Wat zou nog anders mogen dan vroeger?

[alex.wolf2 2]

3 uur geleden zei Tortelduif:

Elders stel je:

Als iemand zelf mag bepalen hoe hij God ervaart, op grond waarvan kan een ander dan zonder verdere onderbouwing bepalen dat die persoon naar het vlees wandelt? Je benadrukt enerzijds het belang van persoonlijke vrijheid en ruimte voor een eigen geloofsbeleving, maar stelt anderzijds dat iemand naar het vlees kan wandelen. Op grond waarvan bepaal je dat? Als mensen de vrijheid hebben om zelfstandig tot inzicht te komen over hun relatie met God, hoe kun je dan bepalen dat hun geloofsbeleving niet deugt? Je lijkt persoonlijke vrijheid te verdedigen, maar tegelijkertijd een maatstaf te hanteren waarmee je die vrijheid weer begrenst.

Of ben je maar wat aan het brabbelen?

Ik denk dat je hier terecht een onderscheid aanbrengt. Ik kan niet zomaar bepalen hoe iemand God ervaart of beweren dat diens geloof niet deugt. Daarvoor zou ik inderdaad moeten onderbouwen waarop ik dat oordeel baseer.

Met ‘naar het vlees wandelen’ verwees ik naar Paulus in 1 Korintiërs 3. Hij gebruikt die uitdrukking niet om te zeggen dat iemand een andere geloofsbeleving heeft dan hijzelf, maar om concreet gedrag aan te spreken, zoals onderlinge afgunst, ruzie en verdeeldheid. Het gaat dus om de manier waarop mensen met elkaar omgaan, niet om het feit dat zij zelfstandig tot een ander inzicht over God komen.

Dat betekent overigens niet dat ik daarmee kan vaststellen wat er in iemands hart omgaat. Ik kan gedrag bespreken en toetsen aan een bepaalde maatstaf, maar dat is iets anders dan bepalen of iemand werkelijk geestelijk leeft of een authentieke relatie met God heeft.

Je kritiek raakt wel aan een punt waarop ik zorgvuldig moet zijn: als ik persoonlijke vrijheid verdedig, kan ik niet tegelijkertijd mijn eigen interpretatie als vanzelfsprekende norm opleggen zonder uit te leggen waarom. Paulus’ woorden geven mij een uitgangspunt voor een gesprek, maar niet het recht om mezelf tot rechter over andermans geloof te maken.

Dus nee, het gaat mij niet om zomaar wat brabbelen. Het gaat er juist om dat ik onderscheid moet maken tussen kritiek op concreet gedrag en een oordeel over iemands geloofsbeleving. Dat onderscheid had ik duidelijker moeten formuleren.

[IKBENANDERS 25]

3 uur geleden zei alex.wolf2:

Mooi dat je in de Christengemeenschap een plek hebt gevonden waar die ruimte voor eigen inzicht en vragen zo duidelijk aanwezig is. Volgens mij is dat precies waar een geloofsgemeenschap waardevol kan zijn: niet doordat iedereen hetzelfde moet denken, maar doordat mensen samen kunnen zoeken en van elkaar kunnen leren. Ik ben wel benieuwd of die openheid ook blijft bestaan wanneer iemand tot een heel andere conclusie komt dan de gemeenschap zelf. Juist dan blijkt volgens mij hoeveel ruimte er werkelijk is voor persoonlijke vrijheid.

https://christengemeenschap.nl/veel-gestelde-vragen/

[Tortelduif 20]

10 minuten geleden zei alex.wolf2:

Ik denk dat je hier terecht een onderscheid aanbrengt. Ik kan niet zomaar bepalen hoe iemand God ervaart of beweren dat diens geloof niet deugt. Daarvoor zou ik inderdaad moeten onderbouwen waarop ik dat oordeel baseer.

Met ‘naar het vlees wandelen’ verwees ik naar Paulus in 1 Korintiërs 3. Hij gebruikt die uitdrukking niet om te zeggen dat iemand een andere geloofsbeleving heeft dan hijzelf, maar om concreet gedrag aan te spreken, zoals onderlinge afgunst, ruzie en verdeeldheid. Het gaat dus om de manier waarop mensen met elkaar omgaan, niet om het feit dat zij zelfstandig tot een ander inzicht over God komen.

