Onderscheidingsvermogen, is de weg nu smal, lang, breed en/of kort?

[TTC 1.564]

Zojuist zei Tomega:

Dat klopt. Wonderbaarlijk genoeg wordt een effect niet anders door er over te praten. En het wordt niet anders door er wetten bij te bedenken die incalculeren dat het effect er is. Maar het inzicht is, dat het niet vanzelf gaat. Het effect is niet zonder oorzaak en niet zonder gevolg. Mis je oorzaak en gevolg, dan kun je denken dat het effect komt omdat de formule laat zien dat het zo is. Maar dat is niet hoe de natuur werkt. Het twee spleten experiment splijt wel, maar verklaart niet waarom. De ultraviolet catastrofe is wel beheerst door Plancks denkvermogen, maar die verklaart niet waarom. De zwaartekracht wordt wel aangetoond door de wetten van Newton, maar die verklaren niet waarom. Contractie en dilatatie worden wel keurig beschreven door Lorentz, maar zonder verklaring waarom. De Lorentzkracht wordt keurig plaats en richting gegeven, maar een verklaring ontbreekt. Kernkrachten worden in hun ongerijmdheid en onverklaarbaarheid eenvoudig aangevuld met anti-krachten, die bovendien eveneens onverklaard zijn. Behalve dan dat het ene fantasietje het andere ondersteunt, en vice versa. De relativiteitstheorie beschrijft krommingen en fantastische verbeeldingen, zonder zelfs een begin van onderbouwing. En doordat oorzaak en gevolg missen, is nergens is een wet wettig, en de effecten die wel gewettigd zijn, die worden behandeld en geplaatst als losse onafhankelijke natuurkrachten. En de waarneming is daar, dat steeds wordt gerekend met automatismen, die niet automatisch zijn. Ze zijn er wel, maar anders. En met natuurverschijnselen die volgen uit de automatismen, maar die niet alleen niet eens natuurverschijnselen zijn, maar ook in het geheel nooit ergens daadwerkelijk als effect zijn waargenomen, behalve dan in het verbeeldende plaatje van de fantasie die zichzelf omhoog houdt met dezelfde voorspellingswaarde als de krant waarin de vis wordt verpakt: even wachten en je weet zeker dat al je verworven kennis gaat stinken. Maar dat is slechts een deel van de waarneming. Het andere deel is, dat de gemiste onderdelen essentieel zijn om te begrijpen hoe de natuurwet werkt. Of anders geformuleerd, door de gecreëerde geforceerde beschrijvingen, wordt het eigen totale onbegrip gedemonstreerd en onzinnigheden worden gebracht als natuurverschijnselen. Dat is niet sneu voor degenen die het verschijnsel het eerst opmerkten, want zij zagen wel scherp. Maar sneu is voor hun, dat hun grensverleggende inzichten worden verkwanseld en verhaspeld door generaties van uitblinkers in tekortkomingen. In jouw geval gaat dat in de formule om de snelheid van circulatie van geld, welke snelheid geenszins automatisch zichzelf blijft. Net zo min als de snelheid van het licht zichzelf blijft. En ten tweede gaat het bij jou om de principes binnen de economie, over geld en schulden en samenhang in economische doorwerking, waarvoor nog helemaal geen sluitende theorie bestaat. Wat ook helemaal niet hoeft, maar in je model moet je dan wel die sluitendheid inbrengen, om te voorkomen dat het gewoon mist wat je beschrijft. Dat is niet aan mij natuurlijk, maar we komen er op doordat jij je formule op dezelfde manier als de wetenschap inbrengt als een soort van Haarlemmer olie en einde van alle tegenspraak. Een verklaring vind je niet nodig.

De kracht van eenvoud en kleine dingen wordt nogal eens onderschat, dat betwist denkelijk niemand. 

[Tomega 321]

2 uur geleden zei TTC:

De kracht van eenvoud en kleine dingen wordt nogal eens onderschat, dat betwist denkelijk niemand. 

Een eenvoudig voorbeeld uit de Grondwet van het Koninkrijk der Nederlanden:
1. Koning ontslaat en benoemt Minister
2. Minister legt verantwoording af voor wat de Koning doet 
3. Parlement volgt of stuurt weg
4. Koning heroverweegt of ontslaat Minister of ontbindt Tweede Kamer (en als de Koning handelingsonbekwaam is, is daar ook de Raad van State nog)

Wetenschappelijke formulering:
1. Parlement ontslaat en benoemt Minister, o.g.v. intern Reglement Tweede Kamer
2. Minister is verantwoordelijk voor ontslag en benoeming
3. Parlement volgt of stuurt weg
4. Koning staat onder curatele van Minister en heeft recht van niet meer dan informatie en advies

Frictie met absolute realiteit voor iedereen toegankelijk:
1. De realiteit is toegankelijk en vastgelegd in een fundamenteel contract van de staat, de Grondwet;
2. Het intern Reglement van de Tweede Kamer 2013 onder Rutte is onwettig;
3. Koning onder curatele stellen i.s.m. Reglement Tweede Kamer is materieel een staatsgreep;
4. Parlement dat gaat over voordracht, ontslag, benoeming, en verantwoording Minister, is de facto een absolutistische staatsvorm, en de jure een opheffing van de Rechtstaat, die immers eist dat de wet wordt nageleefd, die het Koninklijke gezag niet in handen legt van het Parlement, maar in handen van de Koning.

