Alle activiteit

Uiteindelijk verzandt alles in het niets. Want de dingen die je kunt zien (iets) zijn tijdelijk. En de dingen die je niet kunt zien (niets) zijn eeuwig. (2 Korintiërs 4:18)

Gödel had het over logica, het Jip en Jannekeverhaal.

Dan zit je nog steeds met de zwijgspiraaltheorie, aan metaforen geen schaarste. Ja, op wie wacht je om het te worden?

Stel dat er 1000 engelen in actie komen om inhoud te geven aan een gebed, wat is dan de waarde daarvan als het gebed niet iets was met eeuwigheidswaarde? Om te kunnen bidden, dien je dus eerst zelf lijnen te volgen met eeuwigheidswaarde om daarin ook te blijven volharden. Want dan pas wordt je een steen die hoewel hij leeft, in de hemel geldt als vaste rots waarmee de engelen prima kunnen werken. Sorry, verlicht me maar, die trein is mij voorbij gegaan, ik ben zelfs geen kind van 6.

De vraag zou kunnen zijn wat er precies met 'vliegende ganzen' bedoeld wordt, het zijn metaforenn binnen specifieke contexten. En dat is niet hetzelfde dan bosvogeltjes. Er is helemaal geen vraag gesteld, het is een onderzoek naar hoe de zwijgspiraaltheorie precies werkt. Kortom, het is simpeler dan je denkt, zelfs een kind van zes kan dat bevroeden.

Wat dan? Niemand behoeft uitleg van wat hij niet heeft gevraagd. Het begint daarom met de vraag wat je vraag is. Escher brak de natuur en de wetenschap, en deed dat zeer fraai, heel natuurlijk en wetenschappelijk. Gödel is voor mij te moeilijk. Bach brak met de wereld en zette een symfonisch geheel neer van wet en natuur en harmonie, en dat slechts op een enkel onderdeel van natuur en mens en wetenschap. Schoonheid ontstaat daar, waar de wet wordt geëerd en geliefd, zelfs als je je daar van afkeert, zoals Escher zo voorbeeldig deed.

Ja, aan wie ga je het uitleggen, aan vliegende ganzen misschien?

Je moet keuzes maken. Het is onzinnig gebrabbel of het is voor jou zo onnavolgbaar dat het voor jou onzinnig gebrabbel wordt. In het eerste geval moet je loskomen van serieus nemen wat je onvoldoende lukt. En in het tweede geval moet je je meer richten op je eigen zinvolle bijdrage, opdat je hopelijk iets inhoudelijks kunt treffen of anders iets minder je eigen tekortkomingen beschouwen als het probleem van een ander. Vraag of zeg iets wat wel binnen jouw bereik en orde en beheersing valt. De bijbel is niet geschreven voor Jip en Janneke, maar voor de voorgangers van Jip en Janneke, van w

Ja, je blijft maar denken dat wanneer je elektronenspinnen mengt met pseudotoevalsgeneratoren, dat we dat als gewone stervelingen interessant zouden kunnen gaan vinden. En voor Jip en Janneke is geen plaats meer, want die begrijpen niets van al dat Paulusgebrabbel. Kunnen het nog eens proberen, dan activeren we Hopper weer voor een volgende reeks. Kunnen we misschien beter Escher nog eens herlezen, die meende dat hij nog wel een tweede leven zou kunnen vullen met prentjes. Alle gekheid op een stokje, het kan er nog wel bij, laat ons bidden.

Dat spuisel is toch echt van jou en complimenten daarvoor, totaal ontdaan van mist. Dat het tegelijk in meerdere opzichten vaag is, komt vooral door een ontbrekende onderbouwing en zingevende plaatsing in een inhoudelijk verband. Als het topic tijdloos bedoeld is, dan zul je je toch ook echt dienen te bedienen van tijdloze inhoud, om te voorkomen dat het naast tijdloos en nutteloos ook inhoudloos wordt

Het voordeel is wel dat je hier nog eeuwig tijdloze topics in het niets kan laten verzanden, dat is tenminste constructief.

Je hebt geen idee wat je hond denkt of vindt, maar daarom kan de hond waarschijnlijk wel denken. Dit zie je aan zijn gedrag bijvoorbeeld.. Een eekhoorn die een verzameling nootjes aanlegt voor de winter. Dat laat zien dat een eekhoorn weet dat er iets komt waardoor het minder nootjes kan vinden en dus iets moet verzamelen voor de toekomst. De termen winter, zomer, herfst en voetbal kent het niet, maar dat maakt niks uit.. Jullie zouden denken dat de aboriginals van Australie niet konden praten, want "we verstaan ze niet". Of dolfijnen kunnen niet praten, want we verstaan ze niet. Ju

Please, praat jij niet over ego dit en ego dat. Of doe dit als je voor de spiegel staat ofzo.

