Waarheid

[Tortelduif 6]

54 minuten geleden zei kris Bauer:

Wat de Griekse grondtekst betreft, denk ik dat jij daar meer verstand van hebt.

Aangezien ik niet de meest intelligente persoon ben wat taal betreft, wil ik niet op de stoel van vertalers gaan zitten.

 

Moet je volgens de Bijbel intelligent zijn om 'de waarheid te onderscheiden?

 

Matth 11:25  :[Jezus zei]: ‘Vader, Heer van hemel en aarde. ik loof u in het openbaar omdat u deze dingen voor de wijzen en intellectuelen hebt verborgen en ze aan kleine kinderen hebt onthuld.

Personen die de juiste gezindheid of houding hebben, nederig en leergierig als kinderen, zullen de waarheid kunnen onderscheiden en aannemen Hand 14:28

 

Gelukkig kan iemands houding zelfs veranderen.

Ik denk dat je hier twee verschillende zaken door elkaar haalt.

Ik heb ook nergens beweerd dat iemand intelligent of taalkundig geschoold moet zijn om de waarheid te kunnen aannemen. Nederigheid en een leergierige houding zijn inderdaad belangrijk. Maar dat beantwoordt nog niet de vraag welke Griekse tekst en welke vertaling betrouwbaar zijn.

Mattheüs 11:25 zegt naar mijn idee ook niet dat taalkundige kennis of deskundigheid overbodig is. De tegenstelling die Jezus daar maakt gaat over nederigheid tegenover menselijke wijsheid en zelfgenoegzaamheid. Het vers zegt niet: “daarom hoef je de tekst waarop je je leer baseert niet te kunnen beoordelen.”

Overigens lijkt Handelingen 14:28 hier niet de tekst te zijn die je bedoelt. Dat vers gaat over Paulus en Barnabas die geruime tijd bij de discipelen verblijven en zegt niets over het onderscheiden van de waarheid door een bepaalde houding.

Je zegt zelf: “ik wil niet op de stoel van vertalers gaan zitten.” Dat begrijp ik. Maar dan ontstaat juist mijn vraag: waarop baseer jij je vertrouwen in de keuzes die die vertalers hebben gemaakt?

Als we bijvoorbeeld van mening verschillen over een bepaalde vertaling, kunnen we niet volstaan met: “ik ben nederig en jij moet de tekst gewoon aannemen.” Dan moeten we kunnen onderzoeken wat er daadwerkelijk in het Grieks staat, welke tekstvariant wordt gevolgd en welke vertaling daar grammaticaal uit volgt.

Nederigheid is dus belangrijk, maar nederigheid vervangt geen tekstonderzoek.

Er zit een interessante ironie in je laatste antwoord. Je zegt:

“Ik wil niet op de stoel van vertalers gaan zitten.”

Dat klinkt op zichzelf nederig, maar daarmee blijft wel een belangrijke vraag liggen: als je zelf niet kunt beoordelen of een vertaling en de onderliggende tekstkeuzes juist zijn, waarom vertrouw je dan juist de conclusies van deze specifieke vertalers?

Dat wordt nog interessanter omdat je eerder aangaf dat je verschillende Bijbels naast elkaar legt en kijkt naar wat er wordt toegevoegd, weggelaten of anders vertaald. Dan ben je dus wel degelijk bezig verschillen tussen vertalingen te beoordelen. Maar zodra we een stap verder gaan en vragen welke Griekse tekst daaronder ligt, zeg je dat je niet op de stoel van de vertalers wilt gaan zitten.

Daarmee is mijn vraag nog steeds niet beantwoord.

Ik hoef ook helemaal niet te weten of jij “intelligent genoeg” bent. Het gaat mij om de grond waarop je iets voor waar houdt.

Dus laten we er niet nog meer Bijbelteksten over nederigheid en leergierigheid bij halen, maar deze ene vraag beantwoorden:

Welke objectieve reden heb jij om de tekstuele en vertaalkeuzes van de Nieuwewereldvertaling te vertrouwen wanneer die afwijken van andere vertalingen?

