Daarbij werd expliciet genoemd dat Israël ging over de ruimtelijke ordening, dus de bouw van woningen en het beleid van toewijzing van woningen. Het is dit gebied waarin Israëliërs zich, voor het overgrote deel, begonnen te vestigen. De Oslo-akkoorden zijn vandaag de dag nog steeds het laatst overeengekomen verdrag tussen Israël en de Palestijnse autoriteit.

[TTC 1.583]

15 minuten geleden zei Barnabas:

In verband met Israëliërs die zich op de westelijke Jordaanoever (de wesrtbank) vestigen wordt graag moeilijk gedaan. Men noemt hen kolonisten waarbij het woord kolonisten de inhoud draagt van het koloniale verleden van de koloniale machten waarbij land werd ingenomen zonder reden, puur offensief. In het geval van de westbank is daar geen sprake van. De Westbank werd veroverd door Israël nadat Jordanië die de westbank bezat Israël aanviel en deze vervolgens aan Israël verloor. Daarna hield Israël het gebied bezet. In juli 1988 kondigde Jordanië bij monde van de koning aan geen aanspraak meer te maken op het gebied. In 1993 en 1995 werd er een akkoord bereikt tussen Israël en de PLO (Palestinian Liberation Organisation) waarbij de PLO Israël erkende en Israël de PLO erkende als vertegenwoordiger van de Palestijnen. In het akkoord werd afgesproken dat de Palestijnen zelfbestuur kregen in de zogenaamde “A”-gebieden en civiel bestuur kregen in de “B”- gebieden (de Palestijnse autoriteit). Daarnaast werd afgesproken dat Israël het volledige bestuur hield over de “C”-gebieden. Daarbij werd expliciet genoemd dat Israël ging over de ruimtelijke ordening, dus de bouw van woningen en het beleid van toewijzing van woningen. Het is dit gebied waarin Israëliërs zich, voor het overgrote deel, begonnen te vestigen. De Oslo-akkoorden zijn vandaag de dag nog steeds het laatst overeengekomen verdrag tussen Israël en de Palestijnse autoriteit.

En wat is nu precies het verschil?

[Hopper 849]

2 uur geleden zei Barnabas:

In verband met Israëliërs die zich op de westelijke Jordaanoever (de wesrtbank) vestigen wordt graag moeilijk gedaan. Men noemt hen kolonisten waarbij het woord kolonisten de inhoud draagt van het koloniale verleden van de koloniale machten waarbij land werd ingenomen zonder reden, puur offensief. In het geval van de westbank is daar geen sprake van. De Westbank werd veroverd door Israël nadat Jordanië die de westbank bezat Israël aanviel en deze vervolgens aan Israël verloor. Daarna hield Israël het gebied bezet. In juli 1988 kondigde Jordanië bij monde van de koning aan geen aanspraak meer te maken op het gebied. In 1993 en 1995 werd er een akkoord bereikt tussen Israël en de PLO (Palestinian Liberation Organisation) waarbij de PLO Israël erkende en Israël de PLO erkende als vertegenwoordiger van de Palestijnen. In het akkoord werd afgesproken dat de Palestijnen zelfbestuur kregen in de zogenaamde “A”-gebieden en civiel bestuur kregen in de “B”- gebieden (de Palestijnse autoriteit). Daarnaast werd afgesproken dat Israël het volledige bestuur hield over de “C”-gebieden. Daarbij werd expliciet genoemd dat Israël ging over de ruimtelijke ordening, dus de bouw van woningen en het beleid van toewijzing van woningen. Het is dit gebied waarin Israëliërs zich, voor het overgrote deel, begonnen te vestigen. De Oslo-akkoorden zijn vandaag de dag nog steeds het laatst overeengekomen verdrag tussen Israël en de Palestijnse autoriteit.

Het door u geschetste standpunt komt in grote lijnen overeen met de officiële argumentatie van de Israëlische overheid en bepaalde juristen:

- Oslo-akkoorden: Onder de Oslo II-akkoorden van 1995 kreeg Israël inderdaad de volledige civiele en militaire controle over Gebied C (ongeveer 60% van de Westelijke Jordaanoever). Dit omvat de ruimtelijke ordening, infrastructuur en bouwvergunningen.

- Geen eerdere soeverein: Israël stelt dat de Westelijke Jordaanoever vóór 1967 illegaal werd bezet door Jordanië (slechts door een paar landen erkend). Omdat er volgens deze visie geen wettige soeverein was, wordt het gebied vaak gezien als "betwist" in plaats van "bezet".

- Defensieve oorlog: Het gebied werd veroverd tijdens de Zesdaagse Oorlog in 1967, die door Israël wordt beschouwd als een defensief conflict tegenover Arabische dreigingen.

-------------------------------

 

De Verenigde Naties, het Internationaal Gerechtshof (IGH) en de overgrote meerderheid van de internationale gemeenschap hanteren een andere juridische interpretatie:

Vierde Conventie van Genève: Volgens artikel 49 van deze conventie mag een bezettende macht de eigen burgerbevolking niet naar bezet gebied overbrengen. Internationaal wordt de Westelijke Jordaanoever beschouwd als bezet gebied, ongeacht wie het vóór 1967 bestuurde.

Tijdelijk karakter van Oslo: De Oslo-akkoorden waren bedoeld als een interim-overeenkomst voor een periode van maximaal vijf jaar, in afwachting van een definitief vredesverdrag waarin de status van de grenzen en nederzettingen zou worden bepaald. Volgens critici geeft het beheer van Gebied C Israël niet het recht om permanente demografische veranderingen door te voeren.

Terminologie: De term "kolonisten" (of settlers in het Engels) wordt in de internationale context vaak gebruikt in de letterlijke betekenis van burgers die zich vestigen in een gebied buiten de erkende staatsgrenzen, los van de historische vergelijking met het 19e-eeuwse Europese kolonialisme.

----------------------------------

Dus bedankt voor het weergeven van het standpunt van de bezetter/agressor.    Maar uw stelling heeft een WC-eend gehalte van -geschat- 99%.   (Die laatste procent schenk ik uit coulance)