Ja, we weten nog niet wat het gaat worden met de PAE, het voordeel is wel dat je die reeks anomalïen al kent alsof je ze zelf bedacht zou kunnen hebben. Maar het is goed dat je mist en vaagheden blijft spuien, zo hebben we er als gewone stervelingen ook nog wat aan. Ja, de reeks is gekend, dat is het probleem niet.

Gefeliciteerd. Geheel in lijn met Samuel Beckets En attendant Godot en deze draad. Maar was dat ook de boodschap en de les? Omhelzen. Omarmen. Omleven. LEVEN. Dat is de waarheid accepteren en omarmen, die weg accepteren en omarmen, en daarin het leven vinden en omarmen, dat eigenlijk geen leven meer was. De vis in het net vormt scholen en de visser constateert in verbazing dat het net lijkt of hij netvissen heeft gevangen, adapterend aan de beperking van het net. Een nieuw ras is geëvolueerd, de netvis. Het konijn in de val sterft niet en trekt zichzelf niet vast, maar komt tot

Bosvogeltjes spotten is een rustgevende bezigheid, vliegende ganzen onnavolgbaar.

Waarom? Het geestelijke is meer reëel dan de realiteit waarin wij leven, maar juist in die geestelijke realiteit is er een van "pas op!; nu je zo dicht bij de waarheid bent, is de consequentie van eruit vallen harder en blijvender." Dus je hebt denk ik gelijk, maar de richting is niet een van En attendent Godot of van En regardant Godot, maar wel van En ecoutant Godot en van En suivant Godot. De geest die leeft, verblijdt zich en leeft. De geest die dood is, die leeft niet en is een afgevallen blad in de wind. De realiteit is reëel. De geestelijke realiteit is nog méér reëel. Ve

Nee, hetzelfde geldt wanneer je een radio uit elkaar haalt, er zit geen muziek in. Voordelig aan veel mist en vaagheden is dat wetenschappelijk onderzoek zichzelf laat schrijven, en syntheses dermate compact dat ze in diezelfde ruis verdwijnen alsof ze er niet zouden zijn.

In het eeuwig nu tikt de klok niet.

Ja, zo kom je misschien nog tot Leibniz's kloof en de theodiceeën, kunnen we terug vooraan beginnen. Simpeler gaat het niet worden, inmddels zijn we 2026.

Besef dat de tijd al weer zo'n 14 miljard jaar gaande is en dat het 14 miljard jaar geduurd heeft voordat jij de unieke waarneming doet welke je nu doet en dat deze waarneming nooit meer terug zal komen. Alle miljarden momenten van miljarden mensen komen nooit meer terug. Het enige wat je hoeft te doen is stil te staan. Dan zie je dat de werkelijkheid van tijd en ruimte niet werkelijk is. Wat werkelijk is, is de voorstelling an sich en dat het een zegen is dat je alleen maar de voorstelling hoeft gade te slaan. Simpeler gaat het "eeuwige zijn" niet zijn. De eeuwigheid legt geen afsta

De dwaas zegt iets onzinnigs en gaat over tot de orde van zijn slag en de wijze zegt iets zinnigs en vestigt zo een nieuwe orde op een nieuwe dag. Eenvoud is gevaarlijk omdat er totaal geen bijzondere aandacht aan wordt besteed, en verwondering over het eenvoudige geeft diepgang in de eenvoud tot begrip en verwonderende naderbijbrenging ook van het complexe. Ruimte bestaat niet zonder tijd, omdat het bestaan tijd impliceert. Een botsing als puur ruimtelijke tegemoetkoming is daarom per definitie een incorrecte voorstelling van de werkelijkheid. De werkelijkheid van ons bestaan i

Ja, daarom hecht je geloof aan advaita, klopt als een bus. Echt geinig, zo komen we tot interessante raadseltjes, in des levens eeuwige onafheid.

Gelovers in reïncarnatie beseffen nooit dat ze met het geloof in reïncarnatie ook gelovers in de Tijd zijn. En de Eeuwigheid links...heuh...verticaal laten liggen. De Eeuwigheid heeft geen tijdsverloop. Tijd en Eeuwigheid staan tegenover elkaar. Wie de Eeuwigheid wil door te geloven in "iets na de dood" loopt de Eeuwigheid juist mis. Alleen het geloof in de Zoon schenkt het eeuwig leven. Geloof in R.S. schenkt niets.

Het is een manier van zeggen om een onderscheid te maken tussen evolutionair voortschrijdend hier en nu en eeuwig hier en nu. Verticaal suggereert groei naar dat wat we al waren voor onze geboorte, als een subjectief doorlopen innerlijk proces. Horizontaal is lineair en tijdruimtelijk, het alledaagse leven met inbegrip van allerhande onzin die we slikken als zoete broodjes. Maar dat is de geometrie waar je eerder naar verwees, in abstractie komt een en ander terug, over culturen heen, in veel symbolen. Het is een metafoor, niet bedoeld als honkbalknuppel om je tribalisme te verheerlij