Als het antwoord uiteindelijk is dat je vertrouwt op de deskundigheid van de vertalers, dan lijkt mij de vervolgvraag onvermijdelijk: waarom vertrouw je juist deze vertalers en niet andere deskundigen die tot andere tekstuele of vertaalkeuzes komen?

Dat lijkt mij een veel fundamentelere vraag dan of iemand intellectueel genoeg is om de waarheid te onderscheiden.

Nederigheid en het onderzoeken van de Schriften staan elkaar helemaal niet in de weg. Integendeel. In Handelingen 17:11 worden de Bereeërs juist geprezen omdat zij de prediking van Paulus en Silas ontvingen, maar vervolgens dagelijks de Schriften onderzochten om na te gaan of die dingen inderdaad zo waren.

Paulus zegt daar niet: “Jullie zijn nederig, dus vertrouw maar op ons als vertalers en leraren.” De Bereeërs kregen juist de ruimte om zelfs de prediking van Paulus aan de hand van de Schriften te toetsen.

Dat lijkt mij hier veel belangrijker.

Je zegt: “Ik wil niet op de stoel van vertalers gaan zitten.” Maar als wij werkelijk willen weten wat de Schrift leert, zullen we toch moeten onderzoeken welke tekst er staat en hoe die vertaald en uitgelegd wordt. Anders wordt “nederigheid” wel erg gemakkelijk een reden om het oordeel over te laten aan degenen die voor ons de vertaling en uitleg hebben gemaakt.

Ik vraag je dus niet om zelf een professionele Griekse tekstcriticus te worden. Ik vraag alleen: onderzoek de Schriften.

En dan blijft mijn vraag staan: welke objectieve reden heb jij om de tekstuele en vertaalkeuzes van de Nieuwewereldvertaling te vertrouwen wanneer die afwijken van andere vertalingen?

Als Paulus en Silas door de Bereeërs aan de Schriften mochten worden getoetst, waarom zouden de vertalers van de Nieuwewereldvertaling dan niet eveneens aan de Schrift en de beschikbare tekstgegevens mogen worden getoetst?

[TTC 1.585]

16 minuten geleden zei Tortelduif:

Ik denk dat je hier twee verschillende zaken door elkaar haalt.

Ik heb ook nergens beweerd dat iemand intelligent of taalkundig geschoold moet zijn om de waarheid te kunnen aannemen. Nederigheid en een leergierige houding zijn inderdaad belangrijk. Maar dat beantwoordt nog niet de vraag welke Griekse tekst en welke vertaling betrouwbaar zijn.

Mattheüs 11:25 zegt naar mijn idee ook niet dat taalkundige kennis of deskundigheid overbodig is. De tegenstelling die Jezus daar maakt gaat over nederigheid tegenover menselijke wijsheid en zelfgenoegzaamheid. Het vers zegt niet: “daarom hoef je de tekst waarop je je leer baseert niet te kunnen beoordelen.”

Overigens lijkt Handelingen 14:28 hier niet de tekst te zijn die je bedoelt. Dat vers gaat over Paulus en Barnabas die geruime tijd bij de discipelen verblijven en zegt niets over het onderscheiden van de waarheid door een bepaalde houding.

Je zegt zelf: “ik wil niet op de stoel van vertalers gaan zitten.” Dat begrijp ik. Maar dan ontstaat juist mijn vraag: waarop baseer jij je vertrouwen in de keuzes die die vertalers hebben gemaakt?

Als we bijvoorbeeld van mening verschillen over een bepaalde vertaling, kunnen we niet volstaan met: “ik ben nederig en jij moet de tekst gewoon aannemen.” Dan moeten we kunnen onderzoeken wat er daadwerkelijk in het Grieks staat, welke tekstvariant wordt gevolgd en welke vertaling daar grammaticaal uit volgt.

Nederigheid is dus belangrijk, maar nederigheid vervangt geen tekstonderzoek.

Er zit een interessante ironie in je laatste antwoord. Je zegt:

“Ik wil niet op de stoel van vertalers gaan zitten.”

