Onderscheidingsvermogen, is de weg nu smal, lang, breed en/of kort?

[TTC 1.564]

2 minuten geleden zei Figulus:

Nog een stijlfiguur: From the river to the sea, Palestine is a fantasy!

Een epizeuxis is een vorm van woordherhaling die onder andere toegepast wordt voor extra nadruk of spanning, of om een ritme in een tekst te brengen.

[Figulus 151]

3 minuten geleden zei TTC:

Een epizeuxis is een vorm van woordherhaling die onder andere toegepast wordt voor extra nadruk of spanning, of om een ritme in een tekst te brengen.

Nee, de zin is geen voorbeeld van een epizeuxis.

Deze valt daar echter wel onder:

From the river to the sea, Palestine, Palestine is a fantasy!

 

[TTC 1.564]

23 minuten geleden zei Figulus:

Nee, de zin is geen voorbeeld van een epizeuxis. Deze valt daar echter wel onder:From the river to the sea, Palestine, Palestine is a fantasy!

Kunnen ons gelukkig prijzen dat we niet het ene met het andere gaan verwarren, en toch zit het er allemaal in vervat.

[Figulus 151]

1 minuut geleden zei TTC:

Kunnen ons gelukkig prijzen dat we niet het ene met het andere gaan verwarren, en toch zit het er allemaal in vervat.

Oké, de volgende is een lastige:

From the river to the sea, Palestine is a fantastic fantasy!

[TTC 1.564]

1 minuut geleden zei Figulus:

Oké, de volgende is een lastige: From the river to the sea, Palestine is a fantastic fantasy!

Ben er geen expert in, maar ik gok op een anadiplosis die begint te neigen naar een epiploke.

[Figulus 151]

15 minuten geleden zei TTC:

Ben er geen expert in, maar ik gok op een anadiplosis die begint te neigen naar een epiploke.

Nee, de zin is geen voorbeeld van een anadiplosis, omdat er geen herhaling is van het laatste woord of zinsdeel van de ene zin aan het begin van de volgende.

Wat het wel is?

From the river to the sea, Palestine is a fantastic fantasy!

is een Epitheton ornans!

Het volgende is wel een anadiplosis:

From the river to the sea, Palestine is a fantasy. A fantasy that remains unrealized!

7 januari 2025 bewerkt door Figulus

[TTC 1.564]

14 minuten geleden zei Figulus:

Nee, de zin is geen voorbeeld van een anadiplosis, omdat er geen herhaling is van het laatste woord of zinsdeel van de ene zin aan het begin van de volgende.

Wat het wel is?

From the river to the sea, Palestine is a fantastic fantasy!

is een Epitheton ornans!

Het volgende is wel een anadiplosis:

From the river to the sea, Palestine is a fantasy. A fantasy that remains unrealized!

Binnenpretjes zijn de onzichtbare parels van het dagelijks leven, kleine, persoonlijke glimlachmomenten die ons net dat beetje extra vreugde geven, zonder dat iemand anders het hoeft te merken. Ze zijn vaak intiem, ongrijpbaar, en toch ongelooflijk waardevol.

[Figulus 151]

Zojuist zei TTC:

Binnenpretjes zijn de onzichtbare parels van het dagelijks leven, kleine, persoonlijke glimlachmomenten die ons net dat beetje extra vreugde geven, zonder dat iemand anders het hoeft te merken. Ze zijn vaak intiem, ongrijpbaar, en toch ongelooflijk waardevol.

En dan nu de finale!

From the river to the sea, Palestine is a fantastic fantasy. A fantasy doomed to be a fallacy!

[TTC 1.564]

2 minuten geleden zei Figulus:

En dan nu de finale!

From the river to the sea, Palestine is a fantastic fantasy. A fantasy doomed to be a fallacy!

Komt het begin na de finale? 

[Figulus 151]

Zojuist zei TTC:

Komt het begin na de finale? 

Dat heeft te maken met die fuik. Maar daar zwemmen we gewoon uit door gebruik te maken van de mazen in het net.

From the river to the sea, Palestine is a fantastic fantasy. A fantasy doomed to be a fallacy!

