Er werdt geen genocide gepleegd in Gaza door Israël

[najjreb86 14]

Barnabas dit kan je in je **** steken:

 

En wee de mensen die de oppressors goedpraten als ze kinderen vermoorden. 

Citaat

Sinds het uitbreken van het conflict op 7 oktober 2023 zijn er in Gaza ruim 21.500 kinderen tot 18 jaar omgekomen. Dit blijkt uit de meest recente data van de lokale gezondheidsinstanties en VN-organisaties. [1, 2]

De VN-Onderzoekscommissie publiceerde een uitgebreid rapport waarin werd vastgesteld dat er tussen oktober 2023 en oktober 2025 al minstens 20.179 kinderdoden officieel waren geregistreerd. Het werkelijke aantal ligt vermoedelijk nog aanzienlijk hoger, omdat duizenden vermiste kinderen nog onder het puin van verwoeste gebouwen liggen begraven. [1, 2, 3]

Belangrijke statistieken over de kinderslachtoffers:

Leeftijdsopbouw: Het geweld treft met name de allerkleinsten. Meer dan 5.000 van de omgekomen kinderen waren jonger dan vijf jaar oud. Onder hen bevinden zich ten minste 1.000 baby's onder de één jaar. [1, 2, 3]

Totale impact: Volgens VN-kinderrechtenorganisatie UNICEF zijn er in de afgelopen jaren in totaal meer dan 64.000 kinderen in Gaza gedood of blijvend verminkt. Ruim 21.000 kinderen hebben door fysieke verwondingen een permanente handicap opgelopen. [1, 2]

Gericht geweld: Een VN-rapport concludeerde dat er ernstige aanwijzingen zijn dat Israëlische eenheden in een reeks gedocumenteerde gevallen met drones en scherpschutters doelgericht op kinderen hebben geschoten. Israël bestrijdt deze lezing en stelt dat het uitsluitend militaire doelen van Hamas aanvalt en dat de militanten zich verschuilen tussen de burgerbevolking. [1, 2, 3]

Indirecte slachtoffers: Naast het directe oorlogsgeweld sterven er wekelijks kinderen door extreme ondervoeding, uitdroging, onderkoeling en het gebrek aan medische basiszorg in de vluchtelingenkampen. [1, 2]

 

Maar ja die kinderen en babies zijn potentiele hamas moordenaars/moordenaars van hamas. Dus ja, Barnabas snapt het wel. 

 

 

 

 

3 uur geleden zei TTC:

Er gebeurt nog wel meer in de wereld, heb je die vloedgolven in Nepal al gezien? 

Dat is natuur. Dat is natuurlijk anders dan moedwillig gedaan door de mensheid. Honger, dorst, bommen, drones, vliegtuigen, snipers.. 

Maar inderdaad, dat zijn heftige beelden. Van al die mensen die wegrennen, waarvan je weet dat ze waarschijnlijk nu onder het puin liggen of vermist voor jaren.

[TTC 1.581]

6 uur geleden zei najjreb86:

Dat is natuur. Dat is natuurlijk anders dan moedwillig gedaan door de mensheid. Honger, dorst, bommen, drones, vliegtuigen, snipers.. Maar inderdaad, dat zijn heftige beelden. Van al die mensen die wegrennen, waarvan je weet dat ze waarschijnlijk nu onder het puin liggen of vermist voor jaren.

Anders is het zeker, misschien dat straks Hopper ook dat gaat ontkennen, je weet maar nooit.

[Barnabas 181]

 

19 uur geleden zei Peter79:

Laat er geen onduidelijkheid over bestaan dat ik het gebeurde op 7 oktober veroordeel. Wat betreft het handvest van Hamas, als daar letterlijk in staat dat Israël moet worden uitgeroeid, dan veroordeel ik dat ook. Ja, Jezus zei: vergeldt geen kwaad met kwaad, brengt het bij Jezus en Hij zal recht doen. En de vader in de gelijkenis zal met zijn beide zonen afzonderlijk een goed gesprek hebben.