Emotionele wetenschap van verval en teloorgang: 
1. Gevoelswaarde dat de Koning der Nederlanden onder een Grondwet
    dezelfde is als de Engelse Koning zonder Grondwet (moraal van Bagehot);
2. Gevoelswaarde bij politiek en zelfs ons koningshuis, dat het Parlement het hoogste staatsorgaan is,
   plus gevoelswaarde dat het Volk nooit tegen het Parlement beschermd hoeft te worden;
3. Gevoelswaarde dat een regering instabiel is, als er een consistente waarde van een vorst aanwezig is;
4. Gevoelswaarde dat we liever ten ondergaan in een gevoel van gelijk hebben, dan dat de daadwerkelijke realiteit onder ogen wordt gekomen, die gewoon bij wet is vastgelegd;
5. Hoeveel bewijzen ook komen dat de praktijk flopt, steeds floppender nieuwigheden volgen omdat al het oude wordt gehaat alsof het ons slavernijverleden betreft (sic);

Conclusie:
Het is niet een wetje dit of dat en een inzicht zus of zo. Maar het is een volksbrede emotie van wetteloosheid, zichtbaar in elk afzonderlijk kleinste onderdeeltje van heel onze Constitutionele Rechtstatelijke Monarchie. En de naam klaagt zichzelf aan.

Als nu dit eenvoudig voorbeeld inderdaad landt als eenvoudig, is er nog hoop voor zaken die minder eenvoudig zijn. Maar ik denk dat de praktijk het station van ons redelijk voortbestaan reeds is gepasseerd.

Wij vieren een vrijheid die wij reeds verloren hebben,
door bewust niet te handelen naar kennis en verstand.
Een volk dat zijn kennis verliest, bouwt aan zijn afgrond.

5 mei 2025 bewerkt door Tomega

[TTC 1.564]

4 uur geleden zei Tomega:

Een eenvoudig voorbeeld uit de Grondwet van het Koninkrijk der Nederlanden:
1. Koning ontslaat en benoemt Minister
2. Minister legt verantwoording af voor wat de Koning doet 
3. Parlement volgt of stuurt weg
4. Koning heroverweegt of ontslaat Minister of ontbindt Tweede Kamer (en als de Koning handelingsonbekwaam is, is daar ook de Raad van State nog)

Wetenschappelijke formulering:
1. Parlement ontslaat en benoemt Minister, o.g.v. intern Reglement Tweede Kamer
2. Minister is verantwoordelijk voor ontslag en benoeming
3. Parlement volgt of stuurt weg
4. Koning staat onder curatele van Minister en heeft recht van niet meer dan informatie en advies

Frictie met absolute realiteit voor iedereen toegankelijk:
1. De realiteit is toegankelijk en vastgelegd in een fundamenteel contract van de staat, de Grondwet;
2. Het intern Reglement van de Tweede Kamer 2013 onder Rutte is onwettig;
3. Koning onder curatele stellen i.s.m. Reglement Tweede Kamer is materieel een staatsgreep;
4. Parlement dat gaat over voordracht, ontslag, benoeming, en verantwoording Minister, is de facto een absolutistische staatsvorm, en de jure een opheffing van de Rechtstaat, die immers eist dat de wet wordt nageleefd, die het Koninklijke gezag niet in handen legt van het Parlement, maar in handen van de Koning.

Emotionele wetenschap van verval en teloorgang: 
1. Gevoelswaarde dat de Koning der Nederlanden onder een Grondwet
    dezelfde is als de Engelse Koning zonder Grondwet (moraal van Bagehot);
2. Gevoelswaarde bij politiek en zelfs ons koningshuis, dat het Parlement het hoogste staatsorgaan is,
   plus gevoelswaarde dat het Volk nooit tegen het Parlement beschermd hoeft te worden;
3. Gevoelswaarde dat een regering instabiel is, als er een consistente waarde van een vorst aanwezig is;
4. Gevoelswaarde dat we liever ten ondergaan in een gevoel van gelijk hebben, dan dat de daadwerkelijke realiteit onder ogen wordt gekomen, die gewoon bij wet is vastgelegd;
5. Hoeveel bewijzen ook komen dat de praktijk flopt, steeds floppender nieuwigheden volgen omdat al het oude wordt gehaat alsof het ons slavernijverleden betreft (sic);

Conclusie:
Het is niet een wetje dit of dat en een inzicht zus of zo. Maar het is een volksbrede emotie van wetteloosheid, zichtbaar in elk afzonderlijk kleinste onderdeeltje van heel onze Constitutionele Rechtstatelijke Monarchie. En de naam klaagt zichzelf aan.

Als nu dit eenvoudig voorbeeld inderdaad landt als eenvoudig, is er nog hoop voor zaken die minder eenvoudig zijn. Maar ik denk dat de praktijk het station van ons redelijk voortbestaan reeds is gepasseerd.

Wij vieren een vrijheid die wij reeds verloren hebben,
door bewust niet te handelen naar kennis en verstand.
Een volk dat zijn kennis verliest, bouwt aan zijn afgrond.

Dit alles wordt mee opgenomen binnen een veelvoud aan soortgelijken, het doet geen afbreuk aan de synthese.

