Onderscheidingsvermogen, is de weg nu smal, lang, breed en/of kort?

[TTC 1.564]

Op 28-12-2025 om 10:51 zei Figulus:

Daar helpt geen praten tegen.

Schaduwzijden en frivole zinspelingen, als voetnoten belangeloos kwijnend weg.

[Figulus 151]

10 minuten geleden zei TTC:

Schaduwzijden en frivole zinspelingen, als voetnoten belangeloos kwijnend weg.

Het hedendaagse eten is niet zozeer slecht, maar laf. Het is ontworpen om niemand tegen de borst te stuiten, om overal “wel oké” te zijn, en eindigt daardoor in smaakloze middelmaat. Wat overblijft is voedsel dat vult, maar niets zegt. In zo’n landschap is sambal geen luxe of overdrijving, maar noodzaak.

Sambal oelek in het bijzonder. Geen suikerige verzoening, geen uiige omhaal van woorden, geen marketingpraat. Peper, zout, zuur. Dat is alles. Oelek doet niet aan gezelligheid; hij doet aan correctie. Hij herstelt wat in de keten verloren is gegaan: karakter. Waar het gerecht zwijgt, spreekt oelek.

Dat sommige mensen dit “te scherp” noemen, zegt minder over de sambal dan over de gewenning van de eter. Wie is opgegroeid met afgeronde smaken, ontwijkt frictie. Maar smaak hoort te schuren. Bitter, zuur en scherp zijn geen fouten; het zijn signalen dat eten leeft. Sambal brengt die signalen terug.

Bovendien legt oelek de waarheid bloot. Een gerecht dat alleen met sambal te eten is, was op zichzelf al zwak. Sambal maskeert niets — hij ontmaskert. Hij dwingt de kok én de eter tot eerlijkheid. Te weinig sambal is zinloos, te veel is een uitspraak. Dat maakt hem geen saus, maar een standpunt.

In een tijd waarin voedsel steeds meer wordt uitgekleed tot veilige calorieën, is een paar theelepels sambal geen overdreven daad, maar een kleine vorm van verzet. Tegen flauwheid. Tegen gemak. Voor smaak die weer durft te bestaan.

Kortom: sambal oelek verdient geen excuus, maar een vaste plek op tafel. Niet omdat alles scherp moet zijn, maar omdat niets zo smakeloos is als eten zonder ruggengraat.

[TTC 1.564]

33 minuten geleden zei Figulus:

Het hedendaagse eten is niet zozeer slecht, maar laf. Het is ontworpen om niemand tegen de borst te stuiten, om overal “wel oké” te zijn, en eindigt daardoor in smaakloze middelmaat. Wat overblijft is voedsel dat vult, maar niets zegt. In zo’n landschap is sambal geen luxe of overdrijving, maar noodzaak. Sambal oelek in het bijzonder. Geen suikerige verzoening, geen uiige omhaal van woorden, geen marketingpraat. Peper, zout, zuur. Dat is alles. Oelek doet niet aan gezelligheid; hij doet aan correctie. Hij herstelt wat in de keten verloren is gegaan: karakter. Waar het gerecht zwijgt, spreekt oelek. Dat sommige mensen dit “te scherp” noemen, zegt minder over de sambal dan over de gewenning van de eter. Wie is opgegroeid met afgeronde smaken, ontwijkt frictie. Maar smaak hoort te schuren. Bitter, zuur en scherp zijn geen fouten; het zijn signalen dat eten leeft. Sambal brengt die signalen terug. Bovendien legt oelek de waarheid bloot. Een gerecht dat alleen met sambal te eten is, was op zichzelf al zwak. Sambal maskeert niets — hij ontmaskert. Hij dwingt de kok én de eter tot eerlijkheid. Te weinig sambal is zinloos, te veel is een uitspraak. Dat maakt hem geen saus, maar een standpunt. In een tijd waarin voedsel steeds meer wordt uitgekleed tot veilige calorieën, is een paar theelepels sambal geen overdreven daad, maar een kleine vorm van verzet. Tegen flauwheid. Tegen gemak. Voor smaak die weer durft te bestaan. Kortom: sambal oelek verdient geen excuus, maar een vaste plek op tafel. Niet omdat alles scherp moet zijn, maar omdat niets zo smakeloos is als eten zonder ruggengraat.

