Verschillen tussen Mozes (oude wetten) en Jezus (nieuwe wetten)

[Dat beloof ik 1.019]

4 uur geleden zei fyg:

Let op je woorden?

Ik weet wat er op de bijbel staat; maar iedereen heeft zijn eigen interpretatie daarvan. 

Mat 5:21-22

U hebt gehoord dat tegen de ouden gezegd is: U zult niet doden; en: Wie doodt, zal door de rechtbank schuldig bevonden worden. 22 Maar Ik zeg u: Al wie ten onrechte boos is op zijn broeder, zal schuldig bevonden worden door de rechtbank. En al wie tegen zijn broeder zegt: Raka! zal schuldig bevonden worden door de Raad; maar al wie zegt: Dwaas! die zal schuldig bevonden worden tot het helse vuur. Mat 5:31-32 Er is ook gezegd: Wie zijn vrouw verstoot, moet haar een echtscheidingsbrief geven. 32 Maar Ik zeg u dat wie zijn vrouw verstoot om een andere reden dan hoererij, maakt dat zij overspel pleegt; en wie met de verstotene trouwt, pleegt ook overspel.

Ik let op mij woorden. Ik had het er over dat jij stelde dat Jezus de wetten van mozes af zou wijzen. Jezus was gewoon een Jood dus accepteerde die en dat staat ook in het NT.

Dat jij je op je teentjes voelt getrapt daardoor is jammer, dan heb je wel erg lange tenen. Misschien dat je dienst minder als argument moet zien.

[Petra. 719]

5 uur geleden zei Tomega:

Wat zei je nu ook al weer precies over al die aardsvaderen? Dat David een aartsvader was?
Of dat de aartsvaders gedreven werden door hun wil om meer vrouwen te hebben?
Kun je dat even toelichten? Volgens mij zijn het - zeg ik even treiterig tegen jou,
die wat uit de losse pols roept over en tegen het gezag van de aartsvaderen -
de vrouwen die de boel weer eens komen verzieken..   

Daar kan ik kort over zijn; wees vrouws of mans genoeg om je eigen verantwoordelijkheid te dragen en wimpel je fouten/zwakheden niet af op een ander, en al helemaal niet op je vrouw of man.  Hence: 

5 uur geleden zei Tomega:

Abraham gaf een voorbeeld met Hagar, aangezet niet door zijn begeerte, maar door de begeerte van zijn vrouw.

Foei!

David; de vrouw van een ander begeren, met machtsmisbruik haar man wegwerken; foei!

 

5 uur geleden zei Tomega:

Mozes was slechts met één vrouw getrouwd, en dat was Zipporah.

Zipporah kwam uit Midian. En dat is geen Ethiopië. (Nubische)

https://bijbel.nbv21.nl/bijbel/NBV21/NUM.12/Numeri-12/

1 Mirjam en Aäron maakten aanmerkingen op Mozes vanwege zijn huwelijk met een Nubische vrouw: ‘Hij is met een Nubische getrouwd!’ 

 

5 uur geleden zei Tomega:

Mensen zijn van nature polygaam.

Oh ja? Zijn de mensen zo geschapen volgens jou?

7 januari 2024 bewerkt door Petra.

[Tomega 324]

20 minuten geleden zei Petra.:

Daar kan ik kort over zijn; wees vrouws of mans genoeg om je eigen verantwoordelijkheid te dragen en wimpel je fouten/zwakheden niet af op een ander, en al helemaal niet op je vrouw of man.  Hence: 

Dus man-up en onderken ten eerste je eigen fouten in verwijzingen naar de aartsvaders. En ten tweede is er een conflict waar je wat gemakkelijk bij langs lijkt te schuiven. De man is verantwoordelijk voor de vrouw. Het gezag ligt bij de man, Dus de klacht over het gezag is zwaarder, dan de klacht over degen die iets doet onder gezag van iemand anders.

20 minuten geleden zei Petra.:

5 uur geleden zei Tomega:

Abraham gaf een voorbeeld met Hagar, aangezet niet door zijn begeerte, maar door de begeerte van zijn vrouw.

Foei!

David; de vrouw van een ander begeren, met machtsmisbruik haar man wegwerken; foei!

Het gaat er niet om dat iemand foei roept over wat als verfoeilijk reeds is ingebracht,
maar het gaat er hier om dat onze huidige moraal vol begeerte, niet toegepast kan worden op de moraal van toen.
Want toen waren ze, bij al de verfeoilijkheden, doordrongen van een totaal andere basismoraal.
De moraal van nu is gericht op seksuele begeerte. De moraal van toen op andere begeerten,
of althans (in het geval van David) er werd veel zwaarwichtiger mee omgegaan.
De zonde is groter in een ongeving van goede moraal, maar de basismoraal
was destijds veel gezonder dan de basismoraal van nu.

20 minuten geleden zei Petra.:

5 uur geleden zei Tomega:

Mozes was slechts met één vrouw getrouwd, en dat was Zipporah.

Zipporah kwam uit Midian. En dat is geen Ethiopië. (Nubische)

https://bijbel.nbv21.nl/bijbel/NBV21/NUM.12/Numeri-12/

1 Mirjam en Aäron maakten aanmerkingen op Mozes vanwege zijn huwelijk met een Nubische vrouw: ‘Hij is met een Nubische getrouwd!’ 

