Onderscheidingsvermogen, is de weg nu smal, lang, breed en/of kort?

[TTC 1.564]

Op 1-7-2023 om 18:49 zei Hopper:

Je bent blijven hangen in de gesprekjes , vermoed ik zo maar.

Om te, in hoeverre zoiets onbegrijpelijks überhaupt al mogelijk zou kunnen zijn, kunnen gronden in bodemloosheid, heb je, denk ik, veel lood in je schoenen nodig. Please, keep it simple, keep it human, doe voor mij maar gewoon een broodje kaas.

[TTC 1.564]

Op 1-7-2023 om 15:29 zei Hopper:

Zonder ver te dwalen kun je ook niet thuis komen.

Doxografieën zijn een belangrijke bron van kennis over het denken van klassieke auteurs, omdat het merendeel van klassieke geschriften verloren is gegaan, zodat de originele teksten vaak niet gekend zijn. Het woord doxografie is een neologisme bedacht door de negentiende-eeuwse filoloog Hermann Diels.

[TTC 1.564]

Op 18-2-2026 om 18:33 zei Figulus:

Heel simplistisch en zelfverheven. Romantiseren van kinderen om te vluchten voor de realiteit. Wat een stupide oplossing. Bijzonder kinderachtig.

Voor taalkundigen is de minder communicatieve medemens een idioot, en het is niet eens een scheldwoord.

[TTC 1.564]

Op 1-7-2023 om 17:19 zei Hopper:

Alleen het 'denken' kan hulpvragen bedenken.  Konden we dat denken maar eens een halt toeroepen, dan zouden de hulpvragen ook verstommen.

Soms denkend dat mijn roots ergens in de bronstijd ligt, want ik ben aan het verstenen. 

[TTC 1.564]

Op 4-1-2026 om 17:01 zei Figulus:

Ik neem altijd afstand na een hoop gescheten te hebben, onbegrijpelijk wellicht voor jou.

Hoe accuraat en verhelderend de goedbedoelde adviezen van zorg- en hulpverleners ook mogen zijn, het is nog iets anders om ze te kaderen binnen een caleidoscopisch verloop van informatiestromen die zich aan het geestesoog kunnen voordoen als woeste golven, waarop wij met onze gammele plankjes zouden moeten leren surfen. De bijpassende metaforen worden dan al snel bombastisch en overweldigend, soms zelfs angstaanjagend, terwijl datgene wat oorspronkelijk met pipet en pincet in kaart werd gebracht juist hypergevoelig en zorgvuldig was. Nee, dit leg je niet zomaar in het bordje van kwetsbare mensen, noch van zorg- en hulpverleners die elke dag klaarstaan om ons fluweelzacht te bejegenen. Dat zou ondraaglijk zijn. Hoe dan ook, not my cup of tea, verre van. Dus klamp ik me halsstarrig vast aan een steeds vager wordend sprankeltje hoop, immer, tevergeefs of niet, wanhopig zoekend naar, vreedzaam, zingeving.

19 uur geleden bewerkt door TTC

[TTC 1.564]

Op 18-2-2026 om 16:28 zei Hopper:

Omdat de mens het ingewikkeld maakt is het Zelf met wereld-beleving aan gedaan wat het Zelf niet is.  En dat terwijl Christus reeds 2000 jaar geleden leerde om weer te zijn als de kinderen.  Rare jongens, die mensen.  Zo ingewikkeld is het toch niet om weer te zijn als de kinderen?  Een kind kan de was doen.

Aanvankelijk kon ik maar moeilijk geloven dat de logica van het hart niet altijd hetzelfde is dan die van de ratio, maar finaal, vergeef me, ik geef ruiterlijk toe, alweer zo'n betweterige misvatting van me.

[TTC 1.564]

Op 1-7-2023 om 18:49 zei Hopper:

Je bent blijven hangen in de gesprekjes , vermoed ik zo maar.

Memen kunnen uitgestorven lijken, maar in een later tijdperk weer belangstelling wekken. Boeken en andere geschriften, websites, of andere informatiedragende eenheden, bv. grotschilderingen of andere archeologische vondsten waarin deze memen bewaard blijven, zijn dan een soort sluimerend 'zaad', in een spore-achtige staat, wachtend op gunstige omstandigheden om te 'ontkiemen' of 'her-ontwaken'.

14 uur geleden bewerkt door TTC

[TTC 1.564]

Op 1-7-2023 om 13:06 zei Hopper:

Zolang we ethiek nog aan iets of iemand toeschrijven is het een bedachte ethiek.

In kwalitatieve zin subtiel anders dan wat onder strikt mythisch lidmaatschap begrepen kan worden, wordt gaandeweg misschien helder hoe ook symbolisme een rol kan spelen binnen herstel- en/of groeiprocessen. Generaliserende oriëntaties kunnen binnen dit proces misschien dan wel als positieve triggers fungeren, of in ieder geval zo bedoeld zijn, het verdere verloop is veel vaker koffiedik kijken. Ergo, de beschikbaarheid van symbolen staat hier niet ter discussie, de mate van acceptatie, doorgronding, verwerking en interpretatie laat echter zoveel variaties toe dat onbegrip, conflict, misverstand en abrupte isolatie in de hand kan gewerkt worden, en daarmee ook hypergevoelig de kwetsbaarheid van het betrokken zelf bepalend. Ook hierin, voor wie het de interesse geniet althans, vinden we de bekrachtiging van het simpele in het complexe, tegelijk ook de quasi onbespreekbaarheid binnen dat wat in psychologische termen sterk generaliserend als ruis beschreven wordt.