Hopper 852 Geplaatst 3 uur geleden Rapport Share Geplaatst 3 uur geleden 17 minuten geleden zei IKBENANDERS: Als ik naar een boom kijk, zonder te denken, dan zegt de boom mij, maar ook jou, helemaal niets. Pas door het begrip 'boom' wordt hetgeen ik zie herkenbaar als een boom. Zie ik de boom dan denk ik 'boom'. Beschouw ik de boom vervolgens nader, door hem te observeren met mijn waarnemingsvermogen (mijn zintuigen) en mijn denken, dan kan ik iets over de boom te weten komen. Zo ontstaat kennis. Niet anders. Kant kwam tot een andere slotsom. Zijn gedachtengoed is rijp voor de prullenbak. Dat van Schopenhauer inmiddels ook. Het gaat direct al fout, ik schreef: "Het kennen kan alleen middels waarnemen gebeuren". Maar vervolgens begin jij een kenobject te beschrijven. De ironie wil ook nog eens dat je het woord herkenbaar gebruikt. Herkennen is niet hetzelfde als kennen. Jij hebt het over kennis, waar ik het over het kennen had. In dit kader citeer ik een vers uit 1 Korinthiërs 13 12 Want wij zien nu door een spiegel in een duistere rede, maar alsdan zullen wij zien aangezicht tot aangezicht; nu ken ik ten dele, maar alsdan zal ik kennen, gelijk ook ik gekend ben. In deze vers komt die heldere gepolijste spiegel weer terug, welke in dit vers nog beslagen is met een duistere rede. Er zijn mensen met een heldere gepolijste spiegel die ook helder zien. En er zijn ook mensen wiens spiegel nog beslagen is met een duistere rede. Die mensen kennen maar ten dele......... Citeren Link naar bericht Deel via andere websites
IKBENANDERS 24 Geplaatst 2 uur geleden Rapport Share Geplaatst 2 uur geleden (bewerkt) 48 minuten geleden zei Hopper: Het kennen kan alleen middels waarnemen gebeuren Zoals je al uit mijn reactie hebt kunnen opmaken kan ik mij niet in je stelling vinden; deze sluit niet aan op mijn beleving(en). Voor het kennen heb je ook begrippen nodig die bij datgene horen dat wordt waargenomen. Anders kan er – in mijn beleving althans – geen sprake zijn van kennen. Kennen verondersteld weten en kunde. Herkennen daarentegen ... hmm … En als ik wegkijk van mijn waarnemingen, dan kan ik nog steeds kennen, hoewel ik de waarnemingen daar wel eerder voor nodig had. Er bestaat overigens ook nog een andere manier van kennen waarbij waarnemen en denken bij elkaar komen om tot kennen, kunde en kennis te komen. Zie hiervoor de meditaties die ik in een ander onderwerp onder de aandacht heb gebracht. 48 minuten geleden zei Hopper: Herkennen is niet hetzelfde als kennen Akoord; toch maakt het deel uit van het kenproces. 2 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS Citeren Link naar bericht Deel via andere websites
kris Bauer 0 Geplaatst 2 uur geleden Rapport Share Geplaatst 2 uur geleden Op 10-10-2026 om 17:28 zei Hopper: Er zit een subtiel verschilletje in beide vertalingen. NWV is wartaal, de vertaler had geen directe kennis Subtiel verschilletje..... en dan een hele vertaling wartaal noemen. Als ik ze naast elkaar leg dan zie ik dat er +_ het zelfde geleerd wordt. Niet echt een essentieel punt wat voor geen meter klopt ofzo, of zie ik dat verkeerd... Kan je mij dat uitleggen? Citeren Link naar bericht Deel via andere websites
IKBENANDERS 24 Geplaatst 2 uur geleden Rapport Share Geplaatst 2 uur geleden (bewerkt) 41 minuten geleden zei kris Bauer: Subtiel verschilletje..... en dan een hele vertaling wartaal noemen. Als ik ze naast elkaar leg dan zie ik dat er +_ het zelfde geleerd wordt. Niet echt een essentieel punt wat voor geen meter klopt ofzo, of zie ik dat verkeerd... Kan je mij dat uitleggen? Ik heb ooit meegekregen dat de vertalers van de NWV subtiele zaken in - alleen het nieuwe testament - anders menen te hebben moeten vertalen om tot een ‘juiste’ zienswijze te komen. Over welke passages/zinnen het gaat, dat kan ik mij niet herinneren. De vertalingen zouden niet per se 'fout' zijn, maar een ander accent benadrukken van wat er in het origineel staat t.o.v. van bv. de NBG-vertaling. Deze accent-verschuivingen hebben vervolgens (mogelijk en/of mede) geleidt tot het ontstaan van de Jehova-getuigen beweging. 1 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS Citeren Link naar bericht Deel via andere websites
