Onderscheidingsvermogen, is de weg nu smal, lang, breed en/of kort?

[Tomega 324]

1 uur geleden zei IKBENANDERS:

Toen ik mij al jaren met antroposofie bezighield, overkwam mij herhaaldelijk het volgende: er was een nieuwe wetenschappelijke ontdekking gedaan (in mijn geval meestal in de neurowetenschap) en mij overviel de gedachte: dat heeft Rudolf Steiner een eeuw geleden toch ook al beweerd? Dat is misschien wel de belangrijkste reden voor dit boek: dat ik mijn opgetogenheid over zijn inzichten in zaken die pas een eeuw later in de wetenschap werden ontdekt, graag wil delen

De geest van hetgeen heerst, is altijd al in de geest aanwezig voordat die geest komt tot een filosofie, een ontdekkend inzicht, of zelfs een nieuw ontdekt fysisch fenomeen en dan ook als zodanig onderscheiden en erkend.

Aan dat wat al werd beweerd zou je daarom moeten toevoegen, dat wat ook al eerder werd geschreven en dat wat ook al door natuurwetten vastgelegd zou kunnen zijn.

Ook de antroposofie is al een benoeming van het gevoelig zijn voor geesten die de mens kunnen raken, vullen, aanvechten, sturen, en van een zelfbewust zich als één met de mens identificerende geest in de mens die ergens verbinding zoekt met  een geestelijke bron van zijn die uitstijgt boven wat een geest in het beperkte en gebrekkige menselijje lichaam is. Alle natuurgodsdiensten maken van dat verschijnsel gewag, en vanzelfsprekend staat ook de oudste overgeleverde geschiedenis van de mensheid er bol van.

En de kunst is daar om niet de spreker naar de ogen te kijken, en om niet te gaan hangen in een geformuleerde waarheid vanuit één plaats en een bepaalde tijd, maar om te bestendigen in het gehoorde wat betuigt van al dat oude wat nooit zal voorbijgaan.

3 uur geleden bewerkt door Tomega

[TTC 1.577]

3 uur geleden zei Tomega:

Redelijk. Wettig. Logisch. Dwingend. Procesfilosofie is daar irrelevant.

Zeggen ze al lang, je ziet nu hoe het gaat wanneer het om die paradoxen gaat.

2 uur geleden bewerkt door TTC

[Hopper 842]

1 uur geleden zei Tomega:

OK. Maar dat is bij mij gewoon een perspectief. Twee perspectieven brengen twee waarheden, twee verdwijnpunten en een een enige bredere waarheid die dwingend heerst over beide perspectieven tegelijk. Een groot verschil is daarbij of je de afzonderlijke waarheden laat samenklonteren (smelten) tot één nieuw smetkroesverschijnsel voor de afzonderlijke perspectieven, of dat je blijft zoeken met nieuwe perspectieven wat toch de gemene deler van al die afzonderlijkheden kan zijn, die met evenveel precisie heerst over het geheel, als de onderdelen worden beheerst vanuit een enkel perspectief. Ik denk dat we het erover eens zijn dat er maar één waarheid is die overal waarheid is. Wat daarvan afwijkt, mist iets.

Mijn punt is meer dat de waarnemingshorizon voor versplintering zorgt.   In deze versplintering is in het geheel geen waarheid te vinden, waarheid is alleen geldig als het een universele (altijd en overal) geldige waarheid is.   Als mens kan ik mijn persoonlijke (unieke) ervaringshorizon als waarheid stellen, maar daarmee bega ik een zonde.    Het is inderdaad het zoeken naar de gemene deler en dat is niet mijn eigen ervaringshorizon.  En ook niet het versmelten van alle waarnemingshorizonten.

[TTC 1.577]

22 minuten geleden zei Hopper:

Mijn punt is meer dat de waarnemingshorizon voor versplintering zorgt.   In deze versplintering is in het geheel geen waarheid te vinden, waarheid is alleen geldig als het een universele (altijd en overal) geldige waarheid is.   Als mens kan ik mijn persoonlijke (unieke) ervaringshorizon als waarheid stellen, maar daarmee bega ik een zonde.    Het is inderdaad het zoeken naar de gemene deler en dat is niet mijn eigen ervaringshorizon.  En ook niet het versmelten van alle waarnemingshorizonten.

