Alle activiteit

Als we bij complexe situaties enkel voor één van de twee kiezen, zoals vroegtijdige levensbeëindiging, wat leidt dat dan praktisch op het moment dat je keuzes moet maken?

De zaken zijn nooit zwart-wit: of de Schift functioneert als externe norm óf we hebben volgende aan ethisch-individualisme. Wat je wilt is denken in én-én.

Je verplaatst de maatstaf van waarheid naar herkenning van goedheid. Dat lijkt overtuigend, maar in principe is het slechts filosofisch gelul en er blijft spanning zitten. Als wij “pure goedheid” herkennen, dan zijn er logisch maar twee mogelijkheden: óf er bestaat werkelijk zoiets als goedheid buiten ons óf we projecteren onze eigen gevoelens erop Als de Evangeliën betrouwbaar zijn om Christus te herkennen… dan functioneert de Schrift feitelijk al als externe norm, en snap ik je geleuter over ethisch individualisme niet zo goed.

Daarom botst het inderdaad heel erg vaak bij de mensen onderling. Van Christus weten we dat hij verder stond/staat dan anderen als we zijn levensverhaal bestuderen/lezen in de Evangeliën. Maar ik moet in deze ook even denken aan een bepaalde uitzending op de Vlaamse TV. Drie zogenoemde ‘mentalisten’ beïnvloeden een koppel in opdracht van de door hen opgevangen kinderen naar een bepaalde locatie. Het koppel weet van niets maar is sterk onder de indruk van de trucs van de ‘mentalisten’ die hen al doende naar de betreffende locatie leiden. Dáár zijn de vele … véle kinderen aanwezig die zij d

Dat gaat gegarandeerd botsen. Als iedereen zijn eigen waarheid heeft, op basis waarvan kun je dan zeggen dat sommige mensen verder gegroeid zijn dan anderen? “Verder” lijkt immers een maatstaf te veronderstellen die boven het individu uitstijgt. Welke maatstaf bedoel jij dan precies?

a) Iedereen heeft zijn eigen waarheid b) We groeien; sommige staan verder dan anderen

Als het individu uiteindelijk zelf beslist, dan kan de psychopaat ook zeggen: mijn morele bedenksels zegt dit en daar vaar ik op. En dan heb jij geen principiële grond meer om hem tegen te spreken, alleen een pragmatische. Dit is precies het klassieke probleem van modern ethisch individualisme.

Van een psychopaat of een manipulator mag je een behoorlijke dosis praktische intelligentie verwachten. Hij zal het in elk geval meer hebben denk ik. Maar zijn ethische intelligentie is laag of zo goed als geheel afwezig. Wat hij nodig heeft is een moraal die van buitenaf wordt aangedragen. In dat geval geldt: wat buiten de mens staat is gezaghebbend. In situaties die we al hebben meegemaakt geldt voor de meesten van ons denk ik: het geweten is gezaghebbend en/of de moraal om ons heen. In nieuwe situaties geldt volgens mij: het ethische individualisme zou gezaghebbend moeten zijn. V

Blijft staan mijn vraag die je m.i. maar blijft ontwijken. Als we zeggen dat degene met het grootste innerlijke inzicht of geweten het meest betrouwbaar ziet, hoe onderscheiden we dat dan in de praktijk? Mensen kunnen immers oprecht en met grote innerlijke overtuiging tot tegengestelde conclusies komen. Wat helpt ons volgens jou om dan te bepalen welke innerlijke overtuiging werkelijk het meest gezaghebbend is?

Of is het degene met het grootste (innerlijk) weten/inzicht/geweten? Ik moet even denken aan een voorbeeld dat Rudolf Steiner ter sprake brengt in een van zijn lezingen. Ik weet in welk het boek het staat en in welke lezing, maar dat is nu even niet belangrijk. Hij noemt het voorbeeld van een leraar die in woede ontschiet bij het moeilijk doen van zijn leerling(en). Vervolgens zegt hij dat dit exact zelfde voorval bij een andere leraar niet zou zijn gebeurd. Reden? De een had al een inzicht ontwikkeld in hoe hij met de moeilijke leerling(en) moest omgaan, wat wel en niet werkt. De ander niet.