Ik merk dat je weinig weet van de achtergrond van het conflict. Ik heb de geschiedenis op een rijtje gezet met intentieverklaringen, maar het is wel een lange tekst geworden, er is ook veel gebeurd. Maar dan kun je een idee krijgen van het verloop van het conflict en de algemene houding van de partijen:

(korte samenvatting: In het begin heeft Israël te maken met Arabieren die Hitler letterlijk willen navolgen, Arabieren vallen steeds aan, Israël verdedigt zichzelf en wint steeds, Israël neemt een constructief standpunt in ten aanzien van vrede, de Arabieren blijven aanvallen, dit is slechts de hoofdlijn)

In de tweede wereldoorlog (en daarvoor) waren Joden geëmigreerd naar Palestina (Israël, Gaza en westbank) waarbij aan het hoofd van de Arabische bevolking een man stond die Hitler om toestemming had gevraagd de technieken van de Duitsers toe te passen in Palestina . Kortom, het plan was alle Joden te vergassen. NB, de man was niet de enige.

In 1947 stelde de VN voor Palestina op te delen in een Palestijnse staat en een Israëlische. Israël accepteerde maar de Arabieren weigerden.

De Arabieren begonnen een oorlog waarbij de omliggende Arabische staten ook aanvielen, in 1948, met het idee een Israëlische staat te voorkomen, in dit verband werd de uitspraak “de zee indrijven” uitgesproken. Met het oog op de houding van de lokale Arabieren een werkelijke doodsdreiging voor de Joden.

In die tijd hebben de Joden de staat Israël uitgeroepen en in hun onafhankelijkheidsverklaring staat om een handreiking van vrede te doen naar de Arabieren.

Israël heeft de oorlog gewonnen.

Daarna werd de Israëlische staat niet erkent door de landen die aangevallen hadden en bleven vijandig tegenover Israël. Israël wilde een wapenstilstand maar niet ten koste van haar bestaan of veiligheid. Gewapende acties bleven voortduren. Gaza werd Egyptisch en de westbank Jordanisch. Er was sprake van politieke en economische druk op Israël. Israël heeft de in Israël verblijvende Arabieren staatsburgerschap gegeven.

In 1967 hebben Egypye, Syrië en Jordanië opnieuw een aanval uitgevoerd op Israël met de bedoeling Israël te vernietigen. Egypte was initiatiefnemer waarvan Nasser president was en die heeft op 27 mei 1967 gezegd: ´ Our basic objective will be the destruction of Israel.” Maar dan in zijn eigen taal. In die tijd was de PLO er al en de voorzitter van de PLO had het er over dat: Zij die het overleefden in boten zouden worden weggevoerd.

Israël won de oorlog van 1967 waarbij het oa de Gazastrook en de westelijke Jordaanoever veroverde.

De Arabische staten weigerden vrede met Israël te sluiten waarbij zij de staat Israël niet erkenden en geen onderhandeling wilden uitvoeren. Na 1967 werden de PLO en de Fatah-beweging van Yasser Arafat van betekenis. De PLO had het in haar handvest over: “elimination of Zionism in Palestine” en (de staat van Israël is) “entirely illegal”. Arafat was voor een gewapende strijd tegen Israël ten behoeve van een Palesijnse staat in het hele gebied. Dus zonder Israël.

In 1973 besloten Egypte en Syrië opnieuw om Israël aan te vallen met het doel het grondgebied dat zij verloren hadden terug te winnen. Dat lukte niet. Egypte en Syrië sloten geen vrede en erkenden Israël niet. Israël was bereid grondgebied terug te geven in ruil voor veiligheidsgaranties.

!978, Camp David akkoorden. Egypte en Israël sluiten vrede waarbij Egypte Israël erkent en Israël de Sinaï teruggeeft. Ook wordt er een raamwerk tot Palestijnse autonomie op de westelijke Jordaanoever gemaakt. Israël biedt de mogelijkheid tot een begin van Palestina. Om allerlei redenen zit er geen schot in de zaak. Onderhandelingen verschuiven van de Arabische staten naar lokale Palestijnse groeperingen

1982. De PLO is (voor 1982) uit het door Israël gecontroleerde gebied verdreven en bevind zich in Libanon vanwaaruit het aanvallen uitvoert. Israël valt Libanon binnen om de PLO te bestrijden. De PLO verzwakt maar blijft de belangrijkste Palestijnse politieke factor.

In 1987 komen Arabieren in opstand in de Gazastrook en op de westelijke Jordaanoever. Hamas ontstaat. In haar handvest staat dat het hele gebied Palestijns moet worden en dat de enige oplossing jihad is (een heilige oorlog0. Het verwijst naar een tekst in de hadith (overlevering aangaande Mohammed) waarin staat dat moslims de Joden zullen bestrijden en doden (artikel 7).

1988, de PLO wijzigt koers, zij erkent resolutie 242 van de VN dat het idee van een tweestatenoplossing weergeeft. Maar in haar handvest blijft staan dat Israël weg moet.