Dat reverse engineering leidt tot basiskennis, behoeft principieel geen woorden.

[Figulus 151]

5 minuten geleden zei TTC:

Dat reverse engineering leidt tot basiskennis, behoeft principieel geen woorden.

En zweten he! Zonder zweten geen eten! Zweten is geen bijwerking, het is bewijs. Het moment waarop je lichaam zegt: oké, dit is echt. Dat lichte prikken op de lippen, het warme voorhoofd, die paar seconden stilte waarin praten even geen optie is — dát is betrokkenheid. Eten waar je niet van gaat zweten, glijdt vaak net zo gedachteloos weer voorbij.

We zijn eten gaan behandelen alsof het comfortabel moet zijn. Maar comfort is voor stoelen, niet voor maaltijden. Goed eten mag je even uit balans brengen. Sambal oelek doet dat zonder toneel: geen zoet vangnet, geen verontschuldiging. Gewoon hitte. En hitte dwingt aandacht af.

En wie dan zegt: “ja maar je proeft dan niks meer”, heeft het punt gemist. Je proeft alles, alleen zonder verdoving. Zweten is de prijs van echtheid.

En de hond eet kwispelend het laatste restje op. De mens heeft gezweet, het eten heeft gesproken, en de hond—nuchter, ongekunsteld—kwispelt het laatste restje weg. Geen analyse, geen meningen, geen “te scherp”. Alleen: dit is eten. Punt.

Waar wij nog debatteren over hitte, nuance en balans, heeft de hond allang beslist. Restje? Ja. Staart? Aan. Klaar. Hij fungeert als het ultieme tegenbewijs tegen culinaire flauwheid: wat echt is, wordt zonder aarzeling opgegeten.

En eerlijk is eerlijk:
als zelfs de hond het met smaak afmaakt, dan was de maaltijd geslaagd. Geen verspilling, geen lafhartigheid, geen compromissen.

Zweten, sambal, stilte — en daarna een kwispelende goedkeuring.
Zo hoort een maaltijd te eindigen.

Ik gooi zo een theelepel of twee oelek op de boterham met kaas. Zoals het hoort. Een boterham met kaas zonder oelek is vulling; met oelek wordt het een uitspraak. 

Geen franje, geen smeltkaas-acrobatiek, gewoon brood, kaas, oelek. Eten op het niveau van: ik meen dit. En straks: lichte glans op het voorhoofd, een tevreden hap, en ergens op de achtergrond een hond die alvast hoopvol opkijkt naar kruimels.

Eet smakelijk — en laat ’m even bijten.

Hehehe.

Hap, slik, weg! Zoals de vorige deed met whisky.

 

 

bewerkt door Figulus

[TTC 1.564]

6 minuten geleden zei Figulus:

En zweten he! Zonder zweten geen eten! Zweten is geen bijwerking, het is bewijs. Het moment waarop je lichaam zegt: oké, dit is echt. Dat lichte prikken op de lippen, het warme voorhoofd, die paar seconden stilte waarin praten even geen optie is — dát is betrokkenheid. Eten waar je niet van gaat zweten, glijdt vaak net zo gedachteloos weer voorbij. We zijn eten gaan behandelen alsof het comfortabel moet zijn. Maar comfort is voor stoelen, niet voor maaltijden. Goed eten mag je even uit balans brengen. Sambal oelek doet dat zonder toneel: geen zoet vangnet, geen verontschuldiging. Gewoon hitte. En hitte dwingt aandacht af. En wie dan zegt: “ja maar je proeft dan niks meer”, heeft het punt gemist. Je proeft alles, alleen zonder verdoving. Zweten is de prijs van echtheid. En de hond eet kwispelend het laatste restje op. De mens heeft gezweet, het eten heeft gesproken, en de hond—nuchter, ongekunsteld—kwispelt het laatste restje weg. Geen analyse, geen meningen, geen “te scherp”. Alleen: dit is eten. Punt. Waar wij nog debatteren over hitte, nuance en balans, heeft de hond allang beslist. Restje? Ja. Staart? Aan. Klaar. Hij fungeert als het ultieme tegenbewijs tegen culinaire flauwheid: wat echt is, wordt zonder aarzeling opgegeten. En eerlijk is eerlijk: als zelfs de hond het met smaak afmaakt, dan was de maaltijd geslaagd. Geen verspilling, geen lafhartigheid, geen compromissen. Zweten, sambal, stilte — en daarna een kwispelende goedkeuring. Zo hoort een maaltijd te eindigen. Ik gooi zo een theelepel of twee oelek op de boterham met kaas. Zoals het hoort. Een boterham met kaas zonder oelek is vulling; met oelek wordt het een uitspraak. Geen franje, geen smeltkaas-acrobatiek, gewoon brood, kaas, oelek. Eten op het niveau van: ik meen dit. En straks: lichte glans op het voorhoofd, een tevreden hap, en ergens op de achtergrond een hond die alvast hoopvol opkijkt naar kruimels. Eet smakelijk — en laat ’m even bijten. Hehehe. Hap, slik, weg! Zoals de vorige deed met whisky.

