Dwaalleraars én mensen die zich willen laten misleiden – wat zegt de Bijbel hierover?

[IKBENANDERS 24]

12 minuten geleden zei Tortelduif:

Als jouw persoonlijke ervaring voor jou voldoende is om reïncarnatie plausibel te vinden, maar mijn persoonlijke ervaring voor mij voldoende is om reïncarnatie niet plausibel te vinden, hoe bepalen we dan objectief welke van die twee tegengestelde conclusies klopt?

Dat is voor mij om deze reden niet (meer) belangrijk. Voor jou wel? Als je bewijs zoekt, raadpleeg de literatuur, persoonlijke verhalen, regressieverhalen, of kijk naar hoe de natuur functioneert.

[Tortelduif 10]

7 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Dat is voor mij om deze reden niet (meer) belangrijk. Voor jou wel? Als je bewijs zoekt, raadpleeg de literatuur, persoonlijke verhalen, regressieverhalen, of kijk naar hoe de natuur functioneert.

Voor mij is bewijs inderdaad wel belangrijk als iemand een objectieve uitspraak over de werkelijkheid doet.

Je noemt literatuur, persoonlijke verhalen, regressieverhalen en de natuur. Maar dat zijn voor mij niet automatisch bewijzen voor reïncarnatie. Ik zou juist graag één concreet voorbeeld hebben waarvan jij zegt: "Dit is een aanwijzing die zonder de aanname van reïncarnatie moeilijk te verklaren is."

Want als persoonlijke verhalen voldoende bewijs zijn, dan kunnen mensen met tegengestelde persoonlijke ervaringen dus tot tegengestelde 'waarheden' komen. Dan blijft voor mij de vraag hoe we kunnen bepalen welke interpretatie van die ervaringen overeenkomt met de werkelijkheid.

Dan kan ik natuurlijk ook zeggen: misschien is de groeiende rattenpopulatie wel het gevolg van mensen die maar niet willen leren en daarom opnieuw geboren worden als rat. Kijk maar naar de natuur, de vele literatuur over ratten en hun gedrag zeggen mij dat dit mogelijk zou moeten kunnen zijn. Ik heb echt duidelijk ervaren dat ratten mensen zijn die niet willen leren.

 

 

[TTC 1.585]

3 minuten geleden zei Tortelduif:

Voor mij is bewijs inderdaad wel belangrijk als iemand een objectieve uitspraak over de werkelijkheid doet. Je noemt literatuur, persoonlijke verhalen, regressieverhalen en de natuur. Maar dat zijn voor mij niet automatisch bewijzen voor reïncarnatie. Ik zou juist graag één concreet voorbeeld hebben waarvan jij zegt: "Dit is een aanwijzing die zonder de aanname van reïncarnatie moeilijk te verklaren is." Want als persoonlijke verhalen voldoende bewijs zijn, dan kunnen mensen met tegengestelde persoonlijke ervaringen dus tot tegengestelde 'waarheden' komen. Dan blijft voor mij de vraag hoe we kunnen bepalen welke interpretatie van die ervaringen overeenkomt met de werkelijkheid. Dan kan ik natuurlijk ook zeggen: misschien is de groeiende rattenpopulatie wel het gevolg van mensen die maar niet willen leren en daarom opnieuw geboren worden als rat. Kijk maar naar de natuur, de vele literatuur over ratten en hun gedrag zeggen mij dat dit mogelijk zou moeten kunnen zijn. Ik heb echt duidelijk ervaren dat ratten mensen zijn die niet willen leren.

Het was eerder al iconisch, nu zeker. 

[IKBENANDERS 24]

49 minuten geleden zei Tortelduif:

Dit is een aanwijzing die zonder de aanname van reïncarnatie moeilijk te verklaren is.

Ik heb je er reeds één gegeven: Ik heb een ongegronde aversie tegen het land Frankrijk. Deze aversie is niet te verklaren uit iets dat ik heb meegemaakt in dit leven en wat er vanuit de opvoeding op mij is overgedragen. Soortgelijke verschijnselen vind je op elke hoek van de straat. Ik word ook kriegelig als ik buiten in de herfst bv. bij de voordeur een met olie gevulde bak, met daarin een grote 'kaarsen'-vlam zie branden. Mijn aversie tegen alles wat met politiek te maken heeft daarentegen, die is nog wel wat uit dit leven te verklaren: ik denk wel eens na wat er allemaal met het geld van de belastingbetaler(s) gebeurt, en dan met name, over datgene waar ik niet achter sta. Aan de andere kant: ik heb er geen invloed op en ik kan er toch niets aan veranderen, of ik stem of niet.

Ik val in herhaling: wie zoekt die vindt en: we geloven allemaal wat we willen geloven.

Er is overigens ook meer geloof in deze wereld, dan keiharde bewijzen. Ook daarvan heb ik al een voorbeeld genoemd: het begrip spiegelneuronen.

gisteren om 14:32 bewerkt door IKBENANDERS

[Tortelduif 10]

29 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Ik heb je er reeds één gegeven: Ik heb een ongegronde aversie tegen het land Frankrijk. Deze aversie is niet te verklaren uit iets dat ik heb meegemaakt in dit leven en wat er vanuit de opvoeding op mij is overgedragen. Soortgelijke verschijnselen vind je op elke hoek van de straat. Ik word ook kriegelig als ik buiten in de herfst bv. bij de voordeur een met olie gevulde bak, met daarin een grote 'kaarsen'-vlam zie branden. Mijn aversie tegen alles wat met politiek te maken heeft daarentegen, die is nog wel wat uit dit leven te verklaren: ik denk wel eens na wat er allemaal met het geld van de belastingbetaler(s) gebeurt, en dan met name, over datgene waar ik niet achter sta. Aan de andere kant: ik heb er geen invloed op en ik kan er toch niets aan veranderen, of ik stem of niet.

Ik val in herhaling: wie zoekt die vindt en: we geloven allemaal wat we willen geloven.

Er is overigens ook meer geloof in deze wereld, dan keiharde bewijzen. Ook daarvan heb ik al een voorbeeld genoemd: het begrip spiegelneuronen.

Je redenering:

"Ik heb een aversie waarvoor ik geen verklaring heb → dus die moet uit een vorig leven komen."

Dat jij geen grond kunt aanwijzen voor je aversie tegen Frankrijk, betekent alleen dat jij de oorzaak niet kent. Laat staan dat daarmee is aangetoond dat die oorzaak in een vorig leven ligt, of dat reïncarnatie überhaupt bestaat.

Eigenlijk ben je, net als vele vrouwen tegenwoordig, inclusief mijn eigen moeder hoor, maar wat aan het fantaseren.

[IKBENANDERS 24]

5 minuten geleden zei Tortelduif:

Eigenlijk ben je, net als vele vrouwen tegenwoordig, inclusief mijn eigen moeder hoor, maar wat aan het fantaseren.

Of gewoon intuïtiever dan de gemiddelde mens.

gisteren om 14:49 bewerkt door IKBENANDERS

[Tortelduif 10]

4 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Of gewoon intuïtiever dan de gemiddelde mens.

Hoe weet je dat je intuïtie hier betrouwbare informatie over een vorig leven bevat, in plaats van dat je brein op basis van onbekende of vergeten informatie een verklaring construeert?

Intuïtie is voor mij geen aparte bron van kennis. Het is een conclusie waarvan het onderliggende denk- en herkenningsproces grotendeels buiten iemands bewuste toegang heeft plaatsgevonden. Noem het maar verstandelijk gehandicapt.

[IKBENANDERS 24]

21 minuten geleden zei Tortelduif:

Hoe weet je dat je intuïtie hier betrouwbare informatie over een vorig leven bevat, in plaats van dat je brein op basis van onbekende of vergeten informatie een verklaring construeert?

Intuïtie is voor mij geen aparte bron van kennis. Het is een conclusie waarvan het onderliggende denk- en herkenningsproces grotendeels buiten iemands bewuste toegang heeft plaatsgevonden. Noem het maar verstandelijk gehandicapt.

Denk eerder dat mensen die geen toegang hebben tot het intuïtieve in zekere zin gehandicapt zijn; de eerste categorie weet namelijk zonder dat er iets hoeft te worden bewezen.

Vb: uit een boek van M. Gladwell: de brandweer gaat een huis binnen om een brand te blussen. Al snel beseft men: wegwezen hier! Waarom: uit (intuïtieve) ervaring wisten deze lieden: deze hitte is te groot voor een woonkamer/keuken brand. Hitte stijgt op en dus moet de brand onder de woonkamer/keuken begonnen zijn. De oorzaak lag idd in de ruimte eronder. Alleen een onervaren brandweerman kan, zonder deze (intuïtieve) kennis niet juist handelen.

Hoe groter de intuïtieve kennis, hoe beter men zijn beslissingen kan maken. Neem dit mee in het verhaal in reïncarnatie en je krijgt mensen die bv. uitblinkers zijn.