Het bevat alle voorgaande stijlfiguren, en voeg daar maar de door mij geliefde antithese aan toe.

[TTC 1.564]

4 minuten geleden zei Figulus:

Dat heeft te maken met die fuik. Maar daar zwemmen we gewoon uit door gebruik te maken van de mazen in het net.

From the river to the sea, Palestine is a fantastic fantasy. A fantasy doomed to be a fallacy!

Het bevat alle voorgaande stijlfiguren, en voeg daar maar de door mij geliefde antithese aan toe.

Die stimulus lijkt er zelfs een beetje op, niets wordt uitgesloten.

[Figulus 151]

Zojuist zei TTC:

Die stimulus lijkt er zelfs een beetje op, niets wordt uitgesloten.

Mijn cognitie is vreselijk flexibel en past zich voortdurend aan de omstandigheden aan.

Metafora.

[TTC 1.564]

10 minuten geleden zei Figulus:

Mijn cognitie is vreselijk flexibel en past zich voortdurend aan de omstandigheden aan. Metafora.

Door te zeggen 'niets wordt uitgesloten', wordt 'niets' in een positie geplaatst waarin het zowel allesomvattend als paradoxaal beperkt is. De stelling lijkt te spelen met het idee dat 'niets' zelf een vorm van bestaan krijgt, wat logisch gezien tegenstrijdig is.

7 januari 2025 bewerkt door TTC

[Figulus 151]

11 minuten geleden zei TTC:

Door te zeggen 'niets wordt uitgesloten', wordt 'niets' in een positie geplaatste waarin het zowel allesomvattend als paradoxaal beperkt is. De stelling lijkt te spelen met het idee dat 'niets' zelf een vorm van bestaan krijgt, wat logisch gezien tegenstrijdig is.

Ik heb me vergist, de tekst:

From the river to the sea, Palestine is a fantastic fantasy. A fantasy doomed to be a fallacy.

Bevat niet alle voorgaande stijlfiguren. Het volgende daarentegen wel degelijk:

From the river to the sea, Palestine, Palestine is a fantastic fantasy. A fantasy doomed to be a fallacy.

Vergissen is menselijk.

Synecdoche.

7 januari 2025 bewerkt door Figulus

[TTC 1.564]

6 minuten geleden zei Figulus:

Ik heb me vergist, de tekst:

From the river to the sea, Palestine is a fantastic fantasy. A fantasy doomed to be a fallacy.

Bevat niet alle voorgaande stijlfiguren. Het volgende daarentegen weldegelijk:

From the river to the sea, Palestine, Palestine is a fantastic fantasy. A fantasy doomed to be a fallacy.

Vergissen is menselijk.

Synecdoche

Hadden het precies beter bij Justin Bibber kunnen laten, anders wordt het te simpel. 

[Figulus 151]

1 minuut geleden zei TTC:

Hadden het precies beter bij Justin Bibber kunnen laten, anders wordt het te simpel. 

Ironie.

[TTC 1.564]

2 minuten geleden zei Figulus:

Ironie.

Dat het na toepassing van inductieve herkadering redelijk onnavolgbaar kan worden, heeft meestal te maken met de methode in combinatie met het toepassingsgebied. 

[Figulus 151]

4 minuten geleden zei TTC:

Dat het na toepassing van inductieve herkadering redelijk onnavolgbaar kan worden, heeft meestal te maken met de methode in combinatie met het toepassingsgebied. 

Mijn voorkeur gaat uit naar sarcasme:

Justin Bibber is echt het toonbeeld van een hersenkraker van een probleem. Zonder hem zou het leven gewoon te makkelijk zijn.

[TTC 1.564]

1 minuut geleden zei Figulus:

Mijn voorkeur gaat uit naar sarcasme: Justin Bibber is echt het toonbeeld van een hersenkraker van een probleem. Zonder hem zou het leven gewoon te makkelijk zijn.

We kunnen niet zeggen dat het niet mogelijk is, omdat het al eens gedaan werd. 

[Figulus 151]

1 minuut geleden zei TTC:

We kunnen niet zeggen dat het niet mogelijk is, omdat het al eens gedaan werd. 

