Onderscheidingsvermogen, is de weg nu smal, lang, breed en/of kort?

[Tomega 324]

1 uur geleden zei IKBENANDERS:

Toen ik mij al jaren met antroposofie bezighield, overkwam mij herhaaldelijk het volgende: er was een nieuwe wetenschappelijke ontdekking gedaan (in mijn geval meestal in de neurowetenschap) en mij overviel de gedachte: dat heeft Rudolf Steiner een eeuw geleden toch ook al beweerd? Dat is misschien wel de belangrijkste reden voor dit boek: dat ik mijn opgetogenheid over zijn inzichten in zaken die pas een eeuw later in de wetenschap werden ontdekt, graag wil delen

De geest van hetgeen heerst, is altijd al in de geest aanwezig voordat die geest komt tot een filosofie, een ontdekkend inzicht, of zelfs een nieuw ontdekt fysisch fenomeen en dan ook als zodanig onderscheiden en erkend.

Aan dat wat al werd beweerd zou je daarom moeten toevoegen, dat wat ook al eerder werd geschreven en dat wat ook al door natuurwetten vastgelegd zou kunnen zijn.

Ook de antroposofie is al een benoeming van het gevoelig zijn voor geesten die de mens kunnen raken, vullen, aanvechten, sturen, en van een zelfbewust zich als één met de mens identificerende geest in de mens die ergens verbinding zoekt met  een geestelijke bron van zijn die uitstijgt boven wat een geest in het beperkte en gebrekkige menselijje lichaam is. Alle natuurgodsdiensten maken van dat verschijnsel gewag, en vanzelfsprekend staat ook de oudste overgeleverde geschiedenis van de mensheid er bol van.

En de kunst is daar om niet de spreker naar de ogen te kijken, en om niet te gaan hangen in een geformuleerde waarheid vanuit één plaats en een bepaalde tijd, maar om te bestendigen in het gehoorde wat betuigt van al dat oude wat nooit zal voorbijgaan.

27 minuten geleden bewerkt door Tomega

[TTC 1.577]

3 uur geleden zei Tomega:

Redelijk. Wettig. Logisch. Dwingend. Procesfilosofie is daar irrelevant.

Zeggen ze al lang, je ziet nu hoe het gaat wanneer het om die paradoxen gaat.

11 minuten geleden bewerkt door TTC