Onderscheidingsvermogen, is de weg nu smal, lang, breed en/of kort?

[TTC 1.564]

Op 4-4-2026 om 01:03 zei Tomega:

De waarheid laat zich alleen in een hoekje drijven, als er een hoekje voor wordt gecreëerd. Dat hoekje zal zelf dus wel waarheid kunnen zijn, maar wat het klemzet is mogelijk slechts een waarheid zonder volledige context of zicht. En zo is het ook met licht. Licht legt eigenlijk geen afstand af, en materie wel. Want licht is de grote overbrugging die de bron oplegt maar die niet past in de tijd, waardoor de bron van het licht de materie in beweging zet zoals een botsing de kogelwieg van Newton in beweging zet: wat beweegt is zuiver materie en wat van de bron komt is zuiver de botskracht of lading die uitsluitend in de botsing zelf zichzelf in ware gedaante laat zien. Dat is technisch gesproken als botskracht in stilstand. Licht is energie van de bron en dat verandert voortdurend doordat het wordt getransformeerd naar beweging van deeltjes. En lichtsnelheid is in werkelijkheid snelheid van de deeltjes die de bronenergie overdragen naar de volgende botsing. En de conclusie is dat licht niets is zonder een systeem en zonder ordening en zwart-witte moraal. Want licht is als lading, het kan ook kortsluiting geven en lekstromen hebben en totaal de verbinding met de bron verliezen.

Het kiezen van een onderzoeksvraag is het centrale element van zowel kwantitatief als kwalitatief onderzoek. In sommige gevallen kan deze voorafgaan aan de constructie van het conceptuele kader van de studie, veel vaker ook een kader waarin het aantal mogelijke onderzoeksvragen exponentieel kan toenemen. Ergo, de initiële onderzoeksvraag kan dan misschien wel beantwoord worden, maar ook in het geheel opgaan zodat het misschien lijkt dat er nooit een vraag geweest is, als betekenisloos.

gisteren om 04:22 bewerkt door TTC

[Hopper 840]

2 uur geleden zei TTC:

Het kiezen van een onderzoeksvraag is het centrale element van zowel kwantitatief als kwalitatief onderzoek. In sommige gevallen kan deze voorafgaan aan de constructie van het conceptuele kader van de studie, veel vaker ook een kader waarin het aantal mogelijke onderzoeksvragen exponentieel kan toenemen. Ergo, de initiële onderzoeksvraag kan dan misschien wel beantwoord worden, maar ook in het geheel opgaan zodat het misschien lijkt dat er nooit een vraag geweest is, als betekenisloos.

Dit is een treffende beschrijving van een bekend risico in wetenschappelijk onderzoek, waarbij het conceptuele kader (de theorie, concepten en relaties) zo dominant wordt dat de oorspronkelijke, vaak eenvoudige onderzoeksvraag als het ware verdwijnt of triviaal wordt.

[TTC 1.564]

1 minuut geleden zei Hopper:

Dit is een treffende beschrijving van een bekend risico in wetenschappelijk onderzoek, waarbij het conceptuele kader (de theorie, concepten en relaties) zo dominant wordt dat de oorspronkelijke, vaak eenvoudige onderzoeksvraag als het ware verdwijnt of triviaal wordt.

Ja, zo kom je eenvoudig tot simplificaties die als universeel gezien kunnen worden, de rest spreekt voor zich.

[Hopper 840]

1 uur geleden zei TTC:

Ja, zo kom je eenvoudig tot simplificaties die als universeel gezien kunnen worden, de rest spreekt voor zich.

Hier volgt een reflectie op jouw stelling, opgedeeld in de verschillende fasen die je beschrijft:

1. De Centrale Rol van de Onderzoeksvraag

2. Het "Exponentieel Toenemen" van Vragen (Het Conceptuele Kader)

3. De Vraag die Oplost: "Betekenisloos" of "Verdiept"?

In de opdeling van jouw stelling is zowel de simplificatie te vinden welke universeel is waardoor punt 4 voor zichzelf spreekt.   Het is simpelweg een proces van "bricolage": de vraag, de theorie en de data worden continu tegen elkaar afgezet.  Het resultaat ?  Een non-lineaire katalysator die door de APK komt.

[TTC 1.564]

15 minuten geleden zei Hopper:

Hier volgt een reflectie op jouw stelling, opgedeeld in de verschillende fasen die je beschrijft:

1. De Centrale Rol van de Onderzoeksvraag

2. Het "Exponentieel Toenemen" van Vragen (Het Conceptuele Kader)

3. De Vraag die Oplost: "Betekenisloos" of "Verdiept"?

In de opdeling van jouw stelling is zowel de simplificatie te vinden welke universeel is waardoor punt 4 voor zichzelf spreekt.   Het is simpelweg een proces van "bricolage": de vraag, de theorie en de data worden continu tegen elkaar afgezet.  Het resultaat ?  Een non-lineaire katalysator die door de APK komt.

Simplicius heeft niet de reputatie een origineel denker te zijn geweest, maar zijn commentaren zijn wel diepzinnig en intelligent.