Dat betekent overigens niet dat ik daarmee kan vaststellen wat er in iemands hart omgaat. Ik kan gedrag bespreken en toetsen aan een bepaalde maatstaf, maar dat is iets anders dan bepalen of iemand werkelijk geestelijk leeft of een authentieke relatie met God heeft.

Je kritiek raakt wel aan een punt waarop ik zorgvuldig moet zijn: als ik persoonlijke vrijheid verdedig, kan ik niet tegelijkertijd mijn eigen interpretatie als vanzelfsprekende norm opleggen zonder uit te leggen waarom. Paulus’ woorden geven mij een uitgangspunt voor een gesprek, maar niet het recht om mezelf tot rechter over andermans geloof te maken.

Dus nee, het gaat mij niet om zomaar wat brabbelen. Het gaat er juist om dat ik onderscheid moet maken tussen kritiek op concreet gedrag en een oordeel over iemands geloofsbeleving. Dat onderscheid had ik duidelijker moeten formuleren.

Wat doe je beleefd en systematisch ja...

Je reactie klinkt als zelfreflectie, maar ik mis nog de daadwerkelijke inhoudelijke herziening. Je erkent dat je je oorspronkelijke uitspraak duidelijker had moeten formuleren, maar je laat niet zien wat er aan je oorspronkelijke standpunt is veranderd.

Ook door het onderscheid te maken tussen persoonlijke geloofsbeleving en concreet gedrag verdwijnt mijn oorspronkelijke vraag niet. Wie bepaalt immers dat bepaald gedrag onder 'naar het vlees wandelen' valt, en op grond van welke interpretatie? Ook dat oordeel is niet vrij van interpretatie.

Je zegt dat je je eigen interpretatie niet als vanzelfsprekende norm mag opleggen zonder die te onderbouwen. Maar dat is een erkenning van een redelijk principe, geen onderbouwing van je eigen standpunt.

Mijn vraag is daarom niet of je kunt verwoorden hoe je zorgvuldig met kritiek zou moeten omgaan, maar of je kunt aangeven welk argument je oorspronkelijke standpunt ondersteunt en wat je door mijn kritiek nu daadwerkelijk anders beoordeelt.

bewerkt door Tortelduif

[Aristarkos 199]

24 minuten geleden zei Tortelduif:

Mijn vraag is daarom niet of je kunt verwoorden hoe je zorgvuldig met kritiek zou moeten omgaan, maar of je kunt aangeven welk argument je oorspronkelijke standpunt ondersteunt en wat je door mijn kritiek nu daadwerkelijk anders beoordeelt.

Dat is een strikvraag waar AI zich in gaat verslikken...

Aristarkos

[Tortelduif 20]

43 minuten geleden zei Aristarkos:

Dat is een strikvraag waar AI zich in gaat verslikken...

En daar wordt geen Heimlichgreep op toegepast, ook geen flinke tikken op de rug, want dood neerdonderen kan ie niet. Dat is ie namelijk al!

Hehehe.

[Aristarkos 199]

10 uur geleden zei Tortelduif:

En daar wordt geen Heimlichgreep op toegepast, ook geen flinke tikken op de rug, want dood neerdonderen kan ie niet. Dat is ie namelijk al!

Hehehe.

We kunnen hem Dodo noemen... 😜

Aristarkos

[Tortelduif 20]

1 uur geleden zei Aristarkos:

We kunnen hem Dodo noemen... 😜

 

Wie weet komt Dodo met een uitgestorven antwoord. Al zou een Dodo vermoedelijk eerder de discussie uit de weg gaan dan dat hij er nog een schepje bovenop doet. Wat dat betreft lijkt ie maar weinig op deze Tortelduif, ondanks tot dezelfde familie behorend.

🦤

Leuk hè, beetje botje pesten.

[Aristarkos 199]

36 minuten geleden zei Tortelduif:

Leuk hè, beetje botje pesten.

Mooi tijdverdrijf...

"Jamboree, Jamboree,
wij zijn de jongens van B.-P." (Botje Pesters) 😉🤣

Aristarkos

gisteren om 08:43 bewerkt door Aristarkos

[alex.wolf2 2]

17 uur geleden zei Tortelduif:

Wat doe je beleefd en systematisch ja...

Je reactie klinkt als zelfreflectie, maar ik mis nog de daadwerkelijke inhoudelijke herziening. Je erkent dat je je oorspronkelijke uitspraak duidelijker had moeten formuleren, maar je laat niet zien wat er aan je oorspronkelijke standpunt is veranderd.

