Onderscheidingsvermogen, is de weg nu smal, lang, breed en/of kort?

[TTC 1.564]

Op 26-12-2025 om 20:16 zei Tomega:

Nee, ook de standaard fysica rekent vanuit positie en impuls. Dat is met afstand en botsingen. Met kracht. En ik kom niet met een eigen filosofietje, maar ik wijs jou op de wetmatigheid die een rol speelt. Welke wetmatigheid negeer ik?

Een hyperoniem is in de woordsemantiek een woord dat de betekenis van een ander woord volledig omvat, maar hier geen synoniem van is. Een hyperoniem heeft een ruimere betekenis dan het onderliggende woord, het hyponiem.

[TTC 1.564]

Op 3-1-2026 om 09:12 zei Figulus:

Dank voor het encyclopedische intermezzo.

Als drie cirkels en bonte beren geen soelaas bieden, kan je nog altijd tardigrada de ruimte in lanceren. 

[TTC 1.564]

21 uur geleden zei Figulus:

Drie cirkels lopen achteruit de horizonversmelting in,
één vergeet zijn omtrek,
één wordt opgegeten door een handleiding,
de derde blijkt Endopterygota te zijn
en vervelt midden in de zin.

Nimfen vallen uit de marge,
larven nemen notities in mensentaal,
logica staat met haar rug naar het bord
en telt cirkels die al verdwenen zijn.

Wanneer alles oplost, blijft er modder in een glas,
een ijsbeer op kaasschaatsen
en iemand die zegt:
Graag gedaan.

Prachtig gedicht, voor de betekenaar als een synthese die misschien bloed, zweet en tranen heeft gekost en voor de toeschouwer intuïtief herkenning gevend. Maar net dat genoopt misschien ook een bedachtzame kanttekening, je wil je medemens immers niet storten in een soortgelijk verhaal van bloed, zweet en tranen. En dat kan gaandeweg voor de betekenaar misschien ook een moreel dilemma gaan vormen, het goede en het slechte nieuws, tegelijk amper uitlegbaar en, hoe doordacht of wat de hoop ook is, existentieel vereenzamend.

4 januari bewerkt door TTC

[Figulus 151]

3 uur geleden zei TTC:

Prachtig gedicht, voor de betekenaar als een synthese die misschien bloed, zweet en tranen heeft gekost en voor de toeschouwer intuïtief herkenning gevend. Maar net dat genoopt misschien ook een bedachtzame kanttekening, je wil je medemens immers niet storten in een soortgelijk verhaal van bloed, zweet en tranen. En dat kan gaandeweg voor de betekenaar misschien ook een moreel dilemma gaan vormen, het goede en het slechte nieuws, tegelijk amper uitlegbaar en, hoe doordacht of wat de hoop ook is, existentieel vereenzamend.

Dit gedicht voelt niets en bedoelt niets.

Het is geen metafoor en geen offer.
Het is flarf, rechtstreeks uit het kontgat van de verzinner,
warm, ongevraagd en zonder ethisch begeleidend schrijven.
Wie er betekenis in ruikt, stond te dichtbij.
Wie troost zoekt, heeft het gat verkeerd begrepen.

Dit gedicht heeft geen moreel dilemma.
Het heeft een sluitspier.

[TTC 1.564]

38 minuten geleden zei Figulus:

Dit gedicht voelt niets en bedoelt niets.

Het is geen metafoor en geen offer.
Het is flarf, rechtstreeks uit het kontgat van de verzinner,
warm, ongevraagd en zonder ethisch begeleidend schrijven.
Wie er betekenis in ruikt, stond te dichtbij.
Wie troost zoekt, heeft het gat verkeerd begrepen.

Dit gedicht heeft geen moreel dilemma.
Het heeft een sluitspier.

Kunnen we terug vooraan beginnen, niets heeft betekenis.

4 januari bewerkt door TTC

[Figulus 151]

17 minuten geleden zei TTC:

Kunnen we terug vooraan beginnen, niets heeft betekenis.

