Alle activiteit

Eerst eens proeven, kunnen we mee verder.

Is voor iedereen anders; voor mij maken de tijdstippen geen verschil.

Wellicht snap ik geen hout van wat je nu eigenlijk met je onderwerp wilt zeggen. Graag het begrip merkstenen goed uitleggen en dan de reden geven waarom deze belangrijk zijn en voor wat precies.

Las eens ergens dat je dat best doet in de morgen, en 's avond tegen wanneer de zon ondergaat. Weet echter niet of dat enig verschil maakt, dan gewoon in de middag bijvoorbeeld.

Met al die ezelsbruggetjes heb ik het onderhand wel gehad, veel liever loop ik tegen mijlpalen.

Ik ben geen handelaar die iets probeert te verkopen.

Je wilt dus je astrale lichaam lichaam proberen te beteugelen met je ego, en je zegt dan dat dit ego verdwijnt in deze (?) vreugde? Op mij komt dat over als een enorme strijd die maar door weinigen weten te winnen. En dan zal de overwinning wel – net zoals elke overwinning – uitmonden in vreugde. En de mensen die dit doet/gedaan hebben leggen dan a.h.w. merkstenen neer waaraan je kunt zien: 'ah die hebben door hun charisma/keuzes/bekendheid de weg ook gegaan?' Een beetje zoals: ‘als die drugsverslaafde is gestopt, moet het mij ook lukken!’

Nee, ik bedoel dat ik ze "merk". En ik schreef niets over lichtpuntjes, maar over een donkere nacht. Waarin de mens zolang mogelijk in het duister blijft staan. De duisternis is de beste plek om te gaan. En in een dagboek schrijf ik niks, dat heeft Dag Hammarskjöld al gedaan. Ik heb geen behoefte aan lichtpuntjes welke ik moet herinneren. Herinnering is een mentale beweging welke Chronos-gerelateerd is.

Je bedoeld waarschijnlijk ‘markeer’. Met deze opmerkingen bedoel je dan dat we onze daden zouden moeten bijhouden, bv. in een dagboek om onze weg terug te kunnen vinden? Komt erg onnozel over als ik dat zo schrijf. Het volgende zou ik nog snappen: schrijf lichtpuntjes op in een dagboek als je in een duistere periode zit en breng lees ze af en toe om je jezelf aan de lichtpuntjes te helpen herinneren.

Ja, kunnen dat, louter om er een impressie van te krijgen, eens berekenen.

Het valt moeilijk te ontkennen dat individuen niet los staan van hun omgeving. Een heel ander gegeven is de innerlijke belevingswereld, wat we waarnemen, hoe we dit interpreteren, onze respons daarop, en wat onze aspiraties zijn. In termen van kwetsbaarheid kan dit ook dermate complex worden dat externe hulp eerder nood dan keuze is. Op deze manier komen we misschien in aanraking met innerlijke dynamismen waar we eerder nooit echt bij stilgestaan hebben, dit kan zowel intrigeren, fascineren als confronteren. Wat simpel lijkt, niet simpel. Het is zoals je eerder zei, empathie de prullenm

Daarom onderscheidt Paulus de "Geest Gods" van de geest der wereld. Wat van God is is van God, wat van de wereld is, is vergankelijk. Op zich is de Geest Gods ten volle in de mens, maar het is de zonde (welke in de wereld is) die Gods Geest verduistert.

Het geloof in en zoeken naar waarheid geeft een fundament van waarheid en logica en een selector en het geselecteerde. Onmiddellijk vereist dat een verwerping en ongeloof bij al die waarheden die worden gefundeerd zonder legitieme fundamenten. Maar daar is dan een paradox, als je gelooft dat onder die waarheden een hogere vorm van waarheid schuilgaat. Want leugen en waarheid delen nu dezelfde toegangsdeur of dezelfde sleutel. Gelukkig is de leigen altijd intrinsiek gebrekkig en onzuiver, en gelukkig is de waarheid zodanig zelfdragend, dat ook de leugenaar zich van haar bedient. En de kunst is

Even als antwoord op het ondewerp zelf. Het geestelijke waarnemen vind plaats door het geestelijke in ons te ontwikelen, te doen groeien. Dat geestelijke in ons is God zelf. De bijbel zegt dat de mens een tempel van God is en dat God in de mens woont, dat is zijn leven. In Efeze 4:6 staat: (Er is) "één God en Vader van allen, Die boven allen en door allen en in u allen is." In 1 Kor 6 staat: "Of weet u niet, dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, Die in u is en Die u van God hebt ontvangen, en dat u niet van uzelf bent?" En Galaten 2:20 zegt: "Ik ben met Christus gek

