Rellen Amerika

[alex.wolf2 0]

Op 15-6-2020 om 19:35 zei Robert Frans:

Wel is het zo dat witte mensen zich steeds meer lijken te moeten verdedigen en veel meer op hun woorden lijken te moeten letten. Een mooi voorbeeld daarvan zie je in deze interessante discussie tussen vier verschillende jongeren over racisme, georganiseerd door NOS Stories.
Op een gegeven moment zegt een van de witte deelnemers dat er in zijn gemeenschap geen of weinig racisme is, waarop een van de gekleurde deelnemers hem direct vraagt hoe hij dat weet. Terwijl het antwoord daarop mij vrij simpel is: hij weet dat, omdat hij zijn gemeenschap en de mensen daar kent en er voor de anderen geen reden was om aan zijn integriteit te twijfelen.
Vervolgens zegt een andere gekleurde deelnemer dat hij dat helemaal zo niet kan zeggen, dat dat niet aan hem is om vast te stellen. Terwijl als je van racisme wordt beschuldigd, de bewijslast mijns inziens dan nog altijd bij degene die beschuldigd ligt én je dan altijd de vrijheid moet hebben om je te verdedigen. Anders wordt het wel erg gemakkelijk prijsschieten.
Zij moet dan wel aantonen dat in zijn gemeenschap daadwerkelijk gediscrimineerd wordt en daar komt meer bij kijken dan te algemene stereotyperingen. Ook bij vermeende 'topjes van de ijsberg' moet je wel de (aanwezigheid van de) berg aantonen (die in dit geval er hier en daar zeker zal zijn!) en bij rook moet je wel het vuur aantonen.
Hier leek (!) het er mij dus sterk op dat puur omdat hij en zijn gemeenschap (voornamelijk) wit is, hij zich veel meer moest verdedigen en de bewijslast veel meer bij hem lag als het gaat om het vaststellen of er racisme zou zijn of niet. Terwijl die gekleurde deelnemers hem en zijn gemeenschap niet eens kenden.

Een belangrijk begrip dat ook nog weleens wordt gebruikt, ook in die NOS-discussie, is 'onbewust racisme'. Dat klinkt heel redelijk en zal ook zeker een werkelijk bestaand iets zijn. Net zoals je ook per ongeluk lomp of beledigend kan zijn (ervaringsdeskundige hier...)
Maar dat begrip kan ook als gemakkelijk middel gebruikt worden om iemand zelfs op de meest kleine details te kunnen pakken. Om iemands woorden vrijelijk racistisch te kunnen interpreteren, ook als duidelijk is dat diegene helemaal niet racistisch is en zijn woorden dus volkomen onschuldig gebruikt. Sylvana Simons is daar bijvoorbeeld mijns inziens echt meesterlijk in, waardoor ze zelfs (potentiële) medestanders op de kast kan jagen, en de social media wentelen zich daar nog veel meer in, vanuit alle kanten.
Daardoor dreigt het begrip haar werkelijke, integere betekenis te verliezen en wordt het een 'tovermiddel' om mensen gemakkelijk de mond te kunnen snoeren.

Weer even naar dat mooie filmpje van Willempie. De studente vindt het op een gegeven moment erg spannend om haar mening te nuanceren. Enkel door positieve aanmoedigingen van de Trump-aanhanger geeft ze weer wat ze werkelijk (ook) denkt en lijkt haar dat zichtbaar op te luchten.
En dan gaan bij mij toch de nekharen iets overeind staan. Hoe is het mogelijk dat in een vrij land als Amerika zo'n integer meisje niet voluit haar uiteindelijk helemaal niet zo controversiële mening kan geven? Is het de directe groepsdruk, zijn het de verwachtingen die men van haar heeft vanwege haar achtergrond? Ik weet het eerlijk gezegd niet, maar ik weet wel dat vrije discussie ook en juist in dit soort kwesties altijd mogelijk moet blijven.
Wat feit en fictie is, daarover blijken ook hier nog weleens de meningen te verschillen. Ook welke feiten (evenals) van belang zijn in het duiden van deze beweging. En dat kan, dat mag, ook en juist als je beiden fel tegen racisme bent. Ook de rellen, de ongerichte beeldenstormen en sommige veel te radicale, boude uitspraken vanuit de beweging moeten altijd bediscussieerd en waar nodig veroordeeld of genuanceerd worden.
Daarom moet je er altijd voor waken iemand het recht te benemen vrij te spreken en waar nodig zich te verdedigen tegen algemene of persoonlijke oordelen. Anders wordt het, nogmaals, wel erg makkelijk prijsschieten.
En dat kan door dus niet voor de ander in te vullen, of dat in elk geval zoveel mogelijk te proberen, bij het legitiem generiek spreken over bevolkingsgroepen het spreken in vooroordelen en stereotiepen zoveel mogelijk te vermijden en ook je felste tegenstander alle rechten en vrijheden te gunnen die je jezelf ook gunt.





































Ik vind het leuk om nieuwe spellen te ontdekken en af en toe iets anders te proberen dan mijn vaste favorieten. Zo kwam ik posido tegen. Vooral spellen met verrassende thema’s trekken mijn aandacht. Heeft iemand hier al een favoriet gevonden?

Ik ben het met je eens dat een open discussie alleen mogelijk is als mensen hun mening kunnen geven zonder meteen als racist te worden weggezet. Een beschuldiging moet je kunnen bespreken en toetsen, en daarbij is het belangrijk om onderscheid te maken tussen iemands bedoeling, de woorden die iemand gebruikt en het effect dat die woorden op anderen hebben.

Tegelijk kan iemand zijn eigen gemeenschap goed kennen en toch bepaalde vormen van discriminatie niet opmerken, juist omdat ze voor hem vanzelfsprekend lijken of hem niet persoonlijk raken. Dat betekent niet automatisch dat die persoon racistisch is, maar wel dat zijn eigen ervaring niet het hele plaatje hoeft te zijn. Volgens mij werkt het beide kanten op: niet elke ongemakkelijke uitspraak is racisme, maar ook niet iedere oprechte intentie betekent dat er geen vooroordelen kunnen meespelen. Juist door concrete voorbeelden te bespreken en elkaar niet meteen op motieven vast te pinnen, blijft er ruimte om van mening te verschillen én iets van elkaar te leren.