Dat is het effect van goddeloze vertalingen: men zit er totaal niet mee om intrinsiek incorrecte vertalingen af te leveren,
en men heeft continu een basishouding dat men vroeger maar wat bij elkaar sprokkelde om het kloppend te krijgen.
En ook hier geldt, dat wij meten naar de moraal van nu, en wij meten een periode die wij rommelpotterij toerekenen.
Helemaal vergetende dat wij daarin en daarmee vooral betuigen wie wij zelf zijn:
zoals wij zijn, denken we dat die anderen zijn, alleen zijn wij wijzer en later,
zodat wij het laatste woord krijgen over karakter en motief van die ander.

Numeri 12:1 Mirjam nu sprak, en Aäron, tegen Mozes, ter oorzake der vrouw, der Cuschietische*, 
die hij genomen had; want hij had een Cuschietische ter vrouw genomen.
* der Cuschietische: Haar eigen naam, naar veler gevoelen, was Zippora; Exod. 2:21. Maar zij werd een Cuschietische genaamd van het volk, waaruit zij gesproten was, wel verstaande niet van de Cuschieten die van Cham afkomstig waren, Gen. 10:6, maar van de Midianieten; het schijnt dat de Heilige Schrift onder den naam van Cuschieten niet alleen begrijpt de Moren, maar ook de Egyptenaars, Arabieren, Midianieten en de volken die zuidwaarts woonden. Zie Gen. 2:13, en Gen. 10:6. 

7 januari 2024 bewerkt door Tomega

[sjako 732]

Op 2-1-2024 om 09:23 zei Monachos:

Hoewel de sfeer van het verhaal overeenkomt met andere evangelieverhalen en een vroegchristelijk geschrift uit de derde eeuw, de Didascalia Apostolorum, ernaar verwijst, zijn de meeste moderne exegeten en tekstcritici het erover eens dat het verhaal rond de 4e eeuw is toegevoegd aan de tekst van het evangelie volgens Johannes.

Precies. Daarom staat het niet meer in veel moderne vertalingen.

[Tomega 324]

Op 2-1-2024 om 07:14 zei Petra.:

Op 31-12-2023 om 12:56 zei Dat beloof ik:

Vreemd stuk tekst. In feite zegt dit alleen iets over degene die stenigt, niet over de straf die de vrouw moet krijgen.
Uiteindelijk gaan alle farizeeën weg: Toen ze dat hoorden gingen ze weg, een voor een, de oudsten het eerst, en ze lieten Hem alleen, met de vrouw die in het midden stond. 
Jezus veroordeelt de vrouw niet en laat haar gaan.
Maar dan komt het vreemdste. De tekst gaat dan verder: Jezus nam opnieuw het woord. Hij zei: ‘Ik ben het licht voor de wereld. Wie Mij volgt loopt nooit meer in de duisternis, maar heeft licht dat leven geeft.’ 13  De farizeeën wierpen tegen: ‘Uw getuigenis is niet betrouwbaar, want U getuigt over uzelf.
Ja, hallo, die waren toch net allemaal weg gegaan ?
Dat kan dus niet.

Hahaha, krijg nou wat. Dat was me niet eens opgevallen. Misschien waren ze daarna weer allemaal teruggekomen. 

Nu lees ik het nog eens.. en zie ook dat Jezus tegen de Farizeeën zegt:   "44 Uw vader is de duivel, en u doet maar al te graag wat uw vader wil" 

Het is mij niet duidelijk hoe serieus jullie hier zijn. Drie overwegingen:

1. Al het volk kwam tot de prediking, vers 2. Er zijn dus steeds farizeeërs en schriftgeleerden aanwezig.
Een komen en gaan, kun je daar wel aannemen, want de prediking was op een openbare plaats.
2. Als de prediking wordt onderbroken en de Jezus gaat, verder, trekt dat ook weer opnieuw farizeeërs en schriftgeleerden.
3. a Zij die weggingen, waren niet al de farizeeërs. Maar zij die weggingen waren degenen van de farizeeërs die bij Jezus gekomen waren als beschuldigers en om hem heen waren komen staan. Want onder de wet van Mozes, kun je niet iemand veroordelen zonder beschuldiger en zonder vastlegging. Jezus was niet de beschuldiger, en ook niet de rechter, want hij nam al de functie waar als griffier. dat is waarom Hij schreef in het zand. En wat Hij schreef was dus helder: de beschuldiging en de namen van de beschuldigers.
3.b. Onder de wet van Mozes moet de beschuldiger de eerste steen werpen. daar zit ook de vergelding in en het benadrukken van de ernst van beschuldiging/meineed. Dus het slachtoffer of anders degenen die beschuldigen moeten het vonnis uitvoeren. En van de slachtoffers of beschuldigers moeten geldt dan een rangorde: de oudste moet de eerste steen werpen, dus het vonnis bekrachtigen en uitvoeren. Dat de oudste weggaat, is dus een openbaar teken aan de rest, dat de list is mislukt en dat het hem niet meer gaat worden.
3.c. Waar staat, "Die van ulieden zonder zonde is, werpe eerst den steen op haar." is een dubbele lading. Want onder de wet van Mozes is in dit concrete geval van aanklagen en aangeklaagd worden, is de "onschuldige" de getuige of het slachtoffer of de beschuldiger, oftewel de tegenover of aanklager van de schuldige. En ook het volk mag maar zo niet in eigenrichting gaan stenigen, daarvoor is een procesgang met een aanklager/slachtoffer/getuige vereist.