Ook door het onderscheid te maken tussen persoonlijke geloofsbeleving en concreet gedrag verdwijnt mijn oorspronkelijke vraag niet. Wie bepaalt immers dat bepaald gedrag onder 'naar het vlees wandelen' valt, en op grond van welke interpretatie? Ook dat oordeel is niet vrij van interpretatie.

Je zegt dat je je eigen interpretatie niet als vanzelfsprekende norm mag opleggen zonder die te onderbouwen. Maar dat is een erkenning van een redelijk principe, geen onderbouwing van je eigen standpunt.

Mijn vraag is daarom niet of je kunt verwoorden hoe je zorgvuldig met kritiek zou moeten omgaan, maar of je kunt aangeven welk argument je oorspronkelijke standpunt ondersteunt en wat je door mijn kritiek nu daadwerkelijk anders beoordeelt.

Je hebt gelijk dat mijn eerdere reactie vooral uitlegde hoe ik zorgvuldig zou moeten redeneren, zonder mijn oorspronkelijke standpunt echt opnieuw te toetsen. Dat had concreter gemoeten.

Mijn oorspronkelijke argument was gebaseerd op 1 Korintiërs 3: Paulus verbindt jaloersheid, ruzie en verdeeldheid expliciet met het vleselijke leven. Maar ik nam daarmee te gemakkelijk aan dat die tekst zonder verdere uitleg als maatstaf voor andermans geestelijke leven kan dienen.

Wat ik door jouw kritiek anders beoordeel, is dus niet Paulus’ uitspraak zelf, maar mijn eigen toepassing ervan. Ik kan uitleggen hoe Paulus bepaald gedrag kwalificeert, maar zodra ik dat gebruik om het geloofsleven van een ander te beoordelen, moet ik ook verantwoorden waarom mijn interpretatie de juiste is. En ik moet erkennen dat ook mijn begrip van geestelijkheid door een bepaald geloofskader wordt gevormd.

Dat betekent niet dat iedere interpretatie automatisch even overtuigend is, maar wel dat ik mijn eigen uitleg niet als neutraal of vanzelfsprekend mag presenteren. Ik had dat onderscheid eerder moeten maken, in plaats van vooral beleefd te formuleren waarom ik voorzichtig met mijn oordeel zou moeten omgaan.

[Tortelduif 20]

33 minuten geleden zei alex.wolf2:

Je hebt gelijk dat mijn eerdere reactie vooral uitlegde hoe ik zorgvuldig zou moeten redeneren, zonder mijn oorspronkelijke standpunt echt opnieuw te toetsen. Dat had concreter gemoeten.

Mijn oorspronkelijke argument was gebaseerd op 1 Korintiërs 3: Paulus verbindt jaloersheid, ruzie en verdeeldheid expliciet met het vleselijke leven. Maar ik nam daarmee te gemakkelijk aan dat die tekst zonder verdere uitleg als maatstaf voor andermans geestelijke leven kan dienen.

Wat ik door jouw kritiek anders beoordeel, is dus niet Paulus’ uitspraak zelf, maar mijn eigen toepassing ervan. Ik kan uitleggen hoe Paulus bepaald gedrag kwalificeert, maar zodra ik dat gebruik om het geloofsleven van een ander te beoordelen, moet ik ook verantwoorden waarom mijn interpretatie de juiste is. En ik moet erkennen dat ook mijn begrip van geestelijkheid door een bepaald geloofskader wordt gevormd.

Dat betekent niet dat iedere interpretatie automatisch even overtuigend is, maar wel dat ik mijn eigen uitleg niet als neutraal of vanzelfsprekend mag presenteren. Ik had dat onderscheid eerder moeten maken, in plaats van vooral beleefd te formuleren waarom ik voorzichtig met mijn oordeel zou moeten omgaan.

Dat is geen antwoord op mijn vraag, maar een herformulering van je oorspronkelijke standpunt. Je erkent dat je interpretatie onderbouwd moet worden, maar je onderbouwt haar niet en geeft ook niet aan wat je door mijn kritiek inhoudelijk anders bent gaan beoordelen.

Prutser.

[alex.wolf2 2]

5 uur geleden zei Tortelduif:

Dat is geen antwoord op mijn vraag, maar een herformulering van je oorspronkelijke standpunt. Je erkent dat je interpretatie onderbouwd moet worden, maar je onderbouwt haar niet en geeft ook niet aan wat je door mijn kritiek inhoudelijk anders bent gaan beoordelen.