Misschien gaat het hier helemaal niet over wat je utopische gespletenheid wil noemen, maar over elementen die tot een tweedeling leiden. We weten het niet, er is immers geen dialoog mogelijk, met fundamentalisten lukt dat immers ook niet. Over welk segment hebben we het dan binnen wat eenheid veronderstelt? 

1 uur geleden bewerkt door TTC

[Tomega 324]

19 minuten geleden zei Hopper:

Mijn punt is meer dat de waarnemingshorizon voor versplintering zorgt.   In deze versplintering is in het geheel geen waarheid te vinden, waarheid is alleen geldig als het een universele (altijd en overal) geldige waarheid is.   Als mens kan ik mijn persoonlijke (unieke) ervaringshorizon als waarheid stellen, maar daarmee bega ik een zonde.    Het is inderdaad het zoeken naar de gemene deler en dat is niet mijn eigen ervaringshorizon.  En ook niet het versmelten van alle waarnemingshorizonten.

Wat nog erg lastig kan zijn voor wie in de schaduwen gaan zoeken naar een gemeenschappelijke deler, waar de werkelijkheid zich aandient als net iets anders, dan een schaduw.

Wezenlijk is daar ook om te onderscheiden wat slechts schaduw is, en wat meer werkelijkheid geeft. De werkelijkheid is complexer, maar geeft wel veel betere handvatten op de geldende gemeenschappelijkheid. Terwijl de gemeenschappelijkheid van schaduwen uiteraard eerder een beeld scheppen, dan werkelijkheid.

7 minuten geleden zei TTC:

Misschien gaat het hier helemaal niet over wat je utopische gespletenheid wil noemen, maar over elementen die tot een tweedeling leiden. We weten het niet, er is immers geen dialoog mogelijk, met fundamentalisten lukt dat immers ook niet. Over welk segment hebben we het dan binnen wat eenheid veronderstelt? 

Met een fundamentalist is alléén geen dialoog mogelijk als je zijn fundament verwerpt. Doe je dat niet, dan ben je evengoed fundamentalist als een fundamentalist.

[TTC 1.577]

4 minuten geleden zei Tomega:

Met een fundamentalist is alléén geen dialoog mogelijk als je zijn fundament verwerpt. Doe je dat niet, dan ben je evengoed fundamentalist als een fundamentalist.

Zo is dat, het gaat over kleine dingen, vaak omgeven van dikke mist. 

[Hopper 842]

33 minuten geleden zei Tomega:

Wat nog erg lastig kan zijn voor wie in de schaduwen gaan zoeken naar een gemeenschappelijke deler, waar de werkelijkheid zich aandient als net iets anders, dan een schaduw.

Wezenlijk is daar ook om te onderscheiden wat slechts schaduw is, en wat meer werkelijkheid geeft. De werkelijkheid is complexer, maar geeft wel veel betere handvatten op de geldende gemeenschappelijkheid. Terwijl de gemeenschappelijkheid van schaduwen uiteraard eerder een beeld scheppen, dan werkelijkheid.

Daar waar onze begeertekrachten werkzaam zijn is zoeken onmogelijk.    De zoeker welke onderdanig is aan zijn begertekrachten zal eerst moeten sterven voordat er van daadwerkelijk zoeken sprake kan zijn.

[TTC 1.577]

Zojuist zei Hopper:

Daar waar onze begeertekrachten werkzaam zijn is zoeken onmogelijk.  De zoeker welke onderdanig is aan zijn begertekrachten zal eerst moeten sterven voordat er van daadwerkelijk zoeken sprake kan zijn.

Ja, er is dan ook geen aandacht meer voor wat zich aandient, of er gewoon altijd al is.

[Tomega 324]

48 minuten geleden zei TTC:

Zo is dat, het gaat over kleine dingen, vaak omgeven van dikke mist.

Niet zo piepen dat je niets meer ziet als wat relevant is met een scheepshoorn in je oren wordt getoeterd.