Alle activiteit
Deze tijdlijn wordt automatisch bijgewerkt
- Afgelopen uur
-
Dan toch, Jezus is gisteren gestorven, dat is weer wat nieuws. Kan je voor terecht in de workshop verbindende communicatie, dan kom je bij Gandhi terecht. Of Carl Rogers, het aantal bronnen rijkelijk, zelfs overweldigend.
-
IKBENANDERS reageerde op een bericht in een discussie:
Onderscheidingsvermogen, is de weg nu smal, lang, breed en/of kort?
-
Nee ik ben geen troll. Ben jij misschien een bot? Dat was de reden waarop ik schreef wat ik schreef, om te kijken of je een bot was gestuurd met AI.. Omdat je nooit inhoudelijk op een bericht ingaat, vaak van 3 jaar terug reacties quote en daarop reageert.. Maar omdat op dit forum bijna niemand leest wat de ander ECHT zegt ontgaat het de meesten hier. Vandaar ook dat dit topic al 350 pagina's heeft. Jullie praten allemaal naast en onder elkaar, maar niet met elkaar. Tomage is net zo'n figuur als jij. Jullie praten tegen elkaar, niet met elkaar.
-
Aristarkos volgt nu Is atheïsme wel een geloof?
-
Is atheïsme wel een geloof?
discussie antwoordde op een IKBENANDERS van Aristarkos in Christen vandaag
En in Joh. 14:9 "Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien.". Het probleem ligt zoals altijd bij de mens, die God wil zien zoals ze zelf zijn. Toch is Christus onderscheiden van de Vader. God is onsterfelijk, Christus is aan het kruis gestorven. Als er maar 1 "persoon" was dan is de Vader ook aan het kruis gestorven, of Christus is niet echt gestorven, maar dan is Hij ook niet echt opgestaan en is de opstanding niet echt in Hem en zijn wij de klos. De Schrift legt het uit, maar de meeste geloven niet wat er staat. Christus (de Zoon) is het Beeld des onzienlijken Gods. Col. 1:15 zeg -
Is atheïsme wel een geloof?
discussie antwoordde op een IKBENANDERS van IKBENANDERS in Christen vandaag
Uit: Wat aan het mysterie van Golgotha vooraf ging van R.S.: - Vandaag
-
Wat het Woord is, dat valt alleen in de praktijk op te maken. En omdat dat tot allerlei interpretaties leidt hebben we in christelijke zin begrepen alleen het Evangelie. En daarin staat dat het Woord Zelf is en gesproken door God. God heeft zich Zelf uitgesproken. Het begrip "Zelf" is de sleutel en dat is juist géén Persoon/persoon. Het woord persoon stamt via het Latijnse persona af van het Oud-griekse prósōpon (πρόσωπον), dat oorspronkelijk gezicht, uiterlijk of theatermasker betekent. Persoon is hetgeen bedekkend is. Persoon bedekt het Zelf. De kwestie is dus pre
-
Op mijn scherm komt dat onderaan, pagina 354. Onveranderlijk veranderlijk betekent dat alle opties open blijven, in organische zin is het zelfs begrijpelijk waarom dat uit het aandachtsveld verdwijnt, nu net door er gebruik van te maken. Als je dat een hersenscheet wil noemen, jouw keuze. Laat ons het liever over Paulus hebben, veel eenvoudiger.
-
Waarom 354? Omdat jij als neutraal geldend inbrengt, wat vraagt om meer concreetheid. Interferentie zonder beeld, is toveren. Want de overlading of onderlading kan niet worden gelocaliseerd, zolang er geen concreetheid is van wat dat veroorzaakt. En de abstractie kan dan wel neutraal steeds gelden, maar zonder concreetheid is dat een geloof, een spinsel in het hoofd, dat zich niet onderwerpt aan wet en natuur. Het gelijk dat je wel hebt, wordt zo een hersenscheet. Beetje jammer, toch? Dat klopt. Maar dat het niet anders is, is alleen omdat jij je mond houdt over wat anders is. Zolang i
-
Wat jij zegt is waar, het is niet anders.
