TTC

Van waaruit het OPS-lijderschap volgt, niet andersom.

Het is sterven in christus, het stigma is blijkbaar gratis.

Alsof er een verschil zou zijn.

Wat blijkt toch iets moeilijker te zijn dan de boekjes doen vermoeden, als ware het helse pijnen. Ja, werk eerst aan je persoonlijke ontwikkeling, dan zie je het ook. Het mag jou ontgaan, anderen misschien niet.

Het proces is de weg, zo wordt je spontaan getuige van die weerzinwekkende omstandigheden, zij het onmachtig om er ook iets aan te kunnen verhelpen. Het maar al te vaak onbewuste stigma komt hier bovenop, de kers op de taart vinden we dan in de dood. Waarom zou je nooit iets inhoudelijk willen beschouwen?

De zielenpijn wordt groter naarmate de gewetenslast groeit, in die zin is bewustwording geen prettige gedachte. En dat is op z’n zachtst gezegd dubbel, als een parcours waarin we ons dan wel kunnen bevrijden van hardnekkige obstakels maar er ook nieuwe, en vaak veel grotere, in de plaats krijgen. Paradoxaal genoeg, groter wil hier niet zeggen moeilijker maar eenvoudiger, zij het niet altijd begrepen door nu net die hardnekkige obstakels waarvan we ons nu net verlost hebben in de loop van het parcours. Het proces is de weg, de kers op de taart een optie. Het is des te erger in de buiten

Op die manier zie je snel waarom een aantal spreekt over weerzinwekkende omstandigheden, dat is correct.

Je gaat ervan uit dat het zo is, misschien is het wel andersom van waaruit een en ander zich manifesteert.

Zou kunnen, het wordt er niet beter op door telkens geconfronteerd te worden met m'n domheid, het wordt enkel erger.

Dat mag voor jou zo zijn, ik zie elke dag weerzinwekkende omstandigheden en voel de pijn van anderen. De gewetenslast weegt nu eenmaal te zwaar, zeker in een wereld waar men van alternatieven ook problemen maakt.

Dat is het punt inderdaad Sjako, ze willen een ander leven en dito wereld. Vanuit eigen beweging en nood doen ze hier ook onderzoek naar, het is op deze manier dat die angsten en zorgen gecultiveerd worden met ook de spontane wil hieraan iets te verhelpen. Pas dan komt het ware probleem, het wordt alsmaar transparanter en daarom ook des te pijnlijker, door deze hypergevoeligheid kan een druppel dan teveel zijn en de omgeving doet er vaak nog een schepje bovenop. En dat is geen verwijt op zich, de meeste mensen kunnen ook niet inschatten hoe dat door de betrokkene innerlijk beleefd wordt.

Als ik mezelf toelaat om anderen te begrijpen dan zou het kunnen zijn dat ik ook mezelf begin te begrijpen, en het is vooral dat laatste dat me angst inboezemt. Het is een zin die me is bijgebleven uit het werk van Carl Rogers, naargelang positie, kennis en ervaringen best niet te onderschatten. Kortom, het delen van kennis en inzichten is daarom toch niet zo eenvoudig dan het vaak verkocht wordt, en wie dit diepgaander onderzoekt loopt het risico om zichzelf allerhande psychische ongemakken op de nek te halen. Op deze manier wordt het misschien dan wel begrijpelijk waarom de afstand tussen de

Het gaat niet over wat jij ervan vindt, het gaat over hooggevoeliger mensen die niet bestand zijn tegen deze harde maatschappij, aanhoudend stigma helpt dat geenszins en al zeker niet wanneer ze daar onderzoek naar doen. Op dat moment gaat het al lang niet meer over de inhoud maar over heel andere zaken. Het referentiekader wijzigen inderdaad, het is op die manier dat die weerzinwekkende omstandigheden zich spontaan ontbloten, zij het niet gezien of (h)erkend door anderen. De beste manier voor een beter begrip is een keertje ruilen, praktisch moeilijk maar het kan wel door er aandacht

Nu gaat het van kwaad naar erger, laat het rusten. Emoties bestaan ook, kunnen via introspectie diepgaander onderzocht worden waarbij de omgevingsfactoren ook een rol spelen.

Er zijn nog mensen op aarde, voel je dat niet?

Zeer fijn, dan hoef je anderen ook niet te stigmatiseren, neem je rust. Ik heb die term niet verzonnen, het is een innerlijk diep lijden.

Ja, maar dan heb je die tweede geboorte nog.

We verzaken de wereld niet, OPS-lijders zijn getuige van weerzinwekkende omstandigheden maar dat wordt blijkbaar liever ontkend, op nogal vreemde manieren zelfs.

Ja, zo gaat dat, en werkelijk prachtige mensen zijn vaak de dupe. We zijn helemaal niet bezig over lijm, verf en oplosmiddelen. Zeer fijn zelfs, ben je dan ook gestorven?

Ik heb meerdere diagnoses gekregen, iets dat totaal tegengesproken wordt door anderen. En hoe dat komt is dan weer eenvoudig te verklaren, vandaar de zorg naar andere lotgenoten.

Dat gaat vooral over de risico's die verbonden zijn aan diepgaander introspectie in een poging om tot herstel te komen, op deze manier ontbloten er zich inzichten die anders niet gezien worden maar ook de emoties ernstig kunnen beroeren. Hiermee kunnen we een verband leggen met het OPS-lijderschap, niet iedereen slaagt er echter in om daarmee om te gaan. Het zijn soms schrijnende toestanden, zeker wanneer niet de correcte informatie meegegeven wordt, verhoogd met aanhoudend stigma zeer nefast voor de betrokkene. De medische wetenschap begrijpt amper waar dit over gaat, het is nochtans

Ik heb het niet over oplosmiddelen en bestrijdingsmiddelen, het gaat over mensen die het in deze samenleving bijzonder moeilijk hebben. Onderstaande kenmerken verwijzen hiernaar, als we dat diepgaander onderzoeken dan blijken er gegronde redenen om ons zorgen te maken maar dat wordt maar al te vaak onthaald op wat ik onbewust stigma zou willen noemen. Er bestaan nogal veel psychische afweermechanismen wat dat betreft.

Bij co-creatie krijgen veel mensen warme gevoelens, meer verbondenheid en hand in hand het lokale buurtfeest organiseren is dan ook een zeer aangenaam gebeuren. Op zich natuurlijk niets mis mee en sterk aan te bevelen in een samenleving die enkel nog om geld draait. Echter, wanneer we dat begrip nader gaan bekijken dan blijkt het te gaan over een zwaar ethisch vraagstuk, een historisch vraagstuk in de menselijke geschiedenis. De romantiek ontgaat een mens al snel wanneer we geconfronteerd worden met het contrast tussen dat wat is en dat wat mogelijk is, het is dus maar de vraag welke versie je

? Ik schreef dat het over mensen gaat die ook zelfmoord plegen omdat ze niet bestand zijn tegen het aanhoudende stigma dat ze elke dag ervaren, niet omdat ze geen mensen zijn maar omdat ze hooggevoelig zijn en vaak ook extreem bewust van wat er in de maatschappij aan het gebeuren is. En dat komt in veel termen, als de expressie van Christusbewustzijn.

OPS-lijderschap zoals in de titel staat, misschien kan je je informeren om het correlaat te zien?