Hoe meer ik mijn gedachten over het thema reïncarnatie laat gaan, des te minder er tegenin te brengen valt.

gisteren om 15:17 bewerkt door IKBENANDERS

[Hopper 851]

Ik herken de dwaling wel.  Ik vermoedde bij mijzelf ook een mediterrane aard.  Was ik in een vorig leven een Spanjaard geweest?  Of toch een Italiaan?   En toen ik in Portugal was begon ik weer te twijfelen: wat voelde ik me hier toch thuis?   Zo werkt die zogenaamde intuïtieve kennis.  Maar ik had ook iets met WO2.  En die speelde zich niet op het Iberisch schiereiland af.

Onwetenden beschikken niet over de zelfkennis om te begrijpen dat het het voorstellingsvermogen is wat de mens parten speelt.

https://scientias.nl/gezicht-op-mars-optische-illusie-op-de-rode-planeet-intrigeert-al-45-jaar/

Citaat

Natuurlijk wisten NASA-wetenschappers wel beter en dachten zij al vanaf het begin dat het gezicht een illusie was, veroorzaakt door licht en schaduw. Dit wordt ook wel pareidolie genoemd.

Pareidolie kun je ook toepassen op het idee dat je al vorige levens hebt geleefd.    De mediterrane sfeer, eten en klimaat, dat ligt mij wel.   Gelukkig uiteindelijk genoeg Hollandse nuchterheid om in te zien dat reïncarnatie geen andere gronden heeft dan het wensdenken van het ego.   Zelfmisleiding....zo oud als Adam en Eva!

[Tortelduif 10]

30 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Vb: uit een boek van M. Gladwell: de brandweer gaat een huis binnen om een brand te blussen. Al snel beseft men: wegwezen hier! Waarom: uit (intuïtieve) ervaring wisten deze lieden: deze hitte is te groot voor een woonkamer/keuken brand. Hitte stijgt op en dus moet de brand onder de woonkamer/keuken begonnen zijn. De oorzaak lag idd in de ruimte eronder. Alleen een onervaren brandweerman kan, zonder deze (intuïtieve) kennis niet juist handelen.

Hoe groter de intuïtieve kennis, hoe beter men zijn beslissingen kan maken. Neem dit mee in het verhaal in reïncarnatie en je krijgt mensen die bv. uitblinkers zijn.

Hoe meer ik mijn gedachten over het thema reïncarnatie laat gaan, des te minder er tegenin te brengen valt.

Dat heeft helemaal niks met intuïtie te maken volgens jou definitie, die niet verder reikt dan "mysterieus". Wat Gladwell beschrijft, is eigenlijk een vorm van ervaringsgebonden patroonherkenning. Een ervaren brandweerman heeft talloze situaties meegemaakt en heeft geleerd dat bepaalde signalen samenhangen met bepaalde gevaren. Dat kan razendsnel en zonder bewuste redenering plaatsvinden.

Bij de aversie tegen Frankrijk ontbreekt juist die controleerbare koppeling. Je hebt een gevoel, maar dat gevoel vertelt jou niet waarom je het hebt. Vervolgens wordt een vorig leven als mogelijke oorzaak aangevoerd.

De ervaren brandweerman heeft jarenlang concrete situaties meegemaakt en daardoor onbewust patronen leren herkennen. Zijn intuïtie kan vervolgens aan de werkelijkheid worden getoetst: zat er inderdaad een brand onder de ruimte?

Dat is iets anders dan een aversie waarvoor je geen oorzaak kent. In het geval van Frankrijk is er geen vergelijkbare controleerbare koppeling waaruit blijkt: "dit gevoel komt uit een vorig leven."

Grote fantast.

[Hopper 851]

Filosoof Bertrand Russell heeft een bekend voorbeeld over het verschil tussen kennis en geloof: op kantoor hangt een klok die stilgevallen is op kwart over tien. Je kijkt ernaar en toevallig is het op dat moment ook echt kwart over tien. Je gelooft dat het kwart over tien is en je geloof is waar. Is dat kennis? Nee, stelt Russell, want jij weet op dat moment niet dat die klok stilstaat. Je hebt dus wel een waar geloof, maar geen kennis, omdat je geloof niet stabiel blijft wanneer er nieuwe, ware informatie aan wordt toegevoegd. Als ik je vertel dat deze klok niet meer werkt, geef je je geloof meteen op, ook al klopte het toevallig wel. Zulke overtuigingen zijn weerlegbaar en vormen dus geen goede basis voor kennis.’