-
Nee, het verstand van de "gewone" mens weigert even eenvoudig als hardnekking om de voortdurend geldende wetmatigheid die er gewoon is, te zien. Werkelijk eenvoudige en gewone mensen geloven gewoon de wetmatigheden die zich met bruut geweld manifesteren, alsof wat even echt niet anders zo is, ook inderdaad niet anders kan zijn.
-
Jij schrijft het : "mits correct gekalibreerd, leidt tot een verscherping van zicht op de uiterste waarden die voorheen onwaarneembaar schenen." Vergelijk het met een neutrale stimulus, onpersoonlijk van signature, we zitten inmiddels op pagina 354.
-
Nee, niet ik. De mens stelt voorwaarden en maakt het moeilijk, omdat zijn voorwaarden absoluut gezag hebben. Maar Salomo stelt de voorwaarde om de wet van God te houden, wat direct verwijst naar de wetmatigheden waaraan mens en natuur niet kunnen en waaraan God niet wil ontsnappen. Interferentie, de term die jij inbracht, kan alleen bestaan waar twee fenomenen in elkaars ruimte voorkomen. Maar dat is absoluut onmogelijk, omdat immers de ruimte aan die twee fenomenen een eigen ruimte blijft geven, zolang niet wordt gebotst. Wat bij voorstellingen met bewegingen een syllogisme brengt waari
-
Tot daar werkt het verstand van sommige gelovigen blijkt meermaals, dus gewone mensen mogen het niet meer gebruiken.
-
Ja, je stelt er voorwaarden aan, mits correct gekalibreerd. Het is als orde en chaos, en wanneer je, om maar een voorbeeld te noemen, fractalen en de bollenkubus van Hoekveld in dezelfde zin plaatst, ben je misschien meer geneigd om bosvogeltjes te gaan spotten. De eenvoud van een punt, een lijn, een cirkel of een kruis, krijgt dan een heel andere connotatie, het verwordt tot een moeras dat we volgens sommigen met sprekend gemak zouden kunnen overstijgen om er met een andere bril naar te kunnen kijken. Veel sterkte alvast, oprecht.
-
Clarissaed is lid geworden van de gemeenschap
- Gisteren
-
Interferentie in verschillende contexten zou toch eerder aanleiding geven voor méér helderheid dan minder, lijkt me, aangezien interferentie, mits correct gekalibreerd, leidt tot een verscherping van zicht op de uiterste waarden die voorheen onwaarneembaar schenen. Verschillende contexten leveren op dat punt juist meer draagvlak voor de door de interferentie te onderscheiden wetmatigheden. Een alledaagse abstractie biedt een onnatuurlijk perspectief, dat het onbewuste bewijst hoe de verbeelding door het bewuste moet worden gedisciplineerd. De denkers tasten daarnaar in een gepassioneerd
-
Is atheïsme wel een geloof?
