Onderscheidingsvermogen, is de weg nu smal, lang, breed en/of kort?

[Hopper 841]

8 uur geleden zei IKBENANDERS:

 

Ik kan er met mijn pet niet bij dat afstand en/of eeuwigheid iets verticaals zouden zijn. Ook psychologische tijd ervaar ik niet als iets horizontaals. Is de fysieke tijd dan wél horizontaal? Het lijkt allemaal onzin. Maar onzin wordt vaak geslikt.

Gelovers in reïncarnatie beseffen nooit dat ze met het geloof in reïncarnatie  ook gelovers in de Tijd zijn.  En de Eeuwigheid links...heuh...verticaal laten liggen.  De Eeuwigheid heeft geen tijdsverloop. 

Tijd en Eeuwigheid staan tegenover elkaar.   Wie de Eeuwigheid wil door te geloven in "iets na de dood" loopt de Eeuwigheid juist mis.   Alleen het geloof in de Zoon schenkt het eeuwig leven.   Geloof in R.S. schenkt niets.

[TTC 1.569]

13 minuten geleden zei Hopper:

Gelovers in reïncarnatie beseffen nooit dat ze met het geloof in reïncarnatie  ook gelovers in de Tijd zijn.  En de Eeuwigheid links...heuh...verticaal laten liggen.  De Eeuwigheid heeft geen tijdsverloop. Tijd en Eeuwigheid staan tegenover elkaar.   Wie de Eeuwigheid wil door te geloven in "iets na de dood" loopt de Eeuwigheid juist mis.   Alleen het geloof in de Zoon schenkt het eeuwig leven.   Geloof in R.S. schenkt niets.

Ja, daarom hecht je geloof aan advaita, klopt als een bus. 

25 minuten geleden zei Hopper:

Tijd en Eeuwigheid staan tegenover elkaar.

Echt geinig, zo komen we tot interessante raadseltjes, in des levens eeuwige onafheid. 

[Tomega 324]

12 uur geleden zei IKBENANDERS:

Ik kan er met mijn pet niet bij dat afstand en/of eeuwigheid iets verticaals zouden zijn. Ook psychologische tijd ervaar ik niet als iets horizontaals. Is de fysieke tijd dan wél horizontaal? Het lijkt allemaal onzin. Maar onzin wordt vaak geslikt.

De dwaas zegt iets onzinnigs en gaat over tot de orde van zijn slag en de wijze zegt iets zinnigs en vestigt zo een nieuwe orde op een nieuwe dag.

Eenvoud is gevaarlijk omdat er totaal geen bijzondere aandacht aan wordt besteed, en verwondering over het eenvoudige geeft diepgang in de eenvoud tot begrip en verwonderende naderbijbrenging ook van het complexe.

Ruimte bestaat niet zonder tijd, omdat het bestaan tijd impliceert. Een botsing als puur ruimtelijke tegemoetkoming is daarom per definitie een incorrecte voorstelling van de werkelijkheid.

De werkelijkheid van ons bestaan is een van tijd en ruimte. Geen enkele ruimtelijke voorstelling past dus bij het bestaan als niet de tijd gemeenschappelijk genomen wordt.

Als de tijd gemeenschappelijk genomen wordt, dan is de tijd de leidraad (x-t diagram) en de overbrugde afstand van boven naar beneden, met de een wat meer afstand per tijd dan de ander. Iets anders past niet in de natuur.

Merk op dat tijd overal tegelijk is. Dus de voortschrijdende orde van tijd is een horizontale voorstelling van een tijd die in het heden overal in de ruimte verticaal startpunten van tijd heeft. Waarmee afstand als per definitie een verticale voorstelling geeft met een hoek die afhankelijk is van de eigen voortschrijding in de tijd.

Eeuwigheid is ten eerste niet de lengte van de tijd, maar het reeds overbrugd hebben van alle afstanden. Omnipotent. En ten tweede is eeuwigheid de voortschrijdende tijd, in één richting van tijd  welke voortschrijdende tijd opnieuw eeuwigheden per moment kent omdat immers alle afstanden reeds zijn overbrugd op hetzelfde moment, als een ruimte vol frames van een 8-mm film, maar dan voor elk punt in de ruimte een eigen film. 

De relativiteit van God is machtig en complex, maar zij geeft de werkelijkheid waarvan de natuur in volkomen zuivere wetmatigheden getrouwe beelden en modellen spiegelt tot kennisneming van het grotere waarin de natuur geweven is.