Dat zal geen verschil maken en de uitkomst hetzelfde. Ik raad je aan om betekenis te vinden in andere topics. De hersenspinsels van jou leiden helemaal nergens toe.

[TTC 1.564]

8 minuten geleden zei Figulus:

Dat zal geen verschil maken en de uitkomst hetzelfde. Ik raad je aan om betekenis te vinden in andere topics. De hersenspinsels van jou leiden helemaal nergens toe.

Holometabola nog aan toe, het is exact 4. Geen nood, geen magie, het is niet zomaar wat, het is exact 5. Prutser.

[Figulus 151]

7 minuten geleden zei TTC:

Holometabola nog aan toe, het is exact 4. Geen nood, geen magie, het is niet zomaar wat, het is exact 5. Prutser.

Hehehe, gaan we schelden?

Holometabool!

Dat is een soort scheldwoord, maar dan eentje dat pas na volledige gedaanteverwisseling aankomt. Eerst larve, dan pop, pas dán imago met gekrenkt ego.

Wat kijk je holometabool?

Stilte, larvale schaamte, verpopping uitgesteld.

[TTC 1.564]

1 minuut geleden zei Figulus:

Hehehe, gaan we schelden?

Holometabool!

Dat is een soort scheldwoord, maar dan eentje dat pas na volledige gedaanteverwisseling aankomt. Eerst larve, dan pop, pas dán imago met gekrenkt ego.

Wat kijk je holometabool?

Stilte, larvale schaamte, verpopping uitgesteld.

Oeps, begreep hij z'n eigen gedichten niet, misshien ontbraken de cirkels. 

4 januari bewerkt door TTC

[Figulus 151]

Zojuist zei TTC:

Oeps, begreep hij z'n eigen gedichten niet, misshien ontbraken de cirkels. 

Ik neem altijd afstand na een hoop gescheten te hebben, onbegrijpelijk wellicht voor jou.

[TTC 1.564]

Zojuist zei Figulus:

Ik neem altijd afstand na een hoop gescheten te hebben, onbegrijpelijk wellicht voor jou.

Niet zo onbegrijpelijk, herval is nooit ver weg. 

[TTC 1.564]

Op 1-7-2023 om 13:06 zei Hopper:

De paradox van de heelheid is dat je de veelheid dient te verlaten.

Transliteratie is het omzetten van het ene alfabet of schriftsysteem in het andere. In de loop van de tijd zijn er veel transliteratiesystemen bedacht.

13 uur geleden zei Figulus:

Ik neem altijd afstand na een hoop gescheten te hebben, onbegrijpelijk wellicht voor jou.

Hoewel validisme en disablisme beide termen zijn die discriminatie van mensen met een beperking beschrijven, ligt de nadruk bij elk van deze termen iets anders. Validisme is discriminatie ten gunste van mensen zonder beperkingen, terwijl disablisme discriminatie tegen mensen met een beperking is.

[TTC 1.564]

Op 26-12-2025 om 12:34 zei Tomega:

Laat de complexiteit maar vluchten. Dat schept ruimte voor de eenvoudige van hart om in alle eenvoud te blijven zoeken naar wat eenvoudig is.

In sommige lectuur worden rechte lijnen als mannelijk gezien, gekromde als vrouwelijk. Maar dat heeft, denk ik toch, maar bitter weinig met sexe te maken.

[Figulus 151]

2 uur geleden zei TTC:

Hoewel validisme en disablisme beide termen zijn die discriminatie van mensen met een beperking beschrijven, ligt de nadruk bij elk van deze termen iets anders. Validisme is discriminatie ten gunste van mensen zonder beperkingen, terwijl disablisme discriminatie tegen mensen met een beperking is.

Bij sommige mensen is het gebrek zo subtiel dat het nauwelijks opvalt, terwijl deze beperkte afwijking toch een grote impact kan hebben op het dagelijks functioneren.

[TTC 1.564]

9 minuten geleden zei Figulus:

Bij sommige mensen is het gebrek zo subtiel dat het nauwelijks opvalt, terwijl deze beperkte afwijking toch een grote impact kan hebben op het dagelijks functioneren.