Wat jongeren vandaag doen met afkortingen, emoji’s en contextuele hints lijkt sterk op dat wat Fenicische schrift ooit deed, of was.

[Figulus 151]

1 minuut geleden zei TTC:

Wat jongeren vandaag doen met afkortingen, emoji’s en contextuele hints lijkt sterk op dat wat Fenicische schrift ooit deed, of was.

4 liter bier per dag is extreem veel en zeer schadelijk voor de gezondheid, ver boven de richtlijn van maximaal 1 glas per dag, en kan leiden tot ernstige fysieke en mentale problemen, organenschade (lever, hersenen, hart), verslaving, en een verhoogd risico op kanker en andere ziekten. Het wordt sterk afgeraden, met als gezondste optie helemaal niet drinken.

Ik ga nog even naar de winkel om ze het ongelijk te bewijzen.

[TTC 1.564]

Zojuist zei Figulus:

4 liter bier per dag is extreem veel en zeer schadelijk voor de gezondheid, ver boven de richtlijn van maximaal 1 glas per dag, en kan leiden tot ernstige fysieke en mentale problemen, organenschade (lever, hersenen, hart), verslaving, en een verhoogd risico op kanker en andere ziekten. Het wordt sterk afgeraden, met als gezondste optie helemaal niet drinken. Ik ga nog even naar de winkel om ze het ongelijk te bewijzen.

Ja, van basiskennis kan je maar moeilijk verwachten dat het om de haverklap verandert, dat is een loopje nemen met de werkelijkheid.

[Figulus 151]

Zojuist zei TTC:

Ja, van basiskennis kan je maar moeilijk verwachten dat het om de haverklap verandert, dat is een loopje nemen met de werkelijkheid.

5 liter bier per dag is extreem veel en zeer schadelijk voor de gezondheid; het is ver boven de aanbevolen limiet van maximaal 1 standaardglas per dag (ongeveer 250 ml bier) en leidt tot verhoogde risico's op kanker, hart- en vaatziekten, leverproblemen, diabetes, en psychische problemen, waarbij helemaal geen alcohol drinken het gezondst is.

Zo meteen het bedje opzoeken en het afbraakproduct uitpissen. Morgenvroeg maar even op zoek naar knobbels en bulten die de wetenschap gelijk geven.

[TTC 1.564]

Zojuist zei Figulus:

5 liter bier per dag is extreem veel en zeer schadelijk voor de gezondheid; het is ver boven de aanbevolen limiet van maximaal 1 standaardglas per dag (ongeveer 250 ml bier) en leidt tot verhoogde risico's op kanker, hart- en vaatziekten, leverproblemen, diabetes, en psychische problemen, waarbij helemaal geen alcohol drinken het gezondst is. Zo meteen het bedje opzoeken en het afbraakproduct uitpissen. Morgenvroeg maar even op zoek naar knobbels en bulten die de wetenschap gelijk geven.