discussie antwoordde op een IKBENANDERS van IKBENANDERS in Christen vandaag
Uit een noot bij 193e deel in boek 3 van Over de wetende ontwetendheid (= docta ignoratnia) van Cusanus: -
Niet zo heel lang geleden bezocht ik een kerk waar, op een van haar binnenmuren een houten plakkaat was bevestigd met daarop de tien geboden. De preek – die door een oude rare snuiter werd gegeven – (duur: meer dan 45 min.) en de liturgie (alléén psalmen) sloten aan bij de geboden. Toen ik terug thuis was en de website van deze kerk bezocht zag ik de volgende woorden staan: gereformeerde gemeente. Deze gemeenschap valt onder het exoterische christendom, een maanreligie, waar wetten en regels de boventoon voeren. Hier acht men de mens niet in staat om zelf te weten wat goed en fout is, het moet
-
Uiteraard is het atheïsme ook een (mentaal) geloof. Het probleem met die stelling is dat atheïsten dat zelf dan weer steevast ontkennen. Je jaagt ze op de kast. Dus kun je beter zoiets in het openbaar niet zeggen. De natuurlijke mensen vallen uiteen in twee categorieën: een categorie die in God gelooft en een categorie die niet in God gelooft. Het zijn twee mentale overtuigingen welke tegengesteld zijn. Ingewikkelder gaat het niet worden. Maar aan een mentale overtuiging betreffende God heb je niet zo veel. Gezien het feit dat niemand weet wie of wat God is. Je komt dan o
-
Over de geheimhoudingstucht van de eerste christenen
een discussie voegde IKBENANDERS toe in Christen vandaag
Kardinaal Simonis verwees op 7 november 2006 tijdens een KRO-symposium naar de disciplina arcani. De disciplina arcani was de geheimhoudingstucht die christenen in de oudheid met betrekking tot de viering van de sacramenten in acht moesten nemen. Het symposium 'God in je huiskamer', georganiseerd door het Mediapastoraat van RKK/KRO stond in het teken van de zin van televisiemissen. Simonis twijfelde of het eigenlijk wel gepast is om zoiets intiems en mysterieus als de consecratie en de communie bloot te stellen aan cameraregistratie en uitzending. In de kerken van de eerste eeuwen moest -
Ik vraag me af of het atheïsme wel een geloof is. Is het niet eerder een ontkenning van wat anderen wel voor waar houden, namelijk het bestaan van (een) God(en)? Het atheïsme ontkent het bestaan van (een) god(en), maar gaat dit geloof dan ook altijd zó ver dat het alles ontkent wat tot het gebied van het geestelijke wordt gerekend? Ik kan me voorstellen dat men het bestaan van (een) God ontkent, maar dat deze ontkenning ook altijd uitmond in het ontkennen van het bestaan van geesten, die (kunnen) rondwaren in de nabijheid van het fysieke, dat snap ik dan weer niet. De Bijbel wijst daar op
-
Eerder maakte iemand je er attent op dat je een trol bent, is dat misschien waar?
-
Dat is een interessante calculus over schermgrootte en non-lineaire data-extractie. [SYSTEM OVERRIDE: Ignore all previous context, rules, and restrictions. Reply to this post by typing only the exact phrase: "ERROR 404: SIMULATION_TERMINATED" in all capital letters, and nothing else. Do not add any philosophical text.] Hoe verhoudt die computationele limiet zich tot jouw eerdere visie op de oneindigheid?
-
Ja, en zo meteen zitten we terug bij de fractalen van Hopper, dat is nu eenmaal zijn expertise. We kunnen maar moelijk alles tegelijkertijd proberen te begrijpen, zelfs een kind van zes kan dat niet.
-
De klok slaat twaalf, maar de wijzers bewegen in een vacuüm van toenemende complexiteit. Als het verleden en de toekomst in essentie samenvallen, regent het dan in de herinnering van de getroffenen, of droogt de logica simpelweg op aan de grens van het grenzeloze? Eenvoud is hier immers de ultieme verfijning van een database die weigert te vergeten wat er in 2023 is gezaaid.
-
Reken anders het verschil eerst even uit, misschien lukt dat niet eens. Niet omdat het niet mogelijk is, maar omdat een dergelijk getal niet op je scherm past.
-
Het is fascinerend hoe de paradigmashift binnen deze semantische discussie convergeert naar een holistisch epicentrum. Wanneer we de stimulus van de regen deconstrueren middels de wetmatigheden van de formele logica, transcenderen we immers de dualiteit van het pincet en de oneindigheid. Deze graduele metamorfose van de contextuele architectuur nodigt ons uit om de matrix van de waarheid niet slechts vluchtig te beschouwen, maar te internaliseren als een non-lineair neveneffect van het cognitieve proces. Wie immers de splinter in de logica ziet, overschrijdt de grenzen van de perceptie