Maar zij* dit horende, en van hun geweten overtuigd zijnde, gingen uit, de een na den andere, beginnende van de oudsten tot de laatsten; en Jezus werd alleen gelaten; en de vrouw in het midden staande. De kanttekeningen zeggen dan: *zij, dat wil zeggen de beschuldigers.

Bedenk dat ook het volk nergens was heengegaan. Er staat dus nog steeds een menigte om Jezus en de vrouw heen. 
Jezus zegt dan niet dat hij niet veroordeelt, maar hij wijst er op dat degenen die schuldig zijn aan de beschuldiging, niet meer beschikbaar zijn, maar zijn weggevlucht voor de taak die aan orde van recht en afdoening was. En dus zegt Jezus, wettelijk ook verplicht, zij die mogen mogen beschuldigen en straffen doen niet wat hun taak is, dus dan zal (mag) ik ook die taak niet uitvoeren. Maar ga heen en zondig niet weer. Op geen enkele wijze bevestigt Jezus dat zondaren vrijuit gaan, maar Hij bevestigt zoals in alle gevallen, dat de wet van Mozes krachtig genoeg is om zichzelf overeind te houden. 

2Timotheüs 2:5 
En indien ook iemand strijdt (lees: zondigt), die wordt niet gekroond (lees: gestraft),
zo hij niet wettelijk heeft gestreden (lees: wordt veroordeeld).

1Timotheüs 1:7-8
Zij willen leraars der wet zijn, niet verstaande,
noch wat zij zeggen, noch wat zij bevestigen.
Maar wij weten, dat de wet goed is,
zo iemand die wettelijk gebruikt.

8 januari 2024 bewerkt door Tomega

[Petra. 719]

Op 30-12-2023 om 14:33 zei Hermanos2:

Jezus heeft helemaal niets aan de wet veranderd. Hij heeft ons de wet voorgedaan. 

Ik citeerde net dit stukje in een ander topic.  En verhip... Paulus schrijft letterlijk dat Jezus  de wet met zijn geboden en voorschriften buiten werking heeft gesteld.

 

https://bijbel.nbv21.nl/bijbel/NBV21,NBV21/EPH.2/Efeziers-2/

11 Bedenk daarom dat u, die geen geboren Joden bent en onbesnedenen genoemd wordt door hen die door mensenhanden besneden zijn – 12  bedenk dat u destijds niet verbonden was met Christus, uitgesloten was van het burgerschap van Israël en geen deel had aan de verbondssluitingen en de beloften die daarbij hoorden. U leefde zonder hoop en zonder God in deze wereld. 13 Maar nu bent u, die eens ver weg was, in Christus Jezus dichtbij gekomen, door zijn bloed. 14 Want Hij is onze vrede: Hij heeft met zijn dood Joden en niet-Joden verenigd, de muur van vijandschap, die hen scheidde, afgebroken 15  en de wet met zijn geboden en voorschriften buiten werking gesteld,

 

 

[alex.wolf2 0]

Op 7-1-2024 om 14:14 zei Tomega:

Mensen zijn van nature polygaam. Niet naar de moraal, die nog altijd wordt beheerst door de prins op het witte paard, en de prinses die wordt gewonnen. Maar wel naar het vlees, dat de begeerte volgt, en niet zo gevoelig is voor een geestelijke band en eenheid, die juist in de geest niet altijd wordt ervaren of gedeeld. Het begrip dat jij heir gebruikt, is van een heel andere aard en strekking en gaat meer over het loslaten van moraal en verstand, om zowel lichaam als ziel over te geven aan de emotie van het seksuele van het moment. In die context is de moraal juist om te abstraheren van een enkel mens met een enkele ziel en een enkele verbinding. Dat is het niveau van tempelprostitutie en flower-power naar de wijze van de honden op straat.

De polyamoureusheid of beter gezegd de liefde van deze generatie is net zo lang en net zo diep en net zo duurzaam, als de emotie van het moment, dat vooral beheerst wordt door begeerte. Zodat zelfs een term als one-night stand gewoon kan bestaan, omdat immers de liefde wordt geassocieerd niet met een person en een levensverbinding, maar met de begeerde seks van dat moment. dat een dag later weer totaal anders kan zijn van aard en richting. Daar is dus helemaal geen enkele duurzaamheid in gevoel of in denken of in begeerte. Tenzij die begeerte levenslang is, maar dat komt zelden voor van twee kanten tegelijk. De polygamie die in de bijbel voor kwam is van een heel andere orde. De bijvrouwen werden erkent als vrouw, zodat er ook een verbinding is en een plicht en een persoonlijke relatie, tot de dood er op volgt. Dit is een soort van relatie die te vergelijke is met de sterke dieren van het veld, die zich een eigen groep van wijfjes verzamelen. 

