Onderscheidingsvermogen, is de weg nu smal, lang, breed en/of kort?

[Figulus 151]

2 minuten geleden zei TTC:

Ja, zo kom je sneller tot de tweedeling van Marcuse, en trappen die cirkels worden. Het staat allemaal netjes beschreven, hoeven we niet te verzinnen.

Wat fijn om alleen te zijn.

[TTC 1.564]

Zojuist zei Figulus:

Wat fijn om alleen te zijn.

Niet nagelaten al diegenen die al op de hoogte zijn van wat er speelt in de zone van de combinatorische speltheorie. 

[Figulus 151]

3 minuten geleden zei TTC:

Niet nagelaten al diegenen die al op de hoogte zijn van wat er speelt in de zone van de combinatorische speltheorie. 

Soms is alleen zijn simpelweg: niet gestoord worden in wat aandacht nodig heeft.

[TTC 1.564]

10 minuten geleden zei Figulus:

Soms is alleen zijn simpelweg: niet gestoord worden in wat aandacht nodig heeft.

Dat is het voordeel van simplificaties, niches naar keuze.

[Figulus 151]

2 minuten geleden zei TTC:

Dat is het voordeel van simplificaties, niches naar keuze.

Weet je wat het is: hoe meer je weet, hoe meer je lijdt. Wie alle mogelijke zetten en consequenties wil overzien en alles wil weten, ziet ook hoe kwetsbaar en onvoorspelbaar de uitkomst is.

“Want bij veel wijsheid is veel verdriet,
en wie kennis vermeerdert, vermeerdert smart.”
(Prediker 1:18)

Inzicht vergroot niet alleen begrip, maar ook het besef van vergankelijkheid, onmacht en morele spanning. Prediker ontmythologiseert kennis, hij ziet scherp dat weten geen verlossing brengt, maar vaak juist ontnuchtering. Prediker is daarin niet cynisch, maar lucide.

Gelukkig is mijn geheugen niet mijn beste kwaliteit.

[TTC 1.564]

10 minuten geleden zei Figulus:

Weet je wat het is: hoe meer je weet, hoe meer je lijdt. Wie alle mogelijke zetten en consequenties wil overzien en alles wil weten, ziet ook hoe kwetsbaar en onvoorspelbaar de uitkomst is.

“Want bij veel wijsheid is veel verdriet,
en wie kennis vermeerdert, vermeerdert smart.”
(Prediker 1:18)

Inzicht vergroot niet alleen begrip, maar ook het besef van vergankelijkheid, onmacht en morele spanning. Prediker ontmythologiseert kennis, hij ziet scherp dat weten geen verlossing brengt, maar vaak juist ontnuchtering. Prediker is daarin niet cynisch, maar lucide.

Gelukkig is mijn geheugen niet mijn beste kwaliteit.

We kunnen slechts berusten, en hopen zonder enige verwachting. In het andere geval zouden we ook nog iets moeten kennen van algoritmen en systeemconfiguraties, not my cup of tea. 

[Figulus 151]

3 minuten geleden zei TTC:

We kunnen slechts berusten, en hopen zonder enige verwachting. In het andere geval zouden we ook nog iets moeten kennen van algoritmen en systeemconfiguraties, not my cup of tea. 

Dat kopje thee van jou is inmiddels wel koud.

Anyway: vergeten is geen domheid, maar soms een vorm van genade.

gisteren om 19:07 bewerkt door Figulus

[TTC 1.564]

Zojuist zei Figulus:

Dat kopje thee van jou is inmiddels wel koud. Anyway: Vergeten is geen domheid, maar soms een vorm van genade.

Had er nog een donut bijgenomen, zo wordt dat snel koud inderdaad.

[TTC 1.564]

13 uur geleden zei Figulus:

vergeten is geen domheid, maar soms een vorm van genade.

Parthenogenese is niet hetzelfde als ongeslachtelijke voortplanting, dat is ruimer en slaat bijvoorbeeld ook op vegetatieve vermeerdering.

[TTC 1.564]

19 uur geleden zei Tomega:

Ik stond laatst voor een poppenkraam, daar zag ik mooie poppen staan. Wat die poppen daar deden dat vond ik maar zo zo. Waren die poppen dan zo onvolledig, of was misschien mijn verbeelding zo onvolledig dat ik er niets in zag? Of kunnen we zo zo  lezen als zo!? Elk spel behoeft spelregels. Hoofdregels en afgeleide regels. Een constitutie en logisch verbonden lijnen.  Verbeelding vult, maar constitueert niet en waar het dat wel doet, ontstaat een nieuw combinatorisch speelveld. De informatie en de verbeelding mag chaotisch zijn. Dat is zelfs kern van bepaalde spelvormen. Maar, de opbouw en ontwikkeling en ontplooiing moet naar de regels van het spel. Een poppenspel gaat niet over knikkers, tenzij we de poppen laten knikkeren. Maar dat geeft dan een speltakverbredend perspectief, dat heel erg complex wordt; of juist heel simpel. De verbeelding ziet bewegende poppen of een poppenspeler of knikkers, maar de regels zien alleen de poppenman en dat de poppen van de wijs raken. Logisch ook, want de poppenman gaat rijden met zijn vol poppen hangende poppenkraam. Iets gaat net zo diep, en eenvoud is net zo dichtbij, als je jezelf toestaat. Niemand zoekt de vlucht in de eenvoud. Tenzij iets wordt gezocht. Meer eenvoud biedt meer diepte.

Voor Carl Gustav Jung was synchroniciteit iets heel precies omschreven, in de zin van een betekenisvolle samenloop van innerlijke en uiterlijke gebeurtenissen zonder aantoonbare oorzaak-gevolgrelatie.

10 uur geleden bewerkt door TTC

[TTC 1.564]

Op 29-6-2023 om 19:16 zei Hopper:

Ik hoef niet specifieker te zijn, ieder mens kan de waarheid in zichzelf bloot leggen.  Sterker: ik mag mensen niet helpen, want dan doen ze het niet zelf.

Dat het verlies van een dierbare iemands leven kan veranderen, is mild uitgedrukt wat in woorden niet te vangen is.

[TTC 1.564]

Op 6-1-2026 om 10:52 zei Figulus:

Soms is de lijn tussen een Don Quichot en een realist flinterdun. 

Rotifera baren geen zorgen, die overleven oorlogen met sprekend gemak.

[TTC 1.564]

Op 9-1-2026 om 10:33 zei Figulus:

Inderdaad, beide zijn zaken die niet de moeite waard zijn om van dichtbij te onderzoeken. Verloren arbeid.

We kunnen, denk ik, maar niet voorzichtig genoeg zijn, volgens de san kunnen baobabben immers uit de lucht komen vallen.

[TTC 1.564]

Op 1-7-2023 om 15:29 zei Hopper:

Zonder ver te dwalen kun je ook niet thuis komen.

Tenzij lokaal ontwikkeld mocht je wachten tot na de vakantie om te zien of ze wel goed waren. Maar dat was toen, vandaag is dat onvergelijkbaar anders.