De mens is slachtoffer van zijn eigen overtuigingen.   IBA verwart meningen met waarheid. Je kunt het 10 x tegen hem zeggen, het helpt niet.  Christus had daar ook een uitspraak over: U geschiede naar uw geloof.  (Matteüs 8:13) Dat kun je zowel positief als negatief uitleggen.   Alleen het geloof in Christus brengt de mens bij de Vader.   Al het andere geloof leidt naar de ondergang.....

gisteren om 15:36 bewerkt door Hopper

[IKBENANDERS 24]

1 uur geleden zei Tortelduif:

Dat heeft helemaal niks met intuïtie te maken volgens jou definitie, die niet verder reikt dan "mysterieus". Wat Gladwell beschrijft, is eigenlijk een vorm van ervaringsgebonden patroonherkenning. Een ervaren brandweerman heeft talloze situaties meegemaakt en heeft geleerd dat bepaalde signalen samenhangen met bepaalde gevaren. Dat kan razendsnel en zonder bewuste redenering plaatsvinden.

Bij de aversie tegen Frankrijk ontbreekt juist die controleerbare koppeling. Je hebt een gevoel, maar dat gevoel vertelt jou niet waarom je het hebt. Vervolgens wordt een vorig leven als mogelijke oorzaak aangevoerd.

De ervaren brandweerman heeft jarenlang concrete situaties meegemaakt en daardoor onbewust patronen leren herkennen. Zijn intuïtie kan vervolgens aan de werkelijkheid worden getoetst: zat er inderdaad een brand onder de ruimte?

Dat is iets anders dan een aversie waarvoor je geen oorzaak kent. In het geval van Frankrijk is er geen vergelijkbare controleerbare koppeling waaruit blijkt: "dit gevoel komt uit een vorig leven."

Grote fantast.

Een ingewijde heeft ooit gezegd: atheïsme is een gif, een ziekte. Hetzelfde zou men kunnen zeggen van mensen die het reïncarnatie-principe de rug toekeren.

Intuïtie is altijd een vorm van (onbewuste) patroonherkenning. Eigenlijk heb je dus zojuist zelf een prachtige definitie van het woord intuïtie gegeven.

23 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Tortelduif 10]

6 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Een grote ingewijde heeft ooit eens gezegd: atheïsme is een gif, een ziekte. Hetzelfde zou men kunnen zeggen van mensen die het reïncarnatie-principe de rug toekeren.

Waar is ie dan? Die grote ingewijde zit vast op de pleepot een potje te poepen.

En los daarvan: ik ben niet eens atheïst.

Maar belangrijker: je hebt mijn argument nog steeds niet weerlegd. Je kunt iemand die reïncarnatie afwijst een "ziekte" noemen, maar daarmee verandert er niets aan de vraag of er daadwerkelijk bewijs voor reïncarnatie is.

Als je mijn redenering onjuist vindt, hoor ik graag waar de denkfout zit. Een kwalificatie van degene die de vraag stelt, is geen antwoord op de vraag, maar een ad-hominem-element.

[IKBENANDERS 24]

33 minuten geleden zei Tortelduif:

Waar is ie dan? Die grote ingewijde zit vast op de pleepot een potje te poepen.

En los daarvan: ik ben niet eens atheïst.

Maar belangrijker: je hebt mijn argument nog steeds niet weerlegd. Je kunt iemand die reïncarnatie afwijst een "ziekte" noemen, maar daarmee verandert er niets aan de vraag of er daadwerkelijk bewijs voor reïncarnatie is.

Als je mijn redenering onjuist vindt, hoor ik graag waar de denkfout zit. Een kwalificatie van degene die de vraag stelt, is geen antwoord op de vraag, maar een ad-hominem-element.

Er bestaat een leuk 'proefje'. Het is afkomstig uit de wereld van de hypnotherapie:

1. Sluit je ogen.
2. Zeg tegen jezelf: zolang ik mijn ogen gesloten houdt, kan ik ze niet openen. Probeer ze nu eens, met dit voornemen ‘voor ogen’, te openen.

Je komt niet verder dan je wenkbrauwen optrekken.

23 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[TTC 1.585]

6 uur geleden zei IKBENANDERS:

Of gewoon intuïtiever dan de gemiddelde mens.

Voordelig is dat een en ander transparanter wordt, het kan nog wel een eindje doorgaan.