kris Bauer 0 Geplaatst 56 minuten geleden Rapport Share Geplaatst 56 minuten geleden 1 uur geleden zei IKBENANDERS: Ik heb ooit meegekregen dat de vertalers van de NWV subtiele zaken in - alleen het nieuwe testament - anders menen te hebben moeten vertalen om tot een ‘juiste’ zienswijze te komen. Over welke passages/zinnen het gaat, dat kan ik mij niet herinneren. De vertalingen zouden niet per se 'fout' zijn, maar een ander accent benadrukken van wat er in het origineel staat t.o.v. van bv. de NBG-vertaling. Deze accent-verschuivingen hebben vervolgens (mogelijk en/of mede) geleidt tot het ontstaan van de Jehova-getuigen beweging. De NBG is ook een vertaling. Misschien wel ouder, maar betekent niet automatisch dat het dichter bij het originele staat. En aangezien taal dynamish is, is het van belang ook met het moderne taalgebruik mee te gaan. Als de NWT zich bepaade vrijheden veroorlooft om het begrijpelijk te vertalen voor de moderne mensch, maar afwijkt van de letterlijke vertaling,, dan staat dat in de voetnoten. Ook wordt er bij ons aangemoedigd om vertalingen naast elkaar te leggen. Vaak heb ik gemerkt dat dat mijn begrip vergroot. Sommige woorden kan je op meerdere manieren vertalen en is de betekenis van het orginele woord soms een combinatie van die begrippen. Het is goed om niet zomaar een vetaling volledig aan de kant te schuiven omdat het wat anders vertaald is. Je kan beter kijken waarom het anders vertaald is. Als je er bij voorbaat al vanuit gaat dat het met verkeerde beweegreden is gebeurd, zou je misschien eens moeten onderzoeken waar dat vooroordeel vandaan komt. Over liefde wordt gezegd: 'alles gelooft zij' 1 kor 13:7.NBG Dus je kan van het goede moeten uitgaan en ook de NWT meenemen in je oprechte onderzoek van de Bijbel.. Citeren Link naar bericht Deel via andere websites
IKBENANDERS 24 Geplaatst 48 minuten geleden Rapport Share Geplaatst 48 minuten geleden 7 minuten geleden zei kris Bauer: Ook wordt er bij ons aangemoedigd om vertalingen naast elkaar te leggen. Uit het voorwoord bij de 1e druk van het Nieuwe Testament in de vertaling van H.A.P.J. Ogilvie: Citaat Deze vertaling is in de loop van meer dan veertig jaren ontstaan uit de behoefte, het evangelie van het altaar uit zo te kunnen voorlezen, dat het tegenover het evangelie zelf verantwoord is. Diverse bestaande vertalingen, ook al heeft elke haar bijzondere verdienste, bleken hiervoor niet voldoende geschikt te zijn. Het gaat er vooral om een stijl te vinden, die in de hedendaagse lezer enigszins dezelfde gewaarwording kan doen ontstaan als men bij het lezen van de Griekse tekst krijgen kan. De stijl van de evangeliën is niet stichtelijk, niet burgerlijk, niet lerarend, meestal zeldzaam eenvoudig, maar ook machtig en verheven, doorgaans cultisch. Deze teksten werden in de oudste gemeenten met de grootste eerbied voorgedragen. Elk evangelie heeft een andere stijl, is anders geïnspireerd. Hetzelfde geldt voor de brieven van de apostelen. De apostel Paulus heeft een zeer wisselende stijl, vaak hoogst persoonlijk en dan plotseling weer hymnisch-verheven. Een bijzondere opgave heeft de vertaler ten opzichte van de verhaaltrant in de Handelingen. De grootste moeilijkheid is die, dat onze moderne talen, zoals zij gebruikt worden, ongeschikt zijn om het woord dat uit de geest gekomen is te laten klinken. Vele woorden, die wij in het geestelijke leven nodig hebben, zijn vervlakt, vernauwd, veruiterlijkt, hebben hun eigenlijke betekenis, hun geestelijke waarde en hun zielekleur verloren. Daarom moeten wij vaak met twee woorden of met een hele zinsnede weergeven wat in het Grieks met één woord gezegd is. In deze zin trachten wij volgens de woorden te vertalen, niet naar de letter. Een voorbeeld: het Griekse woord pistis (geloof) vertalen wij vaak met ‘de kracht van het geloof’ of ook een keer met ‘de moed van het geloof’. Een ander voorbeeld: omdat de naamvals-n werd afgeschaft, kunnen wij niet meer zeggen en schrijven ‘de leerling