Dat klinkt op zichzelf nederig, maar daarmee blijft wel een belangrijke vraag liggen: als je zelf niet kunt beoordelen of een vertaling en de onderliggende tekstkeuzes juist zijn, waarom vertrouw je dan juist de conclusies van deze specifieke vertalers?

Dat wordt nog interessanter omdat je eerder aangaf dat je verschillende Bijbels naast elkaar legt en kijkt naar wat er wordt toegevoegd, weggelaten of anders vertaald. Dan ben je dus wel degelijk bezig verschillen tussen vertalingen te beoordelen. Maar zodra we een stap verder gaan en vragen welke Griekse tekst daaronder ligt, zeg je dat je niet op de stoel van de vertalers wilt gaan zitten.

Daarmee is mijn vraag nog steeds niet beantwoord.

Ik hoef ook helemaal niet te weten of jij “intelligent genoeg” bent. Het gaat mij om de grond waarop je iets voor waar houdt.

Dus laten we er niet nog meer Bijbelteksten over nederigheid en leergierigheid bij halen, maar deze ene vraag beantwoorden:

Welke objectieve reden heb jij om de tekstuele en vertaalkeuzes van de Nieuwewereldvertaling te vertrouwen wanneer die afwijken van andere vertalingen?

Als het antwoord uiteindelijk is dat je vertrouwt op de deskundigheid van de vertalers, dan lijkt mij de vervolgvraag onvermijdelijk: waarom vertrouw je juist deze vertalers en niet andere deskundigen die tot andere tekstuele of vertaalkeuzes komen?

Dat lijkt mij een veel fundamentelere vraag dan of iemand intellectueel genoeg is om de waarheid te onderscheiden.

Nederigheid en het onderzoeken van de Schriften staan elkaar helemaal niet in de weg. Integendeel. In Handelingen 17:11 worden de Bereeërs juist geprezen omdat zij de prediking van Paulus en Silas ontvingen, maar vervolgens dagelijks de Schriften onderzochten om na te gaan of die dingen inderdaad zo waren.

Paulus zegt daar niet: “Jullie zijn nederig, dus vertrouw maar op ons als vertalers en leraren.” De Bereeërs kregen juist de ruimte om zelfs de prediking van Paulus aan de hand van de Schriften te toetsen.

Dat lijkt mij hier veel belangrijker.

Je zegt: “Ik wil niet op de stoel van vertalers gaan zitten.” Maar als wij werkelijk willen weten wat de Schrift leert, zullen we toch moeten onderzoeken welke tekst er staat en hoe die vertaald en uitgelegd wordt. Anders wordt “nederigheid” wel erg gemakkelijk een reden om het oordeel over te laten aan degenen die voor ons de vertaling en uitleg hebben gemaakt.

Ik vraag je dus niet om zelf een professionele Griekse tekstcriticus te worden. Ik vraag alleen: onderzoek de Schriften.

En dan blijft mijn vraag staan: welke objectieve reden heb jij om de tekstuele en vertaalkeuzes van de Nieuwewereldvertaling te vertrouwen wanneer die afwijken van andere vertalingen?

Als Paulus en Silas door de Bereeërs aan de Schriften mochten worden getoetst, waarom zouden de vertalers van de Nieuwewereldvertaling dan niet eveneens aan de Schrift en de beschikbare tekstgegevens mogen worden getoetst?

Nee, ben je gek, niet alles is om te lachen, hartverscheurend het beeld.

[kris Bauer 0]

4 minuten geleden zei Tortelduif:

Ik denk dat je hier twee verschillende zaken door elkaar haalt.

Ik heb ook nergens beweerd dat iemand intelligent of taalkundig geschoold moet zijn om de waarheid te kunnen aannemen. Nederigheid en een leergierige houding zijn inderdaad belangrijk. Maar dat beantwoordt nog niet de vraag welke Griekse tekst en welke vertaling betrouwbaar zijn.

Mattheüs 11:25 zegt naar mijn idee ook niet dat taalkundige kennis of deskundigheid overbodig is. De tegenstelling die Jezus daar maakt gaat over nederigheid tegenover menselijke wijsheid en zelfgenoegzaamheid. Het vers zegt niet: “daarom hoef je de tekst waarop je je leer baseert niet te kunnen beoordelen.”