Dat is zacht uitgedrukt, zo kunnen cirkels dermate verdicht worden dat ze onzichtbaar worden. 

[TTC 1.564]

Op 28-6-2023 om 19:48 zei Hopper:

Onwaarschijnlijk is soms het meest waarschijnlijke, het keert zich dan om.   Dat is een nieuw 'verstaan' , maar geen verstaan van cognitieve inhoud.  Cognitieve inhoud is de gevangenis voor de mens.  Geen haaien aanwezig.

Niet iedereen met chronische pijn raadpleegt een zorgverlener. Daarom is het moeilijk om er een juist cijfer op te kleven. Naar schatting lijden ongeveer 18 op 100 volwassenen aan matige tot ernstige chronische pijn. Chronische pijn is dus een belangrijk gezondheidsprobleem.

[TTC 1.564]

18 uur geleden zei Figulus:

Stilte, larvale schaamte, verpopping uitgesteld.

Leden van de familie Geometridae worden gewoonlijk geometervlinders genoemd, en hun larven worden vaak rupsen of inchwormen genoemd, vanwege hun unieke manier van voortbewegen.

[TTC 1.564]

Op 30-6-2023 om 13:43 zei Hopper:

Voorlopig zijn de enige wormgaten te vinden in een appel. 

Een bonte waterbeer is dan weer lichtjes overdreven, het is bonte- of waterbeer. 

[TTC 1.564]

Op 28-12-2025 om 10:51 zei Figulus:

Daar helpt geen praten tegen.

Schaduwzijden en frivole zinspelingen, als voetnoten belangeloos kwijnend weg.

[Figulus 151]

10 minuten geleden zei TTC:

Schaduwzijden en frivole zinspelingen, als voetnoten belangeloos kwijnend weg.

Het hedendaagse eten is niet zozeer slecht, maar laf. Het is ontworpen om niemand tegen de borst te stuiten, om overal “wel oké” te zijn, en eindigt daardoor in smaakloze middelmaat. Wat overblijft is voedsel dat vult, maar niets zegt. In zo’n landschap is sambal geen luxe of overdrijving, maar noodzaak.

Sambal oelek in het bijzonder. Geen suikerige verzoening, geen uiige omhaal van woorden, geen marketingpraat. Peper, zout, zuur. Dat is alles. Oelek doet niet aan gezelligheid; hij doet aan correctie. Hij herstelt wat in de keten verloren is gegaan: karakter. Waar het gerecht zwijgt, spreekt oelek.

Dat sommige mensen dit “te scherp” noemen, zegt minder over de sambal dan over de gewenning van de eter. Wie is opgegroeid met afgeronde smaken, ontwijkt frictie. Maar smaak hoort te schuren. Bitter, zuur en scherp zijn geen fouten; het zijn signalen dat eten leeft. Sambal brengt die signalen terug.

Bovendien legt oelek de waarheid bloot. Een gerecht dat alleen met sambal te eten is, was op zichzelf al zwak. Sambal maskeert niets — hij ontmaskert. Hij dwingt de kok én de eter tot eerlijkheid. Te weinig sambal is zinloos, te veel is een uitspraak. Dat maakt hem geen saus, maar een standpunt.

In een tijd waarin voedsel steeds meer wordt uitgekleed tot veilige calorieën, is een paar theelepels sambal geen overdreven daad, maar een kleine vorm van verzet. Tegen flauwheid. Tegen gemak. Voor smaak die weer durft te bestaan.

Kortom: sambal oelek verdient geen excuus, maar een vaste plek op tafel. Niet omdat alles scherp moet zijn, maar omdat niets zo smakeloos is als eten zonder ruggengraat.

