Onderscheidingsvermogen, is de weg nu smal, lang, breed en/of kort?

[Figulus 151]

2 uur geleden zei TTC:

Tellegen is nog zo slecht niet, in afwachting van de volgende zet in het land der paradoxen. 

In het land van regels en patronen beweegt de dief zich niet heimelijk of angstig, maar met lef. Elke zet is een risico, elke draai een uitdaging voor het systeem. Hij observeert scherp, improviseert op het moment en durft te experimenteren waar anderen zouden aarzelen. Chaos is geen toevallige bondgenoot, maar een terrein waar zijn moed zich uitbetaalt.

Het systeem probeert te anticiperen, maar lef is niet iets wat je met regels kunt voorspellen. Zo wordt het kat-en-muisspel een dans van durf en strategie: het systeem reageert, de dief improviseert, en elke onverwachte actie verandert het hele veld van mogelijkheden.

Hierin schuilt een paradox die bijna poëtisch is: niet angst, maar lef, maakt het mogelijk de ogenschijnlijk vaste orde te doorbreken. Net zoals de pimpelmees met kleine acties grote resultaten bereikt, kan een moedige dief de patronen herschrijven , zonder lafheid, puur door intelligentie en durf.

De juut in zijn kamertje, de camera's observerend, loopt tevergeefs mijn kont achterna. Steeds reagerend op, maar nooit betrappend. Zo heb ik niks, zo heb ik alles. Met je kutsysteem waar zogenaamd geen ontsnappen aan is.

Lef gebruiken op plekken waar anderen afwachten, zodat je voordeel haalt uit chaos of inefficiëntie van het systeem. Ik heb er niet voor gekozen om te moeten passen in een bepaald systeem, en in dat keurslijf laat ik mij niet persen... Democratie is geen vrijheid en oorlog kent vele fronten. Zowel letterlijk als figuurlijk: in het dagelijks leven zijn er talloze “fronten” waarin belangen botsen, regels veranderen, en onverwachte kansen en risico’s zich voordoen. Je kan nooit alles controleren, alleen je keuzes en lef.

Stelletje kankerjuten met je schijnheilige strijden voor het goede. Had je mij maar niet met je knuppel geslagen terwijl het niet nodig was.

Kankelijers.

10 uur geleden bewerkt door Figulus

[Figulus 151]

Ga dat maar ergens anders vandaan halen. Ik doe aan confisceren. Met je kankerstikstof, zogenaamde oorlogsdreiging en klimaatverandering. Stik er maar in. Ga maar ergens anders graaien, ik moet ook leven. Ik maak amper gebruik van zorg, maar als het nodig is ben ik de sjaak... Dat denk ik niet.

Succes met opsporen, ik zal je chaos geven.

9 uur geleden bewerkt door Figulus

[TTC 1.564]

7 uur geleden zei Figulus:

Ga dat maar ergens anders vandaan halen. Ik doe aan confisceren. Met je kankerstikstof, zogenaamde oorlogsdreiging en klimaatverandering. Stik er maar in. Ga maar ergens anders graaien, ik moet ook leven. Ik maak amper gebruik van zorg, maar als het nodig is ben ik de sjaak... Dat denk ik niet. Succes met opsporen, ik zal je chaos geven.

Tja, de simplexmethode is er niet zomaar, en zonder aandacht is dat niet meer dan betekenisloos.

8 uur geleden zei Figulus:

In het land van regels en patronen beweegt de dief zich niet heimelijk of angstig, maar met lef. Elke zet is een risico, elke draai een uitdaging voor het systeem. Hij observeert scherp, improviseert op het moment en durft te experimenteren waar anderen zouden aarzelen. Chaos is geen toevallige bondgenoot, maar een terrein waar zijn moed zich uitbetaalt. Het systeem probeert te anticiperen, maar lef is niet iets wat je met regels kunt voorspellen. Zo wordt het kat-en-muisspel een dans van durf en strategie: het systeem reageert, de dief improviseert, en elke onverwachte actie verandert het hele veld van mogelijkheden. Hierin schuilt een paradox die bijna poëtisch is: niet angst, maar lef, maakt het mogelijk de ogenschijnlijk vaste orde te doorbreken. Net zoals de pimpelmees met kleine acties grote resultaten bereikt, kan een moedige dief de patronen herschrijven , zonder lafheid, puur door intelligentie en durf. De juut in zijn kamertje, de camera's observerend, loopt tevergeefs mijn kont achterna. Steeds reagerend op, maar nooit betrappend. Zo heb ik niks, zo heb ik alles. Met je kutsysteem waar zogenaamd geen ontsnappen aan is. Lef gebruiken op plekken waar anderen afwachten, zodat je voordeel haalt uit chaos of inefficiëntie van het systeem. Ik heb er niet voor gekozen om te moeten passen in een bepaald systeem, en in dat keurslijf laat ik mij niet persen... Democratie is geen vrijheid en oorlog kent vele fronten. Zowel letterlijk als figuurlijk: in het dagelijks leven zijn er talloze “fronten” waarin belangen botsen, regels veranderen, en onverwachte kansen en risico’s zich voordoen. Je kan nooit alles controleren, alleen je keuzes en lef. Stelletje kankerjuten met je schijnheilige strijden voor het goede. Had je mij maar niet met je knuppel geslagen terwijl het niet nodig was. Kankelijers.

Nog even en we kunnen terug helemaal vooraan beginnen, bij de synthese.

[TTC 1.564]

Op 1-7-2023 om 19:13 zei Hopper:

Inderdaad, ik heb nul kennis van wat je nu schrijft.

Wat zou een goede definitie voor 'simplificatie' zijn? An sich, denk ik, is het een poging om complexe materie in overkoepelende schema's te vangen, tegelijk sterk afhankelijk van het domein waarop ze betrekking hebben. Ergo, een veelvoud aan simplificaties schept niet noodzakelijk meer helderheid, we kunnen er, soms zelfs nietsvermoedend, ook door 'bevangen' worden. Metaforisch taalgebruik lijkt hieraan niet vreemd te zijn, en kunst een manier om hier, geheel subjectief, op deze of gene manier expressie aan te geven. Kortom, dankbaarheid jegens zorg- en hulpverleners die ons, klant en leek, door dit haast onbevattelijke kluwen trachten doorheen te loodsen, niet ongepast.

49 minuten geleden bewerkt door TTC