Overigens lijkt Handelingen 14:28 hier niet de tekst te zijn die je bedoelt. Dat vers gaat over Paulus en Barnabas die geruime tijd bij de discipelen verblijven en zegt niets over het onderscheiden van de waarheid door een bepaalde houding.

Je zegt zelf: “ik wil niet op de stoel van vertalers gaan zitten.” Dat begrijp ik. Maar dan ontstaat juist mijn vraag: waarop baseer jij je vertrouwen in de keuzes die die vertalers hebben gemaakt?

Als we bijvoorbeeld van mening verschillen over een bepaalde vertaling, kunnen we niet volstaan met: “ik ben nederig en jij moet de tekst gewoon aannemen.” Dan moeten we kunnen onderzoeken wat er daadwerkelijk in het Grieks staat, welke tekstvariant wordt gevolgd en welke vertaling daar grammaticaal uit volgt.

Nederigheid is dus belangrijk, maar nederigheid vervangt geen tekstonderzoek.

Dat het niet volstaat met' die tekst moet je gewoon aannemen' heb je gelijk in.

Proefondervinderlijk komen we vanzelf achter als we een meningsverschil hebben. Dan is het tijd om te speuren...

Ik heb ook niet beweerd dat u hebt beweerd dat je taalkundig moet zijn.

Het lijkt me wel handig en je kan je geloof daardoor zeker verdiepen.

Waar baseer ik mijn vertrouwen op wat vertalers betreft?

Niet iedere vertaler is even heilig. Ook maakten ze af en toe fouten of gebruikten ze woorden die later een andere betekenis kregen.

Sommigen voegden zelfs wat toe.

Of dat nou met opzet was of niet, laat ik in het midden.

Één van de in het oog springende voorbeeld is  de comma Johanneum...

Als je meerdere vertalingen naast elkaar gebruikt, (wat het WTG regelmatig doet in het vooronderzoek van vele onderwerpen) zie je welke keuzes de vertalers hebben gemaakt.

Hand 14:28 is inderdaad de verkeerde tekst. Ik ga kijken welke ik wel bedoel. Goed dat je mij hierop wijst.

30 minuten geleden zei Tortelduif:

Ik denk dat je hier twee verschillende zaken door elkaar haalt.

Ik heb ook nergens beweerd dat iemand intelligent of taalkundig geschoold moet zijn om de waarheid te kunnen aannemen. Nederigheid en een leergierige houding zijn inderdaad belangrijk. Maar dat beantwoordt nog niet de vraag welke Griekse tekst en welke vertaling betrouwbaar zijn.

Mattheüs 11:25 zegt naar mijn idee ook niet dat taalkundige kennis of deskundigheid overbodig is. De tegenstelling die Jezus daar maakt gaat over nederigheid tegenover menselijke wijsheid en zelfgenoegzaamheid. Het vers zegt niet: “daarom hoef je de tekst waarop je je leer baseert niet te kunnen beoordelen.”

Overigens lijkt Handelingen 14:28 hier niet de tekst te zijn die je bedoelt. Dat vers gaat over Paulus en Barnabas die geruime tijd bij de discipelen verblijven en zegt niets over het onderscheiden van de waarheid door een bepaalde houding.

Je zegt zelf: “ik wil niet op de stoel van vertalers gaan zitten.” Dat begrijp ik. Maar dan ontstaat juist mijn vraag: waarop baseer jij je vertrouwen in de keuzes die die vertalers hebben gemaakt?

Als we bijvoorbeeld van mening verschillen over een bepaalde vertaling, kunnen we niet volstaan met: “ik ben nederig en jij moet de tekst gewoon aannemen.” Dan moeten we kunnen onderzoeken wat er daadwerkelijk in het Grieks staat, welke tekstvariant wordt gevolgd en welke vertaling daar grammaticaal uit volgt.

Nederigheid is dus belangrijk, maar nederigheid vervangt geen tekstonderzoek.