5 uur geleden zei Hopper:

Filosoof Bertrand Russell heeft een bekend voorbeeld over het verschil tussen kennis en geloof: op kantoor hangt een klok die stilgevallen is op kwart over tien. Je kijkt ernaar en toevallig is het op dat moment ook echt kwart over tien. Je gelooft dat het kwart over tien is en je geloof is waar. Is dat kennis? Nee, stelt Russell, want jij weet op dat moment niet dat die klok stilstaat. Je hebt dus wel een waar geloof, maar geen kennis, omdat je geloof niet stabiel blijft wanneer er nieuwe, ware informatie aan wordt toegevoegd. Als ik je vertel dat deze klok niet meer werkt, geef je je geloof meteen op, ook al klopte het toevallig wel. Zulke overtuigingen zijn weerlegbaar en vormen dus geen goede basis voor kennis.’ De mens is slachtoffer van zijn eigen overtuigingen.   IBA verwart meningen met waarheid. Je kunt het 10 x tegen hem zeggen, het helpt niet.  Christus had daar ook een uitspraak over: U geschiede naar uw geloof.  (Matteüs 8:13) Dat kun je zowel positief als negatief uitleggen.   Alleen het geloof in Christus brengt de mens bij de Vader.   Al het andere geloof leidt naar de ondergang.....

Ga je nu ook al over het Dunning-Krugereffect beginnen, komt niet goed. 

[TTC 1.585]

12 uur geleden zei IKBENANDERS:

Er bestaat een leuk 'proefje'. Het is afkomstig uit de wereld van de hypnotherapie:

1. Sluit je ogen.
2. Zeg tegen jezelf: zolang ik mijn ogen gesloten houdt, kan ik ze niet openen. Probeer ze nu eens, met dit voornemen ‘voor ogen’, te openen.

Je komt niet verder dan je wenkbrauwen optrekken.

De Codex Ur-Nammu is voor zover bekend, in termen van wetboek, de oudste overgebleven informatiedrager, in de vorm van keitabletten met spijkerschrift. Maar dan spreken we al snel over meer dan 4000 jaar geleden, niet echt wat je het hier en nu wil noemen.

13 uur geleden zei Tortelduif:

Waar is ie dan? Die grote ingewijde zit vast op de pleepot een potje te poepen.

Hij zit zich wellicht blind te staren op een aantal wijsheidsspreukjes. 😊

[Tortelduif 10]

1 uur geleden zei TTC:

Hij zit zich wellicht blind te staren op een aantal wijsheidsspreukjes. 😊

Verstopt in keutels ipv koekjes.

[TTC 1.585]

4 uur geleden zei Tortelduif:

Verstopt in keutels ipv koekjes.

Ja, en over iets anders mag niet gesproken worden, dixit Hopper.

[TTC 1.585]

21 uur geleden zei Hopper:

De mens is slachtoffer van zijn eigen overtuigingen.

Kepler-22b werd in 2011 aangekondigd en draait rond de zonachtige ster Kepler-22, op ongeveer 638 lichtjaar afstand van de Aarde. Het was de eerste door de Kepler-missie bevestigde exoplaneet die rond een zonachtige ster in de bewoonbare zone werd gevonden. En zo heeft elke discipline zo haar eigen vakjargon en definities.

[Tortelduif 10]

3 uur geleden zei TTC:

Ja, en over iets anders mag niet gesproken worden, dixit Hopper.

Je preoccupatie met Hopper is jouw probleem.

2 uur geleden zei TTC:

Kepler-22b werd in 2011 aangekondigd en draait rond de zonachtige ster Kepler-22, op ongeveer 638 lichtjaar afstand van de Aarde. Het was de eerste door de Kepler-missie bevestigde exoplaneet die rond een zonachtige ster in de bewoonbare zone werd gevonden. En zo heeft elke discipline zo haar eigen vakjargon en definities.

Kepler-22b: bewoonbaar?, voor wie?

In 2011 werd Kepler-22b aangekondigd als een bijzondere exoplaneet. De planeet draait rond de zonachtige ster Kepler-22, op ongeveer 638 lichtjaar van de aarde. Kepler-22b werd bovendien aangemerkt als de eerste door de Kepler-missie bevestigde exoplaneet die rond een zonachtige ster in de zogenaamde bewoonbare zone werd gevonden.

Op het eerste gezicht klinkt dat indrukwekkend. Toch zitten in een dergelijke beschrijving verschillende vaktermen en aannames verborgen.