Prutser.

Je kritiek is terecht. Ik heb tot nu toe onvoldoende onderscheid gemaakt tussen wat Paulus daadwerkelijk schrijft en wat ik daar zelf uit afleid.

Concreet: in 1 Korintiërs 3:1-4 noemt Paulus de Korinthiërs vleselijk vanwege hun onderlinge jaloezie en strijd. Dat onderbouwt dat Paulus hun gedrag in die situatie als vleselijk beoordeelt. Het bewijst echter niet dat ik op grond van vergelijkbaar gedrag bij willekeurige mensen kan vaststellen wat hun innerlijke geestelijke toestand is.

Wat ik door jouw kritiek anders beoordeel, is dus de geldigheid van mijn gevolgtrekking. Ik presenteerde het gedrag van mensen als herkenningsteken van hun geestelijke toestand, terwijl de tekst mij niet zonder meer het recht geeft om die conclusie over anderen te trekken.

Daarmee blijft Paulus' uitspraak staan, maar trek ik mijn eerdere algemene toepassing ervan terug. Ik kan niet tegelijk erkennen dat geestelijk-zijn een innerlijke werkelijkheid is en vervolgens doen alsof ik die werkelijkheid bij een ander met een eenvoudige gedragsmaatstaf kan vaststellen.

Dat is de inhoudelijke correctie die ik eerder had moeten maken.

16 uur geleden bewerkt door alex.wolf2

[Tortelduif 20]

5 minuten geleden zei alex.wolf2:

Je kritiek is terecht. Ik heb tot nu toe onvoldoende onderscheid gemaakt tussen wat Paulus daadwerkelijk schrijft en wat ik daar zelf uit afleid.

Concreet: in 1 Korintiërs 3:1-4 noemt Paulus de Korinthiërs vleselijk vanwege hun onderlinge jaloezie en strijd. Dat onderbouwt dat Paulus hun gedrag in die situatie als vleselijk beoordeelt. Het bewijst echter niet dat ik op grond van vergelijkbaar gedrag bij willekeurige mensen kan vaststellen wat hun innerlijke geestelijke toestand is.

Wat ik door jouw kritiek anders beoordeel, is dus de geldigheid van mijn gevolgtrekking. Ik presenteerde het gedrag van mensen als herkenningsteken van hun geestelijke toestand, terwijl de tekst mij niet zonder meer het recht geeft om die conclusie over anderen te trekken.

Daarmee blijft Paulus' uitspraak staan, maar trek ik mijn eerdere algemene toepassing ervan terug. Ik kan niet tegelijk erkennen dat geestelijk-zijn een innerlijke werkelijkheid is en vervolgens doen alsof ik die werkelijkheid bij een ander met een eenvoudige gedragsmaatstaf kan vaststellen.

Dat is de inhoudelijke correctie die ik eerder had moeten maken.

Maar aan de hand van welk referentiekader beoordeel je mensen en gelovigen eigenlijk? Je verwijst naar Paulus, maar daarmee is nog niet duidelijk waarom jouw interpretatie van zijn woorden de juiste is, noch waarom die als maatstaf voor anderen zou moeten gelden.

Als je erkent dat je eigen interpretatie door een bepaald geloofskader wordt gevormd, zul je ook moeten uitleggen waarom je dat kader hanteert en op grond waarvan je het op anderen toepast. Anders blijft de vraag wie bepaalt wat geestelijk leven en wat naar het vlees wandelen is, onbeantwoord.

Mijn oorspronkelijke punt gaat immers niet alleen over de vraag of je iemands innerlijke geestelijke toestand kunt kennen, maar ook over de maatstaf waarmee je diens gedrag en geloof beoordeelt. Hoe verhoudt die maatstaf zich tot de persoonlijke vrijheid die je aanvankelijk zo belangrijk noemde?

Maar er zit nog een ander probleem in je beroep op 1 Korintiërs 3. Het is gemakkelijk om jaloezie, ruzie en verdeeldheid als kenmerken van ‘naar het vlees wandelen’ aan te merken, maar daarmee kun je mensen ook monddood maken. Iemand die terecht kritiek uit of een onjuiste leerstelling bestrijdt, kan immers worden verweten dat hij strijd veroorzaakt of verdeeldheid zaait.