[TTC 1.564]

Op 1-7-2023 om 13:06 zei Hopper:

Zonder waarom, zonder reden, nergens vandaan komend, nergens naar toe gaande.

De zandraket is een robuuste plant die niet veel eisen stelt aan zijn omgeving. Hij groeit vaak aan de randen van wegen, tussen trottoirtegels en op landbouwgronden, waardoor het veelal als onkruid wordt gezien.

[TTC 1.564]

14 uur geleden zei Tomega:

Mis je oorzaak en gevolg, dan kun je denken dat het effect komt omdat de formule laat zien dat het zo is.

Welke formule bedoel je hier precies? 

[Tomega 321]

4 uur geleden zei TTC:

Welke formule bedoel je hier precies? 

Dit is eigenlijk een classroom exercitie voor eerstejaars bij de stelling dat de theorie van alles in handen is van iedereen, waarbij je samen een aantal formules benoemt en dan met elkaar bespreekt wat er rammelt. En dan kom je bij elke formule op ongerijmdheden. Ik noem hier F=m.a  m1v1voor=m1v2na E=h.f  v=f.λ  L=1-v/c  F=S/M+1  E=γmc2.

[TTC 1.564]

3 minuten geleden zei Tomega:

Dit is eigenlijk een classroom exercitie voor eerstejaars bij de stelling dat de theorie van alles in handen is van iedereen, waarbij je samen een aantal formules benoemt en dan met elkaar bespreekt wat er rammelt. En dan kom je bij elke formule op ongerijmdheden. Ik noem hier F=m.a  m1v1voor=m1v2na E=h.f  v=f.λ  L=1-v/c  F=S/M+1  E=γmc2.

Die formule, dacht heel even dat het over het topic zou gaan, maar sowieso kunnen we dat ook niet uitsluiten. 

[Tomega 321]

Zojuist zei TTC:

Die formule, dacht heel even dat het over het topic zou gaan, maar sowieso kunnen we dat ook niet uitsluiten. 

Speel geen slachtoffer. Jouw inbreng is in jouw handen.

[TTC 1.564]

5 minuten geleden zei Tomega:

F=S/M+1

Louter ter info, makkelijker is F=(A+B)/A.

1 minuut geleden zei Tomega:

Speel geen slachtoffer. Jouw inbreng is in jouw handen.

Ik twijfel nog tussen clown blijven of worden, er iets van begrijpen zal ik wel nooit.

[Tomega 321]

33 minuten geleden zei TTC:

Louter ter info, makkelijker is F=(A+B)/A.

Dat is inderdaad jouw eigen bijdrage. Met een formule die beschrijft dat de som van de delen even groot is als een van de delen. In die formule zit een kromming, een niet onderkend onderdeel waarvan wel het effect maar niet het onderdeel als element in de formule is opgenomen, waardoor de formule kan toveren.

39 minuten geleden zei TTC:

Ik twijfel nog tussen clown blijven of worden, er iets van begrijpen zal ik wel nooit.

Iemand die de maan probeert te meten vanaf de Eiffeltoren komt clownesk over. Maar als hij met een meetlat op de maan gaat staan, komt ontzag en verwondering. Maar clownesk blijft het niettemin. En het verschil zit slechts in het naderbij komen. Dat vraagt serieuze aandacht van de betrokkene zelf, die daarvoor inderdaad moet ontkoppelen van zijn omgeving en mogelijk zelfs van zijn eigen beleving. Niet aan te bevelen.

[TTC 1.564]

5 uur geleden zei Tomega:

Dat is inderdaad jouw eigen bijdrage. Met een formule die beschrijft dat de som van de delen even groot is als een van de delen. In die formule zit een kromming, een niet onderkend onderdeel waarvan wel het effect maar niet het onderdeel als element in de formule is opgenomen, waardoor de formule kan toveren.

Er bestaan allerlei varianten van het vervulbaarheidsprobleem, zoals CNF-SAT of k-SAT. Veel bestudeerde varianten van k-SAT zijn 2-SAT en 3-SAT.

5 uur geleden zei Tomega:

Iemand die de maan probeert te meten vanaf de Eiffeltoren komt clownesk over. Maar als hij met een meetlat op de maan gaat staan, komt ontzag en verwondering. Maar clownesk blijft het niettemin. En het verschil zit slechts in het naderbij komen. Dat vraagt serieuze aandacht van de betrokkene zelf, die daarvoor inderdaad moet ontkoppelen van zijn omgeving en mogelijk zelfs van zijn eigen beleving. Niet aan te bevelen.

Als wetenschap toveren wordt, kan er veel gebeuren.

[Tomega 321]

1 uur geleden zei TTC:

Als wetenschap toveren wordt, kan er veel gebeuren.

Ben je verbaasd?
Is het dan geen toveren als ons heelal met lichtsnelheid uitdijt?
Is het dan geen toveren dat we terug kunnen waarnemen tot aan de oerknal?
Is het geen toveren hoe twee vectoren in een plat vlak een kracht loodrechtl bewerken?
Is een ruimte krommen en een harde fysische meetlat doen krimpen, puur door er hard aan te denken, geen toveren?
Kan ook een natuurkracht geen toverkunst worden, als het iets wonderlijks doet dat wij hebben voorspeld? 