Vakjargon en definities

De term exoplaneet is betrekkelijk eenvoudig: het gaat om een planeet die rond een andere ster dan de Zon draait. De term bewoonbare zone is ingewikkelder. Daarmee wordt een gebied rond een ster bedoeld waarin, onder bepaalde voorwaarden, omstandigheden zouden kunnen bestaan waaronder vloeibaar water aan het oppervlak mogelijk is.

Maar daarmee is een planeet nog niet daadwerkelijk bewoonbaar. Daarvoor zijn allerlei andere factoren van belang, zoals de aanwezigheid en samenstelling van een atmosfeer, de temperatuur, de druk, de geologische activiteit en de aanwezigheid van water. En zelfs wanneer al die omstandigheden geschikt zouden zijn, volgt daaruit nog niet dat er daadwerkelijk leven aanwezig is.

Er zit dus een verschil tussen:

„de planeet bevindt zich in de bewoonbare zone”

en:

„de planeet is bewoonbaar”

en vervolgens:

„op de planeet bevindt zich leven.”

Dat zijn drie verschillende beweringen.

Vakjargon is daarom nuttig omdat het wetenschappers in staat stelt heel precies te communiceren. Een definitie maakt een verschijnsel echter niet automatisch waar. De waarnemingen en de modellen moeten aantonen in hoeverre de werkelijkheid aan de betreffende definitie beantwoordt.

Maar kunnen we er ooit komen?

Daar ontstaat een heel ander probleem. Kepler-22b staat ongeveer 638 lichtjaar van ons vandaan. Dat betekent dat het licht dat wij nu van het systeem ontvangen, ongeveer 638 jaar onderweg is geweest.

Zelfs een hypothetisch ruimteschip dat met tien procent van de lichtsnelheid zou kunnen reizen, zou ongeveer 6.380 jaar nodig hebben voor de enkele reis. Bij één procent van de lichtsnelheid zou dat ongeveer 63.800 jaar zijn.

Daarbij gaat het niet alleen om de snelheid. Een ruimteschip zou gedurende duizenden jaren moeten blijven functioneren. Onderdelen slijten, materialen degraderen, elektronica loopt stralingsschade op en voorraden raken op. Systemen zouden voortdurend onderhouden en gerepareerd moeten worden.

Hier speelt ook de tweede hoofdwet van de thermodynamica een rol. Een werkelijk systeem kan niet onbeperkt functioneren zonder dat er slijtage, warmteproductie, afval en andere vormen van degradatie optreden. Het probleem is dus niet dat de entropie de ruimte „opruimt”, maar dat het voertuig zelf gedurende duizenden jaren aan onvermijdelijke degradatie wordt blootgesteld.

De brandstof wordt zelf een probleem

Daar komt nog de enorme energiebehoefte van interstellaire reizen bij. Om een zwaar ruimteschip tot een aanzienlijk deel van de lichtsnelheid te versnellen, is een gigantische hoeveelheid energie nodig. Bovendien moet het schip bij aankomst weer afremmen als men daadwerkelijk op de bestemming wil aankomen.

Bij een conventionele raket ontstaat dan een fundamenteel probleem. De brandstof moet immers niet alleen het nuttige laadvermogen versnellen, maar ook zichzelf. Meer brandstof betekent daardoor meer massa, waarvoor opnieuw meer brandstof nodig is. De benodigde verhouding tussen brandstof en nuttige lading loopt daardoor zeer snel op.

Bij de extreem hoge snelheden die voor een reis naar een andere sterrenomgeving nodig zijn, zijn gewone chemische raketten daarom geen realistische oplossing. Theoretische alternatieven, zoals nucleaire voortstuwing, antimaterie of extern aangedreven lichtzeilen, proberen dit probleem op verschillende manieren te omzeilen, maar brengen zelf enorme technische en energetische uitdagingen met zich mee.

Wat hebben we er dan aan?

Dat betekent niet dat de ontdekking van Kepler-22b nutteloos is. Integendeel: dergelijke ontdekkingen kunnen ons veel leren over planetenstelsels, de eigenschappen van sterren en de omstandigheden waaronder leven theoretisch mogelijk zou kunnen zijn.

Maar er moet wel onderscheid worden gemaakt tussen wetenschappelijke betekenis en praktische bereikbaarheid.

We kunnen een planeet op honderden lichtjaren afstand bestuderen zonder er ooit naartoe te kunnen reizen. We kunnen bijvoorbeeld het licht van de ster en de planeet analyseren en daaruit bepaalde eigenschappen afleiden. Maar dat blijft onderzoek op afstand.

Daarom is de uitspraak dat Kepler-22b zich in de bewoonbare zone bevindt aanzienlijk bescheidener dan zij op het eerste gezicht klinkt. Het betekent niet dat we een tweede aarde hebben gevonden, niet dat daar leven aanwezig is en al helemaal niet dat de mensheid er ooit naartoe kan reizen.

De ontdekking laat vooral zien hoe ver onze waarnemingsmogelijkheden inmiddels reiken. We kunnen werelden onderzoeken die zich honderden lichtjaren van ons bevinden. Maar het vermogen om iets waar te nemen is iets anders dan het vermogen om er daadwerkelijk te komen.

1 uur geleden bewerkt door Tortelduif

[TTC 1.585]

53 minuten geleden zei Tortelduif:

Je preoccupatie met Hopper is jouw probleem.

Misschien straks die paraconsistente logica nog eens proberen, dat is meer jouw ding.

53 minuten geleden zei Tortelduif:

Kepler-22b: bewoonbaar?, voor wie?

In 2011 werd Kepler-22b aangekondigd als een bijzondere exoplaneet. De planeet draait rond de zonachtige ster Kepler-22, op ongeveer 638 lichtjaar van de aarde. Kepler-22b werd bovendien aangemerkt als de eerste door de Kepler-missie bevestigde exoplaneet die rond een zonachtige ster in de zogenaamde bewoonbare zone werd gevonden.

Op het eerste gezicht klinkt dat indrukwekkend. Toch zitten in een dergelijke beschrijving verschillende vaktermen en aannames verborgen.

Vakjargon en definities

De term exoplaneet is betrekkelijk eenvoudig: het gaat om een planeet die rond een andere ster dan de Zon draait. De term bewoonbare zone is ingewikkelder. Daarmee wordt een gebied rond een ster bedoeld waarin, onder bepaalde voorwaarden, omstandigheden zouden kunnen bestaan waaronder vloeibaar water aan het oppervlak mogelijk is.

Maar daarmee is een planeet nog niet daadwerkelijk bewoonbaar. Daarvoor zijn allerlei andere factoren van belang, zoals de aanwezigheid en samenstelling van een atmosfeer, de temperatuur, de druk, de geologische activiteit en de aanwezigheid van water. En zelfs wanneer al die omstandigheden geschikt zouden zijn, volgt daaruit nog niet dat er daadwerkelijk leven aanwezig is.

Er zit dus een verschil tussen:

„de planeet bevindt zich in de bewoonbare zone”

en:

„de planeet is bewoonbaar”

en vervolgens:

„op de planeet bevindt zich leven.”

Dat zijn drie verschillende beweringen.

Vakjargon is daarom nuttig omdat het wetenschappers in staat stelt heel precies te communiceren. Een definitie maakt een verschijnsel echter niet automatisch waar. De waarnemingen en de modellen moeten aantonen in hoeverre de werkelijkheid aan de betreffende definitie beantwoordt.

Maar kunnen we er ooit komen?

Daar ontstaat een heel ander probleem. Kepler-22b staat ongeveer 638 lichtjaar van ons vandaan. Dat betekent dat het licht dat wij nu van het systeem ontvangen, ongeveer 638 jaar onderweg is geweest.

Zelfs een hypothetisch ruimteschip dat met tien procent van de lichtsnelheid zou kunnen reizen, zou ongeveer 6.380 jaar nodig hebben voor de enkele reis. Bij één procent van de lichtsnelheid zou dat ongeveer 63.800 jaar zijn.

Daarbij gaat het niet alleen om de snelheid. Een ruimteschip zou gedurende duizenden jaren moeten blijven functioneren. Onderdelen slijten, materialen degraderen, elektronica loopt stralingsschade op en voorraden raken op. Systemen zouden voortdurend onderhouden en gerepareerd moeten worden.

Hier speelt ook de tweede hoofdwet van de thermodynamica een rol. Een werkelijk systeem kan niet onbeperkt functioneren zonder dat er slijtage, warmteproductie, afval en andere vormen van degradatie optreden. Het probleem is dus niet dat de entropie de ruimte „opruimt”, maar dat het voertuig zelf gedurende duizenden jaren aan onvermijdelijke degradatie wordt blootgesteld.

De brandstof wordt zelf een probleem

Daar komt nog de enorme energiebehoefte van interstellaire reizen bij. Om een zwaar ruimteschip tot een aanzienlijk deel van de lichtsnelheid te versnellen, is een gigantische hoeveelheid energie nodig. Bovendien moet het schip bij aankomst weer afremmen als men daadwerkelijk op de bestemming wil aankomen.

