TTC

Over welke opdracht gaat het precies? Als meerdere mensen tot dezelfde inzichten komen, zijn ze dan persoonlijk of inzichten waar iedereen toegang toe heeft?

Hoe weet je dat het om persoonlijke inzichten gaat?

Van alle opdrachten die ik in m’n leven heb mogen vervullen is er eentje die onmogelijk blijkt, ik faal hierin elke dag waardoor ik ook heel het leven niet waardig ben. Ik hoop oprecht dat mensen me m’n beperkingen willen vergeven, ik heb op verschillende manieren geprobeerd en wellicht doe ik iets verkeerd of begrijp ik iets niet. Na jaren eist de schuld- en gewetenslast z’n tol, ik ben tot op het bot gegaan om een en ander te verklaren maar ook dat mocht niet baten, integendeel. Een weg terug is er niet, ik klamp nog onbeholpen vast aan een sprankeltje hoop, zij het door de buitenwereld als

Misschien is het allemaal wel zo bedoeld, als absurde helden strijd leveren tegen op zich absurde systemen die de mensheid, en daarom wij onszelf, in de greep houden. Kortom, het is een manier zoeken om iets eenvoudigs te zeggen en je tegelijk vervolmaken in jezelf belachelijk maken. Te ernstig mag niet want tegen een dergelijke spanning is werkelijk niemand bestand, meer verbondenheid zou wel soelaas kunnen brengen maar dat is beperkt tot diegenen die niet in strijd zijn met de absurde systemen waar de absurde helden tegen strijden. Pijn en verdriet vind ik in het gemis van wat er is, het ong

Als we mogen spreken over overweldiging dan zou ik daar graag het immense aanbod aan circulerende lijstjes voor in aanmerking willen nemen, mits enige creativiteit kunnen we er zelf ook nog wel wat verzinnen om elkaar nog minder te begrijpen. En als we alles terug herleiden tot z’n essentie dan worden we misschien met een schok wakker door wat we doorheen alle verwarring niet opgemerkt hebben. Ja, wie weet, misschien zijn we onderweg de mens in het verhaal vergeten.

Het zou een misvatting kunnen zijn dat een HB-BF een fijn leven heeft, dat is het allerminst. Het is op z’n zachtst gezegd dubbel, het is als simultaan in twee werelden leven en hiertussen een brug proberen te bouwen. De plek der moeite betreden is echter niet zonder risico en maar al te vaak leidend tot chaotische turbulentie en bijhorende misverstanden. Pioniers kunnen er bijna hun klok op gelijk zetten en in het beste geval komen ze hier zonder kleerscheuren vanaf, garantie hebben ze echter niet. Het vinden van bondgenoten kan hier een troost zijn om vervolgens de vreedzame en speelse krach

Geen sorry nodig, het had gekunnen.

Het gaat over onthechten, zie je het?

Interessant, wat die onthechting betreft. Voor wie iets van de straalstroom kent, het is een zeer sterke wind die in de regel op 9 à 10 kilometer hoogte waait. Veel dichter bij aarde heb je ook zo’n stroom, ook zeer sterk en het kost een mens immens veel moeite om zich daaraan te onttrekken. Tijdens dit proces kunnen er zich vreemde fenomenen voordoen maar eenmaal daar voorbij wordt het voor eventjes als windstil, indien succesvol en na enige gewenning kijk je terug en je begint je spontaan ernstig zorgen te maken over de toekomst van je medemensen. Over welke stroom gaat het hier?

Eerder zei je dat we niets van deze wereld mochten liefhebben, waarom zouden we dan die verantwoordelijkheid nemen? Geen probleem op zich, het is wat verwarrend aan het worden.

Niemand zegt dat het altijd prettig is, het is een zware beproeving.

Zo blijft het spel gaande, tot we iets anders opmerken, wat schokkend kan zijn.