[TTC 1.564]

33 minuten geleden zei Figulus:

Het hedendaagse eten is niet zozeer slecht, maar laf. Het is ontworpen om niemand tegen de borst te stuiten, om overal “wel oké” te zijn, en eindigt daardoor in smaakloze middelmaat. Wat overblijft is voedsel dat vult, maar niets zegt. In zo’n landschap is sambal geen luxe of overdrijving, maar noodzaak. Sambal oelek in het bijzonder. Geen suikerige verzoening, geen uiige omhaal van woorden, geen marketingpraat. Peper, zout, zuur. Dat is alles. Oelek doet niet aan gezelligheid; hij doet aan correctie. Hij herstelt wat in de keten verloren is gegaan: karakter. Waar het gerecht zwijgt, spreekt oelek. Dat sommige mensen dit “te scherp” noemen, zegt minder over de sambal dan over de gewenning van de eter. Wie is opgegroeid met afgeronde smaken, ontwijkt frictie. Maar smaak hoort te schuren. Bitter, zuur en scherp zijn geen fouten; het zijn signalen dat eten leeft. Sambal brengt die signalen terug. Bovendien legt oelek de waarheid bloot. Een gerecht dat alleen met sambal te eten is, was op zichzelf al zwak. Sambal maskeert niets — hij ontmaskert. Hij dwingt de kok én de eter tot eerlijkheid. Te weinig sambal is zinloos, te veel is een uitspraak. Dat maakt hem geen saus, maar een standpunt. In een tijd waarin voedsel steeds meer wordt uitgekleed tot veilige calorieën, is een paar theelepels sambal geen overdreven daad, maar een kleine vorm van verzet. Tegen flauwheid. Tegen gemak. Voor smaak die weer durft te bestaan. Kortom: sambal oelek verdient geen excuus, maar een vaste plek op tafel. Niet omdat alles scherp moet zijn, maar omdat niets zo smakeloos is als eten zonder ruggengraat.

Dat reverse engineering leidt tot basiskennis, behoeft principieel geen woorden.

[Figulus 151]

5 minuten geleden zei TTC:

Dat reverse engineering leidt tot basiskennis, behoeft principieel geen woorden.

En zweten he! Zonder zweten geen eten! Zweten is geen bijwerking, het is bewijs. Het moment waarop je lichaam zegt: oké, dit is echt. Dat lichte prikken op de lippen, het warme voorhoofd, die paar seconden stilte waarin praten even geen optie is — dát is betrokkenheid. Eten waar je niet van gaat zweten, glijdt vaak net zo gedachteloos weer voorbij.

We zijn eten gaan behandelen alsof het comfortabel moet zijn. Maar comfort is voor stoelen, niet voor maaltijden. Goed eten mag je even uit balans brengen. Sambal oelek doet dat zonder toneel: geen zoet vangnet, geen verontschuldiging. Gewoon hitte. En hitte dwingt aandacht af.

En wie dan zegt: “ja maar je proeft dan niks meer”, heeft het punt gemist. Je proeft alles, alleen zonder verdoving. Zweten is de prijs van echtheid.

En de hond eet kwispelend het laatste restje op. De mens heeft gezweet, het eten heeft gesproken, en de hond—nuchter, ongekunsteld—kwispelt het laatste restje weg. Geen analyse, geen meningen, geen “te scherp”. Alleen: dit is eten. Punt.

Waar wij nog debatteren over hitte, nuance en balans, heeft de hond allang beslist. Restje? Ja. Staart? Aan. Klaar. Hij fungeert als het ultieme tegenbewijs tegen culinaire flauwheid: wat echt is, wordt zonder aarzeling opgegeten.

En eerlijk is eerlijk:
als zelfs de hond het met smaak afmaakt, dan was de maaltijd geslaagd. Geen verspilling, geen lafhartigheid, geen compromissen.

Zweten, sambal, stilte — en daarna een kwispelende goedkeuring.
Zo hoort een maaltijd te eindigen.

Ik gooi zo een theelepel of twee oelek op de boterham met kaas. Zoals het hoort. Een boterham met kaas zonder oelek is vulling; met oelek wordt het een uitspraak. 

Geen franje, geen smeltkaas-acrobatiek, gewoon brood, kaas, oelek. Eten op het niveau van: ik meen dit. En straks: lichte glans op het voorhoofd, een tevreden hap, en ergens op de achtergrond een hond die alvast hoopvol opkijkt naar kruimels.

Eet smakelijk — en laat ’m even bijten.