1993 en 1995, Osloakkoorden: Israël en de PLO erkennen elkaar. Vrede wordt door beiden nagestreeft. Er komt een Palestijns zelfbestuur. Israël zal zijn leger terugtrekken en de PLO zal maatregelen nemen ten behoeve van Israëls veiligheid. Israël regelt de ruimtelijke ordening in de “c”-gebieden, het grootste deel van de westbank.

2000, juli, Camp David, Barak biedt Arafat een Palestijnse staat aan in Gaza en het grootste deel van de westbank, Arafat weigert. In september komen de Palestijnen weer in opstand.

2005, Israël trekt zich terug uit Gaza, in 2002 is begonnen aan de muur langs de westbank waardoor aanslagen drastisch verminderen, in 2005 komt er een einde aan de opstand.

2006, Hamas wint de verkiezingen. Raketaanvallen op Israël vinden plaats, militaire acties van Israël volgen. Een periode van kleine en grote conflicten volgt, uiteindelijk voert Hamas zijn aanval van 7 Oktober uit. In haar handvest staat nog steeds hetzelfde.

 

1 uur geleden bewerkt door Barnabas

[TTC 1.581]

12 minuten geleden zei Barnabas:

 

Ik merk dat je weinig weet van de achtergrond van het conflict. Ik heb de geschiedenis op een rijtje gezet met intentieverklaringen, maar het is wel een lange tekst geworden, er is ook veel gebeurd. Maar dan kun je een idee krijgen van het verloop van het conflict en de algemene houding van de partijen:

(korte samenvatting: In het begin heeft Israël te maken met Arabieren die Hitler letterlijk willen navolgen, Arabieren vallen steeds aan, Israël verdedigt zichzelf en wint steeds, Israël neemt een constructief standpunt in ten aanzien van vrede, de Arabieren blijven aanvallen, dit is slechts de hoofdlijn)

In de tweede wereldoorlog (en daarvoor) waren Joden geëmigreerd naar Palestina (Israël, Gaza en westbank) waarbij aan het hoofd van de Arabische bevolking een man stond die Hitler om toestemming had gevraagd de technieken van de Duitsers toe te passen in Palestina . Kortom, het plan was alle Joden te vergassen. NB, de man was niet de enige.

In 1947 stelde de VN voor Palestina op te delen in een Palestijnse staat en een Israëlische. Israël accepteerde maar de Arabieren weigerden.

De Arabieren begonnen een oorlog waarbij de omliggende Arabische staten ook aanvielen, in 1948, met het idee een Israëlische staat te voorkomen, in dit verband werd de uitspraak “de zee indrijven” uitgesproken. Met het oog op de houding van de lokale Arabieren een werkelijke doodsdreiging voor de Joden.

In die tijd hebben de Joden de staat Israël uitgeroepen en in hun onafhankelijkheidsverklaring staat om een handreiking van vrede te doen naar de Arabieren.

Israël heeft de oorlog gewonnen.

Daarna werd de Israëlische staat niet erkent door de landen die aangevallen hadden en bleven vijandig tegenover Israël. Israël wilde een wapenstilstand maar niet ten koste van haar bestaan of veiligheid. Gewapende acties bleven voortduren. Gaza werd Egyptisch en de westbank Jordanisch. Er was sprake van politieke en economische druk op Israël. Israël heeft de in Israël verblijvende Arabieren staatsburgerschap gegeven.

In 1967 hebben Egypye, Syrië en Jordanië opnieuw een aanval uitgevoerd op Israël met de bedoeling Israël te vernietigen. Egypte was initiatiefnemer waarvan Nasser president was en die heeft op 27 mei 1967 gezegd: ´ Our basic objective will be the destruction of Israel.” Maar dan in zijn eigen taal. In die tijd was de PLO er al en de voorzitter van de PLO had het er over dat: Zij die het overleefden in boten zouden worden weggevoerd.

Israël won de oorlog van 1967 waarbij het oa de Gazastrook en de westelijke Jordaanoever veroverde.

De Arabische staten weigerden vrede met Israël te sluiten waarbij zij de staat Israël niet erkenden en geen onderhandeling wilden uitvoeren. Na 1967 werden de PLO en de Fatah-beweging van Yasser Arafat van betekenis. De PLO had het in haar handvest over: “elimination of Zionism in Palestine” en (de staat van Israël is) “entirely illegal”. Arafat was voor een gewapende strijd tegen Israël ten behoeve van een Palesijnse staat in het hele gebied. Dus zonder Israël.