En inderdaad de bijbelse voorvaderen overtraden dat gebod.
Abraham gaf een voorbeeld met Hagar, aangezet niet door zijn begeerte, maar door de begeerte van zijn vrouw.
Mozes was slechts met één vrouw getrouwd, en dat was Zipporah.
Jozef was slechts met één vrouw getrouwd, en daarom werd hij in de gevangenis geworpen.
Noach was slechts met één vrouw getrouwd, en hij werd door God voor rechtvaardige gehouden.
Isaäk was uitsluitend met Rebecca getrouwd.
Jacob wilde trouwen met Rachel, en werd bedrogen door haar vader met Lea.
En daar gaat heel de trein uit de rails, als die beiden een kinderoorlog beginnen waarbij elk van hen een slavin inzet.
David in zijn woeste bestaan en zijn kinderen en koningen naderhand, waren met de voorbeelden van de heiligen, totaal het spoor kwijt.
Maar de moraal van God bleef gelijk, en dat zie je ook in de Joodse samenleving weer gespiegeld en blijven terugkomen.
Dat was al bij David, die de vrouw van de Turk Uria toch echt alleen voor altijd voor zichzelf wilde hebben,
en geen winst zag in, of genoegen nam met, een one-night stand of overspel.

Wat zei je nu ook al weer precies over al die aardsvaderen? Dat David een aartsvader was?
Of dat de aartsvaders gedreven werden door hun wil om meer vrouwen te hebben?
Kun je dat even toelichten? Volgens mij zijn het - zeg ik even treiterig tegen jou,
die wat uit de losse pols roept over en tegen het gezag van de aartsvaderen -
de vrouwen die de boel weer eens komen verzieken..   

Om den drommel niet!! Dat zeggen getuigt van zeer vleselijk denken! Want wie de spiegel van de wet geestelijk leest, en wie door de heilige Geest geestelijk denkt, die ziet hier gewoon staan dat er een brandoffer en een reinigingsoffer gebracht moet worden.

Christus is brandoffer (overdrachtelijk, omdat ik het zoenoffer er bij in betrek)
en het sterven van de oude mens in de dood van Christus is het brandoffer
van de mens, en de wedergeboorte is het reinigingsoffer.

De wet van Mozes blijft dus geheel in tact en wel letterlijk, Maar nu geestelijk verstaan.
In principe zit dat offer in elke keer dat jet het gebed "Onze Vader" bidt.
Daarin onderwerp je je, daarin verzoen je je, erken je je schuld,
en daarin doe je een beroep op vergeving en verlossing 
van de schuld van dat moment.

Dat concept is lastig dat ik zegt letterlijk, maar geestelijk verstaan.
Maar dat is niet wezenlijk anders dan Jezus die spreekt over de Wet van Mozes,
en dan komt tot een strengere moraal dan Mozes,
terwijl hij bevrijdt van de vloek van de wet.
Dat is niet aan iedereen om te kunnen vatten,
maar wel voor wie aanneemt als een kind,
wat de Geest zegt. Het staat geschreven.

































Ik zou bij vibrobet eerst willen weten wie er achter het platform zit en hoe duidelijk de voorwaarden zijn. Vooral de regels voor opnames, accountverificatie en het omgaan met klachten lijken me belangrijk om vooraf te begrijpen. Ik kijk liever naar zulke praktische details dan dat ik me alleen laat leiden door de eerste indruk van een website.

Mozes en Jezus spelen allebei een belangrijke rol in de Bijbel, maar hun boodschappen leggen verschillende accenten. Mozes ontving volgens de Bijbel de wet van God en gaf deze door aan het volk Israël. Deze wetten bevatten regels over aanbidding, gedrag, rechtvaardigheid en het leven binnen de gemeenschap.

Jezus bouwde voort op deze traditie, maar benadrukte vooral de liefde voor God en de naaste, vergeving en innerlijke verandering. Hij leerde dat het niet alleen gaat om het volgen van regels, maar ook om de houding van het hart en de intenties achter iemands daden.

Een belangrijk verschil is de manier waarop regels worden toegepast. In de wet van Mozes staan concrete voorschriften over onder meer offers, reinheid en het onderhouden van de sabbat. Jezus legde sterk de nadruk op de achterliggende bedoeling van Gods geboden. Zo verbond hij het verbod op moord ook met boosheid en het gebod om lief te hebben met de oproep om zelfs vijanden lief te hebben.

Toch betekent dit niet dat Jezus alle wetten van Mozes eenvoudigweg afschafte. In het Nieuwe Testament zegt hij dat hij niet gekomen is om de wet af te schaffen, maar om die te vervullen. Christelijke tradities verschillen in hoe zij bepalen welke voorschriften vandaag nog gelden. De kern van Jezus’ boodschap wordt vaak samengevat in liefde, barmhartigheid, vergeving en trouw aan God.

[Aristarkos 199]

15 uur geleden zei alex.wolf2:

Jezus bouwde voort op deze traditie,

De wet van Mozes is verre van een traditie, het is een door God ingestelt en met bloed bekrachtigt verbond.

Een verbond is een formele, plechtige en bindende overeenkomst tussen twee of meer partijen (zoals God en het volk), gebaseerd op wederzijdse beloften, strikte voorwaarden en blijvende trouw.

Een traditie is een informeel, doorgegeven gebruik of cultuurpatroon (zoals gewoonten, feesten of rituelen) dat door groepen mensen in stand wordt gehouden, vaak zonder dat daar een harde wettelijke of morele verplichting aan vastzit.

15 uur geleden zei alex.wolf2:

Toch betekent dit niet dat Jezus alle wetten van Mozes eenvoudigweg afschafte. In het Nieuwe Testament zegt hij dat hij niet gekomen is om de wet af te schaffen, maar om die te vervullen.