Oh, natuurlijk, het is absoluut niet mogelijk... behalve dan dat het al eens gedaan is, maar wie houdt er nu van feiten?

[TTC 1.564]

24 minuten geleden zei Figulus:

Oh, natuurlijk, het is absoluut niet mogelijk... behalve dan dat het al eens gedaan is, maar wie houdt er nu van feiten?

Ja, en we kunnen ook niet zeggen dat iemand uitgesloten is geweest, bizar eigenlijk.

[Figulus 151]

3 uur geleden zei TTC:

Door te zeggen 'niets wordt uitgesloten', wordt 'niets' in een positie geplaatst waarin het zowel allesomvattend als paradoxaal beperkt is. De stelling lijkt te spelen met het idee dat 'niets' zelf een vorm van bestaan krijgt, wat logisch gezien tegenstrijdig is.

"Niets wordt uitgesloten" lijkt een paradox. "Alles is mogelijk" lost deze op.

[TTC 1.564]

1 uur geleden zei Figulus:

"Niets wordt uitgesloten" lijkt een paradox. "Alles is mogelijk" lost deze op.

Dat maakt het alleen iets lastiger om het midden te bepalen, als dat het überhaupt al is.

[TTC 1.564]

Op 3-1-2025 om 11:39 zei Tomega:

Kunst is dan wel om niet te blijven hangen in het verwonderend beschouwen van het schier onmogelijke, maar om te bedenken wat het is dat we hebben gemist, dat onze zinnen buiten de platgetreden paden worden getrokken.

Eenvoudige modellen zijn krachtige ankerpunten omdat ze universele structuren weerspiegelen. Maar wanneer we lagen van interpretatie toevoegen, zoals circumplexen, archetypes, en dynamieken, raken we verstrikt in de complexiteit die ontstaat. Die complexiteit maakt het rijker, maar ook lastiger om de kern te blijven zien.

[Tomega 321]

Op 3-1-2025 om 20:18 zei TTC:

Zeer zeker, binnen kunst zijn de verschillende vormen en interpretatiemogelijkheden zo divers dat we er een punthoofd van kunnen krijgen, maar dat is voor veel andere zaken net zo.

Waar het constructivisme aansluiting zocht bij bestaande en ver ontwikkelde stromingen en verschijningsvormen in zowel kunst als wetenschap, zien we bij het suprematisme juist een ontkoppeling en vervreemding van het bestaande, en een hogere waardering en zelfs suprematie voor het gevoel en voorstellingen in abstracties.Dat kwalificeert bepaald niet als constructivistisch. Het suprematisme bracht de stroming die de moderne kunst wordt genoemd, en die kun je direct verbinden met de moderne natuurwetenschappen. Met een treffende overeenkomst en parallelle semiotiek, dat gevoelswaarden gaan overheersen over rede en ratio, maar ook over het gevoel waarop de stroming is gefundeerd. Dat  is niet paradoxaal, maar absurd, en dat is dan ook waar de gewone man afhaakt, terwijl de wetenschappers steeds verder geraken van hun gevoelswaarde van waarheid en wetenschap. Terwijl toch steeds alle vrijheid bestaat om terug redelijk en rationeel te bouwen op iets anders dan abstracties en onnavolgbare principes en uitkomsten. Want de mens heeft een goed ontwikkeld gevoel voor redelijke en logische constructies, net zoals de mens een gevoel heeft om een harmonieus symfonieorkest te onderscheiden van een kakofonisch speelkwartiertje.

7 uur geleden zei TTC:

Eenvoudige modellen zijn krachtige ankerpunten omdat ze universele structuren weerspiegelen. Maar wanneer we lagen van interpretatie toevoegen, zoals circumplexen, archetypes, en dynamieken, raken we verstrikt in de complexiteit die ontstaat. Die complexiteit maakt het rijker, maar ook lastiger om de kern te blijven zien.

Wie de spiegelhouder niet waardeert vanwege hetgeen wordt gespiegeld, zou misschien meer baat hebben bij een iets andere positie en een wat gerichtere blik.Een spiegel is niet wazig omdat het glas van mindere kwaliteit is, maar het beeld. Universeel is bij spiegels dat men zich er niet in herkent.