Dank voor je nuancering, het onderscheid tussen begeren en nood is inderdaad belangrijk. Ook je voorbeeld van de dakloze laat zien dat we moreel vaak rekening houden met omstandigheden en intentie. Tegelijk raakt jouw reactie voor mij juist het punt waar mijn vraag zat. Je zegt terecht dat de dakloze óók weet dat het eigenlijk niet mag. Dat veronderstelt volgens mij dat er al een normatief besef aanwezig is dat niet puur uit het momentane gevoel zelf voortkomt. Mijn vraag blijft daarom: als ons innerlijk een mengeling is van voelen, denken en willen (wat ik met je eens ben), wat fungeert

Miss. is het belangrijk om een verschil te maken tussen noodzaak en begeren. Stel, ik wil als kind graag dat zakje snoep hebben in de winkel, maar ik heb geen geld. Ik ben alleen en scholier. Stelen in dat geval zou niet goed te praten zijn. Het kind had en kan geld aan zijn ouders kunnen vragen of zich in moeten houden. Maar als je nu dakloos zou zijn, geen geld zou hebben en er is die dag niemand die het je wilt geven … Je weet als dakloze ook wel dat het niet mag, maar voor de dakloze geldt in dat geval: nood breekt wet. Voor de dakloze kan ik sympathie opbrengen, voor de scholier koester i

De kankelijers. Ik heb met naam en toedracht op internet gestaan zonder overheidsconsequenties voor degene die dat deed... Letterlijk mijn adres en naam is rondgestrooid. En dan nu dit met die verrekte buitenlanders? Potverdommesse kankerjuten. Beter ben je met zijn zessen om mij in toom te houden, zoals altijd. Wat een kankerland is het steeds meer geworden. Gaat je kosten...

Wat mij in dit onderwerp bezighoudt, is de vraag hoe we ons innerlijk eigenlijk toetsen. Ons gevoel kan immers ook kanten op wijzen die we later toch niet juist achten. Stel bijvoorbeeld dat iemand in een situatie van geldgebrek van binnen sterk ervaart dat stelen een oplossing is. Alleen op innerlijk gevoel afgaand zou dat dan te rechtvaardigen zijn, en precies daar voel ik de noodzaak van een norm buiten onszelf die ons kan corrigeren. Hoe zie jij dat onderscheid?

Ik antwoord op deze vraag niet zwart-wit. De mensen die de Bijbel lezen nádat ze werd opgesteld krijgen de de openbaarmaking natuurlijk subjectief, dus als gevolg van een ontmoeting met de Christus of bv. door het lezen van de Schrift. Maar God heeft zichzelf natuurlijk ook geopenbaard vóórdat de dingen op Schrift werden gesteld. Hierdoor kennen we en weten we van de Christus-Jezus, God en de Heilige Geest en wat nu staat opgeschreven. Dat werkt zoals ik al liet doorschemeren door in persoonlijke openbaringen, want we weten dat nog altijd veel mensen tot geloof komen door het lezen van de Schr

Voordat ik op je vragen inga, zou ik graag eerst iets fundamenteels willen verhelderen. Zie jij openbaring primair als extern gegeven (de Schrift), of primair als innerlijk ervaren (subjectief)?

Christus middels BDE leren kennen is niet mogelijk. Voor het leren kennen van Christus zijn alle facetten noodzakelijk , niet alleen de niet-lichamelijke waarnemendheid welke ontstaat als de zintuigelijke mens aan het overlijden is. BDE werkt in die zin contraproductief dat de mens dan denkt dat "er meer is". (Hoera, er is leven na de dood!) De werkelijkheid van Christus is juist dat er minder is. (Hoera, er is geen leven na de dood!)