Alles is gemaakt door God. God is Geest en een Kracht. Om die reden is in principe elke kracht
die geen andere verklaring krijgt, dan dat die kracht er is, een beroep op het bestaan van God.

Ik zeg, dat de wetenschap niet alleen tovert, maar ook nog eens diep gelovig is. Want het gezag van de wetenschap rust niet op logische verbanden in een groter logisch geheel, maar op voorspelde (profeten voorspellen) uitkomsten, die bij gelegenheid ook uitkomen (ware profeten) en daarom gezag krijgen als wetenschap (geloof). En dat zonder logische en sluitende verklaring (diep geloof). Zelfs zodanig extreem, dat hoogleraren letterlijk waarschuwen om niet teveel op je gevoel af te gaan, en om wetenschap ook te accepteren als het tegen je gevoel en logica ingaat. Dat is diep, diep gelovig. Ik noem dat bijgeloof, en de wetenschap die een dergelijke status heeft, noem ik een afgod. Een geloof, met leermeesters die vooral een diepe overtuiging verkondigen (Richard Feynman) en hebben berust in het onderwerpen aan het grotere onbegrepen geheel. En de wetenschap als geheel wordt onder dat gezag een doctrinologische eenheid, op dezelfde wijze als het Katholieke geloof dat was in de middeleeuwen.

Ik zeg daarover geen kwaad woord. Ik zeg alleen, dat het een geloof is, en bij een geloof horen doctrines en onbegrepen overtuigingen en leraren die die overtuigingen bemiddelen, en ex cathedra uitspraken die door alle aan de doctrine onderworpen leermeesters van harte worden omarmd. Echt waar, de wetenschap is objectief bezien een geloof. Dat lijdt geen twijfel.

En daarom is waar wat jij zegt, dat er veel kan gebeuren. Er gebeuren heuse wonderen. Maar helaas, komen de wonderen niet verder dan in het geloof van de ware gelovigen. En daarom is het een bijgeloof. Nepprofeten, met nepgelovigen en nep-uitkomsten. 

"Look, it is not the spoon that is bending."

1 uur geleden zei TTC:

Er bestaan allerlei varianten van het vervulbaarheidsprobleem, zoals CNF-SAT of k-SAT. Veel bestudeerde varianten van k-SAT zijn 2-SAT en 3-SAT.

Als de Egyptenaren tekeningen maken, waarvan wij vinden dat ze een platte voorstelling geven, kunnen we met behulp van wiskunde vanuit het platte een meer complexe afbeelding construeren. Echter, daarbij gaan we ervan uit dat die Egyptenaren enigszins gehinderd werden door hun artistieke en beeldende en mogelijk zelfs geestelijke beperkte voorstelling van hoe de waarheid wordt verbeeld. Voor hun is het dan een natuurgetrouwe weergave, omdat ze zien wat het vertegenwoordigt. En met onze wiskunde kunnen we het tekort aanvullen en als vloeiende en passende voorstelling presenteren.

Echter, als nu diezelfde Egyptenaren, bij diezelfde tekeningen tot uitdrukking wilden brengen dat licht principieel in vlakken of banen of energiehoeveelheden bestaat, dan zijn zij met hun verbeelding preciezer en nauwkeuriger dan ons fantastische verbeeldingsalgoritme. En onze complexiteit is dan onze hindernis. 

En dat is mijn punt. Als je afdaalt tot de krochten en spelonken der dwalers, om de waarheid te vinden, dan ontsnap je niet aan schaduwen en verbeeldingen die intrinsiek de duisternis vertegenwoordigen. Hoe intelligent en wonderlijk vervlochten dat alles ook mag zijn. 

De complexiteitstheorie is ontstaan in de jaren 20 en 30 van de 20e eeuw. Die decennia vormden het hoogtepunt van een enorme "groeispurt" in de wiskunde, die begonnen was rond 1870. De wiskunde had zichzelf sindsdien getransformeerd van een verzameling losse rekentechnieken tot een abstracte wetenschap, een geheel van principes, axioma's, taalstructuren en filosofische inzichten. 

Daarom; Neem afstand van de intellectuele oprisping die de moderne wetenschap wordt genoemd. Het brengt je hoogstens in vervoering en minstens hoofdpijn vanwege de daartoe behorende onnavolgbaarheden. En als je me niet gelooft, lees dan hoe Paul Ehrenfest in de moderne wetenschap stond.

6 mei 2025 bewerkt door Tomega

[TTC 1.564]

7 minuten geleden zei Tomega:

Ben je verbaasd?
Is het dan geen toveren als ons heelal met lichtsnelheid uitdijt?
Is het dan geen toveren dat we terug kunnen waarnemen tot aan de oerknal?
Is het geen toveren hoe twee vectoren in een plat vlak een kracht verticaal bewerken?
Is een ruimte krommen en een harde fysische meetlat doen krimpen, puur door er hard aan te denken, geen toveren?
Kan ook een natuurkracht geen toverkunst worden, als het iets wonderlijks doet dat wij hebben voorspeld? 
Alles is gemaakt door God. God is Geest en een Kracht. Om die reden is in principe elke kracht
die geen andere verklaring krijgt, dan dat die kracht er is, een beroep op het bestaan van God.

