Omgaan met gebed

[IKBENANDERS 2]

Citaat

Bidden is het ademhalen van de ziel: zich naar God toebewegen vanuit de kleinheid van het eigen zelf en zichzelf daarna weer ontvangen; gelouterd en verwandeld door de ontmoeting met God.

– H.A.P.J. Ogilvie, Gedachten bij het Onze Vader, Christengemeestschap 2021.

Citaat

Ver buiten in de zintuigsfeer
verliest gedachtemacht haar eigenzijn;
de geestelijke werelden, zij vinden
de menselijke loot terug,
die wel in hen zijn kiem,
maar in zichzelf
zijn zielenvrucht moet vinden.

– R.S. Weekspreuk 2, 14-20 april. 

Ik probeer dagelijks te bidden, er elke dag een klein beetje tijd voor vrij te maken. Om iets vragen (voor mijzelf)… dat doe ik nauwelijks. Wel deel ik mee wat ik ‘vandaag’ heb meegemaakt, hoe ik dat heb ervaren en of ik er dankbaar voor ben. Als ik op een zeker moment van de dag iets moeilijks of moois ervaar dan deel ik dat ook (net zoals je tussendoor even iets tegen een vriend of partner zou zeggen) als ik er aan denk. En als er iets voor de deur zou staan waar ik naar toe leef of tegen op zie, dan benoem ik dat.

En toch blijft bidden moeilijk, gewoon omdat het moeite kost. Herkenbaar? Hoe gaan jullie hier mee om? Of misschien praktiseren jullie het ‘dagelijkse intieme gesprek met Christus’ niet … dat kan natuurlijk ook.

Misschien ben ik nog wel het meest nieuwsgierig naar jullie openingszin en/of hoe jullie Hem aanspreken als je het gesprek begint.

14 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Fundamenteel 1.030]

Eigenlijk is het beste om daar meteen na het ontwaken mee te beginnen.

Moeilijkste vind ik om ook dankbaar te zijn in moeilijke tijden.

De openingszin hier is "Almachtige Vader, Schepper van hemel en aarde; ik/wij kom(en) ..."

Afsluiting: In Jezus' machtige naam, amen.

[Hopper 840]

6 uur geleden zei IKBENANDERS:

 

En toch blijft bidden moeilijk, gewoon omdat het moeite kost. Herkenbaar?

Nee, totaal niet herkenbaar.  Stilte is het innigste gebed.

6 uur geleden zei IKBENANDERS:

 

 Of misschien praktiseren jullie het ‘dagelijkse intieme gesprek met Christus’ niet … dat kan natuurlijk ook.

 

Een gesprek met Christus?  Ik wist niet eens dat dat mogelijk was.

6 uur geleden zei IKBENANDERS:

Of misschien praktiseren jullie het ‘dagelijkse intieme gesprek met Christus’ niet … dat kan natuurlijk ook.

 

 

Inderdaad, ik heb geen intieme gesprekken met Christus .

6 uur geleden zei IKBENANDERS:

 

Misschien ben ik nog wel het meest nieuwsgierig naar jullie openingszin en/of hoe jullie Hem aanspreken als je het gesprek begint.

Een goede openingszin bij vrouwen was altijd al mijn probleem.    

[IKBENANDERS 2]

2 uur geleden zei Hopper:

Stilte is het innigste gebed.

In de zin van: Wat men niet deelt wat men weet?

Citaat

Een goede openingszin bij vrouwen was altijd al mijn probleem.

Voel me niet serieus genomen.

3 uur geleden zei Fundamenteel:

… meteen na het ontwaken …

Maar heb je dan al iets te zeggen? De dag moet dan nog beginnen. Ik heb dan nog geen stof hebt om te delen …

6 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Fundamenteel 1.030]

28 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Maar heb je dan al iets te zeggen? De dag moet dan nog beginnen. Ik heb dan nog geen stof hebt om te delen …

"Dank U God voor een nieuwe dag. Laat mij waakzaam zijn om Uw wil op te merken en daarin gehoorzaam te blijven." 

[Hopper 840]

4 uur geleden zei IKBENANDERS:

 

Voel me niet serieus genomen.

 

Een openingszin gebruik je bij een mens, maar Christus is geen persoon.   Dat komt er nou van als je de triniteit aanhangt.    God is Een, hoe moeilijk kan het zijn.  Dat wat Een is heeft geen "tegenover zich".    Hoe kan het "Licht der wereld " nou een persoon zijn?

[IKBENANDERS 2]

1 uur geleden zei Hopper:

Een openingszin gebruik je bij een mens, maar Christus is geen persoon.   Dat komt er nou van als je de triniteit aanhangt.    God is Een, hoe moeilijk kan het zijn.  Dat wat Een is heeft geen "tegenover zich".    Hoe kan het "Licht der wereld " nou een persoon zijn?

Uit ‘Gabrielle Bossis - Mijn schaduw ~ dat is je naaste (Christofoor, 2001)’:

Citaat

Op de vraag: Hoe spreekt Christus in onze tijd? zou ik willen antwoorden: van IK tot ik. Niet de massa, niet het volk, niet de partij, niet de media – maar het menselijk ik is het ‘aanspreekpunt voor Hem. De dialoog met Christus is altijd uniek. Dat maakt, dat ieder document waarin mensen getuigen van de ontmoeting met Christus, in de meest letterlijke betekenis van het woord een ‘ego-documen’ is. Een sprekend voorbeeld hiervan is de dagboeknotitie van 19 december 1936 uit Lui et moi, waarin Christus zich tot Gabrielle Bossis richt: ‘Je twijfelt soms of Ik het ben die spreekt, zo eenvoudig lijkt het en alsof het van jezelf is. Maar jij en Ik, zijn wij niet één?’ (I,16)

En ruim acht maanden later (25 augustus 1937) vraagt Hij haar om de proef op de som te nemen: ‘Je twijfelt of Ik het ben? Doe alsof Ik het werkelijk ben.’ (I,171)

Ietsje meer info over Gabriella Bossis: https://www.otheo.be/artikel/praat-kleine-ziel-gabrielle-bossis-1874-1950

Ik lees af en toe in haar dagboeken. Durf je tegen haar ervaringen in te gaan?

29 minuten geleden bewerkt door IKBENANDERS