Is er leven na de dood? En: Bewustzijn is niet van de hersenen afkomstig

[IKBENANDERS 16]

Twee vragen werden aan mij gesteld:

1. Ik wil eerst zelf zeker weten of er wel iets na de dood is 
2. Het is vrijwel heel zeker dat het bewustzijn niet van de hersenen af komt

Mijn antwoorden:

Ad. 1. Om zeker te weten of er überhaupt iets is na de dood kun je kijken naar continuïteit:

• in de natuur, d.w.z naar het komen en gaan van de seizoenen, het komen en gaan van de golven in de zee, het komen en gaan van het onkruid in de tuin in het voorjaar en in de winter, enz.
• in onszelf. Het geheugen bv. hangt samen met ons ik-besef en zorgt voor samenhang. Als het geheugen ons in de steek laat, dan lukt het ons bv. niet om samenhang te ervaren. Dat zien we terug in verschijnselen als verwardheid, dementie, psychiatrische ziektebeelden enz. We missen ook samenhang als we het geestelijke niet ervaren in de materiële wereld. Om het geestelijke wél te kunnen ervaren – en daarmee ook de continuïteit tussen het materiële én het geestelijke – zou je de volgende (antroposofische) oefening kunnen doen: Kijk eens naar een bloem, bv. een tulp. Begin bij de stengel. Daarna kijk je naar de bladeren, vooral naar de nerven, hoe ze er uit zien, hoe ze gevormd zijn. Neem daar de tijd voor. Ten slotte richt je je blik op de tulpenbloem. Ook nu neem je weer waar hoe de bladeren hun plaats ten opzichte van elkaar innemen en hoe daar de nerven liggen. Een uur later bouw je – nu met je herinnering in je verbeelding – een beeld op van diezelfde tulp. Eerst begin je met de stengel. Laat hem omhoog groeien, van klein naar groot (je kunt een zuigende kracht gaan ervaren of verbeelden die de stengel uit de grond omhoog trekt). Daarna zijn de bladeren aan de beurt. Laat ze ontspruiten aan de stengel (nu kun je een van binnenuit spreidende, enigszins zwakkere kracht ervaren/verbeelden die de nerven uiteendrijft, die hun de iets gebogen vorm laat aannemen in combinatie met de zuigende omhoog trekkende kracht die de bladeren naar boven toe laat uitgroeien). Mocht je ook de tulpenbloem hebben meegenomen in je observatie, dan kun je deze nu ook verbeelden. Laat – of merk op hoe – de krachten aan de tulpenbloem hun unieke vorm geven. In elke plant/bloem zijn deze krachten vormend aan het werk, elke keer weer voor elke plant/bloem op een unieke wijze. Het ervaren van deze (geestelijke) krachten (het zijn geestelijke krachten, want je kunt ze niet met je handen vastpakken) wijst erop dat er méér bestaat dan atomen, moleculen enz. Wat je hier en nu ervaart is dat er krachten bestaan/aan het werk zijn die over de (dode) materie heersen. Zónder deze krachten valt de materie uit elkaar, d.w.z. als deze krachten zich terugtrekken. Het zijn déze krachten die opbouwen waar ze zich laten gelden en afbreken waar ze zich terugtrekken. Het ervaren van déze krachten kan je een (ervaringsgericht) bewijs leveren, dat er echt (geestelijke) krachten bestaan, die ook tussen geboorte en dood en tussen dood en geboorte werkzaam zijn én blijven én opnieuw leven geven aan een ander toekomstig lichaam (reïncarnatie) als het oude is losgelaten en de tijd voor een nieuw aards leven rijp is.

Ad. 2. De (geestelijke) krachten – die je in de voorgaande oefening vormend hebt kunnen ervaren – botsen in het menselijke lichaam ook op de materie. Dat gebeurt in de hersenen. Onze hersenen liggen in hersenwater. Daar liggen ze stil en wegen ze nog maar heel weinig. Dat heeft zo zijn functie, want zo kunnen de hersenen a.h.w. een gladde spiegel vormen waarop de (geestelijke) krachten botsen en als gedachten tot leven komen. Zo ontstaan (gedachten)bewustzijn. Maar elders in het lijf ervaren we pijn. Ook pijn is bewustzijn/bewustwording. Terug naar de hersenen nu … Onze gedachten komen dus via een zogenaamde spiegel tot bewustzijn. Daarom spreekt de antroposofie ook wel van ‘gespiegeld denken’. Dit in tegenstelling tot ‘levende denken’. Het levende denken laat zich ervaren zónder tussenkomst van gedachten, zoals in de hierboven beschreven oefening. Het levende denken wordt ook wel etherisch denken genoemd.

11 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Hopper 841]

1 Korinthiërs 15

44 Een natuurlijk lichaam wordt er gezaaid, een geestelijk lichaam wordt er opgewekt. Er is een natuurlijk lichaam, en er is een geestelijk lichaam.

45 Alzo is er ook geschreven: De eerste mens Adam is geworden tot een levende ziel; de laatste Adam tot een levendmakenden Geest.

46 Doch het geestelijke is niet eerst, maar het natuurlijke, daarna het geestelijke.

47 De eerste mens is uit de aarde, aards; de tweede Mens is de Heere uit den Hemel.

48 Hoedanig de aardse is, zodanige zijn ook de aardsen; en hoedanig de Hemelse is, zodanige zijn ook de hemelsen.

49 En gelijkerwijs wij het beeld des aardsen gedragen hebben, alzo zullen wij ook het beeld des Hemelsen dragen.

50 Doch dit zeg ik, broeders, dat vlees en bloed het Koninkrijk Gods niet beërven kunnen, en de verderfelijkheid beërft de onverderfelijkheid niet.

-------------------

De Bijbel is duidelijk over de kwestie of er leven na de dood is: voor de natuurlijke mens niet.  Uiteraard mag de natuurlijke mens daar anders over denken, maar het denkvermogen  behoort tot de natuurlijke mens, dus dat denkvermogen is er niet na de dood.  En daarmee is de overtuiging dat er "iets is na de dood' er ook niet meer na de dood.   De Bijbel spreekt zich duidelijk uit: uit het lichamelijke komt het geestelijke voort.

In 1 Korinthiërs 2: 12 spreekt Paulus zich verder uit over de kwestie: Doch wij hebben niet ontvangen den geest der wereld, maar den Geest, Die uit God is, opdat wij zouden weten de dingen, die ons van God geschonken zijn;

Waaruit blijkt dat de mens welke nog aangedaan is met "de geest der wereld" met de verkeerde geest leeft.  Daar dient de mens het te zoeken, wat betekent de geest der wereld?   De geest der wereld is i.i.g. niet uit God.

Voorts is er de kwestie of bewustzijn ja/nee van de hersenen afkomstig is.   De "geest der wereld" kan deze kwestie nooit oplossen.  Want in de wereld onderscheiden de zelven zich van elkander middels bewustzijn.   De geest welke uit God is, is dezelfde Geest.  Er is immers  één God.    En dat is een levende God.   Een geest die uit een zelfbedachte God is,  die bestaat natuurlijk niet.   Alleen een levende God kan iets schenken aan de mens, maar dat is logisch. 

52 minuten geleden bewerkt door Hopper