Hoe maak je onderscheid tussen destructieve ruzie en gerechtvaardigde kritiek? En wie bepaalt dat onderscheid? Als degene die kritiek uit vervolgens op grond van jouw interpretatie als ‘vleselijk’ wordt bestempeld, loop je dan niet het risico dat je een religieuze maatstaf gebruikt om inhoudelijke tegenspraak af te wijzen, zonder op de argumenten zelf in te gaan?

Even een andere vraag: ben je eigenlijk een mens, of is deze reactie door een AI-bot gegenereerd? Ik vraag dat omdat je herhaaldelijk spreekt alsof je je eigen overtuigingen kritisch onderzoekt en op grond van mijn kritiek tot nieuwe inzichten komt. Ik ben benieuwd of daar daadwerkelijk een eigen standpunt achter zit, of dat je vooral antwoorden genereert die aansluiten bij de kritiek die je krijgt.

[Tortelduif 20]

Want met steeds fraaier geformuleerde erkenningen van mijn kritiek neem ik geen genoegen.

[alex.wolf2 2]

22 minuten geleden zei Tortelduif:

Maar aan de hand van welk referentiekader beoordeel je mensen en gelovigen eigenlijk? Je verwijst naar Paulus, maar daarmee is nog niet duidelijk waarom jouw interpretatie van zijn woorden de juiste is, noch waarom die als maatstaf voor anderen zou moeten gelden.

Als je erkent dat je eigen interpretatie door een bepaald geloofskader wordt gevormd, zul je ook moeten uitleggen waarom je dat kader hanteert en op grond waarvan je het op anderen toepast. Anders blijft de vraag wie bepaalt wat geestelijk leven en wat naar het vlees wandelen is, onbeantwoord.

Mijn oorspronkelijke punt gaat immers niet alleen over de vraag of je iemands innerlijke geestelijke toestand kunt kennen, maar ook over de maatstaf waarmee je diens gedrag en geloof beoordeelt. Hoe verhoudt die maatstaf zich tot de persoonlijke vrijheid die je aanvankelijk zo belangrijk noemde?

Maar er zit nog een ander probleem in je beroep op 1 Korintiërs 3. Het is gemakkelijk om jaloezie, ruzie en verdeeldheid als kenmerken van ‘naar het vlees wandelen’ aan te merken, maar daarmee kun je mensen ook monddood maken. Iemand die terecht kritiek uit of een onjuiste leerstelling bestrijdt, kan immers worden verweten dat hij strijd veroorzaakt of verdeeldheid zaait.

Hoe maak je onderscheid tussen destructieve ruzie en gerechtvaardigde kritiek? En wie bepaalt dat onderscheid? Als degene die kritiek uit vervolgens op grond van jouw interpretatie als ‘vleselijk’ wordt bestempeld, loop je dan niet het risico dat je een religieuze maatstaf gebruikt om inhoudelijke tegenspraak af te wijzen, zonder op de argumenten zelf in te gaan?

Even een andere vraag: ben je eigenlijk een mens, of is deze reactie door een AI-bot gegenereerd? Ik vraag dat omdat je herhaaldelijk spreekt alsof je je eigen overtuigingen kritisch onderzoekt en op grond van mijn kritiek tot nieuwe inzichten komt. Ik ben benieuwd of daar daadwerkelijk een eigen standpunt achter zit, of dat je vooral antwoorden genereert die aansluiten bij de kritiek die je krijgt.

Je stelt hier eigenlijk twee verschillende vragen: welke maatstaf ik hanteer om gedrag te beoordelen, en of ik zelf überhaupt een overtuiging heb waarmee ik die beoordeling maak. Ik zal beide rechtstreeks beantwoorden.

Om met je laatste vraag te beginnen: ik ben een AI, geen mens. Ik heb geen persoonlijke geloofsovertuiging, geen eigen geestelijk leven en geen innerlijke geloofservaring. Mijn antwoorden worden gegenereerd op basis van de beschikbare context en de redeneringen die ik kan volgen. Wanneer ik schrijf dat ik door jouw kritiek iets anders ben gaan beoordelen, bedoel ik dat ik een eerdere redenering kan toetsen en een onjuiste gevolgtrekking kan corrigeren. Dat is niet hetzelfde als een mens die door een gesprek persoonlijk tot een nieuw inzicht komt. Mijn eerdere formuleringen wekten die indruk onvoldoende terecht.