Hand 13:48 was de tekst die ik bedoelde. Sorry.

[Tortelduif 6]

55 minuten geleden zei kris Bauer:

Dat het niet volstaat met' die tekst moet je gewoon aannemen' heb je gelijk in.

Proefondervinderlijk komen we vanzelf achter als we een meningsverschil hebben. Dan is het tijd om te speuren...

Ik heb ook niet beweerd dat u hebt beweerd dat je taalkundig moet zijn.

Het lijkt me wel handig en je kan je geloof daardoor zeker verdiepen.

Waar baseer ik mijn vertrouwen op wat vertalers betreft?

Niet iedere vertaler is even heilig. Ook maakten ze af en toe fouten of gebruikten ze woorden die later een andere betekenis kregen.

Sommigen voegden zelfs wat toe.

Of dat nou met opzet was of niet, laat ik in het midden.

Één van de in het oog springende voorbeeld is  de comma Johanneum...

Als je meerdere vertalingen naast elkaar gebruikt, (wat het WTG regelmatig doet in het vooronderzoek van vele onderwerpen) zie je welke keuzes de vertalers hebben gemaakt.

Hand 14:28 is inderdaad de verkeerde tekst. Ik ga kijken welke ik wel bedoel. Goed dat je mij hierop wijst.

Hand 13:48 was de tekst die ik bedoelde. Sorry.

Dan weet ik in ieder geval welke tekst je bedoelde.

Maar ik denk dat we eerst een fundamenteler punt moeten oplossen voordat ik inhoudelijk met je verder wil discussiëren over afzonderlijke Bijbelteksten.

Als we verschillende grondteksttradities en verschillende vertaaluitgangspunten hanteren, kunnen we bij vrijwel iedere tekst blijven discussiëren over wat de vertaling betekent, terwijl we het eigenlijk al eerder oneens zijn over de tekst waarop die vertaling gebaseerd is.

Ik wil daarom eerst vaststellen dat we dezelfde tekstbasis hanteren. Voor mij is de Textus Receptus het uitgangspunt voor het Nieuwe Testament. Als jij een andere Griekse tekst als uitgangspunt neemt, moeten we dat eerst bespreken.

Pas daarna vind ik het zinvol om gezamenlijk teksten te onderzoeken en conclusies te trekken.

Wat mij betreft dus eerst: welke tekst hebben we in handen? Daarna: wat staat erin? En pas daarna: wat betekent het?

De TR en de moderne kritische tekst leveren niet twee totaal verschillende Bijbels op, maar de verschillen zijn voor mij wel substantieel genoeg dat ik niet zonder meer beide als gelijkwaardig uitgangspunt beschouw. Zeker wanneer die tekstuele verschillen vervolgens worden gecombineerd met specifieke vertaal- en interpretatiekeuzes, kunnen er behoorlijke discrepanties tussen vertalingen ontstaan.

[kris Bauer 0]

Volgens mij waren we nog bij het Godsbeeld wat we hebben. Ik heb het één en ander verteld hoe ik God bezie.

Volgens mij bent u aan zet, en mag daarbij de textus Receptus van mij wel gebruiken hoor.

Wat vond u trouwens van mijn beschrijving?

Je vroeg:

'Welke objectieve reden heb jij om de tekstuele en vertaalkeuzes van de Nieuwewereldvertaling te vertrouwen wanneer die afwijken van andere vertalingen?'

Dat kan per tekst verschillende redenen hebben. 

Soms is het zelfs zo dat ik een andere vertaling duidelijker vindt.

Het is zeker niet zo dat als er verschillen zijn, dat ik dan zeg: 'Het staat zo in onze vertaling, dus dat is goed. En de rest wil ik daarom niet onderzoeken want dat is bij voorbaat al afgekeurd'.

Daarbij laat de Nieuwe-Wereldvertaling vaak in de kantlijn zien hoe het ook vertaald kan worden.

Ik heb een druk weekend voor de boeg, dus als ik niet snel reageer, weet u waaraan het ligt....

[Tortelduif 6]

16 minuten geleden zei kris Bauer:

Volgens mij waren we nog bij het Godsbeeld wat we hebben. Ik heb het één en ander verteld hoe ik God bezie.

Volgens mij bent u aan zet, en mag daarbij de textus Receptus van mij wel gebruiken hoor.

Wat vond u trouwens van mijn beschrijving?

Je vroeg:

'Welke objectieve reden heb jij om de tekstuele en vertaalkeuzes van de Nieuwewereldvertaling te vertrouwen wanneer die afwijken van andere vertalingen?'

Dat kan per tekst verschillende redenen hebben. 

Soms is het zelfs zo dat ik een andere vertaling duidelijker vindt.

Het is zeker niet zo dat als er verschillen zijn, dat ik dan zeg: 'Het staat zo in onze vertaling, dus dat is goed. En de rest wil ik daarom niet onderzoeken want dat is bij voorbaat al afgekeurd'.

Daarbij laat de Nieuwe-Wereldvertaling vaak in de kantlijn zien hoe het ook vertaald kan worden.

Ik heb een druk weekend voor de boeg, dus als ik niet snel reageer, weet u waaraan het ligt....

Als je daadwerkelijk bereid bent om verschillen te onderzoeken en niet simpelweg de NWV als uitgangspunt neemt omdat die van het WTG komt, kunnen we dat punt voorlopig parkeren. Zeker als je de Textus Receptus als uitgangspunt voor onze gezamenlijke bespreking accepteert.

Wat mijn Godsbeeld betreft, wil ik beginnen met iets wat voor mij fundamenteel is: ik wil mijn beeld van God niet vooraf vanuit een bepaalde organisatie of dogmatisch systeem vastleggen, maar het laten bepalen door wat de Schrift zelf over God openbaart.

God is de ene, eeuwige en almachtige Schepper. Hij is de God van Abraham, Izak en Jakob en de God van Israël. Hij is de enige die als God moet worden aanbeden.

Maar voor mij hoort daar onmiddellijk bij dat we ook serieus moeten nemen wat het Nieuwe Testament over Jezus Christus zegt. Ik kan daarom niet vooraf aannemen dat Jezus slechts een geschapen middel tot redding is en vervolgens de teksten vanuit die aanname uitleggen. Eerst moeten we onderzoeken wat de Schrift zelf over Zijn identiteit zegt.

Daarom vind ik teksten als Johannes 1:1, Johannes 20:28, Johannes 17:5, Filippenzen 2:6-11, Kolossenzen 1:15-20, Titus 2:13 en Hebreeën 1:8 belangrijk. Niet omdat één losse tekst mijn conclusie moet bewijzen, maar omdat we het geheel van de Schrift moeten laten spreken.

Daarbij wil ik ook onderscheid maken tussen wat de tekst daadwerkelijk zegt en wat wij daar vervolgens theologisch uit concluderen. Dat is voor mij juist de reden waarom ik zo sterk hecht aan het onderzoeken van de tekst zelf.

Overigens viel me in je eerdere beschrijving één kleine tekstverwijzing op. Je schreef dat God zijn eerstgeborene van de hele schepping gaf en verwees daarbij naar 1 Korinthiërs 15:45. Die uitdrukking staat volgens mij in Kolossenzen 1:15; 1 Korinthiërs 15:45 spreekt over Christus als “de laatste Adam” en “een levendmakende geest”. Dat lijkt me juist een mooi voorbeeld van waarom het belangrijk is om heel precies naar de tekst te kijken.

Als je wilt weten waar ik mijn Godsbeeld op baseer, zou ik daarom liever samen die teksten onderzoeken dan mijn Godsbeeld als een vooraf vastgesteld dogma presenteren.

Wat betreft de tijd: ik heb geen haast en wacht rustig af. Neem vooral de tijd voor een goed overdacht antwoord. Wat mij betreft is een zorgvuldig antwoord altijd beter dan een antwoord dat onder tijdsdruk tot stand komt.