In 1973 besloten Egypte en Syrië opnieuw om Israël aan te vallen met het doel het grondgebied dat zij verloren hadden terug te winnen. Dat lukte niet. Egypte en Syrië sloten geen vrede en erkenden Israël niet. Israël was bereid grondgebied terug te geven in ruil voor veiligheidsgaranties.

!978, Camp David akkoorden. Egypte en Israël sluiten vrede waarbij Egypte Israël erkent en Israël de Sinaï teruggeeft. Ook wordt er een raamwerk tot Palestijnse autonomie op de westelijke Jordaanoever gemaakt. Israël biedt de mogelijkheid tot een begin van Palestina. Om allerlei redenen zit er geen schot in de zaak. Onderhandelingen verschuiven van de Arabische staten naar lokale Palestijnse groeperingen

1982. De PLO is (voor 1982) uit het door Israël gecontroleerde gebied verdreven en bevind zich in Libanon vanwaaruit het aanvallen uitvoert. Israël valt Libanon binnen om de PLO te bestrijden. De PLO verzwakt maar blijft de belangrijkste Palestijnse politieke factor.

In 1987 komen Arabieren in opstand in de Gazastrook en op de westelijke Jordaanoever. Hamas ontstaat. In haar handvest staat dat het hele gebied Palestijns moet worden en dat de enige oplossing jihad is (een heilige oorlog0. Het verwijst naar een tekst in de hadith (overlevering aangaande Mohammed) waarin staat dat moslims de Joden zullen bestrijden en doden (artikel 7).

1988, de PLO wijzigt koers, zij erkent resolutie 242 van de VN dat het idee van een tweestatenoplossing weergeeft. Maar in haar handvest blijft staan dat Israël weg moet.

1993 en 1995, Osloakkoorden: Israël en de PLO erkennen elkaar. Vrede wordt door beiden nagestreeft. Er komt een Palestijns zelfbestuur. Israël zal zijn leger terugtrekken en de PLO zal maatregelen nemen ten behoeve van Israëls veiligheid. Israël regelt de ruimtelijke ordening in de “c”-gebieden, het grootste deel van de westbank.

2000, juli, Camp David, Barak biedt Arafat een Palestijnse staat aan in Gaza en het grootste deel van de westbank, Arafat weigert. In september komen de Palestijnen weer in opstand.

2005, Israël trekt zich terug uit Gaza, in 2002 is begonnen aan de muur langs de westbank waardoor aanslagen drastisch verminderen, in 2005 komt er een einde aan de opstand.

2006, Hamas wint de verkiezingen. Raketaanvallen op Israël vinden plaats, militaire acties van Israël volgen. Een periode van kleine en grote conflicten volgt, uiteindelijk voert Hamas zijn aanval van 7 Oktober uit. In haar handvest staat nog steeds hetzelfde.

In deze tekst doe je het weer, iets vertekend voorstellen op een manier die we zomaar moeten slikken. 

[Barnabas 181]

19 uur geleden zei Peter79:

Doet het je dan niets, al die menselijke ellende in Gaza? Jona zat lekker op de heuvel te wachten tot God Ninevé zou omkeren. Hij vond het er een goddeloze bende, hij verafschuwde die heidenen. Maar God was genadig. Daarbij zei Hij: Bent u terecht in woede ontstoken over die wonderboom? Hij zei: Terecht ben ik in woede ontstoken, tot de dood toe. Daarop zei de HEERE: Ú ontziet die wonderboom, waarvoor u niet gezwoegd hebt en die u niet hebt laten groeien, die in één nacht ontstond en in één nacht verging. Zou Ík dan die grote stad Ninevé niet ontzien, waarin meer dan honderdtwintigduizend mensen zijn die het verschil tussen hun rechter- en hun linkerhand niet weten, en daarbij veel vee?

Wanneer ik naar de beelden op het nieuws kijk dan raakt mij dat ook. Maar een oplossing betreft ook het technische aspect. Het technische aspect is dat de Palestijnen voortdurend aanvallen (zie mijn vorige post over de geschiedenis) en Israël voortdurend vrede nastreeft. Dus het is heel erg wat de Palestijnen overkomt maar ze hebben het wel vooral aan zichzelf te danken. De oplossing is dus vooral dat de Palestijnen opgeroepen worden hun houding te veranderen en dat ze hun handelwijze aanpassen. Israël heeft getoond dat het dan land geeft en bereidt is tot het accepteren van een Palestijnse staat.

