Alle activiteit

Een interessant punt in je reactie is de zin "door de geschiedenis heen ontelbaar veel gelovigen ... Maria als hun Moeder in huis hebben genomen". Dat is een sterk traditie-argument: de vrucht van een interpretatie wordt gebruikt als aanwijzing voor de juistheid ervan. Ik redeneer vanuit de tekstuele oorsprong: staat deze betekenis in de tekst, of is ze later ontwikkeld? Dat zijn twee verschillende manieren om autoriteit toe te kennen: jij kijkt naar de traditie, ik naar de oorspronkelijke bedoeling van de schrijver. Voor mij ligt de kern van het kruis ergens anders. Jezus heeft mij

Ik zie jouw uitleg ook helemaal niet als minder krachtig of als onnodig. Het is een mooie, bijbelse uitleg waar ik volop mee kan instemmen. Maar dat hoeft de diepere, of allegorische betekenislaag dus niet uit te sluiten. Johannes hint daar mijns inziens juist op met zijn woordgebruik. Een betekenis met minstens net zoveel kracht, daar door de geschiedenis heen ontelbaar veel gelovigen uit vele culturen, tijdsgeesten en bevolkingslagen daadwerkelijk Maria als hun Moeder in huis hebben genomen en zo Jezus heel nabij zijn. En had Jezus ons als zijn geliefde leerling een mooiere, laatste gift vóó

In het interbellum was er in Nederland, als reactie op de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog, een sterke pacifistische beweging.‘ Nooit meer oorlog!’, was hun leus en het gebroken geweertje hun symbool. Deze beweging werd in Nederland in hoofdzaak gedragen door socialistische en christelijke organisaties. De aanhangers van deze beweging waren (om verschillende redenen) de mening toegedaan dat elke vorm van geweld fout was en dat Nederland derhalve geen behoefte had aan een krijgsmacht voor andere dan ceremoniële taken. Boeke was waarschijnlijk zo'n snuiter van het gebroken geweert

Veel soldaten maken een mooi bloementapijt.

Ik zal het es proberen, mocht het niet helpen dan knuffel ik hem dood. Geknuffeld zal er worden.

Christus was ook Samaritanen toegenegen; niet dat een knuffel wonderen zal doen, maar het ‘juiste’ gesprek … dat misschien nog wel.

ik zal de terrorist een knuffel geven in de hoop dat hij zijn doel zal laten varen.

Wat denk je bij wat je schrijft als we liefde zouden definiëren als: elkaar toegewijd en toegenegen zijn. En dan bedoel ik niet toegewijd in kwade/negative zin, want daar kan volgens mij geen sprake zijn van elkaar toegenegen zijn.

Typische duivelse streek. Een plant die als een rottend karkas ruikt als lelie voorspiegelen. Alsof het de geur van van-dalen zou zijn.

Het probleem zit in de voorwaarde: "als iedereen". Niet iedereen heeft daar een boodschap aan. De vraag is uiteindelijk of liefde voor de vijand betekent dat je ook de vijand nooit fysiek mag tegenhouden, of dat juist liefde voor het slachtoffer soms vraagt om de agressor te stoppen middels geweld.

Gevat, het was alweer uit de aandacht verdwenen, wellicht beetje in de war door lelies die geen lelie zijn.

Het oorlogspelletje met alles wat daarachter ligt aan haat e.d. zou nooit de vormen hebben kunnen aannemen als we ons allemaal een voorbeeld zouden nemen aan Kees Boeke. Boeke weigerde belasting te betalen o.a. omdat hij het niet eens was met de uitgaven van de overheid, wat betreft de aanschaf van wapens. Hierdoor belandde hij meermaals in de gevangenis. Demonstreren of een tegenstem uitbrengen helpt ook niet zo hebben de afgelopen jaren uitgewezen. Wat helpt dan nog wel? Massaal weigeren om nog belasting te betalen? https://www.historischnieuwsblad.nl/onderwijsvernieuwer-kees-boeke/

Geeft niks, geen botanist die alles kan weten. Orchis militaris

Het is een link die ik niet weet hoe te rijmen.

Doe mij het soldaatje maar. Hard nodig de komende tijd.

Pars pro toto.

De apen zijn de mensen die menen dat wat van ver komt lekker is.

Toch kan ik me niet van de indruk ontdoen dat de orchis simia meer past bij de overtuigingen van sommigen.

In dit geval betreft het de Typhonium venosum, alsnog een eind rijden.

Ja, en voor de sauromatum venosum moet je, tenzij die tuin elders ligt, wel een eindje om.

Leuk hoor, een botanicus in de moestuin....

Om nog niet te spreken over lichtgevende schelpen, het is een duikje waard.

De echte kankerlijers en nazi's die als de kanker invasief woekeren.

Het is me nog niet gelukt. Maar wel de voodoolelie ontdekt in de berm naast een volkstuin... Wat een duivelskruid dat is.

Bij nader inzien ga ik toch maar liever bosvogeltjes spotten.