Alle activiteit

Uit ‘Gabrielle Bossis - Mijn schaduw ~ dat is je naaste (Christofoor, 2001)’: Ietsje meer info over Gabriella Bossis: https://www.otheo.be/artikel/praat-kleine-ziel-gabrielle-bossis-1874-1950

Een openingszin gebruik je bij een mens, maar Christus is geen persoon. Dat komt er nou van als je de triniteit aanhangt. God is Een, hoe moeilijk kan het zijn. Dat wat Een is heeft geen "tegenover zich". Hoe kan het "Licht der wereld " nou een persoon zijn?

Ik moet het nog beluisteren. Maar deze priester zou in de onderstaande film zeggen dat God een vrouw is. Dit n.a.v. zijn bijna-dood-ervaring. Pastor Dies From Heart Attack and Learns That God Is A Woman (NDE) | Randy Riverstone Graves:

"Dank U God voor een nieuwe dag. Laat mij waakzaam zijn om Uw wil op te merken en daarin gehoorzaam te blijven."

In de zin van: Wat men niet deelt wat men weet? Voel me niet serieus genomen. Maar heb je dan al iets te zeggen? De dag moet dan nog beginnen. Ik heb dan nog geen stof hebt om te delen …

Ja, daar heb ik ook geen antwoord op.

Nee, totaal niet herkenbaar. Stilte is het innigste gebed. Een gesprek met Christus? Ik wist niet eens dat dat mogelijk was. Inderdaad, ik heb geen intieme gesprekken met Christus . Een goede openingszin bij vrouwen was altijd al mijn probleem.

Het leuke van de triniteit is dat het gespreksstof geeft of 1 van de 3 personen een mannetje dan wel een vrouwtje is. Ik zie ook dat het woord 'werkwoord' is gevallen. Zet een mannetje en een vrouwtje bij elkaar, voeg een werkwoord toe en wat krijg je dan? Het is me toch allemaal wat als de 'gelovige' het Ene verlaat.

DCM zorgt voor leven in de tuin, al 50 jaar! (Excuses voor het maken van reclame voor DCM.)

Als je eindeloos blijft uitzoomen vanaf de aarde, zie je waarschijnlijk iets dat op de neuronen in onze hersenen lijkt. En tegelijk, als je op een computerchip van vandaag blijft inzoomen, lijkt het op een stad met wolkenkrabbers.

Wat voorspelbaar is, onveranderlijk. Macranthropie is een allegorisch concept waarbij het universum wordt voorgesteld als een gigantisch menselijk lichaam, met diverse kosmische elementen als lichaamsdelen. Dit concept heeft historische wortels in verschillende oude beschavingen.

Eigenlijk is het beste om daar meteen na het ontwaken mee te beginnen. Moeilijkste vind ik om ook dankbaar te zijn in moeilijke tijden. De openingszin hier is "Almachtige Vader, Schepper van hemel en aarde; ik/wij kom(en) ..." Afsluiting: In Jezus' machtige naam, amen.

Always a pleasure... Dat is een goed punt ja. Maar toch zou ik daar niet op vastpinnen als in dat de Heilige Geest vrouwelijk zou zijn. Jezus gebruikte "Hij" als voornnaamwoord bij Deze en Jesus knows best.

Dat is niet wat er geschreven staat, je bent wel weer goed bezig.

Maakt niet uit of het over de geest of over de geest van God gaat. Het werkwoord bepaalt dat het objectief (als ik dat goed zeg) vrouwelijk is. Dus Geest is een vrouwelijk woord (in principe) maar wanneer je het opvat als geest van God dan bepaalt het werkwoord dat geest van God vrouwelijk is. En wanneer een mannelijke geest van God bedoeld zou worden dan klopt de tekst niet want dan zou er moeten staan "merachev" oid (hij zweeft), in ieder geval niet "merachevet". Meer kan ik er niet van maken.

Neen God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest zijn een drie-eenheid. Dus ze zijn 1. Het punt is echter dat Genesis 1:2 schrijft dat God's Geest over het water zweefde. Geest is een vrouwelijk woord, maar de context van die zin richt zich op de Geest van God. Stel nu dat God een haardos had en we zouden schrijven over Zijn haar, gaan we de kern (God) niet als "zij" definiëren in het voornaamwoord omdat haar een vrouwelijk woord is. Begrijp je? Jezus refereert constant naar God als de Vader en naar de Heilige Geest refereerde Hij als den Trooster. Maar God is niet be

Gelet op wat er stond is dat een mogelijkheid, maar het kan ook een beperking impliceren.

Dat er staat geest van God wil nog niet zeggen dat die geest God is. Ik geloof wel dat de geest God is maar God de Heilige Geest. En God de Heilige Geest is niet dezelfde als de Vader. Ben je het daar mee eens?

zij zweefden*

Ik probeer dagelijks te bidden, er elke dag een klein beetje tijd voor vrij te maken. Om iets vragen (voor mijzelf)… dat doe ik nauwelijks. Wel deel ik mee wat ik ‘vandaag’ heb meegemaakt, hoe ik dat heb ervaren en of ik er dankbaar voor ben. Als ik op een zeker moment van de dag iets moeilijks of moois ervaar dan deel ik dat ook (net zoals je tussendoor even iets tegen een vriend of partner zou zeggen) als ik er aan denk. En als er iets voor de deur zou staan waar ik naar toe leef of tegen op zie, dan benoem ik dat. En toch blijft bidden moeilijk, gewoon omdat het moeite kost. Herkenbaar

Dat deed je wel door "zij zweeft" te schrijven omdat geest een vrouwelijk woord is. Maar de context was God. Die daar in meerderheidsvorm staat dus correcter -in uw redenatie- had dan "zij zweefde" geweest. 😉

Nee, ik zet het woordje zij er niet bij omdat "geest" een vrouwelijk woord is. Sterker nog, het woord "geest" (roeach) wordt in de bijbel zowel mannelijk als vrouwelijk gebruikt. Het woord zij zit ingebakken in de werkwoordsvorm. Ik zal het proberen uit te leggen met een Nederlands voorbeeld dat niet bestaat. De man heefta een hond en de vrouw heeftet een hond. Dan is heefta altijd een man en heeftet altijd een vrouw. Als je dan zegt ik heefta een hond betekent dat dat ik een man is.

De context van die geest is God. Jij zet "zij" erbij er van uitgaande dat er een "zij" staat omdat "geest" een vrouwelijk woord is. We zeggen tegen mannen toch ook niet : "haar haar groeit mooi" omdat haar een vrouwelijk woord is? In de Hebreeuwse tekst staat er niet eens een voornaamwoord bij geest zoals "zij". Dat zet je er zelf bij. Bedenk ook dat het oude Hebreeuws vergeleken met Nederlands een zeer primitieve taal is met beperkte woordenschat.

Het is niet omdat "geest" mannelijk of vrouwelijk is maar omdat "merakevet" "zij zweeft" betekent en niet "hij zweeft". Het Hebreeuws gebruikt voor een man "hij-werkwoord" en voor een vrouw "zij-werkwoord". Wanneer het werkwoord zij zweeft betekent dan betekent dat dat degene die het doet vrouwelijk is. Zo werkt de taal.

Het is niet omdat "geest" een vrouwelijk zelfstandig naamwoord is dat er ook letterlijk "zij zweeft" staat he. In de context gaat het over God's geest. En God is de Vader. Haar is ook een vrouwelijk woord. We zeggen tegen mannen daarom ook niet "zij heeft een mooie haargroei."