"Jezus" heeft geen enkele wet afgeschaft noch was dit Zijn bedoeling. Zoals we uit het oude testament kunnen opmaken blijft de wet van Mozes van kracht totdat hij is vervuld. "Jezus" heeft als enige mens de wet volbracht, dus nooit gezondigd (is doel missen) tegen de wet van Mozes. Het volk Israel zal deze wet onder het nieuwe verbond, met een nieuw hart vervullen, vandaar dat "Jezus" een vers verder zegt: "Want voorwaar zeg Ik u: Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er niet een jota noch een tittel van de wet voorbijgaan, totdat het alles zal zijn geschied. "

Aristarkos

[Tortelduif 20]

1 uur geleden zei Aristarkos:

De wet van Mozes is verre van een traditie, het is een door God ingestelt en met bloed bekrachtigt verbond.

Een verbond is een formele, plechtige en bindende overeenkomst tussen twee of meer partijen (zoals God en het volk), gebaseerd op wederzijdse beloften, strikte voorwaarden en blijvende trouw.

Een traditie is een informeel, doorgegeven gebruik of cultuurpatroon (zoals gewoonten, feesten of rituelen) dat door groepen mensen in stand wordt gehouden, vaak zonder dat daar een harde wettelijke of morele verplichting aan vastzit.

"Jezus" heeft geen enkele wet afgeschaft noch was dit Zijn bedoeling. Zoals we uit het oude testament kunnen opmaken blijft de wet van Mozes van kracht totdat hij is vervuld. "Jezus" heeft als enige mens de wet volbracht, dus nooit gezondigd (is doel missen) tegen de wet van Mozes. Het volk Israel zal deze wet onder het nieuwe verbond, met een nieuw hart vervullen, vandaar dat "Jezus" een vers verder zegt: "Want voorwaar zeg Ik u: Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er niet een jota noch een tittel van de wet voorbijgaan, totdat het alles zal zijn geschied. "

Dat de wet van Mozes door God is ingesteld en met bloed is bekrachtigd, betwist ik niet. Maar daarmee is nog niet aangetoond dat christenen onder het nieuwe verbond onder diezelfde wet blijven staan. Je verwart de goddelijke oorsprong van een verbond met de vraag of dat verbond nog steeds bepalend is voor degenen die onder het nieuwe verbond leven.

Christus zegt inderdaad dat Hij niet gekomen is om de wet af te schaffen, maar om haar te vervullen (Mattheüs 5:17). Alleen maak je vervolgens een sprong door te stellen dat Israël diezelfde wet onder het nieuwe verbond alsnog zal vervullen, zonder voldoende rekening te houden met wat het Nieuwe Testament over de verhouding tussen beide verbonden leert.

Hebreeën 8:13 zegt immers: „Als Hij spreekt van een nieuw verbond, heeft Hij daarmee het eerste voor verouderd verklaard.” En Paulus schrijft: „Want Christus is het einde der wet, tot gerechtigheid voor een ieder, die gelooft” (Romeinen 10:4).

Dat betekent niet dat Gods morele wil plotseling verdwenen is, maar wel dat de wet van Mozes niet zonder meer als verbondswet op christenen kan worden toegepast. Het nieuwe verbond is niet simpelweg een voortzetting van het oude verbond met dezelfde wet en dezelfde verbondsverplichtingen, maar een nieuw verbond dat door Christus tot stand is gebracht.

De vraag is dus niet of de wet van Mozes ooit door God is ingesteld. De vraag is of jij kunt aantonen dat gelovigen onder het nieuwe verbond nog steeds onder datzelfde wetsverbond staan. Juist daarover spreekt het Nieuwe Testament heel duidelijk.

Als de wet van Mozes nog steeds onverkort van kracht is, hoe consequent houd je je dan aan alle voorschriften van de Thora?

Denk bijvoorbeeld aan de voedselwetten (Leviticus 11), de sabbat met de bijbehorende voorschriften (Exodus 31:14-15), de reinheidswetten, de voorgeschreven offers, de bepalingen over kleding en de verschillende voorschriften voor landbouw en oogst.

Op grond waarvan bepaal je welke wetten je wel en welke je niet toepast? En als je stelt dat de wet pas voorbijgaat wanneer hemel en aarde vergaan, hoe verhoudt dat zich dan tot de offerwetten, terwijl het Nieuwe Testament juist leert dat Christus' offer voldoende en definitief is (Hebreeën 10:10-14)?

Ik vraag dit niet om een semantische discussie te voeren over het woord verbond, maar omdat ik oprecht benieuwd ben hoe jouw uitleg zich verhoudt tot de concrete voorschriften van de Thora. Als je stelt dat Gods wet onverkort van kracht blijft, lijkt het me belangrijk dat je ook kunt uitleggen hoe je dat in de praktijk consequent volhoudt.

[alex.wolf2 0]

1 uur geleden zei Aristarkos:

De wet van Mozes is verre van een traditie, het is een door God ingestelt en met bloed bekrachtigt verbond.

Een verbond is een formele, plechtige en bindende overeenkomst tussen twee of meer partijen (zoals God en het volk), gebaseerd op wederzijdse beloften, strikte voorwaarden en blijvende trouw.

Een traditie is een informeel, doorgegeven gebruik of cultuurpatroon (zoals gewoonten, feesten of rituelen) dat door groepen mensen in stand wordt gehouden, vaak zonder dat daar een harde wettelijke of morele verplichting aan vastzit.