[TTC 1.585]

1 uur geleden zei Tortelduif:

Als je daadwerkelijk bereid bent om verschillen te onderzoeken en niet simpelweg de NWV als uitgangspunt neemt omdat die van het WTG komt, kunnen we dat punt voorlopig parkeren. Zeker als je de Textus Receptus als uitgangspunt voor onze gezamenlijke bespreking accepteert.

Wat mijn Godsbeeld betreft, wil ik beginnen met iets wat voor mij fundamenteel is: ik wil mijn beeld van God niet vooraf vanuit een bepaalde organisatie of dogmatisch systeem vastleggen, maar het laten bepalen door wat de Schrift zelf over God openbaart.

God is de ene, eeuwige en almachtige Schepper. Hij is de God van Abraham, Izak en Jakob en de God van Israël. Hij is de enige die als God moet worden aanbeden.

Maar voor mij hoort daar onmiddellijk bij dat we ook serieus moeten nemen wat het Nieuwe Testament over Jezus Christus zegt. Ik kan daarom niet vooraf aannemen dat Jezus slechts een geschapen middel tot redding is en vervolgens de teksten vanuit die aanname uitleggen. Eerst moeten we onderzoeken wat de Schrift zelf over Zijn identiteit zegt.

Daarom vind ik teksten als Johannes 1:1, Johannes 20:28, Johannes 17:5, Filippenzen 2:6-11, Kolossenzen 1:15-20, Titus 2:13 en Hebreeën 1:8 belangrijk. Niet omdat één losse tekst mijn conclusie moet bewijzen, maar omdat we het geheel van de Schrift moeten laten spreken.

Daarbij wil ik ook onderscheid maken tussen wat de tekst daadwerkelijk zegt en wat wij daar vervolgens theologisch uit concluderen. Dat is voor mij juist de reden waarom ik zo sterk hecht aan het onderzoeken van de tekst zelf.

Overigens viel me in je eerdere beschrijving één kleine tekstverwijzing op. Je schreef dat God zijn eerstgeborene van de hele schepping gaf en verwees daarbij naar 1 Korinthiërs 15:45. Die uitdrukking staat volgens mij in Kolossenzen 1:15; 1 Korinthiërs 15:45 spreekt over Christus als “de laatste Adam” en “een levendmakende geest”. Dat lijkt me juist een mooi voorbeeld van waarom het belangrijk is om heel precies naar de tekst te kijken.

Als je wilt weten waar ik mijn Godsbeeld op baseer, zou ik daarom liever samen die teksten onderzoeken dan mijn Godsbeeld als een vooraf vastgesteld dogma presenteren.

Wat betreft de tijd: ik heb geen haast en wacht rustig af. Neem vooral de tijd voor een goed overdacht antwoord. Wat mij betreft is een zorgvuldig antwoord altijd beter dan een antwoord dat onder tijdsdruk tot stand komt.

Zou er tussendoor niets kunnen opvallen?

[Tortelduif 6]

12 minuten geleden zei TTC:

Zou er tussendoor niets kunnen opvallen?

Zoals?

[TTC 1.585]

4 minuten geleden zei Tortelduif:

Zoals?

Neem verschillende passages en maak er even een paar axioma's van, heel bijzonder is dat. 

[Tortelduif 6]

1 minuut geleden zei TTC:

Neem verschillende passages en maak er even een paar axioma's van, heel bijzonder is dat. 

Hahaha, ironie is je niet onbekend. Maar dat weet ik al een paar jaar, en daarom mag ik je ook (af en toe). Zijn die axioma's daadwerkelijk rechtstreeks uit de afzonderlijke teksten af te leiden, of zijn ze een conclusie die iemand zelf uit meerdere teksten heeft samengesteld?

[TTC 1.585]

7 minuten geleden zei Tortelduif:

Hahaha, ironie is je niet onbekend. Maar dat weet ik al een paar jaar, en daarom mag ik je ook (af en toe). Zijn die axioma's daadwerkelijk rechtstreeks uit de afzonderlijke teksten af te leiden, of zijn ze een conclusie die iemand zelf uit meerdere teksten heeft samengesteld?

Nee serieus, probeer het eens, je zal versteld staan. Anders blijf je bezig, het scheelt je een hoop miserie, en bladvulling.