De zus van Maria (welke niet bij name genoemd wordt); en die toch geen zus had …???

[Tortelduif 4]

Op 24-7-2026 om 14:25 zei Robert Frans:

Vanwege de Reformatie, die én veel invloed begon te krijgen én boeken uit de Schrift begon te verwijderen die volgens haar niet canoniek zouden zijn. Net zoals hier op Credible.nl bepaalde al geldende gedragsregels alsnog in de FAQ werden opgetekend naar aanleiding van conflicten daarover, zo wilde de kerk een definitief antwoord op de vraag over de bijbelse canon vaststellen.

Een beetje dezelfde eigenschappen eigenlijk als een dogma: het geschrift moet apostolisch, orthodox, katholiek en stichtend ofwel noodzakelijk zijn.

Apostolisch: het moet stammen uit de tijd van de apostelen en hun leerlingen, ofwel in bijvoorbeeld het geval van het Oude Testament door hen als gezaghebbend erkend zijn.
Orthodox: het moet in lijn zijn met de leer zoals die door de apostelen en kerkvaders werd doorgegeven en ook destijds door de kerk werd vastgesteld.
Katholiek: het moet al populariteit en gezag genieten in een significant aantal kerken.
Stichtend: het is inhoudelijk voldoende belanghebbend om als heilige, noodzakelijke tekst te dienen voor de hele kerk wereldwijd.

Mist een geschrift één van deze kenmerken, dan valt het al buiten de boot.

Ik geloof dat God de openbaring eenmaal aan de heiligen heeft toevertrouwd (Judas 3). De taak van de kerk is daarom die openbaring te bewaren en door te geven, niet om naast de Schrift een tweede onfeilbare bron van openbaring te vormen.

De Heilige Geest is de uiteindelijke Leraar van de kerk (Joh. 14:26; 16:13). Daarom zie je ook dat de Bereeërs zelfs de prediking van Paulus toetsen aan de Schrift (Hand. 17:11). De kerk staat dus onder Gods Woord, niet erboven.

Daarom zie ik de kerk als getuige en dienares van de waarheid. Zij heeft een belangrijke, zelfs onmisbare taak, maar haar gezag is afgeleid van Gods openbaring en niet andersom.

[IKBENANDERS 17]

1 uur geleden zei Tortelduif:

… de kerk … heeft een belangrijke, zelfs onmisbare taak, maar haar gezag is afgeleid van Gods openbaring en niet andersom.

Ik vind de (exoterische) taak van de kerk, die ze naar mijn mening zichzelf heeft toegeëigend, minder en minder bij deze tijd passen. Ik dat dat het hoog tijd wordt dat de meerderheid van de mensen zelfstandig leert denken, zelfstandig beslissingen leert nemen en niet langer op basis van het gezag van de kerk of wat er in de Bijbel staat etc.
   Dat deze zelfstandige manier van denken en keuzes maken overlapt met wat er in de Bijbel staat, dat lijkt me vanzelfsprekend, maar de bron van dit alles zou niet langer de Bijbel of de moeten zijn, maar het Ik van de mens.

13 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Robert Frans 1.670]

12 uur geleden zei Tortelduif:

Ik geloof dat God de openbaring eenmaal aan de heiligen heeft toevertrouwd (Judas 3). De taak van de kerk is daarom die openbaring te bewaren en door te geven, niet om naast de Schrift een tweede onfeilbare bron van openbaring te vormen.

De Heilige Geest is de uiteindelijke Leraar van de kerk (Joh. 14:26; 16:13). Daarom zie je ook dat de Bereeërs zelfs de prediking van Paulus toetsen aan de Schrift (Hand. 17:11). De kerk staat dus onder Gods Woord, niet erboven.

Daarom zie ik de kerk als getuige en dienares van de waarheid. Zij heeft een belangrijke, zelfs onmisbare taak, maar haar gezag is afgeleid van Gods openbaring en niet andersom.

Wij kennen ook maar één onfeilbaar Woord van God en dat is Christus Hemzelf. Het Woord is immers vlees geworden, niet boek. Bijbel en Traditie zijn twee belangrijke bronnen van openbaring, die elkaar aanvullen, maar zijn op zichzelf niet onfeilbaar. Beiden zijn door mensen opgetekend en samengesteld, geïnspireerd door God. Alleen Christus is volmaakt.

God is niet gebaat bij verdeeldheid, want een verdeeld rijk kan niet standhouden. Als de Geest door zijn kerk werkt en ons naar de waarheid leidt, dan is dat nooit om verdeeldheid te zaaien of om nieuwe kerken te stichten. Hij doet dat dan om de eenheid van de kerk te behouden en haar te laten toenemen in wijsheid en heiligheid.

Als een leerstelling als sola Scriptura dus aantoonbaar tot fundamentele verdeeldheid leidt binnen de kerken die haar aanhangen, dan valt ernstig te betwijfelen of zij wel echt hout snijdt. Aanhangers proberen dan met allerlei oordelen en motieven te beredeneren waarom niet deze leer, maar alle andere aanhangers het probleem zijn. Maar als je van buiten kijkt naar al dat gekonkel, getwist en gescheur, dan lijkt het er heel sterk op dat die verdeeldheid intrinsiek in het sola Scriptura geborgen ligt.