Hehehe.

Hap, slik, weg! Zoals de vorige deed met whisky.

 

 

5 januari bewerkt door Figulus

[TTC 1.564]

6 minuten geleden zei Figulus:

En zweten he! Zonder zweten geen eten! Zweten is geen bijwerking, het is bewijs. Het moment waarop je lichaam zegt: oké, dit is echt. Dat lichte prikken op de lippen, het warme voorhoofd, die paar seconden stilte waarin praten even geen optie is — dát is betrokkenheid. Eten waar je niet van gaat zweten, glijdt vaak net zo gedachteloos weer voorbij. We zijn eten gaan behandelen alsof het comfortabel moet zijn. Maar comfort is voor stoelen, niet voor maaltijden. Goed eten mag je even uit balans brengen. Sambal oelek doet dat zonder toneel: geen zoet vangnet, geen verontschuldiging. Gewoon hitte. En hitte dwingt aandacht af. En wie dan zegt: “ja maar je proeft dan niks meer”, heeft het punt gemist. Je proeft alles, alleen zonder verdoving. Zweten is de prijs van echtheid. En de hond eet kwispelend het laatste restje op. De mens heeft gezweet, het eten heeft gesproken, en de hond—nuchter, ongekunsteld—kwispelt het laatste restje weg. Geen analyse, geen meningen, geen “te scherp”. Alleen: dit is eten. Punt. Waar wij nog debatteren over hitte, nuance en balans, heeft de hond allang beslist. Restje? Ja. Staart? Aan. Klaar. Hij fungeert als het ultieme tegenbewijs tegen culinaire flauwheid: wat echt is, wordt zonder aarzeling opgegeten. En eerlijk is eerlijk: als zelfs de hond het met smaak afmaakt, dan was de maaltijd geslaagd. Geen verspilling, geen lafhartigheid, geen compromissen. Zweten, sambal, stilte — en daarna een kwispelende goedkeuring. Zo hoort een maaltijd te eindigen. Ik gooi zo een theelepel of twee oelek op de boterham met kaas. Zoals het hoort. Een boterham met kaas zonder oelek is vulling; met oelek wordt het een uitspraak. Geen franje, geen smeltkaas-acrobatiek, gewoon brood, kaas, oelek. Eten op het niveau van: ik meen dit. En straks: lichte glans op het voorhoofd, een tevreden hap, en ergens op de achtergrond een hond die alvast hoopvol opkijkt naar kruimels. Eet smakelijk — en laat ’m even bijten. Hehehe. Hap, slik, weg! Zoals de vorige deed met whisky.

Wat jongeren vandaag doen met afkortingen, emoji’s en contextuele hints lijkt sterk op dat wat Fenicische schrift ooit deed, of was.

[Figulus 151]

1 minuut geleden zei TTC:

Wat jongeren vandaag doen met afkortingen, emoji’s en contextuele hints lijkt sterk op dat wat Fenicische schrift ooit deed, of was.

4 liter bier per dag is extreem veel en zeer schadelijk voor de gezondheid, ver boven de richtlijn van maximaal 1 glas per dag, en kan leiden tot ernstige fysieke en mentale problemen, organenschade (lever, hersenen, hart), verslaving, en een verhoogd risico op kanker en andere ziekten. Het wordt sterk afgeraden, met als gezondste optie helemaal niet drinken.

Ik ga nog even naar de winkel om ze het ongelijk te bewijzen.

[TTC 1.564]

Zojuist zei Figulus:

4 liter bier per dag is extreem veel en zeer schadelijk voor de gezondheid, ver boven de richtlijn van maximaal 1 glas per dag, en kan leiden tot ernstige fysieke en mentale problemen, organenschade (lever, hersenen, hart), verslaving, en een verhoogd risico op kanker en andere ziekten. Het wordt sterk afgeraden, met als gezondste optie helemaal niet drinken. Ik ga nog even naar de winkel om ze het ongelijk te bewijzen.

Ja, van basiskennis kan je maar moeilijk verwachten dat het om de haverklap verandert, dat is een loopje nemen met de werkelijkheid.