1 uur geleden bewerkt door Tomega

[Hopper 841]

Zojuist zei Tomega:

De dwaas zegt iets onzinnigs en gaat over tot de orde van zijn slag en de wijze zegt iets zinnigs en vestigt zo een nieuwe orde op een nieuwe dag.

Eenvoud is gevaarlijk omdat er totaal geen bijzondere aandacht aan wordt besteed, en verwondering over het eenvoudige geeft diepgang in de eenvoud tot begrip en verwonderende naderbijbrenging ook van het complexe.

Ruimte bestaat niet zonder tijd, omdat het bestaan tijd impliceert. Een botsing als puur ruimtelijke tegemoetkoming is daarom per definitie een incorrecte voorstelling van de werkelijkheid.

De werkelijkheid van ons bestaan is een van tijd en ruimte. Geen enkele ruimtelijke voorstelling past dus bij het bestaan als niet de tijd gemeenschappelijk genomen wordt.

Als de tijd gemeenschappelijk genomen wordt, dan is de tijd de leidraad (x-t diagram) en de overbrugde afstand van boven naar beneden, met de een wat meer afstand per tijd dan de ander. Iets anders past niet in de natuur.

Merk op dat tijd overal tegelijk is. Dus de voortschrijdende orde van tijd is een horizontale voorstelling van een tijd die in het heden overal in de ruimte verticaal startpunten van tijd heeft. Waarmee afstand als per definitie een verticale voorstelling geeft met een hoek die afhankelijk is van de eigen voortschrijding in de tijd.

Eeuwigheid is ten eerste niet de lengte van de tijd, maar het reeds overbrugd hebben van alle afstanden. Omnipotent. En ten tweede is eeuwigheid de voortschrijdende tijd, in één richting van tijd  welke voortschrijdende tijd opnieuw eeuwigheden per moment kent omdat immers alle afstanden reeds zijn overbrugd op hetzelfde moment, als een ruimte vol frames van een 8-mm film, maar dan voor elk punt in de ruimte een eigen film. 

De relativiteit van God is machtig en complex, maar zij geeft de werkelijkheid waarvan de natuur in volomen zuivere wetmatigheden getrouwe beelden en modellen spiegelt tot kennisneming van het grotere waarin de natuur geweven is.

Besef dat de tijd al weer zo'n 14 miljard jaar gaande is en dat het 14 miljard jaar geduurd heeft voordat jij de unieke waarneming doet welke je nu doet en dat deze waarneming nooit meer terug zal komen.  Alle miljarden  momenten van miljarden mensen komen nooit meer terug.  Het enige wat je hoeft te doen is stil te staan.   Dan zie je dat de werkelijkheid van tijd en ruimte niet werkelijk is.   Wat werkelijk is, is de voorstelling an sich en dat het een zegen is dat je alleen maar de voorstelling hoeft gade te slaan.   Simpeler gaat het "eeuwige zijn" niet zijn.  De eeuwigheid legt geen afstanden af en neemt alleen maar de gebeurtenissen waar.  Je hoeft slechts stil te zijn , meer niet.   Dan zul je ook bemerken dat stilte de taal van God is.   En dat God ook "meekijkt".

[TTC 1.569]

12 minuten geleden zei Hopper:

Besef dat de tijd al weer zo'n 14 miljard jaar gaande is en dat het 14 miljard jaar geduurd heeft voordat jij de unieke waarneming doet welke je nu doet en dat deze waarneming nooit meer terug zal komen.  Alle miljarden  momenten van miljarden mensen komen nooit meer terug.  Het enige wat je hoeft te doen is stil te staan.   Dan zie je dat de werkelijkheid van tijd en ruimte niet werkelijk is.   Wat werkelijk is, is de voorstelling an sich en dat het een zegen is dat je alleen maar de voorstelling hoeft gade te slaan.   Simpeler gaat het "eeuwige zijn" niet zijn.  De eeuwigheid legt geen afstanden af en neemt alleen maar de gebeurtenissen waar.  Je hoeft slechts stil te zijn , meer niet.   Dan zul je ook bemerken dat stilte de taal van God is.   En dat God ook "meekijkt".