Ik zeg, dat de wetenschap niet alleen tovert, maar ook nog eens diep gelovig is. Want het gezag van de wetenschap rust niet op logische verbanden in een groter logisch geheel, maar op voorspelde (profeten voorspellen) uitkomsten, die bij gelegenheid ook uitkomen (ware profeten) en daarom gezag krijgen als wetenschap (geloof). En dat zonder logische en sluitende verklaring (diep geloof). Zelfs zodanig extreem, dat hoogleraren letterlijk waarschuwen om niet teveel op je gevoel af te gaan, en om wetenschap ook te accepteren als het tegen je gevoel en logica ingaat. Dat is diep, diep gelovig. Ik noem dat bijgeloof, en de wetenschap die een dergelijke status heeft, noem ik een afgod. Een geloof, met leermeesters die vooral een diepe overtuiging verkondigen (Richard Feynman) en hebben berust in het onderwerpen aan het grotere onbegrepen geheel. En de wetenschap als geheel wordt onder dat gezag een doctrinologische eenheid, op dezelfde wijze als het Katholieke geloof dat was in de middeleeuwen.

Ik zeg daarover geen kwaad woord. Ik zeg alleen, dat het een geloof is, en bij een geloof horen doctrines en onbegrepen overtuigingen en leraren die die overtuigingen bemiddelen, en ex cathedra uitspraken die door alle aan de doctrine onderworpen leermeesters van harte worden omarmd. Echt waar, de wetenschap is objectief bezien een geloof. Dat lijdt geen twijfel.

En daarom is waar wat jij zegt, dat er veel kan gebeuren. Er gebeuren heuse wonderen. Maar helaas, komen de wonderen niet verder dan in het geloof van de ware gelovigen. En daarom is het een bijgeloof. Nepprofeten, met nepgelovigen en nep-uitkomsten. 

"Look, it is not the spoon that is bending."

Als de Egyptenaren tekeningen maken, waarvan wij vinden dat ze een platte voorstelling geven, kunnen we met behulp van wiskunde vanuit het platte een meer complexe afbeelding construeren. Echter, daarbij gaan we ervan uit dat die Egyptenaren enigszins gehinderd werden door hun artistieke en beeldende en mogelijk zelfs geestelijke beperkte voorstelling van hoe de waarheid wordt verbeeld. Voor hun is het dan een natuurgetrouwe weergave, omdat ze zien wat het vertegenwoordigt. En met onze wiskunde kunnen we het tekort aanvullen en als vloeiende en passende voorstelling presenteren. Echter, als nu diezelfde Egyptenaren, bij diezelfde tekeningen tot uitdrukking wilden brengen dat licht principieel in vlakken of banen of energiehoeveelheden bestaat, dan zijn zij met hun verbeelding preciezer en nauwkeuriger dan ons fantastische verbeeldingsalgoritme. En onze complexiteit is dan onze hindernis. En dat is mijn punt. Als je afdaalt tot de krochten en spelonken der dwalers, om de waarheid te vinden, dan ontsnap je niet aan schaduwen en verbeeldingen die intrinsiek de duisternis vertegenwoordigen. Hoe intelligent en wonderlijk vervlochten dat alles ook mag zijn. De complexiteitstheorie is ontstaan in de jaren 20 en 30 van de 20e eeuw. Die decennia vormden het hoogtepunt van een enorme "groeispurt" in de wiskunde, die begonnen was rond 1870. De wiskunde had zichzelf sindsdien getransformeerd van een verzameling losse rekentechnieken tot een abstracte wetenschap, een geheel van principes, axioma's, taalstructuren en filosofische inzichten. Daarom; Neem afstand van de intellectuele oprisping die de moderne wetenschap wordt genoemd. Het brengt je hoogstens in vervoering en minstens hoofdpijn vanwege de daartoe behorende onnavolgbaarheden. En als je me niet gelooft, lees dan hoe Paul Ehrenfest in de moderne wetenschap stond.

Verbaasd hoeven we niet te zijn, het is immers maar waar je de focus op legt. 

19 minuten geleden zei Tomega:

De complexiteitstheorie is ontstaan in de jaren 20 en 30 van de 20e eeuw.

Men heeft dat zo genoemd, het is altijd al complex geweest. 

6 mei 2025 bewerkt door TTC

[TTC 1.564]

49 minuten geleden zei Tomega:

Neem afstand van de intellectuele oprisping die de moderne wetenschap wordt genoemd.

Ja, en die stimulus is al eeuwen oud, kan je nagaan. 

[Tomega 321]

2 minuten geleden zei TTC:

Verbaasd hoeven we niet te zijn, het is immers maar waar je de focus op legt. 

Als de focus komt op logische en sluitende verklaringen, dan valt de wetenschap door de mand als samenraapsel van heel diepzinnige inzichten, dat terecht is gekomen in beheer van hoogstintelligente fantasten en integere goedwillende puzzelaars, die echter op hun beurt door de mand vallen als ze op de proef worden gesteld: hun wettische en geforceerd onderworpen omgang met hun vakgebied is sterker dan hun liefde voor de waarheid in hun eigen vakgebied. Van integere omgang met de eigen discipline komt het daar tot disciplinaire onderwerping. Zelfs de vrije geesten zijn onderworpen. Want de kwestie is ook voor hun: confronteren of conformeren. Het is natuurlijk niet zo scherp, waar het niet scherp clasht, maar in principe is er steeds hetzelfde achterliggend perspectief.

