De zus van Maria (welke niet bij name genoemd wordt); en die toch geen zus had …???

[IKBENANDERS 16]

In het Johannes evangelie wordt de moeder van Jezus negens bij name genoemd. Da’s veemd. Overal staat  ‘de moeder van Jezus’. Toch kende Johannes Maria wel degelijk En goed ook! Wat ook vreemd is: Maria was het enige kind dat Anna en Joachim op latere leeftijd hebben gekregen. Toch staat er in het Johannes-evangelie bij de kruisigingsscene: ‘

Bij het kruis van Jezus stonden zijn moeder en de zuster van zijn moeder, Maria de vrouw van Klopas, en Maria Magdalena. Toen Jezus zijn moeder zag en de leerling die hij liefhad, die bij haar stond, zeide hij tot zijn moeder: Vrouw, zie: uw zoon! Daarop zeide hij tot de leerling: Zie: uw moeder!’

Heeft iemand enige verklaringen voor het bovenstaande?

18 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Tortelduif 1]

Ik denk dat de eenvoudigste verklaring in de schrijfstijl van Johannes ligt.

Johannes noemt wel vaker belangrijke personen niet bij naam, maar omschrijft hen aan de hand van hun rol. Hij noemt zichzelf bijvoorbeeld ook nergens "Johannes", maar spreekt over "de leerling die Jezus liefhad". Op dezelfde manier noemt hij Maria consequent "de moeder van Jezus".

Dat is opvallend, juist omdat Johannes haar persoonlijk goed kende. Als hij haar naam had willen noemen, had hij dat zonder moeite kunnen doen. Dat hij het desondanks niet doet, lijkt daarom eerder een bewuste literaire keuze dan een omissie.

Een logisch gevolg van verschillende mensen die het evangelie vanuit hun eigen perspectief beschrijven. Juist zulke verschillen in stijl en nadruk maken de Bijbel voor mij geloofwaardig. Als alle evangelisten steeds exact dezelfde formuleringen en accenten hadden gebruikt, zou dat eerder de indruk wekken van één strak geredigeerd verslag. Nu zie je dat iedere schrijver zijn eigen invalshoek en schrijfstijl heeft, terwijl de kern van de boodschap overeind blijft. In het kader van ooggetuigen vind ik de verschillen tussen de evangeliën juist interessant, omdat het een aanwijzing geeft dat de verhalen niet uit de duim zijn gezogen. In een rechtszaal zie je vaak dat verschillende ooggetuigen een gebeurtenis nét anders beschrijven. Juist die verschillen worden niet altijd gezien als tegenstrijdigheid, maar kunnen ook wijzen op onafhankelijk waarnemen vanuit verschillende perspectieven, en dragen dus bij aan de geloofwaardigheid van een verhaal wat mij betreft.

Het Johannesevangelie is bovendien sterk symbolisch en theologisch van aard. De nadruk ligt vaak niet op de persoon als individu, maar op diens betekenis binnen het verhaal. Door haar steeds "de moeder van Jezus" te noemen, legt Johannes de nadruk op haar unieke relatie tot Jezus, niet op haar eigen identiteit.

Wat betreft "de zuster van zijn moeder": dat hoeft niet per se een biologische zus te zijn. Het gebruikte woord kan ook een vrouwelijke verwant of schoonzus aanduiden. Bovendien is de traditie dat Maria enig kind van Anna en Joachim was afkomstig uit een apocrief geschrift en niet uit de canonieke evangeliën. Daarom zie ik daar geen onoverkomelijke tegenstrijdigheid.

 

16 uur geleden bewerkt door Tortelduif

[Robert Frans 1.669]

Dat Maria er de moeder van Jezus en Johannes de geliefde leerling wordt genoemd, vindt haar volle betekenis in het al aangehaalde vers waarin Jezus zijn moeder en de leerling tot elkaar brengt als moeder en zoon. Want de geliefde leerling, dat zijn ook wij. Wij verblijven aan het hart van Jezus tijdens het Laatste Avondmaal, wij staan bij Hem onder het kruis en wij worden door Hem in het bijzonder bemind. Als de moeder van Jezus vervolgens door Jezus' besluit de moeder van de geliefde leerling wordt, dan wordt zij daardoor eveneens ónze moeder. En sinds die tijd hebben wij haar inderdaad liefdevol in huis genomen, dat is de kerk, en haar liefdevol als onze moeder bemind.

Johannes is een meer filosofisch-theologisch werk, waarbij hij wil dat wij ons direct met de geliefde leerling identificeren en zo Jezus heel nabij zijn. Hij geeft ook het meest uitgebreide verslag van het verhoor bij Pilatus en de kruisiging, waarin Jezus zijn werkelijke koningschap heel direct duidt en toont. En voorafgaand houdt Jezus in zijn evangelie de eucharistische rede (hoofdstuk 6), waarin Hij als het hemels brood daadwerkelijk zich ook lichamelijk met ons wil verenigen. Zo wil de evangelist het Woord van God, dat Jezus is, niet alleen tegenwoordigstellen, maar ook heel intiem nabij brengen, zodat het Woord ook in óns vlees wordt en onder ons komt wonen. En bij Hem vinden we zijn en onze Moeder.