Kaasjeskruid

En hoe gaan zij bepalen of iemands interesse oprecht is? Dit is niets anders dan een beroep doen op emoties om zodoende de ander te paaien, je reinste manipulatie.

Jij durft met je beperkte visie op rechtvaardigheid een dergelijk waardeoordeel uit te spreken over God? De Bijbel leert geen sterven van de ziel, ze is eeuwig en zal niet geannihileerd worden. Waarom neem jij de duivel in bescherming?

En met consequenties als men er voor kiest om niet gehoorzaam te zijn. Waarom zou iemand die voor God kiest wel eeuwig mogen leven bij God en de ander die eeuwig blijft zondigen tegen God niet eeuwig gestraft mogen worden?

Nee zekers niet, ik bedoel inclusief het lijden in de hel.

Waarom geef jij God de schuld van al het lijden?

De vraag is of men eens gered deze redding weer kan verliezen. Wat natuurlijk een vreselijk ambivalente vraagstelling is. God verzekert jou van eeuwig heil op het moment dat je tot geloof komt. Dat zal toch een vreemde verzekering zijn als daar voorwaarden aan vast kleven die, mits er niet aan wordt voldaan, deze verzekering weer ongedaan maken. Dat is een gigantische devaluatie van het begrip genade i.m.o.

Maak je niet druk, deze olifant past niet in een glazen stolpje. Laten we weer ontopic gaan.

Ik speel helemaal niets en al helemaal geen rollenspel. Ik ben jou niet. Laat ik het maar houden op een gevalletje projectie.

Nee. Wat is de relevantie mbt het onderwerp?

Die vraag wil ik best dieper op in gaan, maar hier lijkt het me te ver verwijderd van het onderwerp. Mocht het je daadwerkelijk interesseren, dan beveel ik je het volgende schrijven aan: http://www.verhoevenmarc.be/PDF/opstanding2.pdf

Uitstekende vraag, die alleen jij kunt beantwoorden. Op het eind van het artikel wordt hier ook op in gegaan. Alvast een hint: Onderzoekt uzelven, of gij in het geloof zijt, beproeft uzelven. Of kent gij uzelven niet, dat Jezus Christus in u is? tenzij dat gij enigszins verwerpelijk zijt. (2Kor.13:5) Leeszuh!

Heb ik ook gehad. Maar als ik niet goed genoeg kan leven om gered te worden, dan kan ik ook onmogelijk goed genoeg leven om deze redding te behouden immers... Alles is Gods werk en enkel genade, Hij laat niet varen wat Zijn Hand is begonnen. Ik maak daarom ook onderscheid tussen Christenen en christenen, schapen die worden gekend en bokken die nooit zijn gekend... daar ontkom je gewoon niet aan. https://www.thebereancall.org/content/eternal-security

Volgens mij is het je eigen geest die gevoed moet worden en zal de Heilige Geest de ruimte moeten worden gegeven om dit te kunnen doen.

Waarom zou je de zeilen niet willen hijsen als Christen? Ik ben van mening dat dit de omgedraaide wereld is. Het is de Geest die jou voedt, echter jij zal je mond wel open moeten doen.

De wedergeboorte is een instant gebeuren, wat volgt is een proces van heiligmaking dat zijn voltooiing bij veruit de meeste mensen vindt na het sterven van dit fysieke lichaam en bij de opstanding in het nieuwe Leven in de directe nabijheid van God. Of moet men soms met de vacuümpomp tevoorschijn worden getrokken omdat we blijven steken halverwege het geboortekanaal?

Goede werken van een onbekeerd mens zijn inderdaad schijnvertoningen. Met een dergelijke vertoning kom je bij God niet mee weg. Het bevestigt slechts het geloof in jezelf en getuigt niet van afhankelijkheid van het werk van Jezus Christus. Een bekeerd mens daarentegen heeft zijn wortels niet meer liggen in de zonde maar is overgeplant naar een nieuw leven in de voorhof van God.

Dat impliceert alsnog het doen van goede werken dat vooraf moet gaan aan de bekering. Wanneer is een mens er aan toe om zich te bekeren? Moet een mens eerst zichzelf wat opknappen voordat deze stap genomen kan worden, moet ze zich wat fatsoeneren voor ze zich kan presenteren? Ik denk van niet en ben ervan overtuigd dat ieder mens op elk moment van zijn leven er aan toe is, en hoognodig ook!

Echter je hart openstellen lijkt mij een actie die vanuit de mens, dat gaat Jezus toch zekers niet forceren lijkt mij. Als we de Heilige Geest kunnen weerstaan, dan kunnen we deze ook toelaten. Liefde blijft te allen tijde tweerichtingsverkeer dunkt mij.

Hoe verklaar jij dan het volgende Bijbelvers: Dit is een getrouw woord, en deze dingen wil ik, dat gij ernstelijk bevestigt, opdat degenen, die aan God geloven, zorg dragen, om goede werken voor te staan; deze dingen zijn het, die goed en nuttig zijn den mensen. (Tit.3:8) Blijkbaar hebben wij voor deze werken zorg te dragen en ik kan mij daarom niet geheel vinden in je opmerking dat niet wij, maar Jezus of de Heilige Geest dit alleen doet. Wij zijn toch geen willoze slaven geworden op het moment dat we zijn bekeerd? Wat heeft God aan robotjes en jaknikkers?

@Zolderworm en @Hermanos , jullie zijn compleet offtopic. Het gaat hier om de zekerheid van je redding indien je bekeerd bent. Niet om het wel of niet bestaan van de hel. Graag ontopic reageren.

Dat is goed mogelijk, maar ontslaat je niet van de goede gewoonte om een andere samenkomst te zoeken. Thuis blijven zitten is beslist geen optie i.m.o.

Naar aanleiding van een schrijven van @Tomega Waarin hij vraagt of we al zijn aangekomen met een "nee" beantwoord. Ik ben van mening dat we wel deze rust zijn ingegaan en wel op het moment van onze bekering. Op dat moment mogen we onze eeuwige zaligheid gegarandeerd weten. Sommigen zullen zeggen dat eens gered altijd gered mensen aanmoedigt om in zonde te leven, waar ik gemakshalve luiheid dan ook maar onder schaar. Maar zijn mensen die er als volgt mee omgaan wel Christen? Naar mijn stellige overtuiging is liefde voor Degene die ons, jou en mij dus, gered heeft de grootste en eni

Ik zeg ja. En het lijkt me mooi om hierover verder te praten, echter hier lijkt het mij offtopic. Zullen we een topic starten met dit als onderwerp? Hoewel het niet perse offtopic hoeft te zijn besef ik me nu.

Wellicht dat het leven zo zijn onrustige momenten kent, maar in het hart is het toch rustig mag ik hopen?

Geeft het geloof jou geen rust?