IKBENANDERS

Inmiddels heb ik een dienst van de Christengemeenschap bijgewoond. Ik vond het zeer indrukwekkend. Zó anders dan alle andere diensten die ik ooit heb bijgewoond. Voor mij is het niet praktisch om deze dienst vaker mee te maken (afstand, geld), maar ik draag ze als een kostbare parel met mij mee en denk er met veel genoegen aan terug. Vooral de houding van de (in dit geval vrouwelijke) priester vond ik heel indrukwekkend als zij haar handen/vingers omhoog en omlaag hield. Dit heeft een permanente indruk op mijn netvlies/ziel achtergelaten.

Er wordt gezegd: ‘Het doel van ons leven is o.a. om God te verheerlijken op aarde’ (zie hiervoor o.a. het verhaal van Lazarus). Wat wordt daar nu precies mee bedoeld? Verheerlijken we God op aarde door simpelweg gehoor te geven het doel waartoe Hij voor ons heeft voorbestemd? Zo ja, kan er dan ook sprake zijn van meerdere doelen? Er rijzen een paar vragen bij mij op: ––– In de onderstaande vragen ga er vanuit dat wij net als Lazarus híer zijn om o.a. God te verheerlijken op aarde. ––– 1. Dienen wij het doel ‘om Hem te verheerlijken op aarde’ (het doel dat Hij met ons

Beste … Vandaag las ik nog iets over het ‘reine denken’, ook wel het ‘zuivere denken’ genoemd. We hebben het hier al eens vaker over gehad, maar deze keer kwam het zo verassend eenvoudig tot mij, dat ik mij er voor schaam dat ik het niet eerder op die manier heb willen/kunnen zien of bedenken: het is vrij zijn van of de daad van het vrij worden van het egoïsme door en in het denken. We kunnen het egoïsme in ons denken leren overstijgen (ascensie) door a) het te leren herkennen, en b) er met kracht afstand van te leren nemen. Het egoïsme is luciferisch (satanistis

Als ik mijzelf als gemiddeld ontwikkeld mens blind zou aansluiten bij een extern geweten, dat zou dat voelen alsof ik mijzelf onderwerp aan iemand of iets waarbij ik de verbinding met het goddelijke verlies. Ik zou mijn eigenheid verliezen. Dat is het voor mij niet. Voor jou waarschijnlijk ook niet. Vandaar dat het ethisch-individualisme mij dierbaar is. Als in jouw casus beide betrokkenen de weg van het ethisch-individualisme zouden bewandelen, dan zouden er ook twee verschillende eindbeslissingen kunnen ontstaan. We zijn allemaal anders, hebben allemaal een andere achtergrond, allemaal

Het gaat me niet om geloven of dit waar is of niet. Het inspireert me en zet me aan tot verder nadenken over het ‘luisteren naar de innerlijke stem’. Dit luisteren zou wel eens voorbij kunnen gaan aan het zogenaamde ‘goed en fout’. Afgaande op het voorbeeld in dit filmpje komt het neer op doen wat je ‘moet’ doen. Je hebt de keuze om het anders te doen, maar eigenlijk wil je dat niet omdat de aansporing zo indringend is. Dit doet me trouwens ook denken aan een voorval dat mijn vrouw ooit heeft meegemaakt. Ze vertrok volgens haar zeggen van thuis naar een bepaalde locatie met de auto. Onder

En toch zet het aan tot denken over … Weet het me te inspireren enz.

Kijk het filmpje maar even: de persoon in kwestie handelt volgens hem naar de Heilige Geest. Ik zou in zijn geval zeggen: innerlijke stem. Bizar wat hij vertelt. Let ook even op de emotie. Er is geen sprake van aftasten wat goed en fout is, noch met zichzelf, noch met een externe norm/geweten. In het moment van luisteren en handelen gaat hij hieraan voorbij. Hij doet wat hij ‘moet’ doen.

Ik besef dat ik even niet inhoudelijk reageer nu, dat doe ik morgen wel. ‘Toevallig’ kwam ik net dit korte filmpje tegen op YouTube als interessante/leuke aanvulling op de discussie. p.s. Even later zie ik dat mijn berichtje wel/beter aansluit op je vorige post waarin je iets schrijft onder het YouTube-filmpje dat je deelt.

Dat besef ik, maar zoals gezegd: dan zou je toch meer moeten weten van beide artsen? De denkwijzen waarop ze zich baseren, de gevoelens die overheersen … enz. Ik weet ze niet. Jij? De casus is niet concreet genoeg. Vandaar dat ik het dichter bij huis probeer te zoeken.

Maar dan zou je veel meer moeten weten van beide artsen, de denkwijzen waarop ze zich zouden baseren, de gevoelens die overheersen enz. Laat me een ander voorbeeld op tafel mogen gooien, een uit de persoonlijke beleving. Ik loop graag een rondje hard. Dat doe ik eigenlijk altijd als het al donker is. Overdag hardlopen, dat vind ik eigenlijk maar nik. Nu is er net buiten het dorp waar ik woon een groot natuurterrein. Bij de ingang op het bord staat: verboden toegang tussen zonsondergang en zonsopgang. Ik doe het toch, altijd weer. Waarom vraag ik mij dan af? Mijn sausje zegt: dat mag niet

1) Heb je een concreet vb mbt innerlijke oordelen die botsen dat kan dienen als casus om te bepalen wat in dat geval ‘wat moreel juist’? 2) Heb in lange tijd niet meer zo mogen genieten van een goed gesprek.

Ik moest zojuist nog even aan het volgende denken toen ik naar de keuken liep: hoe wordt de externe moraal in vele gevallen gevormd? Door denken? Door denken en (wetenschappelijk) onderzoek? Door openbaring? Door denken en/of openbaring? Omdat mensen het als gevolgd daarvan met elkaar eens zijn geworden? Of nog anders? Wat maakt dat deze geaccepteerde moraal te verkiezen is boven de individuele? Ik weet uit ervaringen dat sommige regels niet voor iedereen zouden moeten gelden omdat er uitzonderingen bestaan, situaties of mensen waarop ze niet van toepassingen zouden moeten zijn. Hetzelfde geld

Er bestaan protocol vragenlijsten om mensen te helpen omgaan met dilemma’s. Ben je daar bekend mee? Die zouden wel eens gemaakt kunnen zijn omdat mensen niet op hun innerlijk weten mogen vertrouwen. Overigens, weet jij bij wie ik moet zijn om mijn gebruikersnaam te laten aanpassen? Iemand die regelmatig zijn mail leest, want de mails die ik reeds heb verzonden naar diverse stafleden zijn tot op heden nog altijd niet beantwoord.

Wat ik weet is dat men vroeger pruiken droeg omdat de persoonlijk hygiëne te wensen over liet. Dat is heden ten dage niet meer het geval. Misschien laat het antwoord op je vraag zich via deze invalshoek vinden.

Ja dat is dan voor mij anders: mijn innerlijk weten mag en kan wel leidend zijn zonder externe toetsing. _/\_ overigens dat je niet te veel van je harde kant hebt laten zien in je antwoorden.