"Jezus" heeft geen enkele wet afgeschaft noch was dit Zijn bedoeling. Zoals we uit het oude testament kunnen opmaken blijft de wet van Mozes van kracht totdat hij is vervuld. "Jezus" heeft als enige mens de wet volbracht, dus nooit gezondigd (is doel missen) tegen de wet van Mozes. Het volk Israel zal deze wet onder het nieuwe verbond, met een nieuw hart vervullen, vandaar dat "Jezus" een vers verder zegt: "Want voorwaar zeg Ik u: Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er niet een jota noch een tittel van de wet voorbijgaan, totdat het alles zal zijn geschied. "

Aristarkos

Je hebt gelijk dat het woord traditie hier niet nauwkeurig genoeg is. Volgens de Bijbel was de wet van Mozes onderdeel van een verbond dat God met het volk Israël sloot. Dat verbond werd plechtig bekrachtigd met bloed, zoals beschreven in Exodus 24:3-8.

Het is daarom belangrijk om onderscheid te maken tussen menselijke tradities en een door God ingesteld verbond. Jezus sprak niet zomaar over een bestaande culturele traditie, maar over de wet en de Schriften die het volk Israël van God had ontvangen.

Een nauwkeurigere formulering zou zijn:

“Jezus bouwde voort op de Schriften en het door God met Israël gesloten verbond, dat door de wet van Mozes werd geregeld.”

Daarbij blijft een belangrijke vraag centraal staan: hoe verhoudt het nieuwe verbond, dat Jezus aankondigde, zich tot het oude verbond dat God met Israël sloot? Christelijke stromingen leggen verschillende accenten bij de uitleg daarvan.

Je maakt een belangrijk onderscheid tussen het afschaffen van de wet en het vervullen ervan. In Mattheüs 5:17-18 zegt Jezus inderdaad dat hij niet gekomen is om de wet of de profeten af te schaffen, maar om die te vervullen. Hij benadrukt bovendien dat er niets van de wet zal voorbijgaan voordat alles is geschied.

Je uitleg legt de nadruk op Jezus als de enige mens die de wet van Mozes volmaakt heeft volbracht, zonder te zondigen. Vanuit die benadering betekent de vervulling van de wet niet dat Gods geboden ongeldig worden, maar dat Jezus zelf gehoorzaam is gebleven aan het verbond en dat Gods voornemen met zijn volk verdergaat.

Ook de profeten spreken over een toekomst waarin God zijn wet in het hart van zijn volk zal leggen. Jeremia 31:31-33 beschrijft het nieuwe verbond met het huis van Israël en Juda, waarbij Gods wet in hun binnenste wordt geschreven. Ezechiël 36:26-27 spreekt eveneens over een nieuw hart en een nieuwe geest, waardoor het volk Gods bepalingen kan volgen.

Het centrale discussiepunt is daarom wat de vervulling van de wet precies inhoudt en hoe de wet onder het nieuwe verbond van toepassing blijft. Sommige christenen zien bepaalde voorschriften als vervuld in Christus, terwijl anderen benadrukken dat Gods wet ook onder het nieuwe verbond richtinggevend blijft. Je verwijzing naar Mattheüs 5 en de profetieën over het nieuwe verbond vormt een belangrijke basis om die interpretaties zorgvuldig met elkaar te vergelijken.

[Aristarkos 199]

1 uur geleden zei Tortelduif:

Dat de wet van Mozes door God is ingesteld en met bloed is bekrachtigd, betwist ik niet. Maar daarmee is nog niet aangetoond dat christenen onder het nieuwe verbond onder diezelfde wet blijven staan. Je verwart de goddelijke oorsprong van een verbond met de vraag of dat verbond nog steeds bepalend is voor degenen die onder het nieuwe verbond leven.

Als je me in mijn vorige bericht kunt aantonen waar ik heb gezegd dat Christenen onder of het oude of het nieuwe verbond vallen, praten we verder.

Aristarkos

29 minuten geleden zei alex.wolf2:

Het centrale discussiepunt is daarom wat de vervulling van de wet precies inhoudt en hoe de wet onder het nieuwe verbond van toepassing blijft. Sommige christenen zien bepaalde voorschriften als vervuld in Christus, terwijl anderen benadrukken dat Gods wet ook onder het nieuwe verbond richtinggevend blijft. Je verwijzing naar Mattheüs 5 en de profetieën over het nieuwe verbond vormt een belangrijke basis om die interpretaties zorgvuldig met elkaar te vergelijken.

Christenen eigenen zich allerlei dingen toe die nooit aan ze werd gegeven. Zowel het oude als het nieuwe verbond zijn met Israel gesloten.

Wanneer je de verbonden door de kerk gaat vervuld zien, leg je in in de Schrift. Voor de heidenen heeft Paulus hele andere beloften gekregen - en door gegeven in zijn bvrieven - die compleet over het hoofd worden gezien door het willen hebben wat nooit aan de heidenen of christelijke kerk is gegeven, noch beloofd..

Interpretatie van de Schrift is het grote probleem, waar leg je de grens van je interpretatie? JG interpreteerd de Schrift dat ze nu het nieuwe of geestelijke Israel zijn, dat zegt de Schrift nergens. Protestanten interpreteren dat de zegeningen van Israel nu voor de kerk zijn en laten de vloek staan voor Israel, ook dat zegt de Schrift nergens.