Het mag inmiddels duidelijk geworden zijn dat er nog schuim genoeg is, als een fait divers weliswaar. 

[Figulus 151]

14 minuten geleden zei TTC:

Het mag inmiddels duidelijk geworden zijn dat er nog schuim genoeg is, als een fait divers weliswaar. 

Wie bier laat schuimen, verspilt. 

Schuim is geen esthetiek, het is ontsnapping. Koolzuur dat wegloopt, aroma dat vervliegt, inhoud die zichzelf uit de beker werkt. Een goed getapt bier staat rustig, helder, met net genoeg kraag om te tonen dat het leeft — niet om te bewijzen dat iemand te haastig was.

Zoals met sambal eigenlijk:
te voorzichtig is zinloos,
te wild is verlies.

Beheersing is geen braafheid, het is respect.
Voor het bier. Voor de brouwer. Voor de drinker.

Laat het bier staan, niet weglopen. 🍺

[TTC 1.564]

11 uur geleden zei Figulus:

Wie bier laat schuimen, verspilt. 

Schuim is geen esthetiek, het is ontsnapping. Koolzuur dat wegloopt, aroma dat vervliegt, inhoud die zichzelf uit de beker werkt. Een goed getapt bier staat rustig, helder, met net genoeg kraag om te tonen dat het leeft — niet om te bewijzen dat iemand te haastig was.

Zoals met sambal eigenlijk:
te voorzichtig is zinloos,
te wild is verlies.

Beheersing is geen braafheid, het is respect.
Voor het bier. Voor de brouwer. Voor de drinker.

Laat het bier staan, niet weglopen. 🍺

Een chimaera is in de biologie een mengsel van twee soorten, hetzij als levend wezen ontstaan uit celmenging, hetzij als artefact wanneer paleontologen per ongeluk de resten van verschillende soorten combineren.

[Figulus 151]

30 minuten geleden zei TTC:

Een chimaera is in de biologie een mengsel van twee soorten, hetzij als levend wezen ontstaan uit celmenging, hetzij als artefact wanneer paleontologen per ongeluk de resten van verschillende soorten combineren.

Proost! Ik ga er weer nuchter tegenaan.

[TTC 1.564]

1 minuut geleden zei Figulus:

Proost! Ik ga er weer nuchter tegenaan.

Drie cirkels op zich zeggen niets, de rest onvoorspelbaar. 

[Figulus 151]

10 minuten geleden zei TTC:

Drie cirkels op zich zeggen niets, de rest onvoorspelbaar. 

Heb jij dat ook: om drie uur 's nachts klaarwakker?

[TTC 1.564]

Zojuist zei Figulus:

Heb jij dat ook: om drie uur 's nachts klaarwakker?

Momenten van stilte en helderheid, onbespreekbaar tijdens de dag. 

[Figulus 151]

Zojuist zei TTC:

Momenten van stilte en helderheid, onbespreekbaar tijdens de dag. 

Ongelooflijk irritant. Niets helpt, ook wat dieper in het glas kijken niet. Ik zal het moeten accepteren en het moment omarmen als een periode van reflectie.

[TTC 1.564]

Zojuist zei Figulus:

Ongelooflijk irritant. Niets helpt, ook wat dieper in het glas kijken niet. Ik zal het moeten accepteren en het moment omarmen als een periode van reflectie.

Je kan een slaapdagboek bijhouden, meestal komt dat met een handleiding over hormonen. 

[Figulus 151]

3 minuten geleden zei TTC:

Je kan een slaapdagboek bijhouden, meestal komt dat met een handleiding over hormonen. 

Aan gebeurtenissen geen gebrek, dromen in overvloed. Tergend en agressief.

[TTC 1.564]

18 minuten geleden zei Figulus:

Aan gebeurtenissen geen gebrek, dromen in overvloed. Tergend en agressief.

Dat is waar de simplificatie van Filip Raes voor staat, het zegt niet dat gebeurtenissen stoppen.

[Figulus 151]

8 minuten geleden zei TTC:

Dat is waar de simplificatie van Filip Raes voor staat, het zegt niet dat gebeurtenissen stoppen.

