Alle activiteit

Jij kent onze God niet. Geen wonder ook, want onze God doet zich kennen door de natuur en door Zijn manifeste optreden. Jij hebt het daarom niet over onze God, maar over jouw onzinnig fantasiegodje dat je toedicht aan onzinnige dwazen. De vraag is daarom waarom jij jezelf zo plaagt met nare dwanggedachten, gevangen in de spinsels die jouw hart en verstand en ziel ontrusten en beheersen.

Hey Paulus de boskabouter komt ook weer eens van zijn paddenstoel afgeklauterd. Uitgewipt? Steek die puntmuts anders in je reet, wellicht helpt het om van je constipatie af te geraken. Het verschil tussen een militaire analyse en leedvermaak lijkt je volledig te ontgaan. Een MOU is zelden een oplossing; het is meestal een pauze waarin beide partijen hun volgende stap voorbereiden. Maar ga gerust de straat op met je puntmuts in je reet om je zogenaamde overwinning te vieren.

Door het label onzin, ontzeg je jezelf tpegang tot nadenken en tot inzicht en tot begrip. Emotie kun je verbeelden met een kaars en een vlam. Één vlammetje kan ontvlambare zielen tot oorlog of waanzin of vreugde drijven. Dat is geen kwestie van wonen, maar van raken en landen. En vervolgens, als het een sleutelfunctie heeft, kan het gaan wonen in het denken en de ziel een bestemming geven in harmonie met de geraakheid of ontvlamming. Maar de emotie is niet één persoon maar is geest, en jan zich verdelen en kan komen en gaan en kan onbelangrijk zijn of worden, of juist heel belangri

Misschien kan je eens een stapelgedicht overwegen, het hoeft niet perse te rijmen.

Aan @tortelduif Dit doen ze blijkbaar met lui die honden gebruiken voor hun terrorisme. Ze killen hem. Doei!

Of 43,4% Nog niet gelezen. Heb het ebook wel, maar de stapel boeken die ik nog wil lezen heeft een hogere prioriteit.

Dat is een klassieker, is hij niet te pletter gevlogen?

Zoals De Kleine Prins van Antoine de Saint-Exupéry: De verteller, een piloot, vertelt hoe hij na een noodlading met zijn vliegtuig in de woestijn de kleine prins ontmoet. De kleine prins vertelt over de planeet waar hij woont, over andere planeten die hij bezoekt en over hun merkwaardige bewoners. Het is een verhaal vol diepe wijsheden: -Tot ziens zei de vos. Hier is mijn geheim. Je kan alleen goed zien met je hart. Waar het echt om gaat, dat kan je niet zien met je ogen. Dit prachtige moderne sprookje is geliefd bij iedereen. De schitterende illustraties zijn van de auteur. Erik van Muis

Je bedoelt dat je je medicijnen niet hebt geslikt? Want iedere keer als je iets schrijft word het er niet beter op. Nu weer niet in evolutie geloven. Denk je dat de mens apart geschapen is? Qua bouw zijn we gewoon naakte dieren. En dat wij kunnen denken en andere dieren niet is wat wij onzelf hebben wijsgemaakt toen wetenschap nog op nattevingerwerk berustte en door de Kerk in toom werd gehouden. Gelukkig weet 56,6% van de mensheid nu wel beter.

Zou kunnen, ik lees kinderboeken om te bekomen van grote mensenpraat, doet meer deugd.

Misschien biedt de fenomenologie van Goethe uitkomst, al ben ik hier niet erg bekend mee.

Dacht dat het Einstein was die suggereerde dat wanneer we iets van het leven willen begrijpen, het nuttig is om diep in de natuur te kijken. Maar hoe diep is me niet echt duidelijk, ook dat zou wel eens een lange reis kunnen worden.

Niet iedereen gelooft dat fabeltje; ik slik het ook niet.

Ja, anderen dan weer met ironie, beetje alert blijven aub.

Het is eerder andersom domoor. In de vroege tijd van het menselijk bestaan en dankzij religie dacht de mens ook dat dieren niet konden spreken of denken. Mede omdat de mens zichzelf als iets bijzonders zag, boven de dierenwereld. Maar nu weten we dat we afkomstig zijn uit de dierenwereld (geevolueerd) en dat wat zij kunnen wij ook kunnen en vice versa. Maar goed er zijn helaas nog steeds veel semi spirituele dieren die denken dat zij mens zijn en dat dit iets anders is dan dieren. Vanwege een Sprookjesboek uit de jaren Stillekes waar men opschreef "de mens is op een andere dag en manier g

Het maakt niet uit hoe je iets noemt. Taal is een technisch instrument dat iets zegt. Maar het maakt uit dat er beelden en associaties een eigen leven gaan leiden waardoor niet meer wordt gehoord wat wordt gezegd.