Bij een conventionele raket ontstaat dan een fundamenteel probleem. De brandstof moet immers niet alleen het nuttige laadvermogen versnellen, maar ook zichzelf. Meer brandstof betekent daardoor meer massa, waarvoor opnieuw meer brandstof nodig is. De benodigde verhouding tussen brandstof en nuttige lading loopt daardoor zeer snel op.

Bij de extreem hoge snelheden die voor een reis naar een andere sterrenomgeving nodig zijn, zijn gewone chemische raketten daarom geen realistische oplossing. Theoretische alternatieven, zoals nucleaire voortstuwing, antimaterie of extern aangedreven lichtzeilen, proberen dit probleem op verschillende manieren te omzeilen, maar brengen zelf enorme technische en energetische uitdagingen met zich mee.

Wat hebben we er dan aan?

Dat betekent niet dat de ontdekking van Kepler-22b nutteloos is. Integendeel: dergelijke ontdekkingen kunnen ons veel leren over planetenstelsels, de eigenschappen van sterren en de omstandigheden waaronder leven theoretisch mogelijk zou kunnen zijn.

Maar er moet wel onderscheid worden gemaakt tussen wetenschappelijke betekenis en praktische bereikbaarheid.

We kunnen een planeet op honderden lichtjaren afstand bestuderen zonder er ooit naartoe te kunnen reizen. We kunnen bijvoorbeeld het licht van de ster en de planeet analyseren en daaruit bepaalde eigenschappen afleiden. Maar dat blijft onderzoek op afstand.

Daarom is de uitspraak dat Kepler-22b zich in de bewoonbare zone bevindt aanzienlijk bescheidener dan zij op het eerste gezicht klinkt. Het betekent niet dat we een tweede aarde hebben gevonden, niet dat daar leven aanwezig is en al helemaal niet dat de mensheid er ooit naartoe kan reizen.

De ontdekking laat vooral zien hoe ver onze waarnemingsmogelijkheden inmiddels reiken. We kunnen werelden onderzoeken die zich honderden lichtjaren van ons bevinden. Maar het vermogen om iets waar te nemen is iets anders dan het vermogen om er daadwerkelijk te komen.

Ja, bewoonbaar dus.

45 minuten geleden bewerkt door TTC

[Tortelduif 10]

7 minuten geleden zei TTC:

Misschien straks die paraconsistente logica nog eens proberen, dat is meer jouw ding.

Een nogal losjes gebruik van het begrip. Het is maar wat je als uitgangspunt gebruikt.

9 minuten geleden zei TTC:

Ja, bewoonbaar dus.

Niet zueren als het tegendeel blijkt. Eigen schuld dikke bult, ik zal niet aanwezig zijn op je begrafenis.

[TTC 1.585]

4 minuten geleden zei Tortelduif:

Een nogal losjes gebruik van het begrip. Het is maar wat je als uitgangspunt gebruikt.

Je kan het misschien nog eens proberen, en toch niet begrijpen waarom tweemaal nul veertien is. 

6 minuten geleden zei Tortelduif:

Niet zueren als het tegendeel blijkt. Eigen schuld dikke bult, ik zal niet aanwezig zijn op je begrafenis.

Er is helemaal geen tegendeel, je denkt alleen dat iedereen dat verhaal nog niet kent.

[Tortelduif 10]

2 minuten geleden zei TTC:

Je kan het misschien nog eens proberen, en toch niet begrijpen waarom tweemaal nul veertien is. 

Er is helemaal geen tegendeel, je denkt alleen dat iedereen dat verhaal nog niet kent.

Daarom vind ik je bij tijd en wijle zo leuk: je absurdisme spreekt boekdelen!

Een reductio ad absurdum is op zichzelf natuurlijk een prima argument. Maar zolang je niet uitlegt hoe je van mijn uitgangspunt naar die ‘14’ komt, blijft het vooral een sarcastische oneliner en geen inhoudelijk argument.

[TTC 1.585]

13 minuten geleden zei Tortelduif:

Daarom vind ik je bij tijd en wijle zo leuk: je absurdisme spreekt boekdelen! Een reductio ad absurdum is op zichzelf natuurlijk een prima argument. Maar zolang je niet uitlegt hoe je van mijn uitgangspunt naar die ‘14’ komt, blijft het vooral een sarcastische oneliner en geen inhoudelijk argument.

Zo blijft je bezig, en je geraakt maar niet verder.