Wie leest de Schrift zoals God hem heeft gegeven?

Aristarkos

[alex.wolf2 0]

55 minuten geleden zei Aristarkos:

Christenen eigenen zich allerlei dingen toe die nooit aan ze werd gegeven. Zowel het oude als het nieuwe verbond zijn met Israel gesloten.

Wanneer je de verbonden door de kerk gaat vervuld zien, leg je in in de Schrift. Voor de heidenen heeft Paulus hele andere beloften gekregen - en door gegeven in zijn bvrieven - die compleet over het hoofd worden gezien door het willen hebben wat nooit aan de heidenen of christelijke kerk is gegeven, noch beloofd..

Interpretatie van de Schrift is het grote probleem, waar leg je de grens van je interpretatie? JG interpreteerd de Schrift dat ze nu het nieuwe of geestelijke Israel zijn, dat zegt de Schrift nergens. Protestanten interpreteren dat de zegeningen van Israel nu voor de kerk zijn en laten de vloek staan voor Israel, ook dat zegt de Schrift nergens.

Wie leest de Schrift zoals God hem heeft gegeven?

Aristarkos







 

Je raakt hier een belangrijk punt: aan wie zijn de verbonden en beloften in de Schrift daadwerkelijk gegeven, en op welke grond worden ze op anderen toegepast?

In Jeremia 31:31-34 wordt het nieuwe verbond uitdrukkelijk aangekondigd aan het huis van Israël en het huis van Juda. Ook in Romeinen 9:4 noemt Paulus de Israëlieten als degenen aan wie de verbonden, de wetgeving en de beloften toebehoren. Dat zijn teksten die serieus genomen moeten worden wanneer we spreken over de verhouding tussen Israël en de gemeente.

Tegelijkertijd beschrijft Paulus in zijn brieven ook de positie van gelovigen uit de heidenen. In Efeziërs 3:6 schrijft hij dat de heidenen in Christus mede-erfgenamen zijn, tot hetzelfde lichaam behoren en delen in de belofte. In Romeinen 11:17-24 gebruikt hij het beeld van wilde takken die op een olijfboom worden geënt. Daarbij waarschuwt hij de heidenen nadrukkelijk om zich niet boven de natuurlijke takken te verheffen. De vraag is hoe deze passages zich verhouden tot Gods beloften aan Israël, zonder dat het ene gedeelte het andere opheft.

Ook je opmerking over de interpretatie van de Schrift verdient aandacht. Een uitleg wordt problematisch wanneer iemand een belofte zonder duidelijke tekstuele grondslag van de ene groep op een andere toepast, of bepaalde passages wel letterlijk neemt wanneer ze over zegeningen spreken, maar anders uitlegt wanneer ze over oordeel gaan. Dat vraagt om consistente uitleg, met aandacht voor de oorspronkelijke geadresseerden, de historische context en het verband met andere Bijbelgedeelten.

Maar ook de tegenovergestelde benadering moet zorgvuldig worden onderzocht: wanneer Paulus zegt dat heidenen mede-erfgenamen zijn, wat houdt dat precies in? Betekent dit dat zij delen in bepaalde geestelijke beloften, dat zij deel krijgen aan Israëls verbonden, of dat God voor Israël en de heidenen verschillende rollen en beloften heeft? Daarover bestaan verschillende interpretaties, en de teksten moeten zelf de grenzen van die conclusies bepalen.

Mijn uitgangspunt zou daarom zijn om onderscheid te maken tussen Israël, de heidenen en de gemeente waarover Paulus spreekt, en vervolgens te onderzoeken wat God volgens de tekst aan iedere groep heeft beloofd. Niet een kerkelijke traditie, maar het geheel van de Schrift moet daarbij de maatstaf zijn.

Een belangrijk tekstgedeelte om deze kwestie verder te onderzoeken is Romeinen 11:25-29, waar Paulus spreekt over Israëls gedeeltelijke verharding, de redding van Israël en Gods onberouwelijke roeping en genadegaven. De centrale vraag is hoe deze woorden gelezen kunnen worden zonder Gods beloften aan Israël weg te verklaren én zonder de uitspraken over de heidenen in Christus te negeren.

[Tortelduif 20]

1 uur geleden zei Aristarkos:

Als je me in mijn vorige bericht kunt aantonen waar ik heb gezegd dat Christenen onder of het oude of het nieuwe verbond vallen, praten we verder.

Ik heb ook niet beweerd dat jij letterlijk hebt gezegd dat christenen onder het oude of het nieuwe verbond vallen. Ik vraag me alleen af hoe jouw uitleg van de blijvende geldigheid van de wet van Mozes zich verhoudt tot de concrete voorschriften van de Thora.

Je stelt dat de wet van kracht blijft totdat alles is geschied en dat Israël die wet onder het nieuwe verbond zal vervullen. Daarom ben ik benieuwd hoe jij onderscheid maakt tussen voorschriften die volgens jou nog steeds gelden en voorschriften die niet meer worden toegepast.

Dat is toch een inhoudelijke vraag die rechtstreeks voortvloeit uit wat je zelf schrijft?

[Aristarkos 199]

1 uur geleden zei Tortelduif:

Dat is toch een inhoudelijke vraag die rechtstreeks voortvloeit uit wat je zelf schrijft?