Ja, daar kan je een topic mee starten, en je verwonderen over wat volgt. Waarom heb je daar precies een hekel aan, is dat iets cultureel?

Wie op het spuugbankje zit zal terugspugen of stil zwijgen of een andere plek zoeken. In alle gevallen is diegene zijn eigen slachtoffer, want hij dient zich verre te houden van hen die werken met spuugbankjes. Redelijke uitwisseling van minder consumptieve inhoud is daar onmogelijk vanwege de plaats of alleen al het ergens bestaan van een spuugbankje.

Met dit soort onzin kan ik dus niks... Waar woont emotie? Waar woont gevoel? En hoe bedoel je wonen? Onze hersenen kunnen dit soort dingen prima bewerkstelligen. En dat hele volkstammen beheerst kunnen worden door een spreker is welbekend, maar heeft ook weinig met "geest" te maken.. Jullie maken er op dit forum echt een sport van om alles als geestelijk weg te zetten. Dat ik maandag op dinsdag juich voor Oranje als ze scoren tegen Marokko is zeker ook geestelijk? Want de geest eeft een hekel aan Marokko.

Denk na. In de mens woont emotie en gevoel en in de mens groeien inzichten en die door rakingen en kennis ontwikkelen en in de mens zijn bevliegingen komen en gaan naar gelang omstandigheden wijzigen. De mens is dus niet alleen mens, naar ook iets geestelijks; iets dat door bijvoorbeeld een wet of een goede demagogische spreker hele volksstammen kan beheersen. Dat is iets onzichtbaars, maar in velerlei opzichten als fenomeen bewezen. Dus kom uit je platte voorstellingen en leef je in in de realiteit van wat gewoon in tamelijke redelijkheid wordt gezegd. In de wetenschap van de

In de wetenschap noemt dat het risico op combinatorische explosie, starten met iets ogenschijnlijk simpel en iets later eindigen in een kluwen waar geen dialoog meer mogelijk is. Om dan een boekje over de kracht van eenvoud te kopen, terug proberen mens te worden.

Ja, inderdaad. Mensen zijn gebroken vaten die getuigen van een heelheid in heerlijkheid in Christus. En zodra ze in die heelheid gaan rusten, en zichzelf prijzen als vat van heerlijkheid en gearriveerdheid in Christus, verliezen ze deze even gemakkelijk weer. Want de rust in Christus brengt onrust en afzien en opoffering en lijden voor het vlees, en gesproken wordt van Christus volgen en een kruis opnemen en een kruisweg gaan. In een liefde die, als het vlees dat verdragen kan, Gode dank brengt voor die ellende.

Er komt een moment in je leven dat ook jij zult zeggen: dieren kunnen niet denken en spreken. Ik heb het hier niet over geluiden maken.

Dat is pas onzin en vooringenomen.. Wat je kan zien is dat de mens goede en kwade dingen doet. Wat een onzichtbaar wezen doet is een zaak van geloof, maar nooit bewezen. En ik lees het Oude Testament zoals het er staat, dat is immers hoe wij jullie God kennen. En dan komt die God er extreem slecht vanaf. Kan je wel zeggen dat God liefde is, maar dan heb je een dom en beperkt beeld van liefde.\ Tevens zeg je " Al het goede en al het kwade komt uit de hand van God" en je zegt " En diezelfde relativiteit maakt dat er steeds iets kwsadaardigers verzonnen kan worden. Er is geen gr

Nee als stilleven niet. Maar wel als bouwsteen van een niet mistig en niet vaag gewenste inbreng. De appel kan het leven beduiden, de hamer van de rechter het oordeel, en het boek is waarin dat oordeel geschreven staat. Het stilleven wordt dan in alle eenvoud levendiger. Maar als inhoud blijft het tamelijk nietszeggend en daarom vaag. Ergens lijk je van abstractie tot inhoud te willen komen, maar niet te willen verwoorden wat jouw deel van de inbreng inhoudelijk is. Maar van een ander wel verwacht dat jouw inbreng concreet en zonder vaagheid wordt geduid. Ik vind dat dat, als dat zo