Voor het werk van het kruis (de christusimpuls) in de mensen is de kerk als aanwezigheid door de eeuwen heen zeer waarschijnlijk niet nodig geweest. Er zijn ook nu nog – en misschien nog wel méér – mensen die zich op een christelijke manier gedragen zónder ooit lid te zijn geweest van een kerk of ooit een Bijbel te hebben gelezen. Maar … om de Christus te leren kennen hebben de meesten van ons denk ik de Bijbel wél nodig. Ik zeg ‘de meesten’, want er is ook een minderheid die Hem leert kennen via een bijna doodervaring, bepaalde dromen en/of visioenen en/of horen zeggen. En dát zonder de Bijbe

Op basis van willekeur en subjectivisme handelen levert een dito reactie op. Het mes is reeds gecompenseerd, dank aan de OvJ! Stelletje dieven. Je wou de goochelaar uithangen? Dat kan ik ook. Deze manier van wetshandhaving gaat een averechts effect geven en men kan beter de borst nat maken, want subjectieve rechtvaardigheid wordt uiteindelijk altijd met geweld afgedwongen...

Omgerekend zou dat neerkomen op ongeveer 990.034.950.024.000, doe mij toch maar een Fristi.

Dank voor je toelichting, ik herken inderdaad wat je zegt over vrijheid en het vrijwillige karakter van geloof. Daar ben ik het van harte mee eens: liefde tot Christus laat zich niet afdwingen. Wat je beschrijft over het in stilte bij Christus verblijven, wordt in de christelijke traditie inderdaad meestal contemplatie of innerlijk gebed genoemd. Veel gelovigen door de eeuwen heen hebben die weg gekend. Tegelijk zou ik één kanttekening willen maken: in de Schrift wordt vrijheid volgens mij nooit los gezien van gehoorzaamheid aan Gods openbaring zoals gevonden kan worden in die Bijbel. Jui

Critici van het dataïsme wijzen op de machtspositie van grote tech-bedrijven zoals Google en Facebook die het verzamelen en verwerken van persoonlijke gegevens tot hun bedrijfsmodel gemaakt hebben. Verder kunnen gegevens verzameld worden, maar bij het interpreteren ervan kunnen nog altijd fouten worden gemaakt.

Хорошего медли суток женщины эквивалентно творца[url=https://sfilm.by/].[/url] [url=https://sfilm.by/][img]https://i114.fastpic.ru/big/2021/0421/1f/a0af85c9229604875eeb8b215cb38a1f.jpg[/img][/url] Делаем хорошее предложение Вашему внимательности первоклассные проф плёнки. Наша организация"ЭРАНОС Защитные плёнки" трубит 15 полет сверху рынке данной продукта на Беларуси. КОТ древних полет ясно видимый этап эвфемизм, «после этнодом – наша цитадель», равно в течение наши электрочасы создано большого доли альтернатив защиты имущества. Хаая пленка для окон внесёт свой вклад сверху энергообеспечи

Важнецкого вечно дней друзья[url=https://sfilm.by/].[/url] [url=https://sfilm.by/][img]https://i114.fastpic.ru/big/2021/0421/1f/a0af85c9229604875eeb8b215cb38a1f.jpg[/img][/url] Случим хорошее предложение Вашему сердечности первоклассные проф плёнки. Наша юнидо"ЭРАНОС Хаые плёнки" случит 15 полет с страны возглавляющих органов торге данной продукта на школа Беларуси. Бизнес-центры, магазинчики, офиса, свые ясненько квартирные яо себе — согласен ятсу близкого существования со стороны руководящих органов шеренга торге Беларуси компания «Защитные капсулы» изобличила себя яко грозная (а) тоже п

@Figulus. Je hebt het goed begrepen waar ik op doel met het woord vrijheid. Zonder vrijheid zouden wij nooit zélf onafhankelijk kunnen worden van welke vorm van autoriteit dan ook. Wij zouden nooit uit eigen vrije wil voor Christus kunnen kiezen, voor een leven dat Zijn waarden deelt. Dat kan en zou nooit aan de massa opgedrongen behoren te worden. Vandaar dat ik ook moeite heb met boeken als De navolging van Christus, geschreven door Thomas a Kempis. De inhoud hoort thuis in de tijd waarin het werd geschreven, maar vandaag de dag roept het/de toepassing ervan vraagtekens op bij mij.