18 minuten geleden bewerkt door Barnabas

[TTC 1.581]

Zojuist zei Barnabas:

Wanneer ik naar de beelden op het nieuws kijk dan raakt mij dat ook. Maar een oplossing betreft ook het technische aspect. Het technische aspect is dat de Palestijnen voortdurend aanvallen (zie mijn vorige post over de geschiedenis) en Israël voortdurend vrede nastreeft. Dus het is heel erg wat de Palestijnen overkomt maar ze hebben het wel vooral aan zichzelf te danken. De oplossing is dus vooral dat de Palestijnen opgeroepen worden hun houding te veranderen en dat ze dat doen. Israël heeft getoond dat het dan land geeft en bereidt is tot het accepteren van een Palestijnse staat.

Dit is echt erg, nog amper woorden voor. 

[Barnabas 181]

18 uur geleden zei Peter79:

Proportionaliteit betekent dat als jij mij in woede een klap geeft, dat ik jou hoogstens een oplawaai terug geef. Wat Israël doet, is wat Lamech deed, hij sloeg een knaap dood omdat die hem een schram had gegeven. 

Proportionalieteit is dat de Palestijnen zeer ernstig aangesproken worden en dat Israël steun krijgt om hun veiligheid te waarborgen. Wat betreft de verwoestingen in Gaza vraag ik me ook af of dat nu echt nodig was. Ik heb me er niet echt in verdiept. Maar het is wel zo dat de Palestijnen als groep zich niet op enig recht kunnen beroepen omdat zij zelf een houding hebben Israël te vernietigen. Maar wel is het goddelijke standpunt genadig te zijn, vergevend te zijn en naar vrede te streven. Op meer kunnen de Palestijnen zich niet beroepen.

Over het uitschakelen van Hamas: Israël is natuurlijk veel sterker en het geweld waaronder Hamas lijdt is groter dan dat van 7 Oktober, maar dat moet wel in het licht gezien worden van de hele geschiedenis, de intentie van Hamas en het voegen van de daad bij het woord voor zover daartoe de mogelijkheden bestaan en de langdurigheid van de situatie waaruit een roep tot een eind van de vijandelijkheden en dreigingen voortkomt. Israël verschuift naar rechts omdat er geen oplossing komt en de andere kant niet meewerkt.

Geen kwaad met kwaad vergelden is natuurlijk heel mooi, maar Israël heeft met een probleem te maken dat niet met deze woorden op te lossen is. Wat zou Israël dan moeten doen?

Golda Meir (presidente of premier van Israël) heeft gezegd: “Als de Arabieren hun wapens neerleggen, is er vrede. Als Israël zijn wapens neerlegt, bestaat Israël niet meer.”

[TTC 1.581]

13 minuten geleden zei Barnabas:

Proportionalieteit is dat de Palestijnen zeer ernstig aangesproken worden en dat Israël steun krijgt om hun veiligheid te waarborgen. Wat betreft de verwoestingen in Gaza vraag ik me ook af of dat nu echt nodig was. Ik heb me er niet echt in verdiept. Maar het is wel zo dat de Palestijnen als groep zich niet op enig recht kunnen beroepen omdat zij zelf een houding hebben Israël te vernietigen. Maar wel is het goddelijke standpunt genadig te zijn, vergevend te zijn en naar vrede te streven. Op meer kunnen de Palestijnen zich niet beroepen. Over het uitschakelen van Hamas: Israël is natuurlijk veel sterker en het geweld waaronder Hamas lijdt is groter dan dat van 7 Oktober, maar dat moet wel in het licht gezien worden van de hele geschiedenis, de intentie van Hamas en het voegen van de daad bij het woord voor zover daartoe de mogelijkheden bestaan en de langdurigheid van de situatie waaruit een roep tot een eind van de vijandelijkheden en dreigingen voortkomt. Israël verschuift naar rechts omdat er geen oplossing komt en de andere kant niet meewerkt. Geen kwaad met kwaad vergelden is natuurlijk heel mooi, maar Israël heeft met een probleem te maken dat niet met deze woorden op te lossen is. Wat zou Israël dan moeten doen? Golda Meir (presidente of premier van Israël) heeft gezegd: “Als de Arabieren hun wapens neerleggen, is er vrede. Als Israël zijn wapens neerlegt, bestaat Israël niet meer.”

Verschrikkelijk is dit, het wordt wel steeds begrijpelijker.