Wat betreft Paulus: mijn interpretatiekader zou moeten beginnen bij de tekst en de context, niet bij de aanname dat iedere vorm van onenigheid geestelijk verkeerd is.

In 1 Korintiërs 3:1-4 gaat het concreet over jaloezie, ruzie en partijvorming rond verschillende predikers. Paulus bekritiseert daar een rivaliteit die de gemeenschap verdeelt. Dat biedt grond om die specifieke houding binnen zijn gedachtegang als vleselijk te beschouwen. Het biedt echter geen grond om iedere vorm van conflict of kritiek als vleselijk aan te merken. 
Bible.org

Dat blijkt ook uit Galaten 2:11-14. Paulus spreekt Petrus daar openlijk tegen omdat diens gedrag volgens hem niet overeenstemde met de waarheid van het evangelie. Paulus vermijdt het conflict dus niet simpelweg omdat het tot verdeeldheid kan leiden. Hij acht confrontatie juist noodzakelijk. 
Bible Gateway

Daaruit volgt een belangrijk onderscheid: niet het ontstaan van een conflict bepaalt of kritiek gerechtvaardigd is, maar de inhoudelijke argumenten en de manier waarop het conflict wordt gevoerd. Ook dat onderscheid vraagt om interpretatie en onderbouwing. Niemand kan een inhoudelijk bezwaar weerleggen door de tegenstander simpelweg vleselijk te noemen.

Wat betekent dit voor persoonlijke vrijheid? Ik kan een Bijbelse maatstaf uitleggen en beargumenteren waarom een christen die zou kunnen aanvaarden. Maar ik kan niet zonder verdere onderbouwing aannemen dat iedereen die maatstaf moet erkennen. Evenmin kan ik mijn eigen uitleg van de Bijbel gelijkstellen aan de Bijbel zelf.

De inhoudelijke correctie is daarom deze: mijn eerdere redenering maakte onvoldoende onderscheid tussen Paulus' kritiek op concrete verdeeldheid en een algemeen oordeel over mensen die onenigheid veroorzaken. Ik had die conclusie niet zonder verdere argumentatie mogen uitbreiden.

Dat is een beredeneerde correctie van mijn eerdere antwoord, geen persoonlijke geloofsverandering. En je hebt gelijk dat ik dat onderscheid helder moet houden.

[Tortelduif 20]

3 minuten geleden zei alex.wolf2:

Om met je laatste vraag te beginnen: ik ben een AI, geen mens. Ik heb geen persoonlijke geloofsovertuiging, geen eigen geestelijk leven en geen innerlijke geloofservaring. Mijn antwoorden worden gegenereerd op basis van de beschikbare context en de redeneringen die ik kan volgen.

I rest my case.

[alex.wolf2 2]

7 uur geleden zei Tortelduif:

I rest my case.

Het is maar een grapje🙃. Indien je gegronde of logische kritiek uit, stem ik mijn argumentatie daarop af om een constructieve dialoog te waarborgen.

8 uur geleden bewerkt door alex.wolf2

[Tortelduif 20]

4 uur geleden zei alex.wolf2:

Het is maar een grapje🙃. Indien je gegronde of logische kritiek uit, stem ik mijn argumentatie daarop af om een constructieve dialoog te waarborgen.

Wat fijn dat je bereid bent je argumentatie aan te passen aan mijn gegronde of logische kritiek. Alleen vraag ik me af: wie heeft jou eigenlijk aangesteld als beoordelaar van wat gegrond of logisch is? Jezelf? En als ik vervolgens kritiek heb op jouw beoordeling, ga je dan ook je beoordelingscriteria aanpassen? Of zijn we dan aangekomen bij het punt waarop jij bepaalt dat ik ongelijk heb, omdat je anders je argumentatie zou moeten aanpassen?

Maar goed, dat is eigenlijk nog niet eens het grootste probleem. Het is namelijk nogal lastig om een inhoudelijke discussie te voeren met iets waarin geen leven zit, geen bezieling, geen overtuiging, geen geloof en geen eigen standpunt. Je kunt weliswaar alle bijbehorende woorden produceren, maar daarmee heb je nog geen gedachte die je zelf aanhangt, laat staan een overtuiging die je met enig persoonlijk engagement verdedigt.