Ja, zo kom je misschien nog tot Leibniz's kloof en de theodiceeën, kunnen we terug vooraan beginnen. Simpeler gaat het niet worden, inmddels zijn we 2026.

[Hopper 841]

4 minuten geleden zei TTC:

Ja, zo kom je misschien nog tot Leibniz's kloof en de theodiceeën, kunnen we terug vooraan beginnen. Simpeler gaat het niet worden, inmddels zijn we 2026.

In het eeuwig nu tikt de klok niet.

[TTC 1.569]

1 minuut geleden zei Hopper:

In het eeuwig nu tikt de klok niet.

Nee, hetzelfde geldt wanneer je een radio uit elkaar haalt, er zit geen muziek in. 

40 minuten geleden zei Tomega:

De dwaas zegt iets onzinnigs en gaat over tot de orde van zijn slag en de wijze zegt iets zinnigs en vestigt zo een nieuwe orde op een nieuwe dag. Eenvoud is gevaarlijk omdat er totaal geen bijzondere aandacht aan wordt besteed, en verwondering over het eenvoudige geeft diepgang in de eenvoud tot begrip en verwonderende naderbijbrenging ook van het complexe. Ruimte bestaat niet zonder tijd, omdat het bestaan tijd impliceert. Een botsing als puur ruimtelijke tegemoetkoming is daarom per definitie een incorrecte voorstelling van de werkelijkheid. De werkelijkheid van ons bestaan is een van tijd en ruimte. Geen enkele ruimtelijke voorstelling past dus bij het bestaan als niet de tijd gemeenschappelijk genomen wordt. Als de tijd gemeenschappelijk genomen wordt, dan is de tijd de leidraad (x-t diagram) en de overbrugde afstand van boven naar beneden, met de een wat meer afstand per tijd dan de ander. Iets anders past niet in de natuur. Merk op dat tijd overal tegelijk is. Dus de voortschrijdende orde van tijd is een horizontale voorstelling van een tijd die in het heden overal in de ruimte verticaal startpunten van tijd heeft. Waarmee afstand als per definitie een verticale voorstelling geeft met een hoek die afhankelijk is van de eigen voortschrijding in de tijd. Eeuwigheid is ten eerste niet de lengte van de tijd, maar het reeds overbrugd hebben van alle afstanden. Omnipotent. En ten tweede is eeuwigheid de voortschrijdende tijd, in één richting van tijd  welke voortschrijdende tijd opnieuw eeuwigheden per moment kent omdat immers alle afstanden reeds zijn overbrugd op hetzelfde moment, als een ruimte vol frames van een 8-mm film, maar dan voor elk punt in de ruimte een eigen film. De relativiteit van God is machtig en complex, maar zij geeft de werkelijkheid waarvan de natuur in volkomen zuivere wetmatigheden getrouwe beelden en modellen spiegelt tot kennisneming van het grotere waarin de natuur geweven is.

Voordelig aan veel mist en vaagheden is dat wetenschappelijk onderzoek zichzelf laat schrijven, en syntheses dermate compact dat ze in diezelfde ruis verdwijnen alsof ze er niet zouden zijn. 

[Tomega 324]

10 minuten geleden zei Hopper:

Dan zie je dat de werkelijkheid van tijd en ruimte niet werkelijk is.

Waarom? Het geestelijke is meer reëel dan de realiteit waarin wij leven, maar juist in die geestelijke realiteit is er een van "pas op!; nu je zo dicht bij de waarheid bent, is de consequentie van eruit vallen harder en blijvender."

Dus je hebt denk ik gelijk, maar de richting is niet een van En attendent Godot of van En regardant Godot, maar wel van En ecoutant Godot en van En suivant Godot.

De geest die leeft, verblijdt zich en leeft. De geest die dood is, die leeft niet en is een afgevallen blad in de wind.

De realiteit is reëel. De geestelijke realiteit is nog méér reëel. Verwissel dat niet met niet-reëel.

De eeuwigheid overtreft het tijdelijke in realiteit. Afkoppelen van de realiteit om te komen tot de eeuwigheid, is de eeuwigheid teniet doen en daarvan een state of mind en eeen ideaalfantasie maken. Totaal tegengesteld aan de boodschap van de profeten die waarschuwen dat elke geestelijke gedachte vraagt om een materiële uitvoering, opdat zo het geestelijke dat leeft ook verbinding houdt met het materiële dat dood is, maar tot leven gewekt kan worden.