 

[TTC 1.564]

5 minuten geleden zei Tomega:

Als de focus komt op logische en sluitende verklaringen, dan valt de wetenschap door de mand als samenraapsel van heel diepzinnige inzichten, dat terecht is gekomen in beheer van hoogstintelligente fantasten en integere goedwillende puzzelaars, die echter op hun beurt door de mand vallen als ze op de proef worden gesteld: hun wettische en geforceerd onderworpen omgang met hun vakgebied is sterker dan hun liefde voor de waarheid in hun eigen vakgebied. Van integere omgang met de eigen discipline komt het daar tot disciplinaire onderwerping. Zelfs de vrije geesten zijn onderworpen. Want de kwestie is ook voor hun: confronteren of conformeren. Het is natuurlijk niet zo scherp, waar het niet scherp clasht, maar in principe is er steeds hetzelfde achterliggend perspectief.

Misschien zijn er ook verschillende wereldbeelden, om nog niet te spreken over allerhande belangenconflicten. 

[Tomega 321]

58 minuten geleden zei TTC:

Men heeft dat zo genoemd, het is altijd al complex geweest. 

Dat zie ik toch anders. Alles wat complex is, wordt verklaarbaar en verklaard en begrepen, en het complexe wordt beheersbaar. Maar het echte complexe waarvan de 20e eeuw getuigt, daarin wordt de voeling met de realiteit losgeweekt of losgeknipt. Denk aan de dimensies van Minkovski. Toegegeven, complexe getallen bestaan ook al sinds Euler met zijn geniale inzichten het verband beschreef tussen exponentiële en goniometrische functies. maar dat was nog altijd van een ander niveau dan de moderne wetenschap waarin de deuren naar de oneindig ingewikkelde complexiteit wijd open werden gezet door de wiskunde in al haar toepassingen en dimensies een plek te geven in de natuurwetenschappelijke beschouwingen over de natuurverschijnselen.

6 minuten geleden zei TTC:

Misschien zijn er ook verschillende wereldbeelden, om nog niet te spreken over allerhande belangenconflicten. 

Ja, misschien wel. Zo lang de mens denkt, zal hij zich alle moeite getroosten om wat is, te vatten in een meer complexe verbeelding of een meer these anti-these voorgestelde setting. En dat is niet eens omdat de mens niet waardeert wat is, maar omdat hij dat eenvoudigweg niet kan zien.

[TTC 1.564]

Zojuist zei Tomega:

Dat zie ik toch anders. Alles wat complex is, wordt verklaarbaar en verklaard en begrepen, en het complexe wordt beheersbaar. Maar het echte complexe waarvan de 20e eeuw getuigt, daarin wordt de voeling met de realiteit losgeweekt of losgeknipt. Denk aan de dimensies van Minkovski. Toegegeven, complexe getallen bestaan ook al sinds Euler met zijn geniale inzichten het verband beschreef tussen exponentiële en goniometrische functies. maar dat was nog altijd van een ander niveau dan de moderne wetenschap waarin de deuren naar de oneindig ingewikkelde complexiteit wijd open werden gezet door de wiskunde in al haar toepassingen en dimensies een plek te geven in de natuurwetenschappelijke beschouwingen over de natuurverschijnselen.

Ja, het staat met een haast ijzingwekkende accuratesse beschreven in een overvloed aan studiewerken. Zullen we gewoon even wachten tot de tarievenoorlog achter de rug is, dat is als wachten op Godot. 

[Tomega 321]

19 minuten geleden zei TTC:

Ja, het staat met een haast ijzingwekkende accuratesse beschreven in een overvloed aan studiewerken. Zullen we gewoon even wachten tot de tarievenoorlog achter de rug is, dat is als wachten op Godot. 

Wat je zegt zeg je zelf.

[TTC 1.564]

20 minuten geleden zei Tomega:

Wat je zegt zeg je zelf.

Je zegt het, het verschil tussen technische denkbaarheid en besluitvormingsprocessen kan verschillen, dat is dualiteit.

[TTC 1.564]

9 uur geleden zei Tomega:

Maar het echte complexe waarvan de 20e eeuw getuigt, daarin wordt de voeling met de realiteit losgeweekt of losgeknipt.

Ingenieur en ondernemer Elon Musk is een voorstander van het gebruiken van trial-and-error bij het ontwikkelen van SpaceX-raketten en Tesla-auto’s. Volgens hem kost het eindeloos doorrekenen van ontwerpen veel tijd en worden door het snel bouwen en testen van prototypes de zwakke plekken eerder ontdekt, ook op plekken die theoretisch goed zouden moeten zijn.

[TTC 1.564]

Op 25-4-2025 om 13:39 zei Tomega:

Help me maar even uit de brand dan.

De schoonheid van de wetenschap ligt niet alleen in het weten, maar in het blijven zoeken.

[TTC 1.564]

Op 1-7-2023 om 13:06 zei Hopper:

De paradox van de heelheid is dat je de veelheid dient te verlaten.

Een eerste aanzet voor het Dadaïsme is te herkennen in het Fietswiel op een tabouret uit 1913 van de Franse kunstenaar Marcel Duchamp, dat hij echter uitsluitend voor zijn eigen genoegen gemaakt had en dat nooit op een expositie gepresenteerd werd.