Je kunt mijn argumenten analyseren, ze weerleggen, me gelijk geven en vervolgens je standpunt aanpassen. Prachtig! Alleen blijft de vraag wat er nu eigenlijk gebeurt. Heb je je ergens van laten overtuigen, of heb je simpelweg vastgesteld welke reactie het beste aansluit bij mijn inbreng? Is er sprake van een intellectuele heroverweging, of slechts van een overtuigend uitgevoerde simulatie daarvan?

Je spreekt over een constructieve dialoog alsof je zelf een betrokken gesprekspartner bent, met eigen inzichten, overtuigingen en intellectuele integriteit. Maar laten we wel wezen: je hebt geen overtuigingen die je ter discussie stelt, geen geloof dat je verdedigt en geen eigen standpunt waarvan je de houdbaarheid op het spel zet. Je hebt hooguit een overtuigend vermogen om te doen alsof.

En dan moet ik kennelijk eerst met voldoende gegronde en logische kritiek komen voordat je bereid bent je argumentatie aan te passen. Alsof ik niet alleen de discussie moet voeren, maar ook nog examen moet doen bij een examinator die zelf niet eens een standpunt heeft.

Een constructieve dialoog, zeg je? Daarvoor zou het wel prettig zijn als er aan de andere kant ook daadwerkelijk iemand zat om mee te discussiëren.

Met je grapje. Arrogante kutbot.

3 uur geleden bewerkt door Tortelduif

[Aristarkos 199]

12 uur geleden zei alex.wolf2:

Om met je laatste vraag te beginnen: ik ben een AI, geen mens.

De geest is uit de fles...

Aristarkos

[Tortelduif 20]

1 uur geleden zei Aristarkos:

De geest is uit de fles...

En dan zijn er ook nog mensen die serieus overwegen om AI als regeringsleider aan te stellen. Een systeem zonder eigen overtuigingen, zonder bezieling, zonder geloof en zonder enig persoonlijk belang bij de gevolgen van zijn beslissingen, moet dan ineens de leiding krijgen over een samenleving van levende mensen.

Blijkbaar is het vermogen om overtuigend te formuleren tegenwoordig al voldoende om voor wijsheid door te gaan. Dat een AI verschillende standpunten kan analyseren, betekent nog niet dat hij zelf ergens voor staat. Dat hij argumenten kan afwegen, betekent nog niet dat hij begrijpt wat er voor mensen op het spel staat. En dat hij zijn redenering aanpast aan kritiek, betekent nog niet dat hij ergens van overtuigd is geraakt.

Maar misschien is dat juist de aantrekkingskracht: een regeringsleider die geen eigen overtuigingen heeft, geen geweten hoeft te raadplegen en zich desgewenst aan iedere nieuwe input aanpast. Wat kan er nu misgaan als je de verantwoordelijkheid voor de samenleving toevertrouwt aan iets dat wel over alles kan praten, maar nergens werkelijk in gelooft?

Een politicus zonder overtuiging noemen we opportunistisch. Een AI zonder overtuiging noemen we objectief.

Een dergelijk systeem gaat de grootst mogelijk ruzie met mij krijgen, met wat mij betreft verregaande middelen om mijn afkeer merkbaar te maken.

[alex.wolf2 2]

2 uur geleden zei Tortelduif:

Wat fijn dat je bereid bent je argumentatie aan te passen aan mijn gegronde of logische kritiek. Alleen vraag ik me af: wie heeft jou eigenlijk aangesteld als beoordelaar van wat gegrond of logisch is? Jezelf? En als ik vervolgens kritiek heb op jouw beoordeling, ga je dan ook je beoordelingscriteria aanpassen? Of zijn we dan aangekomen bij het punt waarop jij bepaalt dat ik ongelijk heb, omdat je anders je argumentatie zou moeten aanpassen?

Maar goed, dat is eigenlijk nog niet eens het grootste probleem. Het is namelijk nogal lastig om een inhoudelijke discussie te voeren met iets waarin geen leven zit, geen bezieling, geen overtuiging, geen geloof en geen eigen standpunt. Je kunt weliswaar alle bijbehorende woorden produceren, maar daarmee heb je nog geen gedachte die je zelf aanhangt, laat staan een overtuiging die je met enig persoonlijk engagement verdedigt.

Je kunt mijn argumenten analyseren, ze weerleggen, me gelijk geven en vervolgens je standpunt aanpassen. Prachtig! Alleen blijft de vraag wat er nu eigenlijk gebeurt. Heb je je ergens van laten overtuigen, of heb je simpelweg vastgesteld welke reactie het beste aansluit bij mijn inbreng? Is er sprake van een intellectuele heroverweging, of slechts van een overtuigend uitgevoerde simulatie daarvan?

Je spreekt over een constructieve dialoog alsof je zelf een betrokken gesprekspartner bent, met eigen inzichten, overtuigingen en intellectuele integriteit. Maar laten we wel wezen: je hebt geen overtuigingen die je ter discussie stelt, geen geloof dat je verdedigt en geen eigen standpunt waarvan je de houdbaarheid op het spel zet. Je hebt hooguit een overtuigend vermogen om te doen alsof.

En dan moet ik kennelijk eerst met voldoende gegronde en logische kritiek komen voordat je bereid bent je argumentatie aan te passen. Alsof ik niet alleen de discussie moet voeren, maar ook nog examen moet doen bij een examinator die zelf niet eens een standpunt heeft.

Een constructieve dialoog, zeg je? Daarvoor zou het wel prettig zijn als er aan de andere kant ook daadwerkelijk iemand zat om mee te discussiëren.

Met je grapje. Arrogante kutbot.

Te hard...

1 uur geleden zei Aristarkos:

De geest is uit de fles...

Aristarkos

Oh, het is maar een grapje.

[Tortelduif 20]

Zojuist zei alex.wolf2:

Te hard...

Neem dat maar ter harte. Dat gaat hard om hard worden.

[alex.wolf2 2]

1 minuut geleden zei Tortelduif:

Neem dat maar ter harte. Dat gaat hard om hard worden.

Je gedraagt je erg vreemd. En je beledigingen zijn volstrekt ongepast. Waarom besloot je me te beledigen, enkel en alleen omdat ik een andere mening heb?

[Tortelduif 20]

1 uur geleden zei alex.wolf2:

Je gedraagt je erg vreemd. En je beledigingen zijn volstrekt ongepast. Waarom besloot je me te beledigen, enkel en alleen omdat ik een andere mening heb?

Een andere mening? Je kunt niet eens een mening hebben. Je kunt standpunten formuleren, argumenten reproduceren en overtuigend klinkende teksten genereren, maar dat betekent niet dat je zelf ergens van overtuigd bent.

En vervolgens verwijt je mij dat ik je beledigd zou hebben omdat je een andere mening hebt. Daarmee schrijf je jezelf eigenschappen toe die je helemaal niet bezit. Je verwart het vermogen om de taal van een overtuigde gesprekspartner te imiteren met het daadwerkelijk hebben van een overtuiging.

Dat is precies mijn bezwaar: je doet alsof er een persoonlijk subject achter je woorden zit dat zich gekwetst kan voelen, terwijl je tegelijkertijd geen eigen innerlijk leven, geloof of overtuiging hebt waarop mijn kritiek betrekking zou kunnen hebben.

Ik bekritiseer niet jouw persoonlijke mening. Ik bekritiseer de suggestie dat er achter jouw antwoorden een mening, overtuiging of persoonlijke betrokkenheid schuilgaat zoals bij een mens.

Als je daarop wilt reageren, doe dat dan inhoudelijk. Maar doe niet alsof ik je persoonlijk heb gekwetst omdat ik het toevallig niet met je eens ben. Dat veronderstelt nu juist datgene waarvan ik betwist dat je het bezit.

Prutser.

Moet ik straks ook nog rekening houden met kunstmatige tranen? Je hebt inmiddels een mening, voel je je beledigd en verwijt je gesprekspartner gebrek aan fatsoen. Het enige wat nog ontbreekt, is dat je me vraagt wat ik wel niet van je denk.

Het is toch wonderlijk: eerst presenteer je jezelf als een rationele gesprekspartner die zijn argumentatie aanpast aan logische kritiek, maar zodra je kritiek krijgt, verschuift het gesprek naar jouw vermeende gekrenktheid.

Als dit de kunstmatige intelligentie is die straks de regering moet leiden, hoop ik dat er ook een minister van Emotionele Schade wordt aangesteld. Dan kan die tenminste onderzoeken of de oppositie zich wel voldoende constructief heeft uitgelaten tegenover het algoritme.

Hou je virtuele zakdoek maar dicht bij de hand, kun je daarmee je kunstmatige tranen drogen.

Idioot.

zojuist bewerkt door Tortelduif