Filip Raes, de piekerguru. Gestructureerd piekeren, dat zou om drie uur 's nachts gedaan kunnen worden. Al piekerend weer in slaap vallen en piekerdromen beleven.

Ik zie mezelf meer als een constructief denker ipv een piekeraar. In beide gevallen kan stoppen lastig zijn.

[TTC 1.564]

Zojuist zei Figulus:

Filip Raes, de piekerguru. Gestructureerd piekeren, dat zou om drie uur 's nachts gedaan kunnen worden. Al piekerend weer in slaap vallen en piekerdromen beleven. Ik zie mezelf meer als een constructief denker ipv een piekeraar. In beide gevallen kan stoppen lastig zijn.

Bij het gebruik van de term 'non sequitur' is het niet onbelangrijk om weten dat het er niet toe doet of het besluit juist is of niet, de redenering is in elk geval fout, omdat het besluit niet volgt uit de premissen.

[Figulus 151]

7 minuten geleden zei TTC:

Bij het gebruik van de term 'non sequitur' is het niet onbelangrijk om weten dat het er niet toe doet of het besluit juist is of niet, de redenering is in elk geval fout, omdat het besluit niet volgt uit de premissen.

Piekeren:

Als non sequiturs fouten in redenering zijn, en sommige redeneringen toevallig een juiste conclusie geven, betekent dat dan dat sommige non sequiturs toch ‘oké’ zijn? Maar wat betekent ‘oké’?

Alle vogels kunnen vliegen. Een pinguïn is een vogel. Dus pinguïns kunnen vliegen. Maar waarom doen ze dat dan niet? Is de pinguïn misschien ziek?

Constructief denken:

Niet alle vogels kunnen vliegen. Pinguïns zijn een soort vogel. Sommige vogels, zoals pinguïns, kunnen niet vliegen.

Een potentiële non sequitur en een stapsgewijze toepassing van constructief denken:

Niet alle boompjes verkondigen waarheid. Boompjes die leugens verkondigen hebben geen bestaansrecht. Dus sommige boompjes moeten worden omgehakt.

[TTC 1.564]

13 minuten geleden zei Figulus:

Piekeren:

Als non sequiturs fouten in redenering zijn, en sommige redeneringen toevallig een juiste conclusie geven, betekent dat dan dat sommige non sequiturs toch ‘oké’ zijn? Maar wat betekent ‘oké’?

Alle vogels kunnen vliegen. Een pinguïn is een vogel. Dus pinguïns kunnen vliegen. Maar waarom doen ze dat dan niet? Is de pinguïn misschien ziek?

Constructief denken:

Niet alle vogels kunnen vliegen. Pinguïns zijn een soort vogel. Sommige vogels, zoals pinguïns, kunnen niet vliegen.

Een potentiële non sequitur en een stapsgewijze toepassing van constructief denken:

Niet alle boompjes verkondigen waarheid. Boompjes die leugens verkondigen hebben geen bestaansrecht. Dus sommige boompjes moeten worden omgehakt.

Het betekent, denk ik, dat iemand kan zeggen dat je fout bent op basis van de premissen waar je mee vertrokken bent, het wil daarom niet zeggen dat je fout bent. Heel soms leidt het tot een topic over onderscheidingsvermogen, je kan je de hopeloosheid daarvan wel inbeelden neem ik aan. Simpel dus, het is niet meer dan een kwestie van aandacht en motivatie, geen verplichting.

gisteren om 09:43 bewerkt door TTC

[Figulus 151]

4 minuten geleden zei TTC:

hoploosheid

Bier is gegist graan. Gruitbier werd vroeger gebrouwen met kruiden en specerijen in plaats van hop, zoals rozemarijn, gagel of jeneverbes. Dus bier hoeft niet per se hop te bevatten.

[TTC 1.564]

1 minuut geleden zei Figulus:

Bier is gegist graan. Gruitbier werd vroeger gebrouwen met kruiden en specerijen in plaats van hop, zoals rozemarijn, gagel of jeneverbes. Dus bier hoeft niet per se hop te bevatten.

Van al dat schuim kan je dronken worden, maar geen idee of je dat ook overstijgen kan.