Merkstenen zijn steenmannetjes die reizigers in onherbergzame streken bouwen om het pad dat ze hebben afgelegd terug te kunnen vinden. Dat is van belang voor een ieder die de innerlijke weg gaat. Een opmerking van Dag Hammarskjöld is "De weg naar heiligheid gaat in onze tijd noodzakelijk via daden". Die daden "merk" je dan. Hammarskjöld is ook door de donkere nacht gegaan, voor ingewijden geen onbekende uiteraard. JvhK wist er ook alles van. En juist in die diepe droevenis breekt het licht door aldus Hammarskjöld. Hij geeft er zelf geen duidelijkheid over en dat hoort zo, zij di

Amen.

Amen. Jezus zegt in Johannes 8:51: "Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Als iemand Mijn woord in acht genomen heeft, zal hij beslist de dood niet zien tot in eeuwigheid." Jezus zegt dat wie doet wat Hij zegt die zal niet sterven. Toen God de aarde maakte maakte Hij ook Adam en Eva en het was de bedoeling dat Adam en Eva niet zouden sterven. Adam en Eva hadden eeuwig leven. Want Gode zei dat wanneer zei van de boom der kennis van goed en kwaad zouden eten zij zouden sterven. Dat is ook gebeurd. Maar het was de bedoeling dat zij eeuwig zouden blijven leven. Dat leven was door de gemeenschap

Een spoiler is informatie die een deel van het verhaal verklapt van bijvoorbeeld een boek of film, dat voor de lezer of kijker verborgen had moeten blijven. Niet te verwarren met spoilers die je op wagens ziet.

Ahmed niet begrijpen.

καὶ λέγων ὅτι Πεπλήρωται ὁ καιρὸς καὶ ἤγγικεν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ· μετανοεῖτε καὶ πιστεύετε ἐν τῷ εὐαγγελίῳ. καὶ λέγων ὅτι (kai legōn hoti) – en hij zei [dat]: Πεπλήρωται (peplērotai) – vervuld is / vol is (van plèroō, de tijd is rijp of voltooid). ὁ καιρὸς (ho kairos) – de tijd / het juiste moment. καὶ ἤγγικεν (kai ėggiken) – en nabijgekomen is (van eggizō, dichtbij is gekomen). ἡ βασιλεία (hē basileia) – het koninkrijk / de koninklijke heerschappij. τοῦ θεοῦ (tou theou) – van God. μετανοεῖτε (metanoeite) – komt tot inkeer / bekeer u (letterli

Het is altijd wel iets, dacht ik voor Photovoice eens een voorbeeld van apofenie te kunnen presenteren, blijkt dat pareidolie correcter is. Muggenzifters zijn het, en ik wou gewoon maar zeggen dat ik eindelijk zo'n glaskikkertje heb kunnen spotten.

Hoe je met een beeld van de otolieten van de Sebastes Mentella beter kan leren begrijpen waarom ook de allerkleinste steentjes ons uit evenwicht kunnen brengen, is me een compleet raadsel.

Merkstenen zijn de dagboekaantekeningen van de in 1961 omgekomen Zweedse secretaris-generaal van de Verenigde Naties Dag Hammarskjöld, waarin de nadruk ligt op zijn innerlijk leven en zijn persoonlijke verhouding tegenover God en medemens. Wanneer je stopt met eisen of hopen op een wederdienst (het "antwoord"), verdwijnt de druk. Je geeft dan zonder verborgen agenda. En omdat de gever niets terugverlangt wordt het geven zelf een bron van vreugde. Het ego (de wil om te heersen, te bezitten en te begeren) verdwijnt in deze vreugde, dat is zo'n beetje de insteek van Dag Hammarskjöld. Het e

Ja, het zijn er nogal wat, bedachtzaamheid is nooit een verkeerd advies.

De term `ascentiesymptomen` was mij (nog) niet bekend. Ik heb dit dus even moeten opzoeken. Op een website kwam ik een lijst met verschijnselen tegen. Druk op het voorhoofd valt daar zeker onder. Ik zou het zelf geen ascentiesymptoom noemen maar een neveneffect van het mediteren of een signaal dat de meditatie effect werkt.