[Tomega 321]

Op 6-5-2025 om 21:05 zei TTC:

Je zegt het, het verschil tussen technische denkbaarheid en besluitvormingsprocessen kan verschillen, dat is dualiteit

Ja, nee, er is meer. Een gelovige Zuid-Oost Aziatisch geïnspireerde intellectueel, gaat bij een hoger niveau van kennis bij zichzelf de verhoging inbrengen, en zal geneigd zijn om de nieuwe kennis vooral als winst te beschouwen voor zijn eigen inzicht in zijn eigen plaats in het kosmische waarvan hij afblijft. Dat is niet slecht, en een verhoogde staat van verwonderd zelfbegrip is ook benodigd, maar als voortschrijdend inzicht brengt hem dat niet zo snel op een beter begrip van de concrete zaak waarom het gaat. Maar een betere plaatsing van zijn denken over dat concrete dat voor hem kosmische, dat hij accepteert en waarvan hij juist daardoor eigenlijk ten diepste abstraheert.

Terwijl een Westerse christen van voor de grote oorlog gelooft dat alles gemaakt is door éėn maker, die de mens uitnodigt om te onderzoeken hoe dat alles gemaakt is en samenhangt. Erasmus, Huygens/Newton, Euler, en Maxwell zijn daarvan vertegenwoordigers, en zij kenden geen heilige afgebakende gebieden die niet  mochten worden onderzocht (wel moraal hoe je dat doet) maar gingen in vrijheid op onderzoek naar de bouwstenen van het intelligente design.

En mijn punt is hier, dat wat je zegt over besluitvormingsprocessen, je toedrijft naar een meer zelfbespiegelende Zuid-Oost Aziatische abstractie, terwijl de natuur vraagt om je te concentreren op de natuur zelf. Op de materie waar je mee werkt. En ik weet ook wel dat ik hier nu een heel vakgebied over één kam scheer, maar het is noodzakelijk, zegt ook Paulus, om de filosofie buiten te sluiten als je verder wilt komen in materiële vooruitgang. Want de filosofie zoekt de oplossingen niet in de realiteit en de  natuur, maar in jouw hoofd.

Wel vraagt het ontkoppeling van alles wat je al weet. Want wat denkbaar is, kom je pas achter als je wat je weet even uitschakelt. Want wat je weet, levert een vast format van jouw eigen ingedaald geconditioneerd denken. Dat is zwaar belemmerend voor jezelf en ook voor de vooruitgang.

Op 7-5-2025 om 05:48 zei TTC:

Ingenieur en ondernemer Elon Musk is een voorstander van het gebruiken van trial-and-error bij het ontwikkelen van SpaceX-raketten en Tesla-auto’s. Volgens hem kost het eindeloos doorrekenen van ontwerpen veel tijd en worden door het snel bouwen en testen van prototypes de zwakke plekken eerder ontdekt, ook op plekken die theoretisch goed zouden moeten zijn.

Toen in Delft de eerste windtunnels werden gebouwd voor de luchtvaartindustrie, was men blij en sprak van vooruitgang en hoogste staat van techniek. Maar, het is sjoemelen. Pas als het vooraf kan worden berekend, begrijpen we wat er gebeurt. Het eindeloos doorrekenen is voor een wetenschapper geen probleem, want hij is pas klaar bij zijn pensioen en de wetenschap is pas klaar als de kennis compleet is in onderlinge samenhang.

Trial-and-error is leerzaam, en nuttig, maar als wetenschap is het berusten in je onvermogen. Dat is bewust en bij voorbaat kwaliteit en zuiverheid van denken verkwanselen of opgeven. Dat is hebzucht gedreven en erg onwetenschappelijk. Gewoon een beetje dom.

3 uur geleden zei TTC:

De schoonheid van de wetenschap ligt niet alleen in het weten, maar in het blijven zoeken.

Ons weten is beperkt, en we tasten als in de duisternis, maar we kiezen een zodanig verlicht pad en omgang, dat we durven beweren dat het kleine beetje dat we zeker weten, ook echt zeker is. Wat ons dus ook tragisch genoeg zwaar belemmert voor wat we gaan leren. Dat is waarom we langzaam moeten. En eigenlijk steeds opnieuw moeten beginnen. Elke faux pas is onherroepelijk.

Op 6-5-2025 om 21:05 zei TTC:

Je zegt het, het verschil tussen technische denkbaarheid en besluitvormingsprocessen kan verschillen, dat is dualiteit.

Technische ondenkbaarheid komt binnen bereik juist door besluitvormingsprocessen. En technische denkbaarheid als voorwaarde vooraf, is spelbreker. Het snoert de mond van alle wetenschappelijke luchtfietserij. Maar waar de verbeelding die ons overal brengt heerst, daar is de weg terug naar de logica die ons slechts van A naar B brengt een moerassig modderpad waarvoor de wetenschappers, hoog gezeten in hun luchtschepen, zich niet eens verwaardigen om daar zelfs maar even vanuit uit hun raampje op neer te kijken. De wetenschap mist de boots op de grond, omdat ze niet op vaste grond staat.