dien Jezus liefhad’. Wij zijn gedwongen met meer woorden te vertalen: ‘de leerling die Jezus’ liefde heeft ervaren’. Elke vertaling is noodzakelijk een vertolking. Dat kan niet anders zijn. Wij moeten het Nieuwe Testament steeds opnieuw vertalen, want wij moeten het steeds opnieuw en beter begrijpen. Elke vertolking is echter eenzijdig en ontoereikend. Ook deze vertaling is slechts een poging. – De Staten-Vertaling, de Lutherse, de Leidse, de vertaling van prof. A. M. Brouwer, de Canisiusvertaling, die van het Nederlands Bijbelgenootschap en die van de Sint-Willibrord Stichting zijn getrouw geraadpleegd. Het meest wijkt deze vertaling van de traditionele vertalingen af op essentiële plaatsen in de brieven van Paulus. Het is van de grootste betekenis, dat Paulus ook aan de Romeinen, de Latijnen, niet in het Latijn, maar in het Grieks geschreven heeft. Uitgaande van de Latijnse vertaling van Hiëronymus en van het Romeinse, op het rechtswezen georiënteerde gedachteleven heeft de kerkelijke theologie Paulus min of meer in juridische zin vertolkt. Wij moeten hem opnieuw trachten te begrijpen, door onbevangen naar de zonneheldere Godskennis te luisteren die uit zijn Griekse brieven spreekt. Wij zullen dan weinig vinden van de abstracte theorieën en dogma’s, die de kerkelijke theologie uit zijn hartstochtelijke betogen heeft gedestilleerd. Wij kunnen ontdekken dat de apostel geestelijke ervaringen en geestelijke feiten uitspreekt, waaruit hij innerlijk leefde. Hij was in staat de openbaringen van het Christuswezen, die zijn gelovend hart ontving, door geestelijk inzicht en geestelijke kennis denkend te verstaan en in geestelijke begrippen te vatten. De taal van de oude mysteriën en van het esoterische jodendom gaven hem daarvoor het woordmateriaal. Deze vertaling maakt er geen aanspraak op, de geijkte vertaling van de Christengemeenschap te zijn. Wél werd van het werk van de Christengemeenschap op het gebied van vertaling en verklaring grondig gebruik gemaakt, speciaal van het werk van Emil Bock. Bij de taalvorming heeft de vertaler zich laten helpen door vele vrienden en collega’s, vooral door de heer R. Kuitert te Amsterdam als neerlandicus, mejuffrouw dr. E.W. Theissen en de heer J. Nijkerk. H.A.P.J. Ogilvie Citeren Link naar bericht Deel via andere websites
Hopper 852 Geplaatst 46 minuten geleden Rapport Share Geplaatst 46 minuten geleden 1 uur geleden zei kris Bauer: Subtiel verschilletje..... en dan een hele vertaling wartaal noemen. Als ik ze naast elkaar leg dan zie ik dat er +_ het zelfde geleerd wordt. Niet echt een essentieel punt wat voor geen meter klopt ofzo, of zie ik dat verkeerd... Kan je mij dat uitleggen? Johannes 16 is erg essentieel, immers de Geest der waarheid zal u (de gelovige in kwestie) de toekomende dingen verkondigen. Wat de Geest der waarheid verkondigt is de waarheid Zelf en het zal uit het Mijne (uit Christus dus) worden genomen. In de NVW echter staat simpelweg dat de gelovige in kwestie het zal ontvangen. Bij de NVW ontbreekt dat "het" uit Christus Zelf is genomen. NVW heeft de tekst ingekort en zodoende ontbreekt er iets belangrijks. Kennelijk had degene die vertaalde daar geen idee van. Jehova getuigen gaan er altijd prat op dat ze nauwkeurig lezen en dat is helemaal goed. Maar dan moet de tekst ook nauwkeurig worden uitgeschreven Resumerend staat er in dit tekstgedeelte dat de Geest der waarheid u zal inleiden en dat er een deel uit Christus Zelf wordt genomen welke de gelovige ontvangt. Nogal belangrijk lijkt mij...... Ik wil de NVW niet aanvallen, maar ik vergelijk de diverse vertalingen vaak. Zo is het Koninkrijk Gods in de SV in u (Lukas 17:21 SV) maar in de NVW is dat niet meer het geval. (In de NBV 21 trouwens ook niet.) Dat zijn nogal belangrijke kwesties. Citeren Link naar bericht Deel via andere websites
kris Bauer 0 Geplaatst 40 minuten geleden Rapport Share Geplaatst 40 minuten geleden Goed bezig! Bedankt. Ik ga er later op in. T is al laat. Citeren Link naar bericht Deel via andere websites
Aanbevolen berichten
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.