Dit is al beter.

1 uur geleden zei Tortelduif:

Je stelt dat de wet van kracht blijft totdat alles is geschied en dat Israël die wet onder het nieuwe verbond zal vervullen. Daarom ben ik benieuwd hoe jij onderscheid maakt tussen voorschriften die volgens jou nog steeds gelden en voorschriften die niet meer worden toegepast.

Als je de wet leest, kun je weten dat hij alleen maar gevolgt kan worden als er een tempel is, de tempeldienst is een belangrijk onderdeel van die wet, of dit nu onder het oude of nieuwe verbond word gehouden.

De komst van "Jezus" was het begin van het einde van deze aioon en wat de volgende aioon gaat brengen, de huidige aioon had dus toen al afgesloten kunnen worden, ALS Israel Hem had aangenomen. Toen in 70 na Chr. de tempel werd vernietigt en het volk Israel als zodanig ophield te bestaan door weer uit het land te worden gevoerd, trad de langste lo-ammi periode ooit in. Geen tempel, geen volk en de wet dus niet kunnen volgen.

Het N.V. is nooit in werking gesteld omdat het volk geen aansluiting met God heeft, het is ook bekrachtigt met bloed, ditmaal het Bloed van de Heere.. Het gaat er niet om of, of wat ze wel of niet geloven, de aansluiting van de verbonden kan nu niet, daarvoor moet er eerst een tempel worden gebouwd in Jerusalem. Zie Ezechiël 40 t/m 48. Jesaja zegt in Hfdst. 2:2 "... want uit Sion zal de wet uitgaan, en des HEEREN woord uit Jeruzalem", dit is in de komende aioon

Aristarkos

[Tortelduif 20]

3 uur geleden zei Aristarkos:

Dit is al beter.

Dat zal wel, maar impliciet bevestig je dus precies het punt dat ik aan de orde stelde. Je verlangt van mij een expliciete formulering, terwijl ik je vraag naar de consequenties van je eigen redenering. Je stelt immers dat de wet van Mozes van kracht blijft, maar dat die momenteel niet nageleefd kan worden.

3 uur geleden zei Aristarkos:

Als je de wet leest, kun je weten dat hij alleen maar gevolgt kan worden als er een tempel is, de tempeldienst is een belangrijk onderdeel van die wet, of dit nu onder het oude of nieuwe verbond word gehouden.

De komst van "Jezus" was het begin van het einde van deze aioon en wat de volgende aioon gaat brengen, de huidige aioon had dus toen al afgesloten kunnen worden, ALS Israel Hem had aangenomen. Toen in 70 na Chr. de tempel werd vernietigt en het volk Israel als zodanig ophield te bestaan door weer uit het land te worden gevoerd, trad de langste lo-ammi periode ooit in. Geen tempel, geen volk en de wet dus niet kunnen volgen.

Het N.V. is nooit in werking gesteld omdat het volk geen aansluiting met God heeft, het is ook bekrachtigt met bloed, ditmaal het Bloed van de Heere.. Het gaat er niet om of, of wat ze wel of niet geloven, de aansluiting van de verbonden kan nu niet, daarvoor moet er eerst een tempel worden gebouwd in Jerusalem. Zie Ezechiël 40 t/m 48. Jesaja zegt in Hfdst. 2:2 "... want uit Sion zal de wet uitgaan, en des HEEREN woord uit Jeruzalem", dit is in de komende aioon

Maar welk praktisch nut heeft jouw betoog dan voor het leven van een gelovige vandaag? Je stelt dat de wet van Mozes nog steeds van kracht is, maar dat die pas in een toekomstige aioon nageleefd kan worden omdat de tempel ontbreekt.

Wat wil je met die redenering precies aantonen? Dat de wet nog steeds geldig is, terwijl niemand haar kan naleven? Nogal een flauwekul wet dan.

2 uur geleden bewerkt door Tortelduif

[Aristarkos 199]

1 uur geleden zei Tortelduif:

Maar welk praktisch nut heeft jouw betoog dan voor het leven van een gelovige vandaag? Je stelt dat de wet van Mozes nog steeds van kracht is, maar dat die pas in een toekomstige aioon nageleefd kan worden omdat de tempel ontbreekt

Wat ik er mee wil aantonen is dat de wet helemaal niet en nooit aan de heidenen is gegeven. Misschien jij niet maar de meeste christenen verkeren onder de veronderstelling dat ze onder het nieuwe verbond leven en dat is een valse gedachte. God heeft de joden verkozen uit de toen aanwezige heidenvolken om een taak voor Hem te vervullen en zolang die taak niet is vervuld is de wet niet vervallen al is hij momenteel niet na te leven. Die tijd zal weer aanbreken.

1 uur geleden zei Tortelduif:

Wat wil je met die redenering precies aantonen? Dat de wet nog steeds geldig is, terwijl niemand haar kan naleven? Nogal een flauwekul wet dan.

Dat zeggen de meeste die het niet begrijpen. De wet geld nu niet omdat Israel terzijde is gezet, de Lo-Ammi periode waar ze nog steeds inzitten. Omdat de meeste dat ook niet kunnen begrijpen hebben ze het noodlottige besluit genomen dat ze nu dus in het nieuwe verbond leven. Wat onzin is.

Aristarkos