Op de keper beschouwd, het wil niet zeggen dat iets technisch denkbaar is dat het ook vorm zal krijgen, het is hierin dat veel van m’n onbehagen en tweestrijd ligt. En als ik hierop doorga dan wordt het eigenlijk steeds erger, steeds meer verklaringen wijzen immers in dezelfde richting waardoor de innerlijke spanning wordt opgedreven tot een niveau die ook ondraaglijk wordt. Ter compensatie kan ik wel het speelveld verruimen maar ergens stopt het, ik kan immers, hoe graag ook, de harde realiteit van alledag niet plots wegdenken. Kortom, inhoudelijk is het echt zo moeilijk niet om te begrijpen,

Je kan het ook als een observatie zien, weet anders ook niet wat iemand zou kunnen schrijven wanneer iemand zichzelf alsmaar tegenspreekt.

Het idee van een monetaire reset is niet zomaar wat, het is een cruciaal item binnen dat wat systeemwetenschappers ons trachten te vertellen in de richting van een co-creatieve wereld. Maar dat kan niet zonder ook de GGZ hierbij te betrekken, dit heeft te maken met de manier over hoe we over iets denken en de variëteit aan reacties hierop. In zekere zin worden we dus ‘gedwongen’ om met elkaar in dialoog te gaan rondom een hernieuwd maatschappelijk doel. Paradoxaal genoeg, wie hier interesse voor heeft zal merken dat alles veel eenvoudiger wordt, dit is ook logisch wanneer steeds meer handen co

Jij weet veel beter wat ik ervaren heb dan ikzelf, dat is een troost. Blijkbaar handelden ze onbewust daarvan, en je zei net dat iedereen bewust handelt. Wat gaan we dan wel doen, foutief denken?

Maar heel misschien, vroeg of laat, daagt er nog iets heel anders, het heeft ook iets met mensen te maken. Ik weet niet precies hoeveel mensen ik bedrogen heb maar het zijn er beslist veel, er treft mij een zware schuld die pas veel later ten diepste tot me doorgedrongen is. Als verzachtende omstandigheid wil ik graag opmerken dat ik hier onwetend over was, ik deed en zei gewoon wat er mij geleerd is en ging er in alle vertrouwen vanuit dat het zo moest. Anders gezegd, ik heb onbewust mensen bedrogen en het viel niet eens op aangezien zowat al m’n collega’s dezelfde taal spraken, het was n

Holistisch of integraal denken is een bezigheid waar je nooit mee klaar bent, het bestrijkt immers een megalomaan spectrum dat op een of andere manier aan elkaar hangt. Dit maakt het ook mogelijk om de meest bizarre vragen te stellen en naar verbanden te gaan zoeken. Intellectueel kunnen mensen daar zeer ver in gaan, zelfs met prachtige resultaten waar je in je leven zelf nooit over nagedacht zou hebben. Maar heel misschien, vroeg of laat, daagt er nog iets heel anders, het heeft ook iets met mensen te maken.

Het is als zeggen dat de Bijbel wartaal is, weinigen begrijpen het.

Vreemd, het is nu net door de Bijbel te lezen dat we tot deze nuchtere conclusies kunnen komen, maar dat vergt diepe introspectie en contemplatie. Vooral wanneer daar niets van begrepen wordt, logischerwijs.

Je had toch iets tegen psychiatrie?

Mijn voor een aantal GGZ-experten absolute dwaasheid kan ik verbluffend eenvoudig verklaren, ik ben namelijk zo dom geweest om te gaan omdenken en daar rationeel doordachte conclusies aan te koppelen die niet van deze wereld zijn. Mijn volgende opdracht is daarom even logisch als evident, proberen te negeren en verdringen wat ik denk en meedogend de wereld beschouwen alsof er niet velen zijn die hetzelfde trachten te zeggen. Alvast benieuwd of me dat ook op een redelijke manier gaat lukken, niet makkelijk.

Grensverleggend denken is een methode die toch niet zo eenvoudig is dan de theorie doet vermoeden, het kan ons ook diep beroeren met in het verlengde conclusies die sterk lijken op wat psychosegevoelige mensen ook tot expressie trachten te brengen. Zoals altijd zijn er veel gradaties maar niettemin kan dit correlaat aangetoond worden, dit kan op basis van eenvoudige oefeningen. Voor pioniers is het vaak een bikkelharde leerschool waarin de traumatische ervaringen zich kunnen opstapelen, niet enkel gisteren maar ook morgen.

Er zijn verschillende zienswijzen mogelijk, zonder tijd en ruimte zijn er inderdaad geen rollen die gespeeld worden.

Wat zou jij de moeite waard vinden?