Verslaafde partner

[IKBENANDERS 0]

Ik weet niet in welke mate deze post/jouw verhaal nog actueel is, maar als ik je verhaal lees, dan moet ik niet zozeer denken aan wat Christus in jou geval zou doen, als wel naar Zijn houding. Ik moet denken aan het verhaal van de verloren zoon.

Mensen die drinken (zoals mijn vader destijds; hij is inmiddels al vele jaren overleden) kun je niet en zou je niet moeten willen veranderen. De verandering zal uit de persoon zelf moeten komen. Wij veranderen alleen maar als we het punt 'en nu is het genoeg!' bereikt hebben. Dat punt is voor iedereen anders en komt voor iedereen op zijn eigen tijd. In jouw status quo kun je het beste kiezen voor 'veiligheid' - die van jezelf en die van je kinderen, hoe die er in deze situatie er ook uit ziet en met wat voor drastische maatregelen deze ook gepaard gaat. Jij kunt dat – ik kon dat niet, want ik was nog een kind. In de nieuwe situatie kun je je vervolgens altijd weer (blijven) openstellen voor je huidige man; net zoals Christus dit duidelijk maakt in het verhaal over de verloren zoon.

‘Moet’ je dan weer een relatie aangaan met je huidige man in die nieuwe situatie? Het kan, maar het hoeft niet. Afgaande op het verhaal van de verloren zoon kun je hem wel weer in je leven binnen laten, maar dan als de vader van je kind(eren).

Christus staat altijd met zijn armen open voor wie naar Hem toekomt, in staat om eindeloos te vergeven, in staat om eindeloos genade te verlenen, wetende hoe zwak wij ook (met ons begeertelichaam) zijn. Wij kunnen ons gedrag alleen aan Zijn houding spiegelen; het moet niet.

1 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS