Spring naar bijdragen

Wat zeg je tegen een vriend als …


Aanbevolen berichten

Geplaatst (bewerkt)
Op 13-6-2026 om 14:50 zei najjreb86:

Dat is prima en dat siert je. Ik zie het meer als kijkers na een zwaar ongeluk. Die zijn er om hun interesse te bevredigen.

De kerkdienst vond ik een hele grote teleurstelling, maar ik ben om drie persoonlijke redenen toch wel in mijn nopjes, omdat ik op mijn manier toch iets heb mogen achterlaten en iets in mijn herinning heb mogen meenemen. Maar dit alles heeft niet met de inhoud van de dienst te maken, noch met de predikant die de dienst heeft geleidt. Wellicht had de dienst die jij online hebt beluisterd wat meer ‘body’.

bewerkt door IKBENANDERS
Link naar bericht
Deel via andere websites
  • Antwoorden 54
  • Created
  • Laatste antwoord

Top Posters In This Topic

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Het is ook mijn geboortegrond. Ik woon er niet meer, maar ik woon er ook niet erg ver vandaan.

Ik ben geboren in Axel, maar woon nu officieel in België. Omdat mijn werk zich voornamelijk afspeelt in West Zeeuws-Vlaanderen verblijf ik momenteel 100% in het visserdorp, waar jaarlijks de visserij-

Posted Images

In een videoboodschap over haar nieuwe boek 𝘎𝘦𝘭𝘶𝘬 (Occident 2026) vertelt Mieke Mosmuller: ‘Ik geloof niet dat de mens helemaal afhankelijk is van het lot wat betreft zijn geluk. Gedeeltelijk natuurlijk wel. Ook het innerlijk is door het lot mede bepaald. De ene mens heeft een positief gestemde ziel en de andere leeft eigenlijk voortdurend in somberheid en negativiteit, maar … er is iets in de mens wat binnen het eigen bereik ligt, waarbij je niet afhankelijk bent van je lot, of je nou blij of somber bent.

Als het natuurlijke geluk groot is, dan heb je niet veel drijfveer om te gaan zoeken naar een weg uit de diepte. En zo ben ik in dit boekje uiteindelijk gekomen bij datgene wat … voor mij toch altijd de grote redding voor de mensenziel is, namelijk de mogelijkheid om door eigen innerlijke activiteit zo krachtig in je ziel te worden dat je boven de lotsgegevenheid uit kunt komen … dus ook als het leven niet gelukkig is, als er veel leed is, als er veel meegemaakt moet worden wat te neerdrukt, dan toch, is er in de ziel een plek waar je naartoe kunt en waar je je uit die neerdrukkende stemming kunt opheffen, kunt verheffen … en … dat je dan als het ware je steun hebt gevonden bij een werkelijk aanwezig geestelijk wezen. Het zal waarschijnlijk ook zonder dat ik die naam uitspreek duidelijk zijn welk wezen ik daarmee aangeef. Ik hoop dat dit boekje voor heel veel mensen … een steun kan zijn om in onze tijd, die zo veel negativiteit brengt, een bron te vinden, die in feite ieder mens kan aanboren. En die bron die borrelt van geluk. Dat wens ik iedereen van harte toe.’
 

bewerkt door IKBENANDERS
Link naar bericht
Deel via andere websites
30 minuten geleden zei IKBENANDERS:

In een videoboodschap over haar nieuwe boek 𝘎𝘦𝘭𝘶𝘬 (Occident 2026) vertelt Mieke Mosmuller: ‘Ik geloof niet dat de mens helemaal afhankelijk is van het lot wat betreft zijn geluk. Gedeeltelijk natuurlijk wel. Ook het innerlijk is door het lot mede bepaald. De ene mens heeft een positief gestemde ziel en de andere leeft eigenlijk voortdurend in somberheid en negativiteit, maar … er is iets in de mens wat binnen het eigen bereik ligt, waarbij je niet afhankelijk bent van je lot, of je nou blij of somber bent.

Als het natuurlijke geluk groot is, dan heb je niet veel drijfveer om te gaan zoeken naar een weg uit de diepte. En zo ben ik in dit boekje uiteindelijk gekomen bij datgene wat … voor mij toch altijd de grote redding voor de mensenziel is, namelijk de mogelijkheid om door eigen innerlijke activiteit zo krachtig in je ziel te worden dat je boven de lotsgegevenheid uit kunt komen … dus ook als het leven niet gelukkig is, als er veel leed is, als er veel meegemaakt moet worden wat te neerdrukt, dan toch, is er in de ziel een plek waar je naartoe kunt en waar je je uit die neerdrukkende stemming kunt opheffen, kunt verheffen … en … dat je dan als het ware je steun hebt gevonden bij een werkelijk aanwezig geestelijk wezen. Het zal waarschijnlijk ook zonder dat ik die naam uitspreek duidelijk zijn welk wezen ik daarmee aangeef. Ik hoop dat dit boekje voor heel veel mensen … een steun kan zijn om in onze tijd, die zo veel negativiteit brengt, een bron te vinden, die in feite ieder mens kan aanboren. En die bron die borrelt van geluk. Dat wens ik iedereen van harte toe.’
 

Het fundamentele verschil zit uiteindelijk in de vraag: wie is de handelende partij in de redding van de mens?

Mosmuller stelt dat er in de mens een vermogen aanwezig is om door eigen innerlijke activiteit boven zijn lotsgegevenheid uit te stijgen. Door geestelijke oefening kan de mens zich verheffen en steun vinden bij een geestelijk wezen. Het accent ligt daarmee op de innerlijke ontwikkeling van de mens. Christus verschijnt als een kracht die de mens helpt op een weg die hij uiteindelijk zelf bewandelt.

Het klassieke christendom zegt echter precies het omgekeerde. De mens kan zichzelf niet uit zijn verlorenheid verheffen. Het probleem van de mens is niet slechts dat hij ongelukkig of somber is, maar dat hij radicaal afhankelijk is van Gods genade. Jezus zegt niet voor niets: "Zonder Mij kunt gij niets doen" (Joh. 15:5). En Paulus schrijft: "Want uit genade zijt gij zalig geworden, door het geloof; en dat niet uit uzelf: het is Gods gave; niet uit werken, opdat niemand roeme" (Ef. 2:8-9).

De beweging van het evangelie is daarom niet: ik klim omhoog naar Christus. De beweging is: Christus daalt af naar mij. Niet: ik word door innerlijke activiteit sterk genoeg om boven mijn noodlot uit te stijgen. Maar: ik ben niet in staat mijzelf te redden en Christus heeft gedaan wat ik niet kon doen.

Juist daarom hebben veel orthodoxe christenen de antroposofie van Rudolf Steiner als onverenigbaar met het evangelie beschouwd. Niet omdat zij over Christus spreekt – Steiner en Mosmuller doen dat immers veelvuldig – maar omdat het uiteindelijk een andere Christus betreft. Christus wordt meer een geestelijke helper op een ontwikkelingsweg dan de Verlosser die door zijn kruisdood en opstanding zondaren redt.

Mosmullers boodschap komt daardoor feitelijk neer op: "Er zit iets in jou waardoor je, met geestelijke inspanning, de weg omhoog kunt vinden." Het evangelie zegt daarentegen: "Er is niets in jou waarop je kunt bouwen; daarom heeft Christus voor jou gedaan wat jij niet kunt doen."

Dat is geen nuanceverschil in spiritualiteit, maar een fundamenteel verschil in de leer van de verlossing. Wordt de mens uiteindelijk gered door genade alleen, of door een samenwerking tussen goddelijke hulp en menselijke zelfverheffing?

Zelfs rooms-katholieken en oosters-orthodoxen, die meer spreken over samenwerking met de genade, zullen benadrukken dat iedere menselijke medewerking slechts mogelijk is doordat Gods genade eraan voorafgaat. Vanuit reformatorisch perspectief kan men daarom moeilijk anders concluderen dan dat Mosmullers visie in de kern onchristelijk is, omdat zij de beweging van het evangelie omkeert: niet Christus die de hulpeloze zondaar grijpt, maar de mens die zichzelf verheft tot waar Christus gevonden kan worden.

Link naar bericht
Deel via andere websites
10 uur geleden zei Tortelduif:

Het fundamentele verschil zit uiteindelijk in de vraag: wie is de handelende partij in de redding van de mens?

Mosmuller stelt dat er in de mens een vermogen aanwezig is om door eigen innerlijke activiteit boven zijn lotsgegevenheid uit te stijgen. Door geestelijke oefening kan de mens zich verheffen en steun vinden bij een geestelijk wezen. Het accent ligt daarmee op de innerlijke ontwikkeling van de mens. Christus verschijnt als een kracht die de mens helpt op een weg die hij uiteindelijk zelf bewandelt.

Het klassieke christendom zegt echter precies het omgekeerde. De mens kan zichzelf niet uit zijn verlorenheid verheffen. Het probleem van de mens is niet slechts dat hij ongelukkig of somber is, maar dat hij radicaal afhankelijk is van Gods genade. Jezus zegt niet voor niets: "Zonder Mij kunt gij niets doen" (Joh. 15:5). En Paulus schrijft: "Want uit genade zijt gij zalig geworden, door het geloof; en dat niet uit uzelf: het is Gods gave; niet uit werken, opdat niemand roeme" (Ef. 2:8-9).

De beweging van het evangelie is daarom niet: ik klim omhoog naar Christus. De beweging is: Christus daalt af naar mij. Niet: ik word door innerlijke activiteit sterk genoeg om boven mijn noodlot uit te stijgen. Maar: ik ben niet in staat mijzelf te redden en Christus heeft gedaan wat ik niet kon doen.

Juist daarom hebben veel orthodoxe christenen de antroposofie van Rudolf Steiner als onverenigbaar met het evangelie beschouwd. Niet omdat zij over Christus spreekt – Steiner en Mosmuller doen dat immers veelvuldig – maar omdat het uiteindelijk een andere Christus betreft. Christus wordt meer een geestelijke helper op een ontwikkelingsweg dan de Verlosser die door zijn kruisdood en opstanding zondaren redt.

Mosmullers boodschap komt daardoor feitelijk neer op: "Er zit iets in jou waardoor je, met geestelijke inspanning, de weg omhoog kunt vinden." Het evangelie zegt daarentegen: "Er is niets in jou waarop je kunt bouwen; daarom heeft Christus voor jou gedaan wat jij niet kunt doen."

Dat is geen nuanceverschil in spiritualiteit, maar een fundamenteel verschil in de leer van de verlossing. Wordt de mens uiteindelijk gered door genade alleen, of door een samenwerking tussen goddelijke hulp en menselijke zelfverheffing?

Zelfs rooms-katholieken en oosters-orthodoxen, die meer spreken over samenwerking met de genade, zullen benadrukken dat iedere menselijke medewerking slechts mogelijk is doordat Gods genade eraan voorafgaat. Vanuit reformatorisch perspectief kan men daarom moeilijk anders concluderen dan dat Mosmullers visie in de kern onchristelijk is, omdat zij de beweging van het evangelie omkeert: niet Christus die de hulpeloze zondaar grijpt, maar de mens die zichzelf verheft tot waar Christus gevonden kan worden.

De mens zal toch altijd de eerste stap moeten zetten: uitreiken …

Het genadeprincipe laat zich misschien wel goed vergelijken met een klankschaal. Je moet er zelf op slaan om de toon cadeau te krijgen (genade). Of met een waterkraan. Je moet de kraan zelf open zetten om het water cadeau te krijgen (genade).

10 uur geleden zei Tortelduif:

De beweging van het evangelie is daarom niet: ik klim omhoog naar Christus. De beweging is: Christus daalt af naar mij. 

Voor mij is het dus én-én.

bewerkt door IKBENANDERS
Link naar bericht
Deel via andere websites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Gast
Antwoord op deze discussie...

×   Plakken als rijke tekst.   Opmaak herstellen

  Er zijn maximaal 75 emoticons toegestaan.

×   Je link is automatisch geïntegreerd.   In plaats daarvan als link tonen

×   Je voorgaande bijdrage is hersteld.   Tekstverwerker leegmaken

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen in vanaf URL.


×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

We hebben cookies op je apparaat geplaatst om de werking van deze website te verbeteren. Je kunt je cookie-instellingen aanpassen. Anders nemen we aan dat je akkoord gaat. Lees ook onze Gebruiksvoorwaarden en Privacybeleid