[TTC 1.564]

Op 4-4-2026 om 12:49 zei Tomega:

Een olifant op de schoot van een muis zetten is een goede manier om iets te verbergen, alsof niemand het zien kan. Maar wees niet slordig. Het is niet de olifant die beweegt, maar de muis, die eerlijk is eerlijk, ook een beweging geeft als hij er tussenuit piept. De beweging wordt niet afgeschaft, maar zijn hoedanigheid als licht voor de wereld wordt bezien.

Toegegeven, het is misschien wat te ver gezocht, maar Khoekhoe-taal bestaat ook.

[TTC 1.564]

8 uur geleden zei Hopper:

Het is simpelweg een proces van "bricolage": de vraag, de theorie en de data worden continu tegen elkaar afgezet.

Een A-niet-B-fout is een onvolledig of afwezig schema van objectpermanentie, dat normaal gesproken wordt waargenomen tijdens het sensomotorische stadium van Jean Piagets theorie over cognitieve ontwikkeling.

[TTC 1.564]

Op 4-4-2026 om 14:46 zei Hopper:

Beweging is dat wat gezien wordt.  Maar het verbergt degene die het ziet.

Communicationssprache zou de voorloper geweest zijn van esperanto, niet te verwarren met ekspreso, esperantido, europanto, ido of transpiranto. Hoe dan ook, het antwoord op de vraag hoe we beter kunnen leren begrijpen wat er precies bedoeld wordt met het simpele in het complexe, is me een compleet raadsel.

[TTC 1.564]

Op 10-4-2026 om 16:14 zei IKBENANDERS:

Ik weet niet of je ooit de techniek van Gendlin hebt geoefend (ik wel), maar waar Gendlin het over heeft is wat hij noemt ‘felt sense’. Het Nederlandse woord dat daar het dichtst bij komt is ‘aanvoelen’: ‘Ik voel aan dat het wel eens afgrond zou kunnen zijn die ik in mijn gevoel-lijf gewaar wordt’ enz.

Als je ooit een filosofie wil die past bij een broodje kaas, dan zit je eerder in de buurt van praktisch realisme dan van terminologische gymnastiek.

[Hopper 840]

3 uur geleden zei TTC:

Communicationssprache zou de voorloper geweest zijn van esperanto, niet te verwarren met ekspreso, esperantido, europanto, ido of transpiranto. Hoe dan ook, het antwoord op de vraag hoe we beter kunnen leren begrijpen wat er precies bedoeld wordt met het simpele in het complexe, is me een compleet raadsel.

Stilte wordt gezien als de eerste, oorspronkelijke taal van het goddelijke.  Woorden zijn slechts gebrekkige of "arme" vertalingen van de diepere werkelijkheid. Het gaat dan ook niet om de afwezigheid van geluid, maar om een innerlijke staat van zijn, die altijd en overal toegankelijk is.

Je zou het een non-lineair kunnen noemen.

Non-lineair betekent dat iets niet in een rechte lijn, logische volgorde of evenredige verhouding verloopt.  De tijd is wel lineair en in een rechte lijn van verleden naar heden, oorzaak en gevolg volgende.

[TTC 1.564]

Zojuist zei Hopper:

Stilte wordt gezien als de eerste, oorspronkelijke taal van het goddelijke.  Woorden zijn slechts gebrekkige of "arme" vertalingen van de diepere werkelijkheid. Het gaat dan ook niet om de afwezigheid van geluid, maar om een innerlijke staat van zijn, die altijd en overal toegankelijk is. Je zou het een non-lineair kunnen noemen.

Af en toe een context afbakenen kan al eens deugd doen, want met al die apeirogonen kom je nergens.

[Hopper 840]

2 minuten geleden zei TTC:

Af en toe een context afbakenen kan al eens deugd doen, want met al die apeirogonen kom je nergens.

Context verschijnt vanzelf.   Het ene verhoudt zich met het andere en dat noemen we dan een  synthese.  Appeltje eitje.   Behalve voor hen die gefocust zijn op de helft van de synthese, die hebben pech.

[TTC 1.564]

3 minuten geleden zei Hopper:

Context verschijnt vanzelf.   Het ene verhoudt zich met het andere en dat noemen we dan een  synthese.  Appeltje eitje.   Behalve voor hen die gefocust zijn op de helft van de synthese, die hebben pech.

Denk dat het al een wonder kan genoemd worden dat er nog niets veranderd is, de synthese komt vooraf.

[TTC 1.564]

1 uur geleden zei Hopper:

Je zou het een non-lineair kunnen noemen.

Wat snel gaat, gaat minstens even traag.

[TTC 1.564]

Op 1-7-2023 om 17:19 zei Hopper:

Alleen het 'denken' kan hulpvragen bedenken.  Konden we dat denken maar eens een halt toeroepen, dan zouden de hulpvragen ook verstommen.

Soms denkend dat jongleren met flexen en plexen kan leiden tot kunstwerken die enkel door de betekenaar begrepen kunnen worden, tegelijk zeggend dat herstel- en groeiprocessen vaak ook een kwestie zijn van pipet en pincet.