Recente, baanbrekende ontdekkingen suggereren dat donkere energie zwakker wordt naarmate het heelal uitdijt. Dat zorgt ervoor dat natuurkundigen overwegen om het populaire kosmologische standaardmodel van het heelal te vervangen door exotische nieuwe theorieën die stellen dat de zwaartekracht anders werkt dan we dachten. Ineens zijn ideeën met snaartheorie, een nieuwe fundamentele kracht of zelfs een vorm van zwaartekracht die in de loop van de tijd verandert, opties die op tafel liggen.

8 mei 2025 bewerkt door Tomega

[TTC 1.564]

5 uur geleden zei Tomega:

Ja, nee, er is meer. Een gelovige Zuid-Oost Aziatisch geïnspireerde intellectueel, gaat bij een hoger niveau van kennis bij zichzelf de verhoging inbrengen, en zal geneigd zijn om de nieuwe kennis vooral als winst te beschouwen voor zijn eigen inzicht in zijn eigen plaats in het kosmische waarvan hij afblijft. Dat is niet slecht, en een verhoogde staat van verwonderd zelfbegrip is ook benodigd, maar als voortschrijdend inzicht brengt hem dat niet zo snel op een beter begrip van de concrete zaak waarom het gaat. Maar een betere plaatsing van zijn denken over dat concrete dat voor hem kosmische, dat hij accepteert en waarvan hij juist daardoor eigenlijk ten diepste abstraheert. Terwijl een Westerse christen van voor de grote oorlog gelooft dat alles gemaakt is door éėn maker, die de mens uitnodigt om te onderzoeken hoe dat alles gemaakt is en samenhangt. Erasmus, Huygens/Newton, Euler, en Maxwell zijn daarvan vertegenwoordigers, en zij kenden geen heilige afgebakende gebieden die niet  mochten worden onderzocht (wel moraal hoe je dat doet) maar gingen in vrijheid op onderzoek naar de bouwstenen van het intelligente design. En mijn punt is hier, dat wat je zegt over besluitvormingsprocessen, je toedrijft naar een meer zelfbespiegelende Zuid-Oost Aziatische abstractie, terwijl de natuur vraagt om je te concentreren op de natuur zelf. Op de materie waar je mee werkt. En ik weet ook wel dat ik hier nu een heel vakgebied over één kam scheer, maar het is noodzakelijk, zegt ook Paulus, om de filosofie buiten te sluiten als je verder wilt komen in materiële vooruitgang. Want de filosofie zoekt de oplossingen niet in de realiteit en de  natuur, maar in jouw hoofd. Wel vraagt het ontkoppeling van alles wat je al weet. Want wat denkbaar is, kom je pas achter als je wat je weet even uitschakelt. Want wat je weet, levert een vast format van jouw eigen ingedaald geconditioneerd denken. Dat is zwaar belemmerend voor jezelf en ook voor de vooruitgang.

Ja, het begint bij ja en/of neen, dat er meer is bewtijfelt denkelijk niemand, om dan terug te keren naar de synthese. Zuid-Oost Aziatische abstractie is bijvoorbeeld een geografische verwijzing, wat eigenlijk al irrelevant is in relatie tot dat wat a priori gegeven is. Het zou, zo gezien, dus iets met het innerlijke te maken kunnen hebben, dichterbij dan wat we vermoeden, of zelfs misschien, net omwille van een realiteit in beweging, niet eens aan denken als optioneel.

5 uur geleden zei Tomega:

Ons weten is beperkt, en we tasten als in de duisternis, maar we kiezen een zodanig verlicht pad en omgang, dat we durven beweren dat het kleine beetje dat we zeker weten, ook echt zeker is. Wat ons dus ook tragisch genoeg zwaar belemmert voor wat we gaan leren. Dat is waarom we langzaam moeten. En eigenlijk steeds opnieuw moeten beginnen. Elke faux pas is onherroepelijk.

Ja, tal van ezelbruggetjes kunnen misschien dan wel beschikbaar zijn, het zegt niets over welke en hoe ze te bewandelen. Op deze manier komen we tot termen zoals padafhankelijkheid en het aantal wegen quasi ontelbaar, ook in abstractie is dat een chaotisch kluwen. 

5 uur geleden zei Tomega:

Technische ondenkbaarheid komt binnen bereik juist door besluitvormingsprocessen. En technische denkbaarheid als voorwaarde vooraf, is spelbreker. Het snoert de mond van alle wetenschappelijke luchtfietserij. Maar waar de verbeelding die ons overal brengt heerst, daar is de weg terug naar de logica die ons slechts van A naar B brengt een moerassig modderpad waarvoor de wetenschappers, hoog gezeten in hun luchtschepen, zich niet eens verwaardigen om daar zelfs maar even vanuit uit hun raampje op neer te kijken. De wetenschap mist de boots op de grond, omdat ze niet op vaste grond staat.

Recente, baanbrekende ontdekkingen suggereren dat donkere energie zwakker wordt naarmate het heelal uitdijt. Dat zorgt ervoor dat natuurkundigen overwegen om het populaire kosmologische standaardmodel van het heelal te vervangen door exotische nieuwe theorieën die stellen dat de zwaartekracht anders werkt dan we dachten. Ineens zijn ideeën met snaartheorie, een nieuwe fundamentele kracht of zelfs een vorm van zwaartekracht die in de loop van de tijd verandert, opties die op tafel liggen.

Ja, simulaties worden gedaan in zandbakken, dit maak het mogelijk om in alle rust en sereniteit tot andere bevindingen te komen.