Doop

[IKBENANDERS 0]

Ik herlees momenteel het Johannes-evangelie (Zeyde, Marie H. van der - Het is altijd geweest, het Woord).

Voor de schrijver van het Evangelie naar Johannes is wat vóór de doop van Jezus heeft plaatsgevonden blijkbaar niet belangrijk; hij rept er met geen woord over.

Vanaf hoofdstuk 1 schrijft hij Jezus helderderziend-achtige gaven toe (zie hiervoor het verhaal van ‘de Samaritaanse vrouw’ en de uitspraak ‘Voordat Philippus je roepen kwam, had ik je gezien onder je vijgeboom’ in het eerste hoofdstuk). Hij maakt ook herhaaldelijk duidelijk dat Jezus héél goed doordrongen/op de hoogte is van zijn missie (bv. in de de mededeling ‘Breek deze tempel af, en binnen drie dagen zal Ik hem laten herrijzen … Hij echter sprak van … zijn lichaam.’ en ‘Zolang Ik nog in de wereld ben, ben Ik het licht van de wereld.’, ‘Geloof jij in de Mensenzoon? … Hij die nu met je spreekt, die is het.’, het verhaal van de ware herder, ‘Daarom heeft Mij de Vader lief: omdat Ik mijn leven prijsgeef, – maar om het opnieuw te ontvangen.’). Ik weet, ook wij weten soms wel een beetje wat wij hier op aarde kunnen doen, maar toch niet op deze manier, zo intens duidelijk …

Wat ook vreemd is: bij de bruiloft te Kana noemt hij Maria (zijn moeder) ‘vrouw’, maar niet 'moeder’.

Wie zit er in het lichaam van Jezus na de doop?

Johannes begint zijn evangelie juist dáár, bij de doop, op de proloog na.

Is degene die in de proloog wordt vernoemd degene die tijdens de doop in het lichaam van Jezus is binnengedrongen (incorporatie)? Iemand waarvan Johannes de Doper zei: ‘bij Hem ben ik te gering dan dat ik zijn schoenriemen mag losmaken’.

Volgens de antroposofie is tijdens de doop inderdaad het zogenaamde Christuswezen in het lichaam van Jezus geïncorpuleerd. Maar daar denken jullie vast allemaal heel anders over. Ik wil stel mijzelf hier open voor jullie zienswijzen/antwoorden omdat ik mij graag ook andere verklaringen hoor.

bewerkt door IKBENANDERS

[Figulus 151]

Johannes denkt hier precies de andere kant op. Voor hem is de doop van Jezus geen moment waarop er iets nieuws in Hem komt, maar een moment waarop openbaar wordt wie Hij altijd al was. Wanneer Johannes de Doper zegt: “Hij op wie gij de Geest ziet neerdalen, die is het”, bedoelt hij niet dat de Geest iemand anders in Jezus binnenbrengt, maar dat door het neerdalen van de Geest zichtbaar wordt wie Jezus in wezen is. Het gaat dus niet om: nu wordt Hij Christus, maar om: nu wordt Hij als Christus geopenbaard. Dat verklaart ook waarom de proloog niet zegt: “het Woord kwam bij Jezus”, maar: “het Woord werd vlees”. Er is geen sprake van een tijdelijke bewoning of een verwisseling van bewoners, maar van één en dezelfde identiteit: geen incorporatie, maar openbaring.

[IKBENANDERS 0]

Hartelijk dank voor je bijdrage CredRog. Toch heb ik nog een vraag. Je zegt: ‘… dat door het neerdalen van de Geest zichtbaar wordt wie Jezus in wezen is.‘ Echter, het geestprincipe is door het concilie van Constantinopel is afgeschaft in het jaar 869. Vanaf dan geldt: er bestaat zoiets als een ziel met geestelijke eigenschappen, maar niet zoiets als geest. Hoe laat zich het gegeven van het concilie rijmen met wat jij schrijft over het neerdalen van de Geest?

[sjako 728]

Hoi @IKBENANDERS, welkom op Credible. Voor de doop was Jezus ook al heel doordrongen van zijn missie. Als kind kon Hij goed redeneren met de schriftgeleerden. Hij was goed opgeleid door Zijn ouders. Zijn eigenlijke missie begon bij Zijn doop. In Johannes 3:16 staat Zodra Jezus gedoopt was en uit het water omhoogkwam, werd de hemel geopend, en Johannes zag Gods geest als een duif op Jezus neerdalen.

De hemel werd geopend wilt eigenlijk zeggen dat Jezus ineens Zijn voormenselijke herinneringen in de hemel kon herinneren. Hij kreeg ook de heilige Geest die als een duif op hem neerdaalde. Je moet goed begrijpen wat de heilige Geest is. Het is geen persoon binnen de Godheid, maar Gods werkzame kracht. De kracht die Jezus ontving kwam dus van de Vader af. Daarom dankt Hij de Vader bijv toen Hij Lazarus ging opwekken. Dus toen Gods Geest op Hem neerdaalde begint zijn eigenlijke missie. Hij vertegenwoordigde God op aarde op een manier dat nog nooit eerder was gezien. 

Op 3-2-2026 om 21:05 zei IKBENANDERS:

Wat ook vreemd is: bij de bruiloft te Kana noemt hij Maria (zijn moeder) ‘vrouw’, maar niet 'moeder’.

Hij had best eerbied voor Zijn moeder. Zo zorgde Hij ervoor dat na Zijn terechtstelling Zijn moeder goed verzorgd zou worden. Maar Maria was geen godin of middelaarster of zo, maar een ‘gewoon’ mens. Ze moest even haar plaats weten. 

[sjako 728]

18 uur geleden zei IKBENANDERS:

er bestaat zoiets als een ziel met geestelijke eigenschappen, maar niet zoiets als geest. Hoe laat zich het gegeven van het concilie rijmen met wat jij schrijft over het neerdalen van de Geest?

Over het concept geest is veel verwarring. In Genesis 2:7 staat ‘En de HEERE God had den mens geformeerd uit het stof der aarde, en in zijn neusgaten geblazen den adem des levens; alzo werd de mens tot een levende ziel.’
‭‭Genesis‬ ‭2‬:‭7‬ ‭STV‬‬
https://bible.com/bible/165/gen.2.7.STV

Dus God vormde de mens uit stof, Hij blies de levensadem in en het geheel werd een levend wezen, een levende ziel. Dus de ziel is dus de gehele mens. Het lichaam met daarin de levensadem. Als de ziel dood gaat verlaat de levensadem de persoon en vergaat het lichaam weer tot stof. De levensadem is de levensvonk die door God gegeven wordt en wordt in stand gehouden via de ademhaling. Zowel in dieren als in mensen zit dezelfde levensadem. Het is dus geen persoonlijkheid. Dus ziel=levensadem (geest) + lichaam. 

[Figulus 151]

Op 5-2-2026 om 22:45 zei IKBENANDERS:

Hartelijk dank voor je bijdrage CredRog. Toch heb ik nog een vraag. Je zegt: ‘… dat door het neerdalen van de Geest zichtbaar wordt wie Jezus in wezen is.‘ Echter, het geestprincipe is door het concilie van Constantinopel is afgeschaft in het jaar 869. Vanaf dan geldt: er bestaat zoiets als een ziel met geestelijke eigenschappen, maar niet zoiets als geest. Hoe laat zich het gegeven van het concilie rijmen met wat jij schrijft over het neerdalen van de Geest?

De Heilige Geest daalt niet neer in Jezus alsof er iets in zijn innerlijke constitutie wordt toegevoegd, maar op Jezus, als zichtbaar teken van aanwijzing en bevestiging. De beweging is niet naar binnen, maar van boven naar Hem toe, zodat voor de omstanders duidelijk wordt wie Hij is.

Dat sluit aan bij Johannes’ bedoeling: de doop is geen innerlijke verandering of initiatie van Jezus, maar een openbaringsmoment. De Geest functioneert hier niet als een innerlijk principe dat Jezus tot Christus maakt, maar als de Geest van de Vader die Hem aanwijst, legitimeert en openbaart als degene die Hij al is.

PS

Het concilie van Constantinopel heeft geprobeerd de menselijke persoon als eenheid te beschermen door “geest” niet als afzonderlijke substantie te behandelen, maar die visie is historisch niet overal en niet onomstreden overgenomen, en zij zegt